Της Παναγιάς του Λαγκαδιού στην Αγριλιά της Θηρασιάς

Η εκκλησιά των Εισοδίων της Παναγίας, ή Παναγιά του Λαγκαδιού, βρίσκεται στην είσοδο του εγκαταλελειμμένου χωριού της Αγριλιάς, στο νοτιοδυτικό μέρος του νησιού της Θηρασιάς. Φωτογραφίες: Σπύρος Βαρβαρήγος

 Χτισμένη το 1887 μ.Χ., ξεχωρίζει για τον ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό και διακοσμητικό της πλούτο. Είναι πολύ ψηλή, σε αντίθεση με τις εκκλησιές των Κυκλάδων. Έχει τρεις εισόδους και στην κεντρική, σε μαρμάρινη πλάκα αναγράφεται το όνομα της εκκλησίας. Ο τρούλος στηρίζεται σε τέσσερις κολώνες, στις βάσεις των οποίων βρίσκονται γελαστοί άγγελοι. Ψηλά, κοντά στον τρούλο, τέσσερις δικέφαλοι αετοί βρίσκονται ανάμεσα στα παράθυρα. Στο κέντρο του ναού κρέμεται ένας ρώσικος πολυέλαιος, τάμα ενός ναυτικού που η Παναγία τον έσωσε.
http://www.saint.gr/3444/saint.aspx

Οι καμπανάδες και η ξεβάρεση !

 

Αλήθεια τι να πρωτοπει κανείς για τους καμπανάδες της Σαντορίνης; Είναι κομμάτι και μέρος της ιστορίας μας… Κάθε Σαντορινιός σίγουρα θα ξέρει  τους ήχους των εκκλησιών του και θα χαζεύει τους άλλους καμπανάδες των άλλων χωριών

Κάθε καμπάνα των εκκλησίων θα σε γυρίζει στην αντίστοιχη «πανήγυρη». Κάθε φορά που θα σημαίνει για π.χ. θα τρέχει ο λογισμός σου σε ένα αστείο περιστατικό ή στην Περιφορά της Εικόνας ή στην οικογένεια που προσφέρει την «πανήγυρη».

Στα χωριά που έχουν ακόμα καμπανάδες και δεν έχουν εξελιχθεί σε ηλεκτρικές, ενδυναμώνεται η πίστη, σταματάς τις δουλειές σου μόνο και μόνο για να ξεβαρεθείς… Τσαντίζεσαι όταν δεν ακούς να τις σημαίνουν καλά ….. !Γαληνεύεις, συγκινείσαι όταν τις ακους χαρμόσυνα και δυνατά.

Πόσο δε μάλλον στους περίφημους « τόκους», αφού πρώτα συγχωρέσεις όποιος και αν είναι ο κεκοιμήμενος….. αμέσως μετά φυσικά θα μπεις στη διαδικασία να  μάθεις περισσότερα…..

Η ηχώ της καμπάνας στη Σαντορίνη, είναι ένα γιατρικό. Μια ολόκληρη διαδικασία γεμάτη εικόνες, ήχους. Ξεφεύγει από την έννοια της Πίστης.

Ένα τέτοιο γιατρικό έλαβα πριν λίγο. Ένα τηλέφωνο που συνεχίζεται χρόνια σε μεγάλες γιορτές του χωριού και το συνεχίζω και εγώ με τη σειρά μου. Ενας φίλος με πήρε τηλέφωνο την ώρα που χτύπαγαν οι καμπάνες της Παναγιάς σ ένα από τα χωριά που γιορτάζουν σήμερα…. Δεν ήθελα τπτ άλλο… Ταξίδεψα με τον ήχο μέχρι τον Αθηνιό, ανέβηκα τις καραβολάδες και πήγα και προσκύνησα τα άγια χώματα του Νησιού με τον ήχο αυτό…. Το χαμε συνηθίσει να μας το κάνουν, στο σπίτι αυτό το τηλέφωνο όταν είμαστε Αθήνα και έτσι το κάνουμε όταν είμαστε στο χωριό,

Η καμπάνα είναι το  ταξίδι μας  για εμάς τους μη μόνιμους….. Ένα ταξίδι που μας δίνει δύναμη για να συνεχίσουμε.

Ξέρετε πόσο ωραίο θα τανε σε κάθε χωριό να συνεχίζουν τον μαγικό ήχο των καμπανάδων….. Η να μπορούσαμε να μάθουμε την ίστορία της προέλευσης των καμπάνων στο νησί ? Από ποιο ταξίδι άραγε να ναι η μία; Από ποιο τάμα η άλλη;

Ευλογημένη μέρα η σημερινή ( 21/11/2011) και για το νησί μας. Και του χρόνου!!!

‘

Δημιουργία θαλασσίου καταφυγίου στη Σαντορίνη

Αναρτώντας ειδήσεις πολλές φορές με τις υποσημειώσεις μου προσπαθώ άμεσα ή έμμεσα να τις σχολιάσω, όταν πρέπει . Αυτή τη φορά όμως ο σχολιασμός οφείλει να προηγηθεί .. Στο άρθρο της καθημερίνης που ακολουθεί γίνεται αναφορά για δημιουργία θαλασσίου καταφύγιου στη Σαντορίνη... Αναρωτιέμαι τελικά μήπως παρα είναι λατρείς του περιβάλλοντος αυτοί που πρότειναν τη δημιουργία θαλασσίου καταφύγιου στη Σαντορίνη: Μήπως θα πρέπει οι Αρμόδιοι Υπουργοί ( ίσως Αναπληρωτής Περιβάλλοντος και Υφ.Ναυτιλίας ή όποιος άλλος ) να αναλογιστούν τί μπορεί να κρύβεται πίσω από την κίνηση αυτή ; Αλήθεια Γιατί Τώρα καταφύγιο στη Σαντορίνη; Αλήθεια τόσο καιρό που ανεβοκατεβαίνει ο γιός του Κουστώ στη Σαντορίνη τι έχει κάνει;..Σκέψεις.....: Σας παραθέτω το άρθρο και κρίνετε αναλόγως....

Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα διαθέτει αναρίθμητα νησιά και βρέχεται από θάλασσα δεν θεωρείται προορισμός για καταδυτικό τουρισμό. Με τον καθορισμό ζωνών προστασίας αυτό μπορεί να αλλάξει, εξηγεί η Sylvaine Giakoumi. «Οι δύτες ενδιαφέρονται να δουν ζωή, μεγάλα ψάρια στον βυθό της θάλασσας. Ο καταδυτικός τουρισμός σε άλλες περιοχές της Μεσογείου έχει δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και έσοδα έως και 20 φορές μεγαλύτερα από το ψάρεμα».

Οι τρεις επιστήμονες έχουν εντοπίσει σε συνεργασία μάλιστα με τους ψαράδες περιοχές στις Κυκλάδες που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν θαλάσσια καταφύγια. Συγκεκριμένα, προτείνουν να δημιουργηθεί ένα θαλάσσιο καταφύγιο στη Σαντορίνη στη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στο Καμάρι και την Περίσσα. Ηδη στο Καμάρι υπάρχει το καταδυτικό Κέντρο του Κουστό, που θα μπορούσε να βοηθήσει στην προστασία της περιοχής.

Στις θαλάσσιες έρευνες που έγιναν στο νησί το 2008 εντοπίστηκαν 27 είδη ψαριών, ενώ οι επιστήμονες εκτιμούν ότι υπάρχουν πολλά είδη που θα επιστρέψουν αν εφαρμοστούν ζώνες προστασίας. Τα περισσότερα ψάρια στην περιοχή ζουν κοντά στη Βλυχάδα, στη θαλάσσια περιοχή κοντά στην Οία και στο Ημεροβίγλι και κοντά στο νησί της Θηρασιάς. Η θαλάσσια έκταση όπου θα απαγορευτεί η αλιεία δεν είναι ανάγκη να είναι μεγάλη, επισημαίνει ο Enric Sala. «Στα νησιά Μέντες της Ισπανίας δημιουργήθηκε καταφύγιο που έχει έκταση μόλις 1 τετραγωνικό χιλιόμετρο, αλλά στην περιοχή υπάρχουν τόσα ψάρια που έρχονται δύτες από όλη την Ευρώπη για να θαυμάσουν πώς ήταν η Μεσόγειος πριν από 100 χρόνια. Ενα τ.χλμ. έχει δημιουργήσει 200 θέσεις εργασίας και φέρνει κέρδη 6 εκατ. ευρώ ετησίως, ενώ τα έσοδα από το ψάρεμα μόλις που φτάνουν το μισό εκατομμύριο ευρώ ετησίως». Σε μια περιοχή 345.400 χιλιομέτρων στην Αυστραλία το 30% τη έκτασης βρίσκεται υπό καθεστώς προστασίας. Φέρνει έσοδα 5,5 δισ. δολαρίων και έχει δημιουργήσει 53.800 θέσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα θαλάσσιων καταφυγίων που βοήθησαν την τοπική αλιεία, αλλά παράλληλα λειτουργούν ως πόλος έλξης καταδυτικού τουρισμού.

Καθημερινή 19 - 11- 2011


Από την άλλη διαβάστε την αντίστοιχη περίπτωση αλλά από Θεσμοθετημένο Φορέα
http://www.kykladesnews.gr/kyklades/111-kykladesnewscategory/48561-2010-01-29%2008-37-19.html

Διαμόρφωση Αγίας Ειρήνης στην Περίσσα

Η παλαιοχριστιανική βασιλική της Αγίας Ειρήνης στην Περίσσα, που ανακαλύφθηκε το 1992 κάτω από την ερειπωμένη —συνονόματη— μεσοβυζαντινή εκκλησία του 8ου/9ου αιώνα μ.Χ., δεν είναι ένας συνηθισμένος ναός. Αποτελεί ένα από τα πιο αξιόλογα μνημεία των Κυκλάδων, τη σημαντικότερη και παλαιότερη βασιλική της Σαντορίνης (Santa Irene), από την οποία προήλθε και η ονομασία του νησιού.

Η τρίκλιτη βασιλική, της οποίας το μεσαίο κλίτος έχει μήκος 25 μέτρα, χρονολογείται στα τέλη του 5ου αιώνα, με πιθανή δεύτερη φάση οικοδόμησης το δεύτερο μισό του 6ου αιώνα μ.Χ.

Η ανακάλυψή της εντυπωσίασε τους αρχαιολόγους της 2ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων όταν, τη δεκαετία του ’90, κατά τη διάρκεια εργασιών υποστήλωσης του μεσοβυζαντινού ναού, βρήκαν σε όρθια θέση —και σε ύψος περίπου 1,5 μ.— τους κίονες με τα κιονόκρανα του βορειοδυτικού τμήματος του παλαιοχριστιανικού ναού.

Και όχι μόνο γι’ αυτό. Το μέγεθος και ο πλούτος του μνημείου, με αρχιτεκτονικά μέλη φτιαγμένα από μάρμαρο της Προκοννήσου, παραγγελμένα σε ειδικά βυζαντινά εργαστήρια, υποδήλωνε μια ανθηρή κοινωνία, που πιθανόν ταυτίζεται με την Ελευσίνα της Σαντορίνης, την οποία αναφέρει ο Πτολεμαίος ο Γεωγράφος τον 2ο αιώνα μ.Χ.

Γι’ αυτό και η έγκριση μελέτης από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο για τη διαμόρφωση του αρχαιολογικού χώρου, μέσα στον οποίο βρίσκονται οι δύο ναοί, αποτελεί σημαντική είδηση. Αρκεί το έργο να υλοποιηθεί σύντομα, καθώς τα μνημεία, που βρίσκονται σε πολυσύχναστο σημείο της Περίσσας, δεν προστατεύονται επαρκώς. Η μη περίφραξη, οι έντονες βροχοπτώσεις που μπορεί να πλημμυρίσουν τον διπλανό χείμαρρο και οι βράχοι, που κρέμονται από πάνω απειλητικά, είναι μερικά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ναοί.

Εξάλλου, όπως παρατήρησε η αρχαιολόγος Ευγενία Γερούση, προϊσταμένη της Διεύθυνσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Αρχαιοτήτων και ανασκαφέας του μνημείου, η δημιουργία ενός λατομείου, που λειτούργησε στο βουνό μετά τον σεισμό του 1956 για την ανοικοδόμηση του νησιού, επιβάρυνε τα βραχώδη πρανή.

Η περίφραξη του χώρου, που δεν θα επιτρέπει την είσοδο, θα αφήνει όμως ελεύθερη τη θέαση, η δημιουργία δύο χώρων με σκίαση και πινακίδες για τους επισκέπτες, η τοποθέτηση —μέσα από την περίφραξη— ειδικής πλατφόρμας για την έκθεση αρχιτεκτονικών μελών, η βελτίωση της υποστήλωσης του μεσοβυζαντινού ναού και η κατασκευή στεγάστρων, είναι μεταξύ των προτάσεων που πήραν τη θετική γνωμοδότηση των μελών του ΚΑΣ.

 http://www.archaiologia.gr/new/blog/2011/11/18/%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CF%81%CF%86%CF%8E%CE%BD%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%BF%CF%82/

Νησίδες, Βραχο-Νησίδες!

Η νησίδα Άνυδρος ή Αμοργοπούλα είναι μικρή ακατοίκητη νησίδα των νοτιοανατολικών Κυκλάδων. Βρίσκεται στο κέντρο περίπου του θαλάσσιου χώρου που περικλύεται από τα νησιά Σαντορίνη, Αμοργός, Ίος, Ανάφη και Αστυπάλαια. Απέχει 10 ναυτικά μίλια από την Αμοργό και 20 από την Σαντορίνη. Διοικητικά, ανήκει στο Τοπικό διαμέρισμα Θήρας του Δήμου Θήρας. Η Αμοργοπούλα είναι ιδιόκτητο νησί από το 1860. Η έκτασή της είναι περίπου 1200 στρέμματα.
Το Άνω Αντικέρι είναι ακατοίκητο νησί των Κυκλάδων. Η έκτασή του είναι 1,077 τ.χλμ.. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Αμοργού.

Η Ασκανιά ή Ασκανία είναι μικρή ακατοίκητη ηφαιστειογενής βραχονησίδα νοτιοδυτικά της Σαντορίνης, η οποία ανήκει στο σύμπλεγμα των νησιών Χριστιανά και διοικητικά ανήκει στο Τοπικό διαμέρισμα Θήρας του Δήμου Θήρας. Το υψηλότερο σημείο της είναι 168 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.Η Ασκανιά απέχει περίπου ένα μίλι βορειοδυτικά από τη βραχονησίδα Εσχάτη και 4 στάδια (περίπου 740 μ.) νότιο-νοτιοανατολικά από τη Χριστιανή. Είναι η μεσαία βραχονησίδα της συστάδας.Η Ασκάνια ή Ασκανιά περικλείεται εγγύτατα από ξέρες. Στο μέσον και μόνο του διαύλου, μεταξύ αυτής και της Χριστιανής, το βάθος είναι μόλις 4 μέτρα, όπου και χρήζει ιδιαίτερης προσοχής.

Η Εσχάτη ή Μέρμηγκας είναι μικρή ακατοίκητη ηφαιστειογενής βραχονησίδα, ύψους 23 μ. περίπου, νοτιοδυτικά της Σαντορίνης, η νοτιότερη του συμπλέγματος των νησίδων Χριστιανά, τα οποία διοικητικά ανήκουν στο τοπικό διαμέρισμα Θήρας του δήμου Θήρας.Το νοτιοδυτικό και βορειοανατολικό άκρο της περικλείονται από ξέρες.Σε απόσταση όμως ασφαλείας περί του ενός σταδίου (1/10 του μιλίου, = 185μ) γύρω από τη νησίδα τα νερά είναι αρκετά βαθιά. Επί της Εσχάτης φέρεται φανός εκλάμπων, κοινώς σπίθα.

Η Νέα Καμένη ή παλιότερα και Νέα Καϋμένη, "το ηφαίστειο" για τους ντόπιους, είναι ηφαιστειογενές νησί στο κέντρο της καλδέρας της Σαντορίνης, το οποίο άρχισε να δημιουργείται το 1570 (ή 1573), με την δημιουργία αρχικά της Μικρής Καμένης. Η έκταση του σήμερα είναι 340 εκτάρια και το ψηλότερο σημείο του είναι 127 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Υπάρχουν δύο αγκυροβόλια στο νησί, ο όρμος Ταξιάρχης, στα νοτιοανατολικά του νησιού, και ο όρμος Ερινιά στα βόρεια.Διοικητικά ανήκει στο τοπικό διαμέρισμα Θήρας του δήμου Θήρας.Η Νέα και η Παλαιά Καμένη έχουν ενταχθεί στο κοινοτικό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών NATURA 2000.

http://www.kykladesnews.gr/kyklades/111-kykladesnewscategory/60216-b---1.html

Santorini volcano (Greece): number of earthquakes continues at slightly elevated levels

Seismic activity beneath Santorini volcano continues to be slightly above normal levels. Beginning since July this year, an there is elevated activity in a SW-NE trending zone passing through Nea Kameni and the submarine Kolumbos volcano NE of Santorini. 
The alignment (also known as the Kameni and Kolumbus lines) is a ca. 2 km wide zone parallel to a tectonic horst and graben structure of the crystalline basement of the area. Most of the known volcanic vents of Santorini during the past 2 million years were located on this alignment, more precisely either on its southern boundary (Kameni line) or on its northern boundary (Kolumbus line). 
Lacking other data sources, the information visible on the location and number of earthquakes is too weak, other than to vaguely speculate that the current earthquake activity around Santorini could be a precursor to new activity from this volcano. Santorini's last eruption was in 1950.


http://www.volcanodiscovery.com/view_news/2442/Santorini-volcano-Greece-number-of-earthquakes-continues-at-slightly-elevated-levels.html

Οι ξένοι επιστήμονες μπας και ξέρουν άλλα πράγματα απ ότι οι Έλληνες?? Είναι σίγουρο οτι υπάρχουν διάφορες επιστημονικές ομάδες που σίγουρα μπορεί να έχουν αντίθετες απόψεις.... Αλλά εδώ απ ότι βλέπω είναι οι ξένοι στη μία ομάδα και κάποιοι εγχώριοι στην άλλη....!

Σαντορίνη , το θαύμα της Φύσης και του Ανθρώπου

Δεν θα σας πω τις λεπτομέρειες για την Σαντορίνη. Αυτές μπορείτε με λίγη καλή διάθεση να τις βρείτε στο διαδίκτυο ή σε έναν καλό οδηγό. Με ενδιαφέρει πολύ η θεωρία πίσω από την Σαντορίνη. Η ουσία. Ο συμβολισμός. Ένα νησί που αιώνες πριν έζησε μια τεράστια έκρηξη ηφαιστείου, ικανή να εξαφανίσει εξ ολοκλήρου τον Μινωικό πολιτισμό της Κρήτης. Ένα νησί που πριν την έκρηξη ήταν στρογγυλό για να εκτιναχθεί σε διάφορα κομμάτια, ένα εκ των οποίων ονομάζουμε σήμερα Σαντορίνη. Ένα νησί που αποκόπηκε με τρομερή αγριότητα από τα υπόλοιπα κομμάτια του όπως μαρτυρούν οι τεράστιοι πανύψηλοι βράχοι και το απότομο όλης της πλευράς εκείνης που αντικρίζει το ηφαίστειο. Ένα νησί καμμένο από την λάβα, μαυρισμένο. Θα πίστευε κανείς, μετά την καταστροφή, ότι στο νησί αυτό θα επανέλθει η ζωή;

Και όμως. Στην μαυρίλα ήρθαν οι κάτοικοι να προσθέσουν τα κάτασπρα σπιτάκια τους, που τα σκάψανε μέσα στους βράχους -για προστασία από τους πειρατές που λυμαίνονταν αιώνες το νησί- να κρέμονται πάνω από την θάλασσα της Καλντέρας. Το άσπρο των σπιτιών πολλαπλασιάζει το φως του ήλιου και το εξελίσσει σε μια καθαρότητα τόσο δυνατή, τόσο άσπιλη και αμόλυντη, που ξεφεύγει από το τοπίο και μπορεί να φτάσει μέχρι και την ψυχή. Το φως αντανακλάται από την αγάπη αυτών των ανθρώπων που ήρθαν πίσω μετά την καταστροφή και περιέθαλψαν την Σαντορίνη, προσάρμοσαν τις ανάγκες τους και την αισθητική τους στο καμένο κατεστραμμένο νησί τους. Και έγινε το θαύμα. Η Σαντορίνη έχει μια ομορφιά περίεργη, δεν είναι η αντικειμενική τελειότητα, αλλά παραδόξως και περιέργως νιώθεις την ανάγκη να την ορίσεις ως τελειότητα.

Η Σαντορίνη είναι ένα νησί «cursed and blessed» που λένε οι Αγγλοσάξωνες. Η μεγάλη καταστροφή που της έμελλε να ζήσει, η δοκιμασία που την άλλαξε, την ξαναγέννησε από το μηδέν, την επαναπροσδιόρισε, ήταν τελικά ευλογία. Αυτό είναι το μεγαλείο της. Η Σαντορίνη μας φαίνεται πανέμορφη μόνο γιατί οι πληγές της και τα βάσανά της την έκαναν ιδιαίτερη. Γιατί δεν τα έβαλε κάτω η ανθρώπινη ψυχή που κρύβει στα χώματά της και στέκεται ακόμη και σήμερα περήφανη και δείχνει στον ήλιο τα καμένα κομμάτια της. Τα πλένει, τα καθαρίζει, τα ασπρίζει, επιμελώς και με αγάπη, δύο-τρεις φορές τον χρόνο, και τους φυτεύει γλάστρες με χρωματιστά μικρά λουλούδια.

Το ηφαίστειο φυσικά δεν έχει σβήσει, είναι ακόμη ενεργό. Σε βάθος ορίζοντα, σε βάθος χρόνου, οι ειδικοί προβλέπουν το μοιραίο τέλος της: Θεωρητικά για πολλούς αιώνες δεν κινδυνεύει. Μπορείς ποτέ να αγνοήσεις τον κίνδυνο, όμως, και να ζήσεις αμέριμνος βλέποντας το ηφαίστειο απέναντί σου; Ερώτημα: Πρέπει να ζεις αμέριμνος; Μήπως η αμεριμνησία είναι η παγίδα για να πάψει κανείς να εκτιμά την ζωή; Μήπως ο κίνδυνος και το επερχόμενο μοιραίο τέλος σε κρατά σε εγρήγορση, σε κρατά παραγωγικό και ευγνώμωνα;

Να σας πω κάτι τελευταίο, τα βράδια με πανσέληνο η Σαντορίνη είναι παράδεισος. Το θειάφι που βρίσκε-ται άφθονο στην θάλασσα της, λόγω του ηφαιστεί-ου, την κάνει να λάμπει με τρόπο απίστευτο και απερίγραπτο. Με τρόπο που αντανακλάται στα σπίτια, επί αιώνες στο γενετικό υλικό των κατοίκων της και φευγαλέα στα μάτια των επισκεπτών. Καμιά φωτογραφία δεν μπορεί να το αποδώσει.

Να σας πω και κάτι τελευταίο-τελευταίο και ελαφρώς απειλητικό: Αν δεν μπορείτε να συντονιστείτε με την ποίηση, με την τέχνη, με την ομορφιά, να μην πάτε στην Σαντορίνη. Ο «Πολιτισμός» της Άποψης θα σας εντοπίσει και αμείλικτα θα σας τιμωρήσει. Πλέον στην ζωή μάθαμε και τηρούμε με αυστηρότητα και ευλάβεια το εξής, είτε αφορά σε συναισθήματα, σε ιδέες, σε άλλα αγαθά: «Μη δότε τα άγια τοις κυσίν». Στην Σαντορίνη να τολμήσετε να πάτε μόνο αν μπορείτε να καταλάβετε το μεγαλείο της Δημιουργίας και της Επιβίωσης.

http://www.apopsi.com.cy/2009/09/2083/