Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2012

Όταν η ιστορία ενός μαγαζιού ....





.....συνυπάρχει της σύγχρονης ιστορίας ενός τόπου !


 90 Χρόνια « Ακταίον»

Ίσως κάποιοι δυσαρεστηθούν με τη συγκεκριμένη ανάρτηση. Το                                         «καλλιστορώντας» δεν είναι ταξιδιωτικός οδηγός της Σαντορίνης, και δεν το επιδιώκει.  Όμως όταν η ιστορία ενός μαγαζιού συνυπάρχει της σύγχρονης ιστορίας ενός τόπου,  όταν ένα μικρό μαγαζί στη Σαντορίνη μα τόσο γνωστό έχει γίνει σήμα κατατεθέν της περιοχής και όταν εκτός από τους ανθρώπους που ξεκίνησαν το μαγαζί αυτό, (είμαι σίγουρος ότι θα εμφανιστούν πλείστες όσες ιστορίες ορυχεία, σεισμός, ναυτικοί στο λιμάνι των Φηρών, Ταξιάρχης στο Ηφαίστειο κ.α). τότε το αφιέρωμα οφείλει να γίνει  
Αμέσως μετά τα Φράγκικά, στα Φηρά, μια μικρή γωνία και ένα μικρό μαγαζί θα σε μαγνητίσει με την όψη του .  Αλήθεια ποιος από εμάς δεν έχει καθίσει στο μπουντί στο « Ακταίον» περιμένοντας τη σειρά του για να γευτεί, και να απολαύσει παράλληλα. Ποιος από εμάς δεν έχει ακούσει το λακριντί το σαντορινιό και ποιος από εμάς δεν έχει πετύχει τραγούδι χορό, και γλεντάκι μικρό είτε από τους ιδιοκτήτες είτε με τους ιδιοκτήτες?
Ο γνωστός μας Φίλος Πέπος ( Βαγγέλης Ρούσσος κατά το πρακτικόν της υπόθεσης) μας έδωσε την άδεια για αναδημοσιεύση της φωτογραφίας που βλέπετε.  Αποκριές 1963 και πιθανότατα να αναγνωρίσετε κάποιους από τη Φωτογραφία. Πάμε το λοιπός Κλαρίνο στη Σαντορίνη απαπαπα , ο περίφημος Χάος λοιπόν, ο Γιάννης ο Μπαλής στο λαούτο και ο Αντρέας ο Τσαγάρης στο βιολί.  Από αριστερά ο περιφήμος Αρμπόνας ( αχ Κική…..) με το γιο του Μάκη, δίπλα η μητέρα του Βαγγέλη και παραδίπλα η Φλώρα Νομικού. Δίπλα στον «αρμπόνα» η γυναίκα του Άννα  και δίπλα και κάτω η Μαρία του Σταμέλη. Αμέσως μετά , οι πρωτεργάτες του «Ακταίον»  Ειρήνη και Λευτέρης  Ρούσσου, δίπλα στον παππού Λευτέρη, η αδερφή του Ειρήνη ενώ παραδίπλα ο πατέρας του  και πιο μετά ο Νικόλαος ο Χαλάσης ο Λευτέρης ο Μπατήρης με το γιο του Γιάννη και η Ελλη του Μπατήρη και η Μήνα του Μπαχά.
Και το « Ακταίον» αγναντεύει αγέρωχο την ανάπτυξη της Σαντορίνης…. Και περιμένει να μας υποδεχτεί…Φίλους και τουρίστες…. Γιατί μέσω αυτού  θα ακούσουμε λιγάκι την ιστορία από το Φηροστεφάνι …θα μεταφερθούμε χρονικά πίσω… 90 χρόνια είναι αυτά……
Τι να πω να τα 100στήσει? Είναι λίγο!!!  Να τα 200αρήσει…..το λιγότερο….!! Και οι οικογένειες που το αγκαλιάζουν να είναι πάντα γεμάτες μεράκι….γιατι το αύριο θα ναι δύσκολο αλλά όταν έχεις πίσω σου 90 χρόνια…. Ε τα βλέπεις κι αλλιώς
Bookmark and Share

6 και πλέον χρόνια κλειστός ο Αρχαιολογικός χώρος του Ακρωτηρίου. ΓΙΑΤΙ;;;;


Πηγή: Δήμος Θήρας

«Βιβλίο» ολόκληρο 150 σελίδων έχει συντάξει η Αρχαιολογική Εταιρεία με τις ελλείψεις που υπάρχουν ακόμη στην κατασκευή του στεγάστρου στο Ακρωτήρι της Θήρας, το οποίο δεν έχει παραδοθεί από τους κατασκευαστές. Δεν είναι όλες πολύ σημαντικές, όμως το ζήτημα της πυρόσβεσης _ καθώς άδεια από την Πυροσβεστική δεν υπάρχει _ και της βεβαίωσης της στατικότητας του νέου στεγάστρου, που επίσης απουσιάζει, είναι πρωταρχικά.
Οσον αφορά τη στατικότητα ουδείς αμφιβάλλει πλέον για την επάρκειά της, αφού κυριολεκτικά έχει δημιουργηθεί μία υπερκατασκευή ενώ παράλληλα έχουν γίνει και πολλές δοκιμές. Αυτό ωστόσο δεν αναιρεί το νόμο, ο οποίος επιβάλλει ορισμένη διαδικασία ελέγχου. Πρόβλημα όμως υπάρχει με το σύστημα πυρόσβεσης, το οποίο είναι απαγορευτικό για το συγκεκριμένο αρχαιολογικό χώρο καθώς η εκτόξευση νερού σε περίπτωση πυρκαγιάς, θα μετατρέψει τις ανακατασκευασμένες από χώμα, οικίες του προϊστορικού οικισμού, σε... λάσπη. Σύμφωνα με πληροφορίες μας μάλιστα, με την επιλογή του συγκεκριμένου συστήματος έχει διαφωνήσει ριζικά ο καθηγητής Χρίστος Ντούμας, ανασκαφέας του Ακρωτηρίου αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Τι χρειάζεται λοιπόν για να προχωρήσει η διαδικασία και να ανοίξει το Ακρωτήρι στο κοινό; Ο εργολάβος έχει την υποχρέωση να ζητήσει από το υπουργείο Πολιτισμού θεωρημένη άδεια λειτουργίας του χώρου και εκείνο από τη μεριά του θα πρέπει να συγκροτήσει επιτροπή αυτοψίας ώστε να ελεγχθεί η κατασκευή, ουσιαστικά και τυπικά. Και επιπλέον, θα πρέπει να ορίσει φυλακτικό προσωπικό.
Εδώ και τρεις μήνες όμως η κωλυσιεργία είναι μεγάλη από όλες τις κατευθύνσεις. Οι μεν επιρρίπτουν ευθύνες στους δε _ οι κατασκευαστές καθυστερούν τα συμφωνηθέντα και η Αρχαιολογική Εταιρεία καθυστερεί την εξόφληση _ το υπουργείο μάλλον νίπτει φας χείρας του, και ο καιρός περνάει. Το μόνο θετικό της υπόθεσης είναι ότι ήδη ο κ. Ντούμας εργάζεται εντός του στεγάστρου για την δημιουργία των εκθέσεων που θα πλαισιώσουν το χώρο βοηθώντας στην κατανόηση της ζωής σ΄ αυτό τον οικισμό, μέρος ενός πολιτισμού που άκμασε στο Αιγαίο πριν η έκρηξη του ηφαιστείου τον καταστρέψει.
Στο μεταξύ διαμαρτυρία υπάρχει και από τον δήμο Θήρας, που βλέπει ότι τα έξι χρόνια, που είναι κλειστό το στέγαστρο υπάρχει ο κίνδυνος να γίνουν επτά. Απομένει να δοθεί λύση άμεσα.


http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=446369#.T0_kvorD3ZQ.facebook

Bookmark and Share

Θεολογικό Συνέδριο με θέμα «Προφήτης Ηλίας: ο ζηλωτής υποφήτης του Θεού» (όλα τα βίντεο)

Bookmark and Share

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Θηρασιά - φουρνέλα- Όργωμα

Bookmark and Share

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012

GREECE, Secrets of the Past | Full Documentary (Greek Subs) HD

τα πρώτα 25 λεπτά αφιερωμένα στη Σαντορίνη

Bookmark and Share

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012

Χειροτονία Μητροπολίτου Θήρας 1984

Ψηφιοποίηση βουβής ταινίας super-8. H λήψη έγινε στη Μητρόπολη Αθηνών τον Μάϊο του 1984. Είναι αποσπάσματα από τη χειροτονία του εψηφισμένου τότε Μητροπολίτου Θήρας, Αμοργού και Νήσων, Παντελεήμονα Ρίζου. Στην Μητρόπολη Θήρας θα υπηρετήσει 19 έτη. Το 2003 θα παραιτηθεί για λόγους υγείας.
To βίντεο είναι  σαν ένα μνημόσυνο στον πρώην Θήρας κυρό Παντελεήμωνα

Bookmark and Share

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012

Δια Πάρο, Νάξο, Ίο, Οία, Θήρα …



Διαφήμιση σε εφημερίδα της εποχής
 «Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που ένα άσπρο βαπόρι, στολισμένο με ένα κόκκινο μεγάλο Ν στο φουγάρο του,  ξεκινούσε νωρίς το πρωί από τον Πειραιά για να κάνει το δρομολόγιο Πάρο, Νάξο, Ίο, Οία, Θήρα».  Το βαπόρι με το μεγάλο κόκκινο Ν που περιγράφει η Καδιώ Κολυμβα στο βιβλίο της «Οία, τόπος και ιστορία» εκδόσεις Αρμός δεν ήταν άλλο από το βαπόρι των Οιατών εφοπλιστών Νικολάου και Δημητρίου Νομικού, υιών του αείμνηστου Οιάτη εφοπλιστή και  ευεργέτη της Οίας, Λουκά Νομικού (http://pandektis.ekt.gr/pandektis/handle/10442/65108).
Ούτε 20 χρόνια δεν έχουν περάσει από τότε που το βαπόρι σφύριζε για να χαιρετήσει την Οία, την ιδιαίτερη πατρίδα των πλοιοκτητών, κάθε φορά που έστριβε την νησίδα του Αγίου Νικολάου του Περαματάρη και κατευθυνόταν προς τον όρμο της Αρμένης. Ο καπετάνιος σφύριζε και από το χωριό έβγαιναν οι ντόπιοι στις αυλές των σπιτιών και ανταπέδιδαν τον χαιρετισμό, είτε γιατί είχαν κάποιο συγγενή ως πλήρωμα, είτε για να καλωσορίσουν αυτούς που έρχονταν από τον Πειραιά.
Ποιος Οιάτης δεν θυμάται τον ναυτικό πράκτορα καπτά-Αντώνη Δακορώνια (ιδρυτή του Ναυτικού Μουσείου Οίας) να κατεβαίνει στην Αρμένη κάθε μέρα αδιάκοπα κρατώντας το μαύρο χαρτοφύλακα του για να τακτοποιήσει όλα τα γραφειοκρατικά που είχαν να κάνουν με την αποβίβαση των ταξιδιωτών.
Ποιος Οιάτης δεν θυμάται τις λάτζες του κάπτα-Γιάννη να πλευρίζουν το βαπόρι που άνοιγε τη βουκαπόρτα του για να βγουν οι ταξιδιώτες της Οίας.
Ποιος Οιάτης δεν θυμάται τον κυρ-Αντώνη τον αγωγιάτη, που με τα γαϊδούρια του φορτωμένα τις με βαλίτσες ανέβαιναν τους καραβολάδες της Αρμένης και στις σκάλες να περιμένουν οι συγγενείς για να καλωσορίσουν τους δικούς τους που έρχονταν από τον Πειραιά.
Και «όταν το καράβι τελείωνε την αποστολή του, απομακρυνόταν μαλακά και αφήνοντας ψηλό σφύριγμα και καπνό γύριζε την πλάτη του στην Οία και έβαζε πλώρη ακριβώς απέναντι για τα νότια, για το λιμάνι που κατεβαίνει και ο σημερινός επισκέπτης της Σαντορίνης, τον Αθηνιό…»
«Τόσες εταιρείες είχαν βαπόρια με δρομολόγιο για τη Σαντορίνη όπως  ο Βεντούρης, ο Αγαπητός και άλλοι πολλοί, εμείς όμως μόνο με του Νομικού τα βαπόρια ταξιδεύαμε» θυμούνται οι Οιάτες.
«Όχι μόνο γιατί ήταν το βαπόρι των Νομικών των συγχωριανών μας, αλλά και γιατί έπιανε Αρμένη και αυτό διευκόλυνε. Μην κοιτάς σήμερα που έχουν όλοι αμάξια και μέσα σε μισή ώρα είσαι από τον Αθηνιό στην Οία. Εκείνα τα χρόνια δεν είχαν όλοι αμάξια όπως έχουν σήμερα και ήταν ταλαιπωρία για ένα Οιάτη, από τον Αθηνιό που ‘ναι στη μια άκρη της Σαντορίνης να πάει στην Οία που ‘ναι στην άλλη άκρη. Έπρεπε ή να βρει ταξί ή να πάει με το ΚΤΕΛ στα Φηρά και από εκεί άλλο λεωφορείο για την Οία. Ενώ από την Αρμένη ήταν ευκολία. Ανέβαινες πάνω στο γάιδαρο και σε 10 λεπτά ήσουν στο σπίτι σου. Από τότε που σταμάτησαν τα βαπόρια του Νομικού, κανένα βαπόρι πια δεν σταμάτα στην Αρμένη….»
 «Το καλύτερο όμως ήταν όταν ο Σύλλογος των Οιατών το Πάσχα έφερνε τη σημαία του Αγ.Γεωργίου από τον Πειραιά. Μπαίνανε όλοι οι Οιάτες του Πειραιά μέσα στο βαπόρι των Νομικών, τσούρμο, και σαν έφτανε το βαπόρι στην Οία άρχιζε να σφυρίζει από τον Περαματάρη! Πλεύριζαν οι λάντζες που ήταν σημαιοστολισμένες και γινόταν μεγάλο πανηγύρι σαν άνοιγε η βουκαπόρτα και εμφανίζονταν οι φερμένοι με τη σημαία του συλλόγου να ανεμίζει! Το βαπόρι να μην σταματάει να σφυρίζει και από το χωριό να χτυπούν οι καμπάνες! Στο μόλο της Αρμένης να περιμένουν τα βιολιά και αφού αποβιβάζονταν από τις λάντζες, ανέβαιναν όλοι μαζί πάνω στο χωριό για τη γιορτή. Και πρώτοι από όλους ο καπτά-Νίκος και ο καπτά-Δημήτρης, οι δυο πλοιοκτήτες! Βλέπεις το σύλλογο των Οιατών στο Πειραιά ο συχωρεμένος ο πατέρας τους, ο εφοπλιστής ο καπτά-Λουκάς τον ίδρυσε! Τώρα πάνε πια αυτά...» αναπολούν οι Οιάτες καθώς μόνο η νοσταλγία μένει να θυμίζει αυτές τις εικόνες. Και όμως όλα αυτά συνέβαιναν στην Αρμένη της Οίας μέχρι και πριν 15-20 χρόνια. 
Σαν επίλογο θα κρατήσουμε τα λόγια της Καδιώς Κολυβα μέσα από το βιβλίο «Οία, τόπος και ιστορία»: «Τα βαπόρια της γραμμής έπαψαν να σταματούν στην Αρμένη και χάθηκε αυτή η μυσταγωγία. Ερήμωσε η Αρμένη, χάλασαν τα σκαλοπάτια, σώπασε το σφύριγμα που όριζε τον ορισμό του καραβιού, χάθηκε η χαρά να συναντήσεις τον ταξιδιώτη που περίμενες.  Τώρα το πλοίο που θα φέρει στη Σαντορίνη όσους προορίζονται για την Οία θα τους αφήσει κι αυτούς στον Αθηνιό…».
Όμως μέσα σε αυτή τη γλυκιά νοσταλγία σιγόκαιει πάντα η ελπίδα ότι ίσως κάποια μέρα στο μέλλον θα σφυρίξει ξανά κάποιο βαπόρι στην Αρμένη για αποβιβάσει πάλι ταξιδιώτες στην Οία, όπως τότε!
Το «Ελλάς Εξπρές»  ένα από τα βαπόρια  της ακτοπλοΐας «Υιών Λουκά Νομικού»  στην Αρμένη της Οίας στις αρχές της δεκαετίας του ‘90



Bookmark and Share

Κλάδεψαν τα ανοιξιάτικα

Χαρακτηρίζονται και είναι εαρινά. Πρόκειται για τα κλαδέματα που πραγματοποιούνται αυτήν την εποχή στην Σαντορίνη, με αφορμή την βελτίωση του καιρού. Ενώ, γνώριμη εικόνα είναι πλέον στο νησί η .. επαγγελματική συντροφιά νέων αλλά και μεγαλύτερης ηλικίας καλλιεργητών που φροντίζουν τα αμπέλια τους.
Ο τρόπος και τα είδη του κλαδέματος στην Σαντορίνη είναι διαφορετικά σε σχέση με άλλες περιοχές της Ελλάδας, με την διαδικασία του κλαδέματος να είναι επίπονη και να πρέπει να γίνεται με μεγάλη προσοχή, ως προς το ποια κλαδιά πρέπει να κοπούν και ποια όχι για να αναπτυχθεί σωστά το φυτό και να καρποφορήσει.
Η παράδοση 3.500 χρόνων στην καλλιέργεια του αμπελιού και στην τέχνη της παραγωγής των κρασιών συνεχίζεται σήμερα από περισσότερους από 1000 αμπελουργούς που με μόχθο και μεράκι καλλιεργούν περισσότερα απο 12.000 στρέμματα, το 85% δηλαδή της καλλιεργήσιμης γης του νησιού.
Η παγκόσμια μοναδικότητα του κρασιού της Σαντορίνης οφείλεται στο ιδιόμορφο οικοσύστημα που δημιουργήθηκε από τις αλλεπάλληλες εκρήξεις του ηφαιστείου και τη λάβα που έκαψε τα εδάφη και διαμόρφωσε ένα πορώδες έδαφος από απορροφητικές ελαφρόπετρες και χώμα. Πάνω σ' αυτό το ξηρό και άνυδρο έδαφος, ευδοκιμούν μερικές απο τις καλλυτερες ποικιλίες του Μεσογειακού αμπελώνα: το Ασύρτικο, το Αϊδάνι, το Αθήρι, καθώς και η κόκκινη Μαντηλαριά.
Απο τα πιο γνωστά κρασιά της Σαντορίνης θεωρούνται: το λευκό, ξηρό και αρωματικό Νυχτέρι, το Ασύρτικο και το περίφημο Βισάντο. Και τα τρία ανήκουν στην κατηγορία «Ονομασίας προελεύσεως ανωτέρας ποιότητας» και υπάγονται στους οίνους της ευρωπαϊκής ένωσης ως «οίνοι ποιότητας παραγόμενοι σε καθορισμένη περιοχή».
Σύμφωνα με τον προγραμματισμό των εργασιών που με σχολαστικότητα τηρούν κάθε χρόνο οι αμπελουργοί του νησιού, τα αμπέλια κλαδεύονται με τον ερχομό του φθινοπώρου, ή ανάλογα με το είδος, την συνολική εικόνα του φυτού αλλά και την τοποθεσία όπου βρίσκεται, γίνεται το «εαρινό κλάδεμα». Σύμφωνα με την διαδικασία, ο κορμός και τα πιο γερά κλαδιά πλέκονται σε σχήμα κουλούρας, χαμηλά αλλά χωρίς να ακουμπάνε στο έδαφος, με σκοπό να προστατέψουν το φυτό απο τους ισχυρούς ανέμους και απο την υγρασία της γής.
Παράλληλα με το κλάδεμα, οι αμπελουργοί καθαρίζουν την περιοχή γύρω απο το κάθε αμπέλι ενω σκάβουν ενα λάκκο γύρω απο τον κορμό του για να το βοηθήσουν να μαζέψει το πολύτιμο νερό των χειμωνιάτικων βροχών. Τα αμπέλια της Σαντορίνης όπως άλλωστε και όλες της οι καλλιέργειες είναι άνυδρες, που σημαίνει οτι δεν ποτίζονται αλλά απορροφούν την απαραίτητη υγρασία απο την γη και απο την ατμόσφαιρα. Η ιδιαιτερότητα αυτή την Σαντορίνης έχει ονομαστεί απο τους ειδικούς "μικροκλίμα". Σε αυτό το μικροκλίμα συμβάλουν ιδιαίτερα και οι στρώσεις ελαφρόπετρας που σκεπάζουν το χώμα της Σαντορίνης και οι οποίες "φυλακίζουν" την υγρασία των βροχών ώστε να μπορούν αφ ενός να τρέφονται τα φυτά, εφ ετέρου να προστατεύονται απο το καυτό ήλιο του καλοκαιριού.
Ο Μάρτης βρίσκει τα αμπέλια "γυμνά" ακόμη απο φυλλώματα με τους γεωργούς να ελέγχουν την ανάπτυξή τους, να κάνουν κάποια επιπλέον κλαδέματα,  να διατηρούν τους λάκκους σκαμμένους και το αμπέλι καθαρό.
Ο Απρίλης και ο Μάιος είναι οι μήνες που μεταμορφώνουν την αμπελιά, η οποία μετατρέπεται σε ενα χαμηλό φυτό με πλούσιο φύλλωμα. Και σε αυτή τη φάση οι γεωργοί φροντίζουν ώστε τα κλαριά που έχουν πια μεγαλώσει και είναι γεμάτα φύλλα να συνεχίσουν να δημιουργούν το σχήμα της κουλούρας κι αυτό για να μπορέσουν να προστατέψουν  απο τους ανέμους και τον ήλιο τον πολύτιμο καρπό, το σταφύλι, που μόλις έχει αρχίσει να μεγαλώνει. Όποτε κρίνεται απαραίτητο αυτήν την εποχή γίνεται και το θειάφισμα. με σκοπό την προστασία του φυτού απο τους μικροοργανισμούς που είναι πιθανό να έχουν δημιουργηθεί απο την υγρασία. Καμιά άλλη χρήση φαρμάκων δεν γίνεται στον αμπελώνα του νησιού, με αποτέλεσμα το κρασί να πιστοποιείται ως βιολογικό.
Τα σταφύλια είναι ώριμα απο τα μέσα Αυγούστου, οπότε σταδιακά και ανάλογα με την ωρίμανση του κάθε φυτού, το είδος του και την περιοχή στην οποίο βρίσκεται (σ.σ. σε όσο μεγαλύτερο υψόμετρο βρίσκονται τα φυτά, τόσο περισσότερο χρόνο θέλουν για να ωριμάσουν) γίνεται και η συγκομιδή.
Η συγκομιδή στην Σαντορίνη ξεκινάει με τα λευκά σταφύλια απο τις παραθαλάσσιες περιοχές και συνεχίζεται με όλα τα υπόλοιπα ανα είδος φυτού, μέχρι τις περιοχές με το μεγαλύτερο υψόμετρο.
Η ωρίμανση και συγκομιδή του καρπού γίνεται κάθε χρόνο απο τα μέσα Αυγούστου μέχρι τα μέσα Σεπτεβρίου και αμέσως μετά ξεκινά η διαδικασία της οινοποίησης.
Σε αντίθεση με την θεώρηση οτι η Σαντορίνη ζει απο τον τουρισμό, έντονη και μεγάλης έκτασης είναι τα τελευταία χρόνια η δραστηριοποίηση πολλών, κυρίως, ντόπιων και νέων ανθρώπων, στην διατήρηση και ανάπτυξη του αγροτικού τομέα.
Σημαντική παράμετρος στην κοινωνική αλλά και επιχειρηματική φυσιογνωμία του τόπου, είναι η επιλογή όλο και περισσότερων, κυρίως ντόπιων και νέων ηλικιακά ανθρώπων, για την καλλιέργεια της γής.







Πηγή: http://www.exoumekaileme.com/2012/02/blog-post_4292.html

Bookmark and Share

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

Σουρωτήρι η καλντέρα της Σαντορίνης


Η κυρία Λίζα Β. σηκώνει το τηλέφωνό της και ακούει έναν κύριο να της λέει: «Χίλια συγγνώμη, κυρία μου, αλλά μπήκα στην ντουλάπα σας». Εκπληκτη και θεωρώντας ότι της έκαναν πλάκα, ετοιμάζεται να κλείσει. Την προλαβαίνει η φωνή του άντρα που συμπληρώνει: «Είμαι ο γείτονάς σας από το Ημεροβίγλι της Σαντορίνης. Οι εργάτες προεκτείνοντας τον υπόσκαφο χώρο βγήκαν στην ντουλάπα σας» της εξήγησε αφήνοντάς την εμβρόντητη. Πληγή για τη Θήρα είναι η ανεξέλεγκτη οικοδόμηση, που τείνει να μετατρέψει την Καλντέρα σε «σουρωτήρι». Οπως λένε χαρακτηριστικά κάτοικοι του νησιού, το υπέδαφος θα μοιάζει σύντομα με… κούφια γη. Πάντως οι επιστήμονες εκφράζουν φόβους για την ασφάλεια των οικισμών από την επέκταση των υφιστάμενων υποσκαφών ή το παράνομο χτίσιμο νέων. Η εξάμηνη αναστολή χορήγησης οικοδομικών αδειών στην περιοχή εξαιτίας κατολισθήσεων το περασμένο καλοκαίρι δεν φαίνεται να έχει αποτρέψει τη δημιουργία νέων αυθαιρέτων, παράνομων προεκτάσεων και χρήσεων. Εξάλλου η πολυαναμενόμενη τροποποίηση του Προεδρικού Διατάγματος (ΠΔ) για τη δόμηση στο νησί έχει κολλήσει στα γραφειοκρατικά γρανάζια του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ). Το νέο ΠΔ θα μπορούσε να λειτουργήσει ως δίχτυ προστασίας, αν και διατάξεις του έχουν επικριθεί από φορείς του νησιού επειδή, όπως λένε, ενισχύουν σε ορισμένες περιπτώσεις τη δόμηση.


Μόνο στα χαρτιά λειτουργεί τόσο η αναστολή χορήγησης οικοδομικών αδειών όσο και οι περιορισμοί δόμησης στην Καλντέρα και σε άλλες εκτός σχεδίου περιοχές της Σαντορίνης. Είναι χαρακτηριστικό ότι μηχανικοί συνεχίζουν να καταθέτουν καθημερινά φακέλους στην Πολεοδομία του νησιού για έλεγχο με στόχο να είναι έτοιμοι όταν λήξει η αναστολή - περίπου σε ένα τετράμηνο - να ρίξουν... μπετά.
Μάλιστα με τη διαβίβαση του νέου σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος από το ΥΠΕΚΑ προς τον δήμο για γνωμοδότηση, έχουν γίνει γνωστές οι προθέσεις για κατ' αρχήν περιορισμό της δόμησης σε κατοίκους και μηχανικούς του νησιού, με συνέπεια να τρέχουν να χτίσουν ό,τι έχει απομείνει. Αλλωστε, αιτήσεις για έκδοση οικοδομικής άδειας που έχουν κατατεθεί στην αρμόδια πολεοδομική υπηρεσία ως την ημερομηνία δημοσιοποίησης του Προεδρικού Διατάγματος εξετάζονται με βάση τις προϊσχύουσες διατάξεις.
Παράλληλα η ρύθμιση του ΥΠΕΚΑ η οποία καταργεί τα δικαιολογητικά τα οποία αποδεικνύουν τον χρόνο ανέγερσης ενός αυθαιρέτου έδωσε... φτερά και σε όσους ήθελαν να χτίσουν στη Σαντορίνη σε οικόπεδα όπου δεν επιτρέπεται. Είναι χαρακτηριστικό ότι τον τελευταίο μήνα στην Οία πραγματοποιούνται οικοδομικές εργασίες, οι περισσότερες, όπως καταγγέλλουν μηχανικοί που δραστηριοποιούνται στο νησί, χωρίς οικοδομική άδεια. Μάλιστα πολλές από αυτές αφορούν επεκτάσεις υποσκαφών σε ζώνες γεωλογικά προβληματικές. Υπάρχουν γεωτεχνικές και γεωλογικές συνέπειες - όπως κατολισθήσεις, χαλάρωση εδαφών κτλ. - οι οποίες μπορεί να απειλήσουν όχι μόνο κτίσματα αλλά και τμήματα οικισμών.
«Το πολεοδομικό πρόβλημα μπορεί να είναι σημαντικό αλλά είναι δευτερεύον μπροστά στην ασφάλεια μιας ιδιαίτερα ευαίσθητης περιοχής, η οποία ούτως ή άλλως απειλείται από τη φυσική διαδικασία της διάβρωσης» λέει στο «Βήμα» ο καθηγητής Δυναμικής Τεκτονικής και Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Δημήτρης Παπανικολάου, ο οποίος είχε πραγματοποιήσει έρευνα για την περιοχή της Οίας. Αλλωστε και οι περιορισμοί στη δόμηση (150 τ.μ. μόνο για κατοικία στα 10 στρέμματα στην περιοχή της Καλντέρας) που έθετε το προεδρικό διάταγμα ΖΟΕ Θήρας και Θηρασιάς του 1990 είχαν βασιστεί σε γεωλογικά δεδομένα. Ωστόσο, δεκάδες τουριστικές μονάδες οι οποίες σήμερα «κρέμονται» στον γκρεμό της Καλντέρας αποδεικνύουν ότι ουδέποτε τηρήθηκαν οι περιορισμοί.
«Από τότε που δημιουργήθηκε η Καλντέρα βρίσκεται γεωλογικά σε συνεχή εξέλιξη. Να θυμίσω ότι πέρυσι αποκολλήθηκε ένας μεγάλος βράχος στην περιοχή της Οίας ο οποίος παρέσυρε και πέντε τουρίστες» αναφέρει ο καθηγητής. Οπως υποστηρίζει, είναι ρώσικη ρουλέτα να χτίζεις στην Καλντέρα. «Αλλά επειδή είναι τεράστια η αξία της γης αδιαφορούν για όλα. Είναι εγκληματικό» τονίζει. Είναι χαρακτηριστικό ότι ένα στρέμμα στην Καλντέρα μπορεί να φτάσει το 1,5 εκατ. ευρώ.
«Εκτός από τη φυσική διαδικασία της διάβρωσης στα πρανή, υπάρχει και η σεισμική δράση. Ακόμη και ένας μικρός σεισμός μπορεί να φέρει κατολισθήσεις. Το θέμα της ασφάλειας είναι τεράστιο» επισημαίνει ο κ. Παπανικολάου. Και προσθέτει: «Στην Καλντέρα έχει γίνει ζωνοποίηση ανάλογα με τα γεωλογικά στρώματα. Είναι πολύ συγκεκριμένη η ζώνη όπου μπορούν να γίνουν επισκευές και κατασκευές».
Από την πλευρά του, ο καθηγητής Δυναμικής Τεκτονικής και Γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κ. Ευθύμης Λέκκας θεωρεί ότι πρέπει να βρεθεί μια μέση οδός ώστε να διατηρηθεί η φυσιογνωμία του τοπίου και να αξιοποιηθεί με ασφάλεια. Αλλά «όποιος χτίζει στην Καλντέρα πρέπει να γνωρίζει ότι υπάρχουν κίνδυνοι» σημειώνει. Στη μελέτη που είχε πραγματοποιήσει η ομάδα του κ. Λέκκα στην Καλντέρα το 2000 για λογαριασμό της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου είχε τεθεί ένα όριο κάτω από το οποίο δεν πρέπει να επιτρέπεται καμία δραστηριότητα. «Δεν πρέπει να κλειστούν τα γκρεμνά κάτω από αυτό το συγκεκριμένο όριο. Και αυτός ο περιορισμός δεν τηρείται. Είχαμε οριοθετήσει τα γκρεμνά της Καλντέρας, όμως όταν φτάσαμε στα Φηρά μάς σταμάτησαν»αναφέρει. Οπως σημειώνει η οριοθέτηση, «τελικά δεν περιελήφθη ποτέ σε κανένα νομοθέτημα. Ετσι βλέπεις σήμερα πάνω από το λιμάνι του Αθηνιού ξενοδοχεία να κρέμονται στην Καλντέρα».
Η πρόταση του ΥΠΕΚΑ
Τι θα προβλέπει το νέο Προεδρικό Διάταγμα
Η πρόταση τροποποίησης του Προεδρικού Διατάγματος Ζώνης Οικιστικού Ελέγχου Θήρας και Θηρασιάς που ετοιμάζει το ΥΠΕΚΑ για τη Σαντορίνη πηγαινοέρχεται εδώ και μήνες από γραφείο σε γραφείο με ρυθμούς χελώνας. Είναι χαρακτηριστικό ότι αν και ο Δήμος Σαντορίνης γνωμοδότησε τα περασμένα Χριστούγεννα για το κείμενο, ακόμη δεν είναι έτοιμο να σταλεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Ειδικότερα, το νέο ΠΔ ορίζει:
* Στα πρανή προς τον κόλπο της Καλντέρας αρτιότητα 10 στρέμματα, όπου επιτρέπεται μόνο η επισκευή των νόμιμων υφισταμένων κτισμάτων, χωρίς επέκταση.
* Οκτώ στρέμματα ανώτατο όριο κατάτμησης και αρτιότητας οικοπέδων εκτός σχεδίου για κατοικία, καταστήματα, γραφεία και χώρους αναψυχής. Κατά παρέκκλιση θα ισχύουν και τα 4 στρέμματα. Σήμερα η δόμηση εκτός σχεδίου επιτρέπεται ακόμη και σε 1.200 μέτρα.
* Κατώτατο όριο κατάτμησης και αρτιότητας δόμησης για τουριστικά καταλύματα εκτός σχεδίου 15 στρέμματα, χωρίς παρεκκλίσεις.
* Υψος οικοδομής 4,50 μέτρα (ισόγειο).
* Προστασία της γεωργικής γης, η οποία όμως δεν είναι οριοθετημένη.
* Η μέγιστη επιτρεπόμενη δομήσιμη επιφάνεια ορίζεται για κατοικία, καταστήματα, εστιατόρια, κέντρα αναψυχής στα 150 τ.μ., με προσαύξηση 30 τ.μ. για ανοιχτό πατάρι.

Στα υπόσκαφα κτίρια αυξάνεται η επιτρεπόμενη δόμηση, παρ' ότι το σκεπτικό του διατάγματος είναι ο περιορισμός της δόμησης και η προστασία κατά το δυνατόν των φυσικών διαμορφώσεων του εδάφους και της μορφολογίας του τοπίου.

Ειδικότερα, επιτρέπεται η κατασκευή υπόσκαφου κτιρίου (για κατοικία, καταστήματα, εστιατόρια, αποθήκες και κέντρα αναψυχής) με ελάχιστο εμβαδόν 20 τ.μ., στο οποίο επιτρέπεται και η προσαύξηση της επιτρεπόμενης δόμησης κατά επιφάνεια ίση με την επιφάνεια του υπόσκαφου κτιρίου.
http://www.tovima.gr/society/article/?aid=444486



Σαν υπέροχη συνέχεια ένας σκωπτικός διάλογος της Δέσποινας


το πολεοδομικό πρόβλημα (;) της Σαντορίνης με απλά παραδείγματα..

(σε συνέχεια του παραπάνω κειμένου...)

-καλημέρα κυρία μου, είμαι ο γείτονάς σας από το Μεγαλοχώρι της Σαντορίνης…
-α, τι κάνετε; είστε καλά;  χειμώνα στην Σαντορίνη ε;…
-ξέρετε, είμαι μέσα στην ντουλάπα σας…
-μέσα στην ντουλάπα μου; και τι κάνετε εκεί;
-έσκαβα και βγήκα στην ντουλάπα σας…
-καλά, τόσος κόπος, τέτοιο ριφιφί για να βγείτε στην ντουλάπα μου; ξέρετε κύριε, μπορεί να είμαι αριστοκράτισσα κι από καλό σόι που λένε, αλλά είμαι απλός άνθρωπος, δεν φοράω μόνον σινιέ… εχω και μη επώνυμα ρούχα…τόσος κόπος για 5 donna karan….
-κυρία μου, δεν έκανα τόσον κόπο για να κάνω ριφιφί στα κάρα(ν) σας….
-αλλά;
-εγώ, το μπάνιο μου ήθελα να μεγαλώσω…
-μέσα στην ντουλάπα μου;
-εκεί βγήκα…..
-λέτε δηλαδή να το έχουμε κοινόχρηστο; εσείς να πλένεστε κι εγώ να ντύνομαι;
-δεν είναι κι άσχημη ιδέα, γείτονες είμαστε….
-κι εγώ δεν την βρίσκω κακή…
-ναι, αλλά είναι σωστό;
-ε, όχι και τόσο σύνηθες θα έλεγα….
-άρα πρωτότυπο…
-δεν ήταν αυτός ο στόχος μου….
-και ποιος ήταν;
-να μεγαλώσω το μπάνιο μου..
-κρίμα…και τώρα τι λέτε να κάνουμε;
-να ξανακλείσω την τρύπα..
-ξανακλείστε την..
-ωραία, χαίρομαι που σας βρίσκω τόσο ψύχραιμη…
-εμένα, το μόνο που με προβληματίζει είναι που θα σκονίστηκαν τα ταγιέρ μου…
-τα κάρα(ν);
-τα κάραν…
-και οι μηχανικοί;
-ποιοι μηχανικοί, καλέ μου κύριε..εμένα μόνον η σκόνη είναι που με απασχολεί....
-πάλι καλά....
-κρίμα πάντως .. θα μπορούσαμε να γνωριστούμε και καλύτερα.... εχω ξέρετε και διαμερίσματα στην καλντέρα, μπορούμε εάν θέλετε να δοκιμάσουμε κι εκεί…
-να δοκιμάσουμε τι;
-να ανοίξουμε κι' άλλες τρύπες...
-...που;
-να, εσείς θα σκάβεται απο την μεριά της κληρονομιάς κι εγώ απο την μεριά των νεοαποκτηθέντων
-σε περίοδο κρίσης;
-σε περίοδο κρίσης μου έτυχε….
-τυχερή είστε….
-ευγνώμων…. λέτε λοιπόν;
-αφού επιμένετε... από πού θέλετε να ξεκινήσω;
-από την ντουλάπα
-την δική μου για την δικιά σας;
-την δικιά σας
-από την ντουλάπα λοιπόν….

Bookmark and Share

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

Υπογραφή Προγραμματικής Σύμβασης για ανάδειξη Αρχαίας Θήρας


Υπεγράφη η προγραμματική σύμβαση  για την τεκμηρίωση και ανάδειξη του θεάτρου της αρχαίας Θήρας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Υπεγράφη στις 18 Ιανουαρίου του 2012 η προγραμματική σύμβαση, ύψους 100.000 ευρώ, μεταξύ του Υπουργείου Πολιτισμού και της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου για το έργο «Τεκμηρίωση και Ανάδειξη του θεάτρου της αρχαίας Θήρας».

Στόχος του παραπάνω προγράμματος είναι η συμβολή στην περαιτέρω ανάδειξη του θεάτρου της αρχαίας Θήρας στην υφιστάμενη κατάστασή του, η πλήρης επιστημονική τεκμηρίωσή του για τη μελέτη και προβολή του, η εξασφάλιση του απαιτούμενου υποβάθρου για τις απαραίτητες για τη διατήρησή του στο διηνεκές στερεωτικές επεμβάσεις και η υλοποίηση των τελευταίων.

Το Διάζωμα ευχαριστεί θερμά την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και τον Περιφερειάρχη κο Ιωάννη Μαχαιρίδη για τη σημαντική συμβολή τους στην περεταίρω ανάδειξη του θεάτρου της αρχαίας Θήρας.

Bookmark and Share

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

Της Μαρουλιανής στον Πειραιά


Ξέρατε ότι σήμερα στην Καλλίπολη του Πειραιά γιορτάζει με το παλαιό ημερολόγιο η εορτή της Υπαπαντής – Παναγίας Μαρουλιανής ) την οποια ίδρυσε στις αρχες του 20ου αιώνα η οικογένεια Καρρά απο την Οια και καθε χρόνο τετοια μερα γινεται γιορτη με πληθος Οιατών να τιμούνε τη χάρη Της με το δικό τους τρόπο;  Η εκκλησία ήταν σπίτι το οποίο μετέτρεψαν σε εκκλησία και μέχρι σήμερα παραμένει εορτολογικά στο Ιουλιανό ημερολόγιο (παλαιό ημερολόγιο). Αποτελεί πλέον έναν από τους ιερούς ναούς της Εκκλησίας των παλαιοημερολογιτών και πανηγυρίζει στις 15 Φεβρουαρίου, δηλαδή 2 Φεβρουαρίου με το παλιό ημερολόγιο.
Bookmark and Share

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2012

Καλο ταξίδι Χάιντι Μπάουερλε

Μια ιδιαίτερη Σαντορινιά έφυγε από κοντά μας. Η Χαίντι Μπάουερλε,! Μια κυρία γεμάτη αρχοντιά, αγάπη για τη Σαντορίνη, μεράκι και Ηθος. Με τη ζωγραφική της, και το σχέδιο της και  την εν γένει παρουσία της ...ξέφευγε...! Ηταν πιο Θηραία από πολλούς.




Εγραφε η Δέσποινα Αλεφραγκή πριν 2 χρόνια: 


Αν μου ζητούσαν με μια λέξη να περιγράψω την Χάιντι Μπάουερλε θα έλεγα οτι είναι «αυθεντική». Και σοφή. Και ήρεμη -ή ετσι τουλάχιστο δείχνει!- ευγενέστατη και πολύ καλοπροαίρετη. Σαν παιδί. Κι είναι πολύ σημαντικό κι ακόμη περισσότερο δύσκολο να μπορεί κανείς να διατηρεί το παιδί που κρύβει μέσα του.
Και με μια δευτερη κουβέντα θα συμπλήρωνα οτι είναι «μια γυναίκα που αγάπησε και αγαπά το νησί και τους ανθρώπους του». Πολλά χρόνια τώρα. Την άγρια και ίσως κρυφή ομορφιά του νησιού και την ευαισθησία των ανθρώπων του. Αυτά άλλωστε περιγράφει στα έργα της, είτε πρόκειται για τα ασπρόμαυρα σκίτσα που φτιάχνει με το πενάκι της, είτε για τις πάλ ακουαρέλες, είτε για τα ... κείμενά της. Η Χάιντι Μπάουερλε γράφει ιδιαίτερα, χαρακτηριστικά. Με ενα ιδιόμοφο στύλ ,και σε οτι αφορά την Σαντορίνη, περιγράφει το νησί μα περισσότερο προσεγγίζει τους ανθρώπους του και τις συμπεριφορές τους με αγνότητα, με καθαρότητα, με ρομαντιμό και με μια προστατευτική διάθεση.


Η Χάιντι αγαπάει τους ήρωές της, ...τον πρωταγωνιστή σε πολλά σκίτσα «καραγκιόζη τον Σαντορινιό» με τον οποίο ,πολύ ευστοχα, σατύριζε προσωπα και καταστάσεις του τόπου, αλλά και τον καινούργιο, τον πρόσφατο Τουσνέλδο, την κουτοπόνηρη φυσιογνωμία που με τον πρωτογονισμό του καταφέρνει να τα βγάζει πέρα παρα την πρόοδο των εποχών. Κι εχω την αίσθηση οτι η Χάιντι αγαπάει τον Τουσνέλδο με τα καλά και τα κακά του, μα πάνω απ όλα επειδή είναι αυθεντικός και λαικός. Ίσως θα μπορούσαμε να πούμε οτι είναι η ψυχή και η συνείδηση μιας γενιάς Σαντορινιών που ολοκληρώνει σιγά σιγά τον κύκλο της. Του Σαντορινιού που λίγα χρόνια νωρίτερα δεν θα μπορούσε να προβλέψει την ανάπτυξη και την άνοδο σε κάθε επίπεδο (οικονομικό κοινωνικό κλπ) του τόπου του.
Η κ. Μπάουερλε κατάφερε να μπεί στην ψυχοσύνθεση του Σαντορινιού επειδή τον αγάπησε όπως αγάπησε και τον τόπο του. Την Σαντορίνη.


Η Χάιντι Μπαουερλε παρατηρόντας με την ιδιαίτερη ματιά της το νησί, θυμίζει και γνωρίζει σε όλους μας την πορεία του τα τελευταία 40 χρόνια. Το πως ήταν το νησί και πως εξελίχθηκε. Το πως ήταν οι άνθρωποί του και πως εξελίχθηκαν. Το ποιές ήταν οι συνήθειες και η καθημερινότητα και πως είναι σήμερα. Αυτην την αίσθηση της «παράλληλης ματιάς» δημιουργούν σε μένα τουλάχιστο τα κείμενά της.
Ίσως για κάποιους η σημαντικότερη ιδιότητα της Χάιντι ήταν οτι αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί «πρέσβυρα» του τουρισμού για το νησί, μιας και μετα την επεισοδειακή άφιξη και παραμονή της στην Σαντορίνη στα μέσα της δεκαετίας του 70, οπότε και έχασε το πλοίο της επιστροφής κι αναγκάστηκε να μείνει στο νησί μια ολόκληρη βδομάδα!, άρχισε να ανακαλύπτει και να «διαφημίζει» την ομορφιά του τόπου, στην πατρίδα της, την Γερμανία και οχι μονο. Κι αυτό που αξίζει να επισημάνουμε μιας κι έχουν ειπωθεί πάρα πολλά γι αυτην την προσπάθεια, είναι οτι η Χάιντι αγάπησε τον τόπο όπως είναι και δεν έκανε καμμία προσπάθεια να τον αλλάξει.

Τώρα σχετικά με τα «πανηγύρια» και τον Τουσνέλτο, τον πρωταγωνιστή του βιβλίου,
θα μπορούσα να πώ οτι είναι για την Σαντορίνη ο,τι ο Καραγκιόζης για την Ελλάδα. Ο λαικός της ήρωας. Ενα «τύπος» κουτοπόνηρος, καταφερτζής, καλοκάγαθος, αφοπλιστικά ειλικρινής, « μα πάνω απ όλα αυθεντικός» Ενα βιβλίο για την αυθεντική Σαντορίνη.

Στο βιβλίο της «πανηγύρια» η Heidi Bowerle αναφέρεται σε μια περίοδο 30 ετών, ξεκινώντας απο το 1977 και κλείνοντας το 2007, κατα την διάρκεια των οποίων περιγράφει, μέσα απο την ματιά του πρωταγωνιστή-αφηγητή Τουσνέλδου, τα ήθη και τα έθιμα των σημαντικότερων θρησκευτικών γιορτών του τόπου.
Το βιβλίο αποτελεί ενα είδος προσωπικού ημερολογίου του ήρωα Τουσνέλδου, ενός κουποπόνηρου καταφερτζή, ο οποίος με τον μοναδικό του τρόπο περιγράφει τις εμπειρίες του απο τις επισκέψεις του στα πανηγύρια των περισσότερων χωριών του νησιού.
Τα «πανηγύρια» περιλαμβάνουν πλούσια εικονογράφηση μιας και η αφήγηση της κάθε γιορτής συνοδεύεται κι απο ενα χαρακτηριστικό σκίτσο σχεδιασμένο με το πενάκι της συγγραφέα.
Η συλλογή των αφηγήσεων αποτελεί εναν χρήσιμο και διαχρονικό οδηγό για τις γιορτές κι τα ήθη του τόπου.
Ενώ παρακάτω τηλεοπτικό αφιέρωμα για τη Heidi

Bookmark and Share

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2012

Η Κυρήνη της Λιβύης

Σε παλαιότερο τεύχος Οκτώβριος 2009 της εφημερίδας " Θηραϊκά Νέα" διαβάζουμε το παρακάτω κείμενο του Ιστορικού Σαράντου Καργάκου σχετικά με την Κυρήνη

Η Africa Graecia της Θήρας

Ο ελληνικός κόσμος ήταν και είναι, από τα πρώτα ιστορικά του φανερώματα, ένας κόσμος σε διαρκή κινητικότητα. Γι αυτό είναι σωστό να μην μιλάμε για Ελλάδα, αλλά για… Ελλάδες. Εκτός από τη Magna Graecia της Νότιας Ιταλίας και Σικελίας, υπήρξε η Adriatica Graecia, η Ελλάς του Ροδανού, με προέχουσα πόλη τη Μασσαλία, που μας έδωσε τον πρώτο μεγάλο θαλασσοπόρο της Ιστορίας, τον Πυθέα, η Ελλάς των Στενών της Προποντίδος, με προέχουσα πόλη το Βυζάντιο, που ως Κωνσταντινούπολη ή Ινσταμπούλ ( εις την Πόλη), σφράγισε χιλιάδες χρόνια την ιστορική εξέλιξη. Υπήρξαν οι Ελλάδες του Εύξεινου της Μικράς Ασίας, της Μεσοποταμίας ως πέρα στις απώτατες ακτές της Ασίας. Υπήρξε όμως και η Ελλάδα της …. Θήρας. Το «λαβογέννητο» νησί του Αιγαίου είναι αυτό που δημιούργησε την Africa Graecia την Ελλάδα της Αφρικής. Κι αυτό από την παλαιότατη εποχή. Όπως δείχνει η τοιχογραφία του Ακρωτηρίου ( νηοπομπή), οι Θηραίοι είχαν εξαπλώσει τη ναυτική κυριαρχία τους ως τη Λιβύη. 
Μπορεί ο κόσμος που δημιούργησε τον πολιτισμό του Ακρωτηρίου να χάθηκε εξ αιτίας της γνωστής εκρήξεως, που λόγω « σεισμοπάθειας» των ειδικών, ακόμη δεν προσδιορίστηκε χρονολογικά, ωστόσο κάποτε ήλθαν από τη Σπάρτη οι Αίγειδες υπό τον Θήρα, που έδωσε το όνομά του στο νησί και συνάμα το δωρικό του χαρακτήρα . αλλά ο χώρος ήταν μικρός και φτωχός και τότε δεν υπήρχε…. Τουρισμός! « Έτσι σύμφωνα με τον χρησμό της Πυθίας, οι Θηραίοι, υπό τον Βάττο με οδηγό αρχικά τον πορφυροαλιέα Ορόβιο από την πόλη Ίτανο της νότιας Κρήτης, έφθασαν στη Λιβύη, έμειναν αρχικά στη νήσο Πλατέα και μετά εγκαταστάθηκαν σε μία περιοχή και ίδρυσε πόλη την Κυρήνη, μια από τις ένδοξότερες πόλεις του « Λαού των Βατράχων», όπως ονομάζει προσφυώς τους Ελληνές ο Πλάτων. Χάρη στο σπάνιο φαρμακευτικό φυτό ( έκανε και για φαγητό) το σιλφιο, χάρη στη γενικότερη ευφορία του εδάφους, κυρίως όμως χάρη στην αξιοσύνη των κατοίκων της, η Κυρήνη, παρότι σήμερα ανεστημένη κατά μικρό μέρος, διαθέτει έκταση και όγκο μνημείων που ξεπερνά μαζί την Ολυμπία και τους Δελφούς. Κάθε μέρα έρχονται πολλά σε φως, χωρίς καμία ελληνική συνδρομή ( κακώς). Η Κυρήνη ανέδειξε μεγάλους Ολυμπιονίκες, που τους ύμνησε ο Πίνδαρος, σπουδαίους νομοθέτες ( πρώτη μορφή δημοκρατίας), μία πλειάδα φιλοσόφων με αρχηγέτη τον Αρκεσίλαο, μεγάλους ποιητές , με κορυφαίο τον Καλλίμαχο, και με ένα σπουδαίο επιγραμματοποιό και σημαντικό πνευματικό κεφάλαιο του χριστιανισμού, τον Συνέσιο τον Κυρηναίο. 
Και το σπουδαίο. ΟΙ Κυρηναίοι ουδέποτε επί 1000 και πλέον χρόνια λησμόνησαν την από τη Θήρα και τη Σπάρτη καταγωγή τους. Ας μην τους λησμονάμε και εμείς. Ένα ταξίδι εκεί είναι μάθημα ελληνικότητας. 


Bookmark and Share