Αναρτήσεις

Ακαδημαϊκός Όμιλος Θηραίων

Ακαδημαικός όμιλος Θηραίων Εφημερίδα : Ελεύθερο Βήμα 19 – Ιουλίου 1933 Πρωτοβουλία Θηραίων διαννοούμενων ιδρύθη ενταύθα « Ακαδημαϊκός Όμιλος». Σκοπός της Θηραϊκής αυτής οργανώσεως είνε η περισσυλογή έργων θηραϊκής τέχνης και η έκθεσις αυτών εις μουσείον, η συγγραφή βιβλίου περι την θηραϊκή λαογραφία και γενικών η περι τα θηραϊκά γράμματα πραγμάτεια των μελών αυτής, ως και η ενίσχυσις των νεαρών θηραίων λογοτεχνών. Προς τον αυτόν σκοπόν θα εκδίδεται κατά δεκαπενθήμερον υπο της ακαδημίας περιοδικόν από τον στήλων του οποίου θα παρευλάνουν έργα θηραϊκής λογοτεχνίας. Πρόεδρος του Θηραϊκού ακαδημαικού ομίλου εξελέγη ομοφώνως ο θηραίος λογοτέχνης Ανδρέας Νομικός.

Του Αγίου Γεωργίου στη Σαντορίνη (2020) Από τα μοναστήρια και τις εκκλησίες μέχρι και τις λαογραφικές παραδόσεις

Εικόνα
Του Αγίου Γεωργίου στη Σαντορίνη (2020)) Από τα μοναστήρια και τις εκκλησίες μέχρι και τις λαογραφικές παραδόσεις
Ιδιαίτερη τιμή και στον Άγιο Γεώργιο γίνεται στη Σαντορίνη. Από την Απάνω Μεριά και την εικόνα με τις σημαίες μέχρι και το θαύμα του Αγίου στο Σκάρο, μέχρι και τον Άγιο Γεώργιο το Θαλασσίτη, η τιμή προς τον Άγιο συνδυάζει λαογραφικά στοιχεία ιστορία  και Πίστη.  Το σωματείο ορυχοεργατών της Σαντορίνης ονομαζόταν « ο Άγιος Γεώργιος», η ορθόδοξη εκκλησια που υπήρχε πάνω στο ηφαίστειο μέχρι και την έκρηξη του 19ου, τον Άγιο τιμούσε, πλοία της Θηραϊκής ατμοπλοίας και κυρίως των οικογενειών της Οίας  και τόσα άλλα....Είναι δύσκολο να σταχυολογήσεις την απήχηση του Αγίου σε όλη τη θηραϊκή κοινότητα.  « Ανάμεσα λοιπόν στα λαογραφικά κεφάλαια της Σαντορίνης, γράφει ο Ματθαίος Μηνδρινός, και το πρόσωπο του Αγίου Γεωργίου του επιλεγομένου τροπαιοφόρου, που εορτάζει στις 23 Απριλίου[i].  Στο όνομα του υπάρχουν στο νησί πολλοί ναοί με διαφορετικό προσωνύμιο. Έτσι στο χωριό Μέσα Γωνιά ε…

Μεγάλη Πέμπτη στο Εμπορείο Σαντορίνης

Εικόνα
Γράφει ο Μάρκος Αβ.Ρούσσος στο "Σαντορίνη Ηθη έθιμα και παραδόσεις",

Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, τα έθιμα της Λαμπρής ήταν αναλλοίωτα, όπως: ο « Λάζαρος», τα « σήμαντρα», ο «Οβραίος», οι «κουτσούνες», οι «φεσκουλιές», τα «μιλιτίνια», τα «σγαρδούμια», και πολλά αλλά από τα οποία ελάχιστα διατηρούνται μέχρι σήμερα.

Από ότι θυμούνται οι γεροντότεροι, το σαραντάμερο της Τρανής Σαρακοστής, ακόμα και οι άρρωστοι. Το παρακάτω απόσπασμα αφήγησης μιας ηλικιωμένης θηραίας μας δίνει ολοκάθαρα την εικόνα της ζωής εκείνης της εποχής: « Την τρανή Σαρακοστή, δε πασκάζαμε τίοτις,και καλά μαθές κρηάς, ψάρι, βούτυρα, αυγό, γάλα, τυρί ή λάδι. Ψάρι ητρώαμε μόνο του Ευαγγελισμού και των Βαγιών, κι αν ήτανε σορόκος ητρώαμε μπακαλιάρο, λάδι μόνο οι άρρωστοι και οι λοχούδες αλλά όχι Τετράδη και Παρασκευή. Σα ήμπενε η μεγαλοβδομάδα, όλοι ησπουτάζαμε να σαχτούμε για να πάμε στη εκκλησιά, πριχού βγει ο Νυφίος. Τότες από ότι θυμούμαι το χωριό μας,είχε 4 ενορίες τση Παναγιάς, του Χριστού, του Αγίου…

Οικοτροφείο Σαντορίνης - Μία στέγη οικογενειακής Αγάπης

Εικόνα
Πάμε σαν άλλοτε στο παρελθόν… αλλά όχι στο πολύ μακρινό. Βρισκόμαστε γύρω στα 1980 στα Φηρά, στο παλιό Οικοτροφείο της Μητρόπολης ( πρώην Επαρχείο απέναντι από το Κέντρο Υγείας), όπου συναντάμε τις παρέες μαθητών. Εκεί κοντά στο παλιό τους Αναγνωστήριο, όπου οι μεγάλοι μαθητές διάβαζαν τους μικρούς. Ενώ πιο δίπλα ήταν και η εκκλησία των Τριών Ιεραρχων.
Οι παρέες αυτές, δεν βρέθηκαν ξαφνικά εκεί  δεν βρέθηκε ξαφνικά εκεί . Το έργο του Οικοτροφείου ήταν εξ ολοκλήρου δημιούργημα του πρώην Μητροπολίτη Θήρας κυρό Γαβριήλ Καλοκαιρινό. Εκείνος, ενώ περιόδευε στην Αμοργό το 1962, ομάδα γονέων του ανέφερε το πρόβλημα ότι τα παιδιά που τελείωναν τις τάξεις του Γυμνασίου έπρεπε να ξενιτεύονται ακόμα και στην Αθήνα, ζητώντας του του να ιδρύσει ένα μαθητικό οικοτροφείο στην έδρα της Μητρόπολης δλδ στη Σαντορίνη, προς εξυπηρέτηση του σκοπού αυτού. Στα Φηρά, αρχικά υπήρχε ένα λυόμενο (στις παλιές αποθήκες της Αγροτικής Τράπεζας) και το μετέτρεψε καταλλήλως σε Οικοτροφείο δια τα παιδιά όλων των νησιών…

Επίσκοπος Κυδωνίας Καλλίνικος Σαρπάκης

Εικόνα
Επίσκοπος Κυδωνίας Καλλίνικος Σαρπάκης
Ένας νεομάρτυρας άγιος της Κρήτης με καταγωγή από τη Σαντορίνη Στην έρευνα πάνω σε άλλο θέμα της Σαντορίνης, εμφανίστηκε και το όνομα του Επισκόπου Κυδωνίας Καλλίνικου Σαρπάκη. Ανασκαλίζοντας λίγο το ιστορικό του παρελθόν, διαπίστωσα ότι είναι θείος του Θηραίου ευεργέτη Στυλιανού Σαρπάκη. Δυστυχώς όμως μέχρι τώρα έχουν εντοπιστεί λίγα ιστορικά στοιχεία. Οφείλω να ευχαριστήσω θερμά το Γραφείο Τύπου της Ιεράς Μητροπολέως Κυδωνίας και Αποκορώνου οι οποίοι με καθοδήγησαν ώστε μέσα από το αρχείο της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Χρυσοπηγής Χανίων, οι οποίοι μου έστειλαν το παρακάτω υλικό καθώς και τη φωτογραφία του Αγίου. «…Μόλις ξέσπασε ἡ ἐπανάσταση τοῦ 1821 στήν Πελοπόννησο, οἱ Τοῦρκοι τῆς Κρήτης, μολονότι δέν εἶχαν κανένα ἀποδεικτικό στοιχεῖο γιά παρόμοια κίνηση τῶν Κρητῶν, πῆραν προληπτικά μέτρα γιά τήν ἀποτροπή τῆς ἐξάπλωσης τῆς ἐπανάστασης καί στόνησί. Στίς 14 Ἰουνίου κηρύχθηκε ἐπίσημα ἡ ἐπανάσταση στην Κρήτη. Τήν ἑπομένη, ὁ μουσουλμ…

Η "τσιλαδιά" της μάνας μου, της Νίκης Τσέκου

Εικόνα
Τσικνοπέμπτη σήμερα και θυμήθηκα ότι η μάνα μου σαν σήμερα έβγαζε στο τραπέζι και τσιλαδιά. Στο Καμάρι της Σαντορίνης θυμάμαι , παλιά , οι νοικοκυρές σαν σήμερα «τσούκνωναν» το φαγητό. Το άφηναν δηλαδή, να πιάσει λίγο στον πάτο της κατσαρόλας, να  κολλήσει , να καεί λίγο για να μυρίσει τσίκνα. Συνήθως ”τσούκνωναν το φάβα». Η μάνα μου φάβα τσούκνωνε . Αν  είχαν σφάξει το γουρούνι λίγες μέρες πριν τις απόκριες, η μάνα μου έβγαζε στο τραπέζι μαζί με την τσουκνωμένη φάβα και τσιλαδιά. Τσιλαδιά λέμε στη Σαντορίνη την πηχτή . Φάβα ξέρουν και οι τωρινές νοικοκυρές να φτιάχνουν. Τσιλαδιά όμως, πόσες ξέρουν να φτιάχνουν; Θα μου πείτε ότι στο ίντερνετ υπάρχουν πολλές συνταγές για πηχτή και μάλιστα σε διάφορες παραλλαγές. Εγώ όμως θυμάμαι την τσιλαδιά της μάνας μου. Στα γεράματά της, επειδή δεν έβρισκε κεφάλι γουρουνιού για να τη φτιάξει, την έφτιαχνε από  μπούτι με κότσι και πέτσα που αγόραζε. Παλιά, από το γουρούνι που έσφαζαν τίποτα δεν πήγαινε χαμένο. Έπαιρνε το καλοξυρισμένο κεφάλι του χοί…