Όταν τα παιδιά της Σαντορίνης εκφράζονται ( και) φωτογραφικά

Mε δύο από τις φωτογραφίες θα προλογίσω με ιδιαίτερη χαρά το blog του ΕΠΑΛ Θήρας - τομέα Φωτογραφίας . Απ ότι έμαθα όλες οι εκθέσεις φωτογραφίας πήγαν πολύ καλά  και ήδη προσωπικά εγώ έχω διακρίνει δυο -τρια καλά μάτια...φωτογραφικά! .  Δώστε στα παιδιά τη δυνατότητα να παρουσιάσουν τη Σαντορίνη τους και φωτογραφικά και θα δείτε πολλά θαύματα.... Το blog μπορείτε να το βρείτε εδώ: http://photoepalthiras.blogspot.gr/

Ο Υάκινθος του Ελύτη...από την Σαντορίνη

Η συναυλία των Υακίνθων – Οδ. Ελύτης

«Προσανατολισμοί»

«…..Να ξαναγυρίζεις στο νησί της αλαφρόπετρας μ' ένα τροπάριο ξε-

χασμένο που θα ζωντανεύει τις καμπάνες δίνοντας θόλους ορθρι-

νούς στις πιο ξενιτεμένες θύμησες. Να τινάζεις τα μικρά περβόλια

έξω από την καρδιά σου κι υστέρα πάλι να φιλεύεσαι απ' την ίδια

τους θλίψη. Να μη νιώθεις τίποτε πάνω απ' τους αυστηρούς βράχους

κι όμως η μορφή σου ξαφνικά να μοιάζει με τον ύμνο τους. Να σε

παίρνουν τ' ανώμαλα πέτρινα σκαλιά ψηλά ψηλά κι εκεί να καρδιο-

χτυπάς έξω απ' την πύλη του καινούριου κόσμου. Να μαζεύεις δάφνη

και μάρμαρο για την άσπρη αρχιτεκτονική της τύχης σου.

Και να 'σαι όπως γεννήθηκες, το κέντρο του κόσμου. ….»

ύστερα από άδεια φώτο2: Λάμπρος Ρουσσοδήμος

Οι Σκάλες της Σαντορίνης.....( Σαντορίνη 1995)

Παρουσιάζονται από την εκπομπή "Το βλέμμα" οι συνθήκες διαβίωσης και χρήσης των ζώων στις εργασίες των ανθρώπων στην Καλντέρα της Σαντορίνης. Οι αγωγιάτες και τα ζώα τους ανεβοκατεβαίνουν αδιάκοπα, καθώς η σκληρή εργασία διαρκεί όλη μέρα, ενώ το τελεφερίκ κάνει σκληρότερο το συναγωνισμό του παλιού τρόπου μεταφοράς με τον καινούριο. Οι ομορφιές του τοπίου της ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ ξεδιπλώνονται μπροστά μας, μέσα από τα πλάνα της πανοραμικής θέας του νησιού.

http://www.ert-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=7375&autostart=0

Αλήθεια....η Σαντορίνη το 1995 τόσο κοντινή μα τόσο μακρινή! 

Ταινία μικρού μήκους Δημοτικού Σχολείου Οίας

Στα πλαίσια της συμμετοχής του σχολείου μας στον Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Ταινιών Μικρού Μήκους, ομάδα μαθητών, μαζί με δασκάλους του σχολείου, μίλησε για το νησί μας από μια διαφορετική οπτική γωνία. 

Συγκεκριμένα, παρουσίασε το διαφορετικό τρόπο με τον οποίο καλλιεργούνται εδώ και αιώνες τα αμπέλια στη Σαντορίνη, την παράδοση αυτήν, που διατηρείται ακόμη και σήμερα και την οποία οφείλουν να διαφυλάξουν οι νέοι και στο μέλλον. 

"Νέοι + Παράδοση = Μέλλον" είναι ο τίτλος της ταινίας μικρού μήκους, που μπορείτε να παρακολουθήσετε στον παρακάτω σύνδεσμο. 

Τα γυρίσματα των σκηνών και οι λήψεις εικόνων πραγματοποιήθηκαν στο διάστημα Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2012 στην περιοχή της Οίας.

 υ.γ.:Δεν κρίνετε ότι υπάρχει ελπίδα; Μπράβο στα παιδιά! Χίλια Μπράβο! 

http://sites.google.com/site/dimotikoscholeiooias/draseis/scholiko-etos-2011-2012/symmetochesepanelleniodiagonismotainionmikroumekous

Η έκρηξη του 726 μ.Χ. και η Αγία Θεοδοσία, προστάτιδα των Καστελιών της Σαντορίνης

Για τη δεκαετία αυτή θα σταθούμε σε δύο από τα πιο σημαντικά ιστορικά πεδία που συσχετίζονται είτε άμμεσα είτε έμμεσα με τη Σαντορίνη.

Με τον όρο Εικονομαχία εννοείται μεγάλη μεταρρυθμιστική κίνηση που ξέσπασε στο Βυζαντινό Κράτος τον 8ο και 9ο αι. που από θρησκευτική εξελίχθηκε και σε πολιτική διαμάχη για τη λατρεία των εικόνων. Η Εικονομαχία τελικά δίχασε τους Βυζαντινούς σε «Εικονομάχους»και «Εικονολάτρες»

«Την αφορμή για την έναρξη της εικονομαχίας φαίνεται ότι έδωσε ένας καταστροφικός σεισμός που είχε επίκεντρο το θαλάσσιο χώρο μεταξύ Θήρας και Θηρασίας (726). Ο σεισμός ερμηνεύτηκε ως εκδήλωση θείας οργής, διότι, τάχα, η λατρεία των εικόνων αποτελούσε εκδήλωση ειδωλολατρίας στο χώρο της Εκκλησίας.

Το 726 ο Λέων Γ' εξαπέλυσε την πρώτη επίθεσή του κατά των εικόνων. Με διαταγή του ο στρατός απομάκρυνε από τη Χαλκή Πύλη των ανακτόρων μια εικόνα του Χριστού. Το οργισμένο πλήθος αντέδρασε και ξέσπασαν οδομαχίες. Η αντίδραση κατά της εικονομαχικής πολιτικής απλώθηκε από την πρωτεύουσα στο Θέμα Ελλάδος (σημερινή ανατολική Στερεά Ελλάδα). Ο θεματικός στόλος κινήθηκε εναντίον του Λέοντος, αλλά κατατροπώθηκε κοντά στον Ελλήσποντο[1].»

Για την έκρηξη του 726  π.Χ. ο Θεοφάνης αναφέρει : «Τον ίδιο χρόνο (726), το καλοκαίρι, ανέβρασε η θάλασσα και σαν από καμίνι σηκώθηκε ατμός από το βυθό ανάμεσα στη Θήρα και τη Θηρασία . Αυτό κράτησε κάμποσες μέρες. Στο μέσο αυτό της φοβερής φωτιάς σχηματίστηκε ένα νέο νησί που συνενώθηκε με το νησί Ιερά. Όπως η Θήρα και η Θηρασία, έτσι και το νεοσχημάτιστο νησί όφειλε τη γένεσή του στην έκρηξη του ηφαιστείου και δημιουργήθηκε στη διάρκεια της βασιλείας του αντίχριστου Λέοντος. Ο αυτοκράτορας εξήγησε αυτό το σημάδι της θείας οργής εναντίον του με τρόπο ευνοϊκό για τον εαυτό του και σήκωσε ακόμη πιο αναίσχυντο πόλεμο εναντίον των αγίων και σεπτών εικόνων. Και ο λαός της Βασιλεύουσας εξαιτίας της απέραντης λύπης του για τις καινοφανείς διδασκαλίες προσπάθησε να επιτεθεί και να σκοτώσει τους στρατιώτες του αυτοκράτορα που καθαίρεσαν την εικόνα του Χριστού στη Χαλκή Πύλη. Και τότε πολλοί από αυτούς τιμωρήθηκαν για την ευσέβειά τους με ακρωτηριασμούς, μαστιγώσεις, εξορίες και πρόστιμα και ιδιαίτερα οι αριστοκράτες και επιφανείς.[2]»

Παράλληλα, δε την ίδια περίοδο στην Κωνσταντινούπολη  «η πρώτη εκδήλωσις των εικονομάχων ήταν η καταστροφή της εικόνας του Χριστού, της ευρισκόμενης εις τα προπύλαια των αυτοκρατορικών ανακτόρων», το γεγονός το οποίο συσχετίζεται άμεσα με την Αγία Θεοδοσία την οσιομάρτυς την Κωνσταντινουπολίτισσα, η οποία είναι και η προστάτιδα των καστελιών της Σαντορίνης.

«Ἡ Ἁγία Ὁσιομάρτυς Θεοδοσία καταγόταν ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη καὶ γεννήθηκε ἀπὸ γονεῖς πλουσίους καὶ εὐσεβεῖς. Σὲ ἡλικία ἑπτὰ ἐτῶν, ἀφοῦ ἔμεινε ὀρφανὴ ἀπὸ πατέρα, εἰσῆλθε σὲ μοναστήρι, ὅπου μετὰ ἀπὸ λίγο ἐκάρη μοναχή. Μετὰ τὸν θάνατο καὶ τῆς μητέρας της, ἀφοῦ ἐπούλησε καὶ διεμοίρασε στοὺς φτωχοὺς τὰ ὑπάρχοντά της, ἀπαλλάχτηκε ἔτσι ἀπὸ τὶς γήινες φροντίδες, ἐπιδόθηκε μὲ μεγαλύτερο ζῆλο, στὴν ἀπόκτηση τῆς τελειότητος καὶ τῶν μοναχικῶν ἀρετῶν, ἀσκούμενη στὴ μονὴ ποὺ βρισκόταν κοντὰ στὸ Σκοτεινὸ Φρέαρ καὶ ἐπονομαζόταν Ἀσπάρου στέρνη.

Ὅταν ἦλθε στὸ θρόνο ὁ Λέων ὁ Ἴσαυρος (717 – 741 μ.Χ.), ἐξαπολύθηκε ἄγριος διωγμὸς ἐναντίον τῶν εἰκονόφιλων καὶ τῶν ἱερῶν εἰκόνων, ὁ δὲ Πατριάρχης Γερμανός, στερεὸς προμαχώνας τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐκδιώχθηκε καὶ ἀντικαταστάθηκε ἀπὸ τὸν εἰκονομάχο Ἀναστάσιο. Κατὰ τὴν ἔναρξη τοῦ διωγμοῦ διέταξε τὴν καθαίρεση καὶ καταστροφὴ τῆς εἰκόνος τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία εὑρισκόταν ἀπὶ τῆς Χαλκῆς Πύλης.

Τότε ἡ Θεοδοσία, ἐπικεφαλῆς καλογραιῶν καὶ ἄλλων γυναικῶν, ὅρμησαν καὶ κατέρριψαν ἀπὸ τὴν κινητὴ σκάλα τὸ σπαθάριο ποὺ ἀνέβηκε, γιὰ νὰ καταστρέψει τὴν εἰκόνα, καὶ μὲ πέτρες καὶ ξύλα ἐπετέθησαν κατὰ τοῦ Πατριαρχείου. Μπροστὰ σὲ αὐτὴ τὴν κατάσταση ὁ Πατριάρχης Ἀναστάσιος ἀναγκάσθηκε νὰ ἐγκαταλείψει τὸ Πατριαρχείο. Ἡ στρατιωτικὴ δύναμη ποὺ ἐπενέβη, ἄλλες μὲν ἀπὸ τὶς γυναῖκες ἐφόνευσε, ἄλλες δέ, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὴν Θεοδοσία, συνέλαβε. Καὶ ἀπὸ τὶς συλληφθεῖσες ἄλλες ἐλευθέρωσαν, ἄλλες ἐνέκλεισαν στὶς φυλακὲς ἢ ἐξαπέστειλαν στὴν ἐξορία. Τὴν δὲ Θεοδοσία, ἀφοῦ ἐκακοποίησαν, τὴν ὁδήγησαν στὴν τοποθεσία τοῦ Βοὸς καὶ τὴν κατέσφαξαν, ἀφοῦ διαπέρασαν τὸ λαιμό της διὰ κέρατος κριοῦ. Τὸ τίμιο λείψανό της περισυνελέγη καὶ ἐνταφιάσθηκε στὴ μονὴ Δεξιοκράτους, πολλὰ δὲ θαύματα ἐπιτελοῦσε στοὺς πιστούς, ποὺ προσέρχονταν μὲ πίστη καὶ εὐλάβεια.»[3]

 Στο σημείο αυτό οφείλω να ερμηνεύσω τις διφορούμενες βιογραφίες της Αγίας Θεοδοσίας ώστε να συνδυαστούν με την 29^η Μαίου ημέρα μνήμης Της. Στην περίπτωση που η βίαια σφαγή της έγινε το 726 μ.Χ ( έτσι αναφέρεται ή δικαιολογείται σε κάποιους συναξαριστές), τότε δικαιολογείται η ημέρα μνήμης της. Στην περίπτωση που ο θάνατός της έγινε μετά από 4 χρόνια, τότε η ημέρα μνήμης της Αγίας συνδυάζεται με το περιστατικό της προσπάθειας καταστροφής της εικόνας του Χριστού, στο οποίο πρωτοστάτησε η Αγία.

«Αν συνδυάσουμε τις ανωτέρω πληροφορίες με το μαρτύριο της Αγίας, , πρέπει να πιστέψουμε ότι η Αγία Θεοδοσία που ήθλησε και μαρτύρησε μπροστά από την Χάλκη Πύλη, εθεωρήθη ως προστάτις των Ανακτόρων που ήταν τριγυρισμένα με τείχη σαν τα Καστέλια.»[4]

Εκκλησίες της Αγίας Θεοδοσίας στη Σαντορίνη βρίσκονται στο Ακρωτήρι, το Εμπορείο, τον Πύργο, το Ημεροβίγλι.  Για το «Καστέλι του Αγίου Νικολάου»δλδ, το Κάστρο της Οίας,  οφείλω να τονίσω, διαβάζοντας τις πηγές , ότι χρήζει περαιτέρω έρευνας η ύπαρξη τα παλαιότερα χρόνια εκκλησίας αφιερωμένης στην Αγία Θεοδοσία. Οι παλαιότεροι ερευνητές την αναφέρουν την Αγία ως προστάτιδα όλων των Καστελιών της Σαντορίνης βέβαια….

Είδατε το λοιπός πόσο θα μπορούσε να συνδυαστεί η ημέρα μνήμης της Αγίας με μέρος της ανάδειξης της τοπικής ιστορίας: Η Σχέση του Ηφαιστείου με την κοινωνία του νησιού , το βίο της Αγίας Θεοδοσίας και τα Καστέλια του νησιού που δημιουργήθηκαν περί τον μισό αιώνα αργότερα  !

---

[1] http://digitalschool.minedu.gov.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-B131/179/1254,4504/

[2] Θεοφάνης, Χρονογραφία, έκδ. C. de Boor, τόμ. 1, Λειψία 1883, 404-405

[3] http://www.synaxarion.gr/gr/sid/3455/sxsaintinfo.aspx

[4] Φ. Κατσίπης: «Τα καστέλια και η προστάτις των Αγία Θεοδοσία», στο Μ.Ι.Δανέζης «Σαντορίνη»1970

Το...ραντάρ του καταλόγου Natura της Σαντορίνης

Με θλίψη έμαθα από το ιστολόγιο της Ιεράς Μονής Προφήτη Ηλία Θήρας, ότι ετοιμάζεται αναβάθμιση του περίφημου Ραντάρ για λόγους....( ;;;;)

Χρέος μας να απαραράγουμε το μεστό νοημάτων κείμενο της Ιεράς Μονής μιας και θα είναι το ελάχιστο όλων εκείνων των ζητημάτων απ’ ότι φαίνεται θα ακολουθήσουν.

Τό Ραντάρ βρίσκεται σε ἀπόσταση μόλις 20 μέτρων ἀπό μία Μονή, πού ἔχει χαρακτηρισθεῖ ἀπό τό Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ, ὡς ἱστορικό καί διατηρητέο μνημεῖο μέ ἀκτίνα προστασίας 500μ. γύρω ἀπό αὐτό. Ἀντίστοιχα, τό ὄρος τοῦ Προφήτη Ἠλία, στήν κορυφή τοῦ ὁποίου βρίσκεται ἡ Μονή, εἶναι ἐνταγμένο στόν Ἐθνικό Κατάλογο NATURA 2000 καί ἄρα, προστατευόμενο καί ἀσύμβατο μέ κάθε εἴδους στρατιωτική ἐγκατάσταση.

* Εἶναι ἀδιαμφισβήτητες οἱ ἐπιπτώσεις στήν ὑγεία τῶν μοναχῶν, προσκυνητῶν ἤ ἐπισκεπτῶν τοῦ ὄρους τοῦ Προφήτη Ἠλία, ἐξαιτίας τῆς καρκινογόνου ἡλεκτρομαγνητικῆς ἀκτινοβολίας τῶν πεδίων, πού ἐκπέμπεται καθημερινά ἀπό τό ραντάρ.

* Τό 1999, μέ διαδοχικές ἀποφάσεις τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν & Ἐπικοινωνιῶν, ἀνακλήθηκε τό δικαίωμα χρήσεως καί ἐκπομπῆς ὅλων τῶν κεραιῶν, συμπεριλαμβανομένου καί τοῦ Ραντάρ Θήρας.

* Τό ραντάρ παρέμεινε προφασιζόμενο λόγους ἐθνικῆς ἀσφάλειας. Ἡ περιβαλλοντική ἐπιβάρυνση εἶναι ἐμφανέστατη ἀπό τό πλῆθος τῶν μετρήσεων.

                15 ΧΡΟΝΙΑ ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ:

* Ἡ Μονή ἀγωνίζεται ἐδῶ καί 15 χρόνια, ἀκατάπαυστα, ΟΧΙ γιά τήν ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ τῆς λειτουργίας τοῦ ραντάρ, ἀλλά γιά τήν μεταφορά του καί συνέχιση τῆς λειτουργίας του σέ ἀκατοίκητη βραχονησίδα πλησίον τῆς Θήρας (ὅπου ἐδῶ καί τέσσερα ἔτη ὑπάρχει πυραυλική βάση σέ συνεργασία μέ τούς Ἀμερικανούς), μέ μεταφορά τοῦ λαμβανόμενου σήματος μέσῳ κατάλληλου LINK στίς ἐγκαταστάσεις τοῦ στρατιωτικοῦ Ἀεροδρομίου (134 Σ.Μ ἤ Α/Α Θήρας).

Τό ραντάρ βρίσκεται σέ περίοπτη θέση, σέ ἕνα νησί τό ὁποῖο ἀποτελεῖ  σταθερά τά τελευταῖα ἔτη, τόν πρῶτο τουριστικό προορισμό καί σταθερή  πηγή εἰσοδήματος  γιά τήν Ἑλλάδα.

* Δημιουργεῖ δυσμενέστατη - ἀλγεινή ἐντύπωση & ἐξ’ αἰτίας  τῆς  παλαιότητας(1965), τοῦ ὅγκου & λοιπῶν παρακμιακῶν στοιχείων.

* Εἶναι θέμα πολιτικῆς βούλησης νά μεταφερθεῖ τό ραντάρ κάπου πού δέν θά προσβάλλει τήν πολιτιστική καί θρησκευτική μας κληρονομιά, τήν ἱερότητα τῶν χώρων μιᾶς σημαντικῆς Μονῆς τῶν Κυκλάδων μέ ἱστορία 300 ἐτῶν καί τήν οἰκολογική καί περιβαλλοντική ἀκεραιότητα προστατευόμενων τόπων ἰδιαίτερου φυσικοῦ κάλλους, προπαντός μέ τήν ἐντός ὀλίγου λειτουργία Κέντρου συντήρησης χειρογράφων, καθῶς καί κειμηλιαρχείου ὅπου θά προβληθοῦν οἱ θησαυροί τῆς Μονῆς καί θά δέχεται τούς χιλιάδες ἐπισκέπτες τῆς Θήρας.

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ

ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ

ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΟΥ ΡΑΝΤΑΡ.

ΖΗΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ

ΘΗΡΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗ

ΝΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΘΟΥΝ

ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ.

Η Ιερά Μονή ανήρτησε επίσης φάκελο από παλαιότερα έγγραφα του αγώνα τους κατά των κεραίων - ραντάρ τα οποία μπορείτε να δείτε https://www.box.com/shared/b8478cfb730a272da502

υ.γ.: Μήπως είναι ντροπή να αναδειχτεί και αυτό σε μία τουριστική περίοδο; 

Τα γενεαλογικά δέντρα της Καθολικής Επισκοπής Σαντορίνης

Εφημερίδα Θηραϊκά Νέα Αριθμ Φύλλου 611

Στις 2 Απριλίου το απόγευμα,  στα γραφεία της Εραλδικής και Γενεαλογικής Εταιρείας Ελλάδος, (3^ης  Σεπτεμβρίου 56) στην Αθήνα, πραγματοποιήθηκε η ομιλία του ιστορικού, υποψηφίου διδάκτορα Βυζαντινής Ιστορίας, Γιάννη Κηπουρού με θέμα: «Τα γενεαλογικά δέντρα από την καθολική επισκοπή Σαντορίνης: ένα εργαλείο για την ανασύνθεση της τοπικής κοινωνίας (15^ος-19^ος αι.). Ζητήματα έκδοσης και ιστορική προσέγγιση». Την εκδήλωση προλόγισε ο Πρόεδρος της Εταιρείας, κ. Ιάκωβος Ναυπλιώτης, ο οποίος καλωσόρισε τους ακροατές στον χώρο της Εταιρείας και παρουσίασε τον ομιλητή.

   Η ομιλία του κ. Κηπουρού, ιδιαίτερα εκτενής και συνοδευόμενη από πλήθος διαφανειών, βασίστηκε στη μεταπτυχιακή του εργασία, η οποία εκπονήθηκε υπό την επιστημονική καθοδήγηση του κ. Αγαμέμνονος Τσελίκα, της κ. Ελένης Αγγελομάτη-Τσουγκαράκη και της κ. Μαριάννας Κολυβά, στα πλαίσια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών: Μεθοδολογία κριτικής και έκδοσης των Ιστορικών Πηγών, το οποίο λειτουργεί στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Ο τίτλος της εργασίας, «Τα γενεαλογικά δέντρα από το αρχείο της Καθολικής Επισκοπής Σαντορίνης: “Albero genealogico per il legato pio…”. Δεσμοί αίματος και συγγένειες εξ αγχιστείας στο Αιγαίο (15^ος αι.- 20^ος αι.)», παραπέμπει στο περιεχόμενό της, δηλαδή πρόκειται για την έκδοση των 126 χειρόγραφων γενεαλογικών δέντρων και των συνημμένων τους δικαιοπρακτικών εγγράφων, που απόκεινται στο αρχείο της Καθολικής Επισκοπής Σαντορίνης. Αυτά  συνετάχθησαν από τους ιερείς της Καθολικής Εκκλησίας του νησιού στα πλαίσια της αρχειακής τους δραστηριότητας, περίπου από τα μέσα του 19^ου αιώνα έως και τα τέλη του, και είχαν ως σκοπό τον έλεγχο της διαχείρισης των «ευσεβών» κληροδοτημάτων (μπενεφίτζιων), τα οποία αφιέρωναν οι πιστοί με αντάλλαγμα την εις το διηνεκές τέλεση λειτουργιών στη μνήμη τους, όταν οι ίδιοι οι διαθέτες θα είχαν φύγει πια από τη ζωή.

   Ο βασικός συντάκτης τους, ο Antonio Francesco Maria Murat, ιερέας και ψάλτης στον καθεδρικό ναό του Αγίου  Ιωάννου Βαπτιστή στο νησί, συνέταξε την πλειονότητα των δέντρων, προσπαθώντας πάντοτε να διασφαλίσει την εγκυρότητα της γενεαλογικής πληροφορίας, εντοπίζοντας κάθε φορά ποικίλα έγγραφα, τα οποία τεκμηριώνουν τις συγγενικές σχέσεις των προσώπων που απαντούν στους γενεαλογικούς πίνακες.

   Στα δέντρα απαντούν ονόματα γνωστά ακόμα και σήμερα, τα οποία παραπέμπουν στην έλευση και εγκατάσταση Δυτικών στο νησί. Σύμφωνα με τη διάκριση του μελετητή, τα ονόματα αναφέρονται σε οικογένειες που κατάγονται από τη νότια Γαλλία-Προβηγκία (Albi, Brest, Dacutrù, Jubert, Ruben), την ιταλική χερσόνησο (Barbarigo, Baseggio, Baldini, Bozzi, Cacace, Cigala, Danezi, Fasciotto, Fumelli, Gisi, Glandevase, Lombardo, Lombrano, Santantonio, Sirigo), την Ιβηρική (Dacorogna, Delenda), την Αυστρία (Dunadich), την Πορτογαλία (Pinto). Έπειτα είναι και εκείνες που το όνομά τους παραπέμπει στο μακρινό Βυζάντιο (Gavrà), αλλά και άλλες, για τις οποίες διαπιστώνεται καταγωγή από τον ευρύτερο ελλαδικό χώρο (οι Prasacachi από τη Θεσσαλονίκη και οι Patriciano από την Κύπρο). 

   Θα πρέπει, ωστόσο, να επισημανθεί ότι απαντούν και οικογένειες για τις οποίες δεν μπορεί να προσδιοριστεί επ’ ακριβώς, η καταγωγή τους. Αυτές είναι οι εξής: Brussetti, Dargenta, Mattà, Mitiliniò, Monovassoti, Vales. Γι’ αυτές λίγα μπορούν να λεχθούν, καθώς, είτε η ίδια η πηγή αφήνει αδιευκρίνιστη την προέλευσή τους, είτε η βιβλιογραφία δεν μπορεί να αποφανθεί με βεβαιότητα.

   Ένα ακόμα πλεονέκτημα αυτής της ιστορικής πηγής είναι ότι από αυτήν «εκρέει» ένας πακτωλός ονομάτων, τα οποία αντιστοιχούν σε πρόσωπα είτε καταγόμενα από το νησί, είτε από αλλού, που συνήψαν γάμους με μέλη των οικογενειών,  που διαθέτουμε το αυτούσιο γενεαλογικό τους δέντρο.

   Εξαιτίας αυτού του εύρους, η πηγή αυτή αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για τη μερική ανασύνθεση της τοπικής κοινωνίας, αλλά και εν γένει του ευρύτερου νησιωτικού χώρου. Έπειτα, τα στοιχεία που μπορεί κανείς να αντλήσει από αυτήν ενισχύουν τον κοινωνικό της χαρακτήρα. Πρόκειται για πληροφορίες που αφορούν την ιδιαίτερη καταγωγή, το δόγμα, το επάγγελμα ή την ιδιότητα, την κοινωνική θέση, τη γαμήλια αγορά, τη σύναψη δεύτερου γάμου, την ατεκνία και την παιδική θνησιμότητα. Δηλαδή, αποτελούν στοιχεία που συνθέτουν τον ανθρώπινο βίο και περιγράφουν όλα τα στάδια της βιολογικής και κοινωνικής ζωής του Ανθρώπου.

   Ενδιαφέρον προκαλούν και τα στοιχεία που αποδεικνύουν το εύρος της γεωγραφικής κινητικότητας των ανθρώπων. Οι σχέσεις των ανθρώπων επεκτείνονται και πέρα από τα όρια του περιορισμένου από τη θάλασσα χώρου. Μία πρώτη επέκταση γίνεται προς τα γειτονικά νησιά (Τήνος, Πάρος, Νάξος, Χίος, Άνδρος, Μύκονος), ενώ μία δεύτερη προς πιο απόμακρους προορισμούς, την Κρήτη και τη Ζάκυνθο. Δε λείπουν και οι γαμήλιες συνδέσεις μεταξύ προσώπων που γεννήθηκαν, κατοικούσαν ή βρέθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη, τη Ρωσία, τη Μάλτα, την Αυστρία και την Αμερική.

   Η ομιλία, διάρκειας περίπου μίας ώρας, έκλεισε με μία παραλλαγή του γνωστού ποντιακού θρήνου για την άλωση της Βασιλεύουσας, η οποία είχε ως στόχο να τονίσει την ακμαία παρουσία των νησιών, τα οποία παρά τις δυσκολίες που κατά καιρούς αντιμετώπισαν, δεν έπαψαν ποτέ να αποδίδουν τους καλύτερους καρπούς, «ανθίζοντας, καρπίζοντας, και φέροντας κι άλλο».

υ.γ. kallistorwntas 

την ομιλία μπορείτε να την απολαύσετε και εδώ