On-line Ωκεανογραφική Έρευνα με το Ω/Κ 'Nautilus' σε Σαντορίνη και Κρήτη

Στα πλαίσια του Ερευνητικού-Εκπαιδευτικού Προγράμματος 'New Frontiers in Ocean Exploration 2011' των Ξένων Πανεπιστημίων-Ινστιτούτων: Institute for Exploration (IFE), Ocean Exploration Trust (OET), University of Rhode Island (URI) και Center for Ocean Exploration and Archaeological Oceanography (COEAO) σε συνεργασία με το Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών θα πραγματοποιηθεί ωκεανογραφική έρευνα στον υποθαλάσσιο χώρο του ηφαιστειακού συμπλέγματος της Σαντορίνης και στην Κρητική λεκάνη με το Ω/Κ σκάφος 'Nautilus' από την 1^η έως και την 11η Σεπτεμβρίου 2011.

Σημειώνεται ότι το Ω/Κ Nautilus έχει ξεκινήσει την έρευνα στην περιοχή της Σαντορίνης από το 2010 κυρίως στην περιοχή του υποθαλάσσιου ηφαίστειου του Κολούμπου, μελετώντας το ενεργό υδροθερμικό πεδίο στη βόρεια πλευρά του κρατήρα του.

Επιστημονικοί Υπεύθυνοι της ωκεανογραφικής έρευνας είναι οι Professor Dr. Robert Ballard (OET), Dr Katherine Croff Bell (OET) και η Λέκτορας Δρ. Νομικού Παρασκευή (ΕΚΠΑ) η οποία και συμμετείχε σε προηγούμενους ωκεανογραφικούς πλόες το 2006 με το Ω/Κ ΑΙΓΑΙΟ του ΕΛΚΕΘΕ και το 2010 με το Ε/V ΝΑUTILUS μαζί με ξένους και Έλληνες επιστήμονες.

Το Ω/Κ σκάφος 'Nautilus' του O.E.T. διαθέτει τηλεκατευθυνόμενα υποβρύχια ρομπότ (ROVs): Hercules και Argus, τα οποία και θα εξερευνήσουν το υποθαλάσσιο ηφαίστειο του Κολούμπου, την περιοχή των νησίδων Χριστιανά και την Κρητική Λεκάνη. Τα τηλεκατευθυνόμενα ρομπότ διαθέτουν κάμερες υψηλής ευκρίνειας για την συλλογή άριστης ποιότητας φωτογραφικού και κινηματογραφικού υλικού, ειδικά όργανα δειγματοληψίας γεωλογικού και βιολογικού υλικού, θερμόμετρο και όργανα χαρτογράφησης του πυθμένα με μεγάλη λεπτομέρεια.

Επίσης το πλοίο διαθέτει ένα υψηλού εύρους ζώνης δορυφορικό σύστημα το οποίο κατά τη διάρκεια του ωκεανογραφικού πλόα θα διευκολύνει την εξ αποστάσεως εκπαίδευση και έρευνα μέσω του Inner Space Center (ISC) του URI Graduate School of Oceanography and Exploration. Όπως και το 2010 θα παρέχεται η δυνατότητα της on-line πρόσβασης της ωκεανογραφικής έρευνας στο δικτυακό χώρο του ταξιδιού www.nautiluslive.org, στο οποίο ήδη μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να παρακολουθούν τις διεργασίες που γίνονται πάνω στο πλοίο και να συμμετέχουν στις συζητήσεις των ερευνητών. Καθημερινά θα γίνονται συνδέσεις με σχολεία της Αμερικής, της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Τουρκίας και του Ισραήλ και με το Nautilus Live Theater at Mystic Aquarium στο Connecticut της Αμερικής.  

Το ωκεανογραφικό ταξίδι του 'Nautilus' ξεκίνησε στις 21 Ιουλίου και θα διαρκέσει μέχρι τις 14 Νοεμβρίου ερευνώντας περιοχές της Μαύρης Θάλασσας, του Αιγαίου, της Μεσογείου και του Βόρειου Ατλαντικού Ωκεανού, οι οποίες παρουσιάζουν αρχαιολογικό, βιολογικό και γεωλογικό ενδιαφέρον, σε συνεργασία με το National Geographic.

Εικ.1: Ωκεανογραφικό σκάφος «ΝAUTILUS» στο λιμάνι του Αθηνιού.

Εικ.2: Τα τηλεκατευθυνόμενα οχήματα ROV. Ανάδυση του “HERCULES” πάνω στο κατάστρωμα του Ω/Κ Nautilus στην περιοχή του Κολούμπου.

Εικ.3: Μέτρηση θερμοκρασίας των ρευστών (220^oC) από το ειδικό θερμόμετρο του Hercules με τη βοήθεια του βραχίονα του ROV.

Εικ.4: Υδροθερμική καμινάδα ύψους περίπου 6μ καλυμμένη με βακτήρια πορτοκαλο-κίτρινου χρώματος. Στο βάθος διακρίνονται λευκά ρεύματα αποικιών βακτηρίων.


φωτογραφίες: Δρ. Παρασκευή Νομικού 
Πηγή: www.santorini.gr

Πότινια Θηρών

επιμέλεια Κλέαρχος Καπούτσης

Η "Πότνια θηρών" είναι τοιχογραφία που ανακαλύφθηκε στον οικισμό του Ακρωτηρίου Θήρας και κοσμούσε τον βόρειο τοίχο του δωματίου 3Α του πρώτου ορόφου του κτιρίου που αποκαλείται από τους αρχαιολόγους "Ξεστή 3". Αποτελεί θεματική ενότητα με την τοιχογραφία με τις "Κροκοσυλλέκτριες" που βρισκόταν στο ίδιο δωμάτιο. Η Ξεστή 3 είναι το μόνο - μέχρι τώρα - αδιαμφισβήτητο δημόσιο ιερό του οικισμού. Στον βόρειο τοίχο του δωματίου υπάρχει παράθυρο. Στο τμήμα του τοίχου στα αριστερά του παραθύρου (δυτικό τμήμα) βρίσκεται η Πότνια θηρών (δέσποινα των ζώων), η οποία, καθισμένη σε βαθμιδωτό θρόνο, δέχεται την προσφορά των κρόκων από κροκοσυλλέκτρια που αδειάζει τα καλάθι της σε ένα πανέρι που βρίσκεται μπροστά της. Δίπλα στην Πότνια θηρών βρίσκεται ένας γρύπας, ενώ μπροστά της έναςκυανοπίθηκος. Η θεά έχει εντυπωσιακή κόμμωση με χρυσό διάδημα, ενώ στα μαλλιά της υπάρχει και κορδόνι με χρυσούς κόμπους. Στο λαιμό της φοράει ένα περιδέραιο από χάντρες με σχήμα πάπιας και ένα περιδέραιο μελιβελούλες, σε διάφορους χρωματισμούς και τα δύο, ενώ στο αυτί έχει χρυσό σκουλαρίκι. Το φόντο της τοιχογραφίας είναι ένα λιβάδι με κρόκους. Η Πότνια θηρών φορά πτυχωτή Μινωική φούστα και πουκάμισο το οποίο αφήνει ακάλυπτο το στήθος.

Στο τμήμα της τοιχογραφικής σύνθεσης στα δεξιά του παραθύρου (ανατολικό τμήμα) απεικονίζεται μία κροκοσυλλέκτρια, η οποία μεταφέρει τον κρόκο σε καλάθι στον ώμο της, προφανώς για να πάει να το προσφέρει στην Πότνια θηρών.

Η θρησκεία της Πότνιας θηρών βρήκε πρόσφορο έδαφος στην ηπειρωτική Ελλάδα της Μυκηναϊκής εποχής. Η λεπτομέρεια της φωτογραφίας είναι από το μεγαλύτερο κομμάτι μυκηναϊκής τοιχογραφίας που βρέθηκε στη θέση του. Παρότι η ποιότητα του είναι ικανοποιητική, υπάρχουν δείγματα βιασύνης στη ζωγραφική.

Η ονομασία "Πότνια θηρών" προέρχεται από τον Όμηρο και είναι τίτλος που δίνει ο ποιητής στην θεά Άρτεμη: "τὸν δὲ κασιγνήτη μάλα νείκεσε πότνια θηρῶνἌρτεμις ἀγροτέρη, καὶ ὀνείδειον φάτο μῦθον·φεύγεις δὴ ἑκάεργε, Ποσειδάωνι δὲ νίκηνπᾶσαν ἐπέτρεψας, μέλεον δέ οἱ εὖχος ἔδωκας·νηπύτιε τί νυ τόξον ἔχεις ἀνεμώλιον αὔτως;"  Ραψωδία Φ, στίχος 470.

 για περισσότερα στοιχεία και πηγή : http://klearchosguidetothegalaxy.blogspot.com/2011/08/mistress-of-beasts.html

Η Γη της Μαύρης Μαντηλαριάς ...της Αγάπης Ρούσσου

«Η Σαντορίνη οφείλη την μοναδικήν της όψιν, τα κάλλιστα γεωργικά της προϊόντα, πρώτο δε και καλλίτερο το κρασί της «το Σαντορινιό κρασί με το όνομα» εις τας εκ του ηφαιστείου προερχομένας συμφοράς της.» Φ. Κατσίπης

Εξήντα δύο και πλέον διαφορετικές γηγενείς ποικιλίες αμπέλου, άσπρες και μαύρες, καλλιεργούσαν οι Σαντορινιοί στον ηφαιστειογενή κάμπο της Σαντορίνης. Τα αμπέλια πλέκονταν πάντα με το χέρι σε σχήμα κυπελλοειδές, για να προστατεύονται, φυτό και καρπός, από τον άνεμο. Είναι γεγονός πως ακόμα και σήμερα οι αμπελουργοί του νησιού δεν χρησιμοποιούν καμία μηχανοκίνητη υποστήριξη για τις εργασίες του κάμπου. Μία εικόνα ιδιαίτερη, που θα μπορούσε να παρομοιαστεί με γεωργικό μπαρμπέρικο (κομμωτήριο)!

Oλοι γνωρίζουμε τον Μοναδικό Σαντορινιό Αμπελώνα, το 80% του οποίου καλύπτεται από την πολυδυναμική και πολλά υποσχόμενη λευκή ποικιλία Ασύρτικο (ΟΠΑΠ Σαντορίνης), μια ποικιλία με απεριόριστες οινολογικές δυνατότητες, με υψηλή και χαμηλή οξύτητα, για υψηλόβαθμους και χαμηλόβαθμους οίνους. Το Ασύρτικο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ώριμο ή και υπερώριμο, για λιαστό γλυκό αλλά και ξηρό κρασί. Είναι ιδιαιτέρως αρωματικό και εν γένει εμφανώς προσοντούχο.

Σαν σταφύλι βάσης αφιερώνεται στην παραγωγή του παραδοσιακού τύπου ΝΥΚΤΕΡΙ (ΟΠΑΠ Σαντορίνης), ενός υψηλόβαθμου, παλαιωμένου, λευκού, ξηρού κρασιού, αλλά και του ΒΙΝΣΑΝΤΟ (ΟΠΑΠ Σαντορίνης), ενός γλυκού, επιδόρπιου οίνου από λιασμένα σταφύλια και βεβαίως, σε όλες τις άλλες παραλλαγές, όπως το φρέσκο λευκό ξηρό με υψηλή ισορροπημένη οξύτητα ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ (ΟΠΑΠ Σαντορίνης) ή το ΜΕΤΖΟ Βινσάντο, λιγότερο γλυκό με πλούσια αρώματα.

Βάφτρα: ένας κρυμμένος θησαυρός

Η Μαντηλαριά ή Βάφτρα, η στυφή και χοντρόφλουδη, καλύπτει το 15% περίπου του αμπελώνα. Oταν οινοποιηθεί φρέσκια, παράγει τη «Μαυρούκα» όπως την αποκαλούσαν οι παλιοί Σαντορινιοί. Eνα κρασί ξηρό το οποίο οφείλει την ονομασία του στο πλούσιο, βαθύ κόκκινο του χρώματός του και στην έντονη στυφάδα του. Επιπλέον, στη ροζέ, ξηρή έκδοσή της η Μαντηλαριά ονομαζόταν Μπρούσκο.

Χρόνια πολλά πριν, μέχρι και το 1974, έρχονταν κάθε χρόνο στην κάναβα του παππού μου, του Σπύρου Ρούσσου στη Μέσα Γωνιά, Γάλλοι οινολόγοι και έμποροι για να αγοράσουν μέχρι σταγόνας τη Μαυρούκα ή το «Μπορντό», όπως αργότερα την βάφτισαν οι ίδιοι. Σε ποσότητα ήταν όλοι κι όλοι 30 - 40 τόνοι και την μοσχοπλήρωναν επί τόπου. Οι επισκέπτες από τη Γαλλία είχαν αναγνωρίσει στην ποικιλία αυτή μοναδικά χαρακτηριστικά, τα οποία εμείς, ακόμα και σήμερα, αγνοούμε. Η Μαντηλαριά είναι ένας κρυμμένος θησαυρός, μια εξαιρετικά πληθωρική σαντορινιά μαύρη ποικιλία, δυστυχώς παρεξηγημένη και ανεξερεύνητη. Ισως λόγω άγνοιας, ίσως λόγω απειρίας και πειραματικής ραθυμίας, παραμένει διαρκώς στη σκιά του δυναμικού Ασύρτικου.

Oταν πάλι η Μαντηλαριά απλωθεί στον ήλιο και λιαστεί, ευωδιάζει η ψημένη φλούδα της και δίνει το εξαιρετικό, μαύρο γλυκό ΒΙΝΣΑΝΤΟ, ένα κρασί που τείνει να χαθεί αφού νομοθετικά το γλυκό Βινσάντο ΟΠΑΠ Σαντορίνης είναι ο φυσικώς λιαστός λευκός οίνος της ποικιλίας Ασύρτικο, κάτι που δεν επιβεβαιώνεται από τη λαογραφία του νησιού και τις εμπειρίες μας. Επεξηγηματικά, λοιπόν, το Βινσάντο στη Σαντορίνη ήταν (και είναι) ένα γλυκό λιαστό επιδόρπιο κρασί είτε από λευκά είτε από μαύρα σταφύλια. Συνήθως καταναλωνόταν στις χαρές των Σαντορινιών, αλλά χρησιμοποιόταν και από την Eκκλησία για το μυστήριο της Θείας Eυχαριστίας, ενώ παράλληλα εξαγόταν για τον ίδιο σκοπό στη Ρωσία.

Ξενόλοα, τα «εισαγόμενα»

Τα ξενόλοα, δηλαδή οι ξένες ποικιλίες που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έφταναν στο νησί, βαφτίζονταν με σαντορινιά ονόματα και ήταν τόσο οινοποιήσιμες όσο και επιτραπέζιες, άσπρες και μαύρες. Από αυτά έκαναν τις σταφίδες για το χειμώνα αλλά και το λιγοστό αλλά ασύγκριτο, «Μαλβαζία». Η συνοινοποίηση πολλών και διαφορετικών ποικιλιών αλλά και η τέχνη, η φαντασία, η πείρα και το μεράκι κάθε οινοποιού συντελούσαν κάθε χρόνο στη δημιουργία ενός κρασιού απερίγραπτου, ξηρού ή γλυκού, που μονοπωλούσε τις συζητήσεις της βεγγέρας και αντιστοιχούσε στο 5% της συνολικής παραγωγής. Hταν το νέκταρ της Σαντορίνης.

Είναι πραγματικά δύσκολο να ξεχωρίσεις τις χάρες του άσπρου ΟΠΑΠ Ασύρτικου από τις ομορφιές της μαύρης, στυφής Μαντηλαριάς, τις αρετές του άσπρου, γλυκού ΟΠΑΠ ΒΙΝΣΑΝΤΟ από τη μοναδικότητα του μαύρου, απλού γλυκού Βινσάντο και της Μαλβαζίας. Ευτυχώς, λοιπόν, που δεν είναι απαραίτητο να επιλέξουμε το ένα έναντι του άλλου, αλλά μπορούμε να τα γευόμαστε όλα σε ένα τόπο τόσο μοναδικό και ευλογημένο, όσο η Σαντορίνη.

Πηγή : Καθημερινή 

Βεντέμα στην κάναβα Ρούσσος

Manos Hadjidakis - À la recherche de l'Atlantide

Το φινάλε της μουσικής επένδυσης που συνέθεσε ο Μάνος Χατζιδάκις για το ντοκυμανταίρ "Αναζητώντας την Ατλαντίδα", το οποίο γύρισε ο Ζακ-Υβ Κουστώ στην Κρήτη και την Θήρα το 1978. Αργότερα, το ίδιο μουσικό θέμα έγινε τραγούδι με τίτλο "Ο σταυρός" σε στίχους του Νίκου Γκάτσου και εντάχθηκε στο έργο "Οι μύθοι μιας γυναίκας" (1988).... 
ή αλλιώς ελάχιστα πλάνα από τη Σαντορίνη του 1978 

Πλακέττα του Κουστό στο βυθό της Σαντορίνης

Οι φωτογραφίες είναι από την κατάδυση και τοποθέτηση της πλακέτας στη μνήμη του Ζακ-Υβ Κουστό στο βυθό της Σαντορίνης. Βίντεο και φωτογραφίες (υψηλής ανάλυσης) από αυτό το πολύ σημαντικό γεγονός θα δώσει στη δημοσιότητα ο Πιέρ-Υβ Κουστό, όταν επιστρέψει στο Παρίσι. Θέλω να ευχαριστήσω για την άδεια να δημοσιεύσω αυτές τις φωτογραφίες τον Πιέρ-Υβ Κουστό, την ομάδα του, τον Alexander Reichardt και τον Γιάννη Καρποντίνη, ο οποίος προσέφερε και τη μαρμάρινη βάση πάνω στην οποία τοποθετήθηκε η τιμητική πλακέτα.

 Ο Πιέρ-Υβ Κουστό -κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Σαντορίνη- ίδρυσε το τρίτο Cousteau Divers Diving Center στον κόσμο. Καθήκον των δυτών αυτού του κέντρου είναι να φροντίζουν το θαλάσσιο περιβάλλον.

http://pitsirikos.net/2011/08/%CF%84%CE%B1-%CF%83%CF%80%CE%BB%CE%AC%CF%87%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B9-%CE%B7-%CE%B8%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CF%83%CF%83%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%AD-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B7%CF%83%CF%85/

Βεντέμα ήλθε βρε παιδιά.....

Βεντέμα ήλθε βρε παιδιά  και πάρτε τοχαμπάρι. Και εμείς θα τραγουδήσομε απάνω στο σομάρι.

 Μαντηλαριά κι ασύρτικο Κι ένα κλαδί αθήρι, Θα κλέψω την αγάπη μου από το Ακρωτήρι .

Βεντέμα ήλθε βρε παιδιά και πρέπει να το πούμε. Του χρόνου να μαστε καλά πάλι να ξαναρθούμε.

Μαντηλαριά κι ασύρτικό  Βάφτρα και αηδόνι με βάλανε να κουβαλώ από τον Αη Γιάννη.

Αμα ξεβεντεμίσουμε και πλύνω τα κοφίνια θα πάρω την αγάπη μου να πάμε στην Αθήνα.

Σταφυλιά εκουβαλάγα να πάω στο πατητήρι.Να μας κερνάει το αφεντικό να σπάω το ποτήρι . 

http://www.youtube.com/watch?v=mIn4Fc4I0PY