"Οι ντόπιοι και οι ξένοι"

Απο τις σοφότερες κουβέντες που ‘χω ακούσει ..
Στο νησί κατοικούν (μένουν και δουλεύουν δηλαδή) δυό βασικές κατηγορίες ανθρώπων. (φαντάζομαι οτι και σε άλλα τουριστικά νησιά το ίδιο συμβαίνει).
Οι «ντόποιοι» και οι «ξένοι». Με τους πρώτους, στην πλειονότητά τους, να χουν «φάει με το κουτάλι» το νησί και να εχουν ωριμάσει στα θέλω, τις ιδέες και τις ανάγκες τους, και τους δευτερους να κουβαλάνε τον ενθουσιασμό, την φρεσκάδα, και την φαντασία τους για τον τόπο. Το συμπέρασμα; Οτι ο καθένας βλέπει το περιβάλλον του κατα πως ξέρει και τον βολευει (με την καλή την έννοια)
Μπορεί πάλι να μιλήσει κανείς για «παλιούς» και «καινούργιους».
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της διαφορετικότητας στην αντίληψη , η αρχιτεκτονική των γκρεμών, όπου σίγουρα αξίζει εστω για κάποιες μέρες να μείνει κανείς και να ζήσει την ομορφιά της ανατολής του ήλιου, της δύσης του, του γαλάζιου της θάλασας και του ουρανού, πλήν όμως δεν είναι και το πιο ευκολο μέρος για να φτιάξει κανείς την μονιμη κατοικία του και να μεγαλώσει τα παιδιά του. Μια απο τις αντιθέσεις του τόπου μας...


Καλημέρα Δέσποινούλα με τα πάντα εύστοχα σχόλια σου....

Βίντεο από Wikipedia για Σαντορίνη

Καλημέρα πριν από λίγο αλίευσα ένα μικρό βιντεάκι( μάλλον δοκιμαστικό) της Wikipedia για τη Σαντορίνη

Βιντεο από την παρέλαση ( 25/3/2010)στη Σαντορίνη

Mια ομάδα νέων που βλέπουν διαφορετικά τη Σαντορίνη

Υπάρχει μια ομάδα νέων ανθρώπων ( ή και με νέες απόψεις) που βλέπουν διαφορετικά τη ζωή στη Σαντορίνη καθώς και το μέλλον του νησιού. Ένας από αυτούς είναι ο Κωνσταντίνος Λουκά Πελεκάνος, ένας φίλος με πολύ μεράκι! Ξέρετε ότι ο Κωνσταντής είναι ο βασικός υπεύθυνος που παρουσιάστηκε το έργο Silence με τόση επιτυχία στο νησί? Ξέρετε ότι όσο υπάρχουν νέοι σαν τον Κωνσταντίνο με ιδέες ιδιαίτερες σίγουρα, υπάρχει μια ελπίδα για το καλό αύριο του νησιού?

Εϊμαι σίγουρος ότι o Kωνσταντίνος, θα πετύχει σε όλα τα πεδία….. Σ ένα από αυτά τα αποτελέσματά του είναι ήδη χειροπιαστά….. Αναφέρομαι στο μεράκι που έχει στις βεγγέρες…. Ναι ναι καλά ακούσατε…. Ο τρόπος που μαζί με την παρέα του αγκαλιάζει μουσικά τον κόσμο, στο Pelican Café-Wine Restaurant, μου θυμίζει παλιές εποχές βεγγέρας στη Σαντορίνη….
Στον γνωστό « Κήπο», εκτός του Κωνσταντίνου ( κιθάρα , τραγούδι), παίζουν κάθε Τρίτη και Τετάρτη (μέχρι και την Μ.Τετάρτη) οι Χριστόφορος Γαβαλάς (κιθάρο, μπάσο) και ο Βασίλης Χατζηπέτρος (μπουζούκι, τραγούδι). Ξέρετε πόσο σημαντικό είναι στο κέντρο της Σαντορίνης ειδικά το χειμώνα να υπάρχει μια γωνιά με μουσική τόσο ιδιαίτερη? Ξέρετε τι ωραίο που είναι στον «Κήπο» να ακούγονται τραγούδια γραμμένα από τους Bob Dylan, Ορφέα Περίδη, Μάλαμα, Θ. Παπακων/νου, Βαμβακάρη, Τσιτάνη, Σαββόπουλο, Χιώτη, αλλά και συθέσεις του Κωνσταντίνου…. Αλήθεια πώς να μην πάνε καλά οι Βεγγέρες όταν συνδυάζουν οι μουσικοί μερικά από τα παρακάτω στοιχεία: Μπουζούκι, Νάξος, αρχιτεκτονική (Βασίλης), Εθνικό Ωδείο Θήρας (Χριστόφορος), μαθήματα φωνητικής, Δύτες, Ιστορία της Οικογένειας (Κωνσταντίνος).

Σαντορίνη και Ελληνική Επανάσταση

Θα προσπαθήσω να σταχυολογήσω μερικές ιστορικές πληροφορίες σχετικές με τη Σαντορίνη την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης
• Στις 29 Δεκεμβρίου 1820, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης , ως αρχηγός των Φιλικών, στέλνει επιστολή στο λαό της Σαντορίνης, για να ενθουσιάσει το λαό. Στην επιστολή αναφέρει και τα εξής: …. «… Στέλλω προς υμάς τον παρουσιαζόμενον καπετάν Ευάγγελον Ματζαράκη, άνδρα φιλογενέστατο και δια τον μεγάλον ζήλον τον οποίον έδειξεν εις πολλάς περιπτώσεις αξιοσέβαστον, όστις είναι προσταγμένος να σας ειπή τους σκοπούς μας και να οδηγήση έκαστον εις όσα παρ αυτού ζητεί σήμερον ….»(δεν κρατήθηκε το πολυτονικό σύστημα ).
• Ο Ευάγγελος Ματζαράκης ήταν πλοίαρχος και αγωνιστής της επανάστασης του 1821. Στις 5 Μαΐου του 1821 ήταν αυτός που σήκωσε την σημαία της επανάστασης στην Σαντορίνη. ( Wikipedia)
• Στην επιστολή των προκρίτων και λοιπών κατοίκων της Σαντορίνης εις τους προκρίτους των Σπετσών, 30 Απριλίου 1821, γίνεται αναφορά στο έμψυχικο δυναμικό το οποίο στέλνουν οι Σαντορινιοί, για την υποστήριξη του απελευθερωτικού αγώνα: « Όθεν εξαποστέλλομεν κατά το παρόν, προς υμάς, άνδρας 70 ομού μ έναν ιερέα συνοδευόμενους με ένα των προυχόντων ημών Νικόλαον Δεναξάν, τους οποίους θέλει να μεταχειρισθείτε εις τα απολεμικά υμών πλοία υπέρ της κοινής ελευθερίας»
Πηγές για τα ανωτέρω: Ιωάννου Συρίγου: « Η Σαντορίνη και η συμβολή της Εις τον Υπερ της Ελλην.Ανεξαρτησίας Ιερόν Αγώνα» στο Μιχάλης Δανέζης « Σαντορίνη 1939». Από τη συγκεκριμένη ιστορική αναφορά πήρα μόνο 2 αποσπάσματα καθαρά ενδεικτικά!


Επίσης, από τη συνέχεια του 3τομου έργου της Οικογένειας Δανέζη για τη Σαντορίνη, και συγκεκριμένα από το τόμο του 1971 μέρικές άκρως σημαντικές ιστορικές αναφορές για την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης είναι και οι παρακάτω:

Σύμφωνα με τον Βασίλειο Σφυρόερα: « Οικονομικά της Σαντορίνης κατά τον τελευταίον αιώνα της Τουρκοκρατίας» προκύπτει ότι:
• Ο πληθυσμός της ανερχόμενος το 1770 εις 9000 κατοίκους επεδίδετο όχι μόνο εις την γεωργία αλλά και εις την ναυτιλία.. Το 1780 η Μονή Προφήτη Ηλία διαθέτει ιδιόκτητο πλοίο
• Κατά την πραγματοποίηθείσα το 1807 υποχρεωτική ναυτολογία νησιωτών για την κάλυψη έμψυχου υλικού αναγκών του τουρκικού στόλου, η Σαντορίνη έστειλε 50 ναύτες, ο Πόρος 40, η Ύδρα 110.
• Από το φορολογικό κατάστιχο των ετών 1812- 1814 το νησί κατέβαλλε ετησίως 55.676 γρόσια ενώ η θεωρούμενη έφορη Νάξος 29.750, και η Ύδρα 5.320.
Σύμφωνα δε με τον Φίλιππα Κατσίπη: « Συμβάντα κατά την Επανάσταση στη Σαντορίνη», Αξιοσημείωτα όλα είναι οι Προσφορές για τον Εθνικό Άγώνα του 1821: Από την εκκλησία της Αγίας Τριάδας ( Πύργου;) 700 γρόσια, Από Αντωνάκη Καραμολέγκο 40 γρόσια, Από εκκλησίαν Χρυσοστόμου ( ;) 60 γρόσια, από τον Ηγούμενο του Αγίου Χαραλάμπους ( παλιό μοναστήρι στη Σαντορίνη στην έξω Γωνιά) 300 γρόσια, από το Μοναστήρι του Προφήτη Ηλία 1640 γρόσια, Από Επίτροπο Παναγιάς Ιμπορίου ( Εμπορείου) 1305, από Επίτροπο Αγίου Δημητρίου ( Μεσσαριάς μάλλον), 150 γρόσια, από εκκλησία Μπελώνια ( Σημερινή ορθόδοξη Μητρόπολη), 75 γρόσια, από καπετάνιο Τζαννετάκη Ντειμέζη 39 γρόσια, από εκκλησία Παναγιάς 200 (Επισκοπής;), από την εκκλησία Θεολόγου ( Άγιος Ιωάννης Θεολόγος) 112, από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου Πύργου 78, από την Αγία Θεοδοσία ( Πύργου;) 25 γρόσια, Από εκκλησία Αγίων Αναργύρων ( Μεγαλοχωρίου:;) 70 γρόσια, Από την Παναγιά Μαλτέζα 1811, από την εκκλησία της Αγίας Τριάδας Πύργου 70, από την Εκκλησία της Αγίας Τριάδος Επάνω Μεριάς 20, από την εκκλησία της Παναγιάς του Καλού 200 γρόσια, από την Παναγιά του Μεγάλου Χωριού 315,από τον Άγιο Νικόλαο Επάνω Μεριάς 200, Από τον Άγιο Σπυρίδωνα 180, από την εκκλησία Ταξιαρχών 150, από την Αγία αικατερίνη Οίας, 45, από τον κ. Αντώνιο Δράλο δι έν καντήλι 87,30, Από τον Γεώργιο Χατζή 69, 30, Από τον Γιαννάκη Γαβρίλη 72. Σύνολο γρόσια 8.164,20

Εκτός των άλλων υπάρχουν αναλυτικές περιγραφές και για τα γεγονότα στη Σαντορίνη και στον Διονύσιο Κόκκινο στο 6τομο έργο του για την Ελληνική Επανάσταση και σε άλλους ιστορικούς ερευνητές
Ο Σκοπός που σας παρουσίασα ενδεικτικά κάποια μικρά καλλιστορικά στοιχεία είναι για να σας δείξω για άλλη μια φορά ότι η Σαντορίνη έχει Ιστορία και μάλιστα Μεγάλη!!!!!Δεν είναι κατατοπιστικό και αναλυτικό, θα προσπαθήσω να επανέλθω! Απλά είναι ένα μικρό δείγμα της ιστορίας του νησιού μας.

Βινσάντο το " άγιο" κρασί της Σαντορίνης

Τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή είναι συνήθως αυτά που δεν φαίνονται, ενώ τα γευστικότερα είναι εκείνα που μας ταξιδεύουν στην πραγματικότητα του ονείρου. Ένα σύντομο σεργιάνι στις ομορφιές του Αιγαίου, αποδεικνύει ξεκάθαρα «του λόγου το αληθές».

Τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή είναι συνήθως αυτά που δεν φαίνονται, ενώ τα γευστικότερα είναι εκείνα που μας ταξιδεύουν στην πραγματικότητα του ονείρου. Ένα σύντομο σεργιάνι στις ομορφιές του Αιγαίου, αποδεικνύει ξεκάθαρα «του λόγου το αληθές».

Αξίζει λοιπόν να πάρουμε μαζί το δύσβατο αλλά μεθυστικό εκείνο μονοπάτι, που οδηγεί αθόρυβα και επιβλητικά στο καταπράσινο ξέφωτο του γηραιότερου αμπελώνα στις Κυκλάδες. Πρόκειται για το μοναδικό αμπελοτόπι της Σαντορίνης, που αιώνες τώρα δεσπόζει πεισματικά στο πέρασμα του χρόνου και συνεχίζει ακόμα και σήμερα να γοητεύει και τους πλέον απαιτητικούς ουρανίσκους. Σίγουρα θα έχετε ακούσει για το λιαστό κρασί του διάσημου αυτού νησιού, που γεννιέται κάθε χρόνο από τις θρυλικές «κουλούρες» της γης του ηφαιστείου, δηλαδή τις αμπελιές σχήματος καλαθιού, που ακουμπάνε νωχελικά στα χώματα της λάβας.

Πρόκειται για ένα προϊόν παγκόσμιας εμβέλειας με μια γλυκιά μοναδικότητα που ακούει στο όνομα vinsanto. Βέβαια, η ξενόγλωσση επωνυμία του χρονολογείται από την εποχή της Ενετοκρατίας, όπου σε χάρτες του αρχιπελάγους αλλά και σε περιηγητικά κείμενα του 16ου αιώνα, βρέθηκαν γραμμένες οι επωνυμίες Santo Erini για το νησί και vin Santo για το γλυκό κρασί που παράγει.

Σήμερα, στην ελληνική νομοθεσία, το Vinsanto που υποδηλώνει την γεωγραφική Ονομασία Προέλευσής του, δηλαδή της καταγωγής του, αποτελεί υποχρεωτική και αποκλειστική ένδειξη στις ετικέτες των εμφιαλωμένων λιαστών κρασιών του νησιού, τα οποία, φυσικά, πληρούν τις νομοθετικές προϋποθέσεις και τις καθορισμένες αμπελοοινικές συνθήκες που προβλέπονται για τη δημιουργία του.

Ποιο είναι όμως το κρυφό μυστικό της θρυλικής πορείας των κυκλαδίτικων σταφυλιών, που εδώ και χιλιάδες χρόνια μεγαλουργούν διαχρονικά μέσα στο άνυδρο περιβάλλον του νησιού; Για τις γνωστές ποικιλίες Ασύρτικο, Αθήρι, Αηδάνι και Μαντηλάρι, αλλά και για τις σπανιότερες όπως το Μαυροτράγανο και το Μαυράθηρο, που γλυκαίνουν αργά και υπομονετικά στο αφιλόξενο έδαφος της θηραϊκής γης, υπάρχει ένα φαινόμενο που χαρίζει κυριολεκτικά ζωή στα αμπέλια. Πρόκειται για την πολυπόθητη δροσιά της πρωινής ομίχλης που αναδύεται από τη γαλήνη της Καλντέρας, ανακουφίζοντας αποτελεσματικά το διψασμένο κλήμα που τελικά σώζεται και επιβιώνει χάριν της ζωηφόρου αυτής υγρής ένεσης που του κάνει η Φύση.

Οι μοναδικές "κουλούρες" της Σαντορίνης, οι αμπελιές δηλαδή σε σχήμα καλαθιού, που ακουμπάνε νωχελικά στα χώματα, για να προφυλάσσουν τον πολύτιμο καρπό τους από τους αέρηδες.

Έτσι, μετά τον επίπονο τρύγο που πραγματοποιείται χειρωνακτικά μέσα στην κάψα του καλοκαιριού, τα σταφύλια που θα γεννήσουν το Vinsanto πλαγιάζουν πάνω στη γη του ηφαιστείου, δανείζοντας εθελοντικά την υδάτινή τους φορεσιά για είκοσι περίπου μέρες, στο χώμα που τα γέννησε. Έτσι, όλες τις νύχτες του καλοκαιριού, σαν καταλαγιάσει ο θόρυβος του κόσμου, τ' αστέρια κατεβαίνουν στο μπαλκόνι του Αιγαίου, για να κάνουν παρέα στις ηλιοκαμένες ρώγες, λίγο πριν κοιμηθούν ανέμελα δίπλα στους γαλάζιους τρούλους των εκκλησιών.

Στη συνέχεια σταφιδιασμένες, εξαντλημένες αλλά παράφορα γλυκές, μαζεύονται προσεκτικά με δίχτυα, και οδηγούνται στα οινοποιεία για να αντικρίζουν καλόπιστα τα δρύινα βαρέλια της ζύμωσης. Εδώ, ο πολύτιμος χυμός τους νοικιάζει για ένα μήνα τα ξύλινα δώματα των πεντακοσίων λίτρων της κάναβας, όπου καλείται να μετατρέψει την γλύκα του σε πνεύμα του οίνου, πασχίζοντας να αποδείξει σε όλους μας, την φυσική του ηφαιστιογενή υπεροχή.

Το αλκοόλ του φρέσκου Vinsanto φυσιολογικά δεν ξεπερνά το 12% κατ' όγκο, ενώ τα πρώτα αρωματικά του σκιρτήματα γίνονται αντιληπτά πάνω στο χρόνο. Η διετής του παλαίωση, τόσο μέσα στο δρύινο σπίτι του, όσο και στην πλαγιαστή φιάλη για 12 τουλάχιστον μήνες, το προικίζουν με σπάνιο μπουκέτο που προκαλεί ταυτόχρονα σεβασμό και ζήλια.

Έτσι, η ιερότητα του κρασιού αυτού, που δεν έχει ταίρι άλλο σε όλο τον κόσμο, ενέπνευσε κάποιους «επιτήδειους» αντιγραφείς, που ρίχνοντας στην αγορά διάφορα γλυκά κρασιά εισαγωγής, προσπάθησαν να τσαλακώσουν την τόσο πολύτιμη αλλά και ευάλωτη στον τουριστικό «πυρετό» βελούδινη αυτή γεύση της παράδοσης.

Ωστόσο, τα σπάνια αρώματα των αυθεντικών λιαστών κρασιών της Σαντορίνης, που θυμίζουν μέλι, σταφίδα, καρύδι και σύκο, σαν τις ξύλινες πόρτες των αρχοντικών που σπάνια κλειδώνουν, με χαρά δέχονται σήμερα να ξεναγήσουν μέσα από το κολονάτο ποτήρι της κλειστής τουλίπας, όλους εκείνους που επιθυμούν να ταξιδέψουν πέρα από τα όρια του ουρανίσκου.

Σήμερα εκτός από τα 15 επώνυμα και εμφιαλωμένα Vinsanto μικρών και μεγάλων παραγωγών που κυκλοφορούν ελεύθερα ανάμεσά μας, υπάρχουν και διάφορα λιαστά κρασιά χωρικής οινοποίησης που θα συναντήσετε στο νησί.

Όμως η γλύκα, το χρώμα, η συσκευασία, τα χρόνια παλαίωσης, η τιμή και η γεύση, διαφέρουν τόσο πολύ μεταξύ τους, ώστε δίνουν την ευκαιρία σε κάθε μάχιμο ουρανίσκο της ζωής, να πάρει μέρος στο κυκλαδίτικο αυτό πεντοζάλη των αισθήσεων.

Πάντως, το γνήσιο και γηραιό Vinsanto παίρνει τα χρώματα του ουρανού, όταν ο ήλιος δύει. Τέτοια ηλιοβασιλέματα όπως και τόσα άλλα γλυκά κρασιά είναι γεμάτη η Ελλάδα. Η Σαντορίνη όμως, με το απαράμιλλο λιαστό κρασί της, έχει κερδίσει στο «Λόττο» του θαυμασμού, την πρώτη θέση. Κλείστε λοιπόν και εσείς μια θέση παράθυρο.

Του Δημήτρη Χατζηνικολάου, oινολόγου
Πηγή: www.kykladesnews.gr

Η μεσόφωνος Κατερίνα Ρούσσου στο Μέγαρο Μουσικής

Η ιδιαιτερα χαρισματική νέα μεσόφωνος, Κατερίνα Ρούσσου, κόρη του Καθηγητή Ιατρικής κ. Χαράλαμπου Ρούσσου , θα συμμετάσχει σε συναυλία με τον διεθνούς φήμης τενόρο Jose Cura και τη σύμπραξη της Εθνικής Συμφωνικής Ορχήστρας της ΕΡΤ υπό τη διεύθυνση του μάεστου και διευθυντή της Όπερας της Φλάνδρας Γιάννη Πουσπουρικα, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών Αίθουσα «Χρήστου Λαμπράκη», στις 17 Απριλίου 2010, ώρα 20.30. Η συναυλία διοργανώνεται από το Ίδρυμα Θώραξ ( Κέντρο Ερευνών Εντατικής και Επείγουσας Ιατρικής Θώρακος) του οποίου Πρόεδρος και εμπνευστής είναι ο καθηγητής κ. Ρούσσος, με σκοπό τη συμβολή στην εκπλήρωση της δημιουργίας της νέας Πτέρυγας του Νοσοκομείου « Ευαγγελισμός».

Κατερίνα Ρούσσου Μια κυρία Θαύμα! τελείωσε το τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Μετσόβιου Πολυτεχνείου και δούλεψε για ένα χρόνο στην Ιντρακόμ,Ξεκίνησε μουσική σε ηλικία 3 ετών.
Σπούδασε τραγούδι στο Ωδείο Αθηνών και πήρε το δίπλωμά της με «Αριστα Παμψηφεί» και έλαβε την υποτροφία «Μαρία Κάλλας» για να συνεχίσει τις σπουδές της. Σήμερα ανήκει στην Μουσική Ακαδημία της Λουμπλιάνα (Σλοβενία). Έχει δώσει πλήθος παραστάσεων στην Ελλάδα, με τελευταία μοναδική της παράσταση τον Αύγουστο του 2009 στην Επισκοπή γωνιάς με τίτλο " Υμνώντας τη Παναγιά.".... Ένα πολυτάλαντο κορίτσι γεμάτο ζωή...

Κατερίνα θα ειμαστε εκεί για να μας μαγέψεις για άλλη μια φορά.... Και τα καλύτερα έρχονται