Θαύμα στη Σαντορίνη: Ορθόδοξοι, Καθολικοί και Ιησουίτες κατά την ηφαιστειακή έκρηξη τον 17ο αιώ.

Της Ίρις Τζαχίλη

Παρακάτω σας μεταφέρω απόσπασμα του  ομώνυμου άρθρου. Πηγή Θαύμα στη Σαντορίνη. Ορθόδοξοι, καθολικοί και Ιησουίτες κατά την ηφαιστειακή έκρηξη τον 17ο αιωνα

Το 1650 έγινε μια μεγάλη και οδυνηρή ηφαιστειακή έκρηξη στη Σαντορίνη με καταστροφές και ανθρώπινα θύματα που κράτησε περισσότερο από δύο μήνες, από τα μέσα Σεπτεμβρίου έως τις αρχές Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Η έκρηξη είχε χαρακτηριστικά διαφορετικά από αυτά των προηγούμενων και γι αυτό θεωρήθηκε ιδιαίτερα επίφοβη.

Το επίκεντρο της ηφαιστειακής δραστηριότητας βρισκόταν στα βορειανατολικά του νησιού. Συνοδεύτηκε από φοβερούς σεισμούς και κρότους και εκδηλώθηκε με τις κολόνες του ατμού που πετάγονταν με τεράστια ορμή στους αιθέρες καθώς και με το χρωματισμό και τις υψηλές θερμοκρασίες των θαλασσίων υδάτων, καυτών από τα αέρια που εκλύονταν. Ένα μυστηριώδες λευκό νησί ανεδύθη έξω από το μικρό ακρωτήρι του Κουλούμπου και τα ηφαιστειακά υλικά που εκτινάσσονταν έκρυβαν τον ήλιο απλώνοντας κρύο ημίφως. Αυτό που κυρίως τρόμαζε τους κατοίκους ήταν τα μεγάλλα παλιρροϊκά κύματα που σάρωναν τις εξωτερικές ακτές του νησιού, κατέκλυαν εκτάσεις γης, ξέθαβαν αρχαία νεκροταφεία και έπνιγαν δρόμους και εκκλησίες. Ωστόσο, το πιο επικίνδυνο και οδυνηρό ήταν τα δηλητηριώδη αέρια που έπνιγαν ψάρια, πουλιά και ζώα, έφερναν λιποθυμίες, έντονο κάψιμο και προσωρινή τύφλωση στους ανθρώπους. Σε μερικές περιπτώσεις έφερε και θάνατο. Αναφέρονται περίπου 60 νεκροί αριθμός που δεν μαρτυρείται για άλλες γνωστές ιστορικές εκρήξεις.

Για την έκρηξη αυτή υπάρχουν πολλές μαρτυρίες. […] Φαίνεται ότι είχε δημιουργηθεί κάτι σαν παράδοση στο νησί και στην περιοχή, διότι διηγήσεις έχουμε και για την επόμενη ηφαιστειακή έκρηξη αυτή του 1707.

[…] Όλο το Αιγαίο από τη Ρόδο έως τη Χίο και από τον Πειραιά έως τα Δαρδανέλια αντιλαλούσε από τις βροντές του ηφαιστείου και γέμιζε από τις τέφρες που εκτινάσσονταν και την κίσσηρη που έπλεε στη θάλασσα. [….] Ένα πλοίο από την Αμοργό που βρέθηκε κοντά στο σημείο της έκρηξης στις 2 Οκτωβρίου 1650 έμεινε ακυβέρνητο να πλέει στον άνεμο με τους εννέα ναύτες νεκρούς, γεγονός που έκανε τεράστια εντύπωση στα γύρω νησιά.

Η γενική σύγχυση συνοδεύτηκε από έκρηξη θρησκευτικότητας. Ορθόδοξοι και καθολικοί πίστεψαν ότι ο Θεός τους τιμωρεί για τις αμαρτίες τους. Γι αυτό οι κάτοικοι συνέρρεαν στις εκκλησίες και πολλαπλασιάστηκαν οι λιτανείες, οι παρακλήσεις οι ολονυκτίες, οι συγγνώμες και οι προσευχές.

Μεσα σε αυτό το κλίμα του τρόμου , μαθαίνουμε ότι στις 28 και στις 29 Σεπτεμβρίου τις πρώτες μέρες του φαινομένου , έγινε ένα θαύμα.

Οι δύο αυτές ημέρες ήταν από  τις χειρότερες. Ειτε έξω στην ύπαιθρο  είτε μέσα στα σπ΄΄ιτια, υπόγειες εκκωφαντικές βροντές συντάραζαν τους ανθρώπους ...

[…]στην εκκλησία των Ιησουίτων που υπήρχε στο Σκάρο, όπου έμεναν σχεδόν μόνο καθολικοί , βρίσκονταν συγκεντρωμένοι αρκετοί πιστοί και προσεύχονταν. Μόλις είχαν επιστρέψει από μία λιτανεία κοινή καθολικών και ορθοδόξων μέσα στην τάραχή και τη συγκίνηση ο πατήρ Rossier μετά τη λειτουργεία έκανε ένα θερμό κήρυγμα, ζητώντας τη βοήθεια της Παναγίας .

Την ώρα του κηρύγματος, σύμφωνα με τις διηγήσεις των Ιησουίτων, από το στήθος ενός εσταυρωένου ξεπήδησαν μεγάλες φλόγες τρεις φορές. Αμέσως μετά μία θεία ευωδία απλώθηκε για λίγο στο νησί. Αυτό χαρακτηρίστηκε ως θαύμα και σημάδι ότι ο Θεός απαντά στις ικεσίες τους.

Υπάρχει και η ορθόδοξη παραλλαγή αυτών των γεγονότων. Σύμφωνα με τη μεταγενέστερη διήγηση από τον ίδιο μάρτυρα η φλόγα ξεπήδησε από την εικόνα του Ευαγγελισμού, κατευθύνθηκε προς τον Εσταυρωμένο, πράγμα που ερμηνεύτηκε ως Παράκληση της Παναγίας προς τον Υιό Της. Βεβαίως αμέσως μόλις πέρασε το μικρό αυτό χρονικό διάστημα, η καταστροφή συνεχίστηκε. […]

[..] Οι φυσικές καταστροφές δεν έχουν συνέχεια προβλεπόμενη, άρα δεν υπάρχει ούτε εξέλιξη ούτε ρήξη ούτε παράδοση. Δύσκολα, μπορεί να καταγραφεί μια αυτοτελής ιστορία του ηφαιστείου. Πρόκειται μόνο για μία διακεκομμένη σειρά παροξυσμικών καταστάσεων που βιώνονται και αντιμετωπίζονται ανάλογα με την ιστορική στιγμή, τις αντιλήψεις τις γνώσεις και τις κοινωνικές καταστάσεις. Μόνο ως τμήμα της γενικής ιστορίας μπορεί να μελετηθεί. Ασφαλώς κάθε ηφαίστειο ως φυσικό φαινόμενο έχει τη δική του δυναμική που φαίνεται από τη διαδοχή των εκρήξεων και που αποτελεί τμήμα της γεωλογικής ιστορίας.

Με βάση τις ιστορικά καθορισμένες προσλήψεις καταρτίζουν οι γεωλόγοι το «ουδέτερο» γεωλογικό ιστορικό. …..

Αποστολή ΕΛΚΕΘΕ στον Κολούμπο Σαντορίνης

Το ΕΛΚΕΘΕ έχει εκπονήσει σειρά ερευνητικών αποστολών με αντικείμενο την γεωλογική δομή του ηφαιστειακού πεδίου της Σαντορίνης, από τις νησίδες Χριστιανά, την καλδέρα της Θήρας μέχρι το υποθαλάσσιο ηφαίστειο του Κολούμπο και τους άλλους ηφαιστειακούς δόμους στη λεκάνη της Ανύδρου. 

Ανακάλυψαν άγνωστη μορφή βακτηρίων στο ηφαίστειο της Σαντορίνης

Ένα μυστήριο εκατομμυρίων χρόνων ξεπρόβαλε μπροστά στους προβολείς  του υποθαλάσσιου ρομπότ, τη στιγμή που φώτιζε  την καρδιά του ηφαιστειακού κρατήρα Κολούμπου, στα 400 και πλέον μέτρα κάτω από την επιφάνεια της Θάλασσας.

Κοντά στη Σαντορίνη σε ένα από τα πιο παράξενα περιβάλλοντα του κόσμου, όπου  μέσα από  υποθαλάσσιες καμινάδες  απελευθερώνονται  υγρά και αέρια με θερμοκρασία κοντά στους 220 βαθμούς Κελσίου, ευδοκιμεί μια αινιγματική αποικία βακτηρίων που κανείς ακόμα δεν ξέρει για το τι ακριβώς πρόκειται.

Το υποθαλάσσιο ρομπόρ εξοπλισμένο με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας μετέδιδε στα μόνιτορ του ωκεανογραφικού σκάφους Nautilus ένα λευκό πεύπλο  που ξεπρόβαλλε μέσα από τον κρατήρα του υποθαλάσσιου ηφαιστείου .

Ο δρ. Ρόμπερτ Μπάλαρντ, ο φημισμένος ωκεανογράφος εξερευνητής που εντόπισε τον Βόρειο Ατλαντικό το ναυάγιο του « Τιτανικού» παρατηρούσε μαζί με την Παρασκευή Νομικού, λέκτορα στο Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος  του Πανεπιστημίου Αθηνών, τις αποικίες των  μυστηριωδών βακτηρίων  να αναδύονται σαν λευκή ομίχλη από τον μεγάλο κρατήρα. Και λίγα μέτρα πιο πέρα, καθώς οι προβολείς συνέχιζαν   να περιπλανιούνται στα τοιχώματα του κρατήρα, τα ίδια βακτήρια εξέπεμπαν ένα εντυπωσιακό πορτοκαλί, κιτρινωπό χρώμα.

Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ:  Γύρω από το μόνιτορ είχαν μαζευτεί και άλλοι επιστήμονες. Το ωκεανογραφικό σκάφος βρισκόταν στη Σαντορίνη στο πλαίσιο του ερευνητικού εκπαιδευτικού προγράμματος New Frontiers in Ocean Exploration  2011 , με επιστήμονες από το Institute for Exploration, το Ocean Exploration Trust, Rhode Island, το Center for Ocean Exploration  and Archaeological Oceanography και το Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών. Χορηγός της Αποστολής ήταν το National Geographic.

«Πάρτε δείγματα», ακούστηκε η φωνή του δρος Μπάλαρντ, που είναι Πρόεδρος του Institute for Exploration . Οι δειγματολήπτες ( πυρηνοσυλλέκτες) του υποβρυχίου Hercules πλησίασαν τις υποθαλάσσιες καμινάδες και έκλεισαν μέσα τους δείγματα από τα βακτήρια για να σταλούν στο εργαστήριο

«Δεν ξέρουμε τη βιολογική ταυτότητα αυτών των βακτηρίων παρά μόνο ότι χρησιμοποιούν τη χημειοσύνθεση και όχι τη φωτοσύνθεση για να επιβιώνουν. Ζούν σ ένα παράξενο περιβάλλον  και έχει διατυπωθεί η εκτίμηση ότι τέτοια βακτήρια αποτελούν ίσως πρωταρχικές μορφές ζωής και πως ενδεχομένων μία τέτοια μορφή ζωής είναι το πιθανότερο  να βρεθεί σε κάποιον άλλο πλανήτη εφόσον είναι κατοικήσιμος» είπε στα ΝΕΑ η δρ. Παρασκευή Νομικού.

Το περιβάλλον γύρω από το υποθαλάσσιο ηφαίστειο Κολούμπο θα  μπορούσε να χαρακτηριστεί μοναδικό στη Γη. Γι αυτό και συγκέντρωσε το ενδιαφέρον της διεθνούς εξερευνητικής αποστολής για δεύτερη φορά μετά το 2006.

ΧΡΥΣΟΣ ΚΑΙ ΑΣΗΜΙ : Εκεί στην καρδιά του κρατήρα, η εξερευνητική αποστολή μελέτησε μια σειρά από υδροθερμικά πεδία, δλδ καμινάδες ύψους τεσσάρων μέτρων οι οποίες απελευθερώνουν σε μεγάλο ποσοστό διοξείδιο του άνθρακα. Όμως αυτές οι καμινάδες, πουαποτελούν το σπίτι των βακτηρίων , εμπεριέχουν μέταλλα όπως ο χρυσός, ο αργυρός και ο ψευδάργυρος. Η περιεκτικότητα σε μέταλλα ξενίζει  τους επιστήμονες ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρουν τους προκαλεί και το γεωλογικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο δημιουργήθηκαν οι καμινάδες.

«Τέτοιους σχηματισμούς ανακαλύπτουμε συνήθωσε σε μεσωκεάνιες ράχες, σε βάθη ακόμη και 3.500 μέτρα, όπου οι τεκτονικές πλάκες αποκλίνουν μεταξύ τους» λέει στα ΝΕΑ η δρ.Νομικού. Όμως στην περίπτωση του Κολούμπο οι λιθοσφαιρικές πλάκες συγκλίνουν κάτω από το Αιγαίο και οι  καμινάδες έχουν δημιουργηθεί σε πολύ μικρότερο βάθος. Μέχρι τώρα δεν έχουμε ανακαλύψει πουθενά αλλού τέτοιυς σχηματισμούς που να εκλύουν αέρια σε τόσο μικρό βάθος». 

άρθρο του Στέφανου Κρίκη Εφημερίδα" Τα Νέα" Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2011

Dendrophyllia cornigera στον Κολούμπο??

Θαυμάστε αυτό το κοράλι που εντόπισαν στο περσινό τους ταξίδι η ομάδα του Ναυτίλου To κοράλι αυτό εμφανίζεται μεταξύ 100 και 1000 μέτρων πολύ σπάνια μεταξύ 30 – 50 μέτρων Εντοπίζεται συνέχεια σε πολλά μέρη μαζί. Ο Σκελετός του είναι λεπτός και γραμμωτος και έχει αυτό το χρισοκίτρινο χρώμα. Τα πλοκάμια του συνήθως μεγάλα ενώ μπορούν να φθάσουν το 1 μέτρο Ανήκει στην οικογένεια των ασπόνδυλων. Στη Σαντορίνη βρέθηκε στην περιοχή του Κολούμπου σε βάθος 460 μέτρων. 

A new underwater crater in the caldera of Santorini

http://www.nautiluslive.org/video/2011/09/13/meet-team-chief-scientist-evi-nomikou Στην ιστοσελίδα του ναυτίλου υπάρχει συνέντευξη της κυρίας Εύης Νομικού στην οποία ( αχνο) προσεγγίζει τα πρώτα αποτελέσματα του ταξιδιού... Εκτός από την τοξικότητα του ηφαιστείου Κολούμπου αναφέρει οτι εντόπισαν εναν νέο υποθαλλάσιο κρατήρα στην καλδέρα της Σαντορίνης.... Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν και μόλις ολοκληρωθεί το ταξίδι τους και στην Ιταλία στους φορείς και στους κατοίκους της Σαντορίνης

Nea Kameni and Palea Kameni by Evi Nomikou

Santorini, the most spectacular island in the Aegean Sea owes its exceptional landscape to the Minoan eruption in the 17th century BC and the formation of the famous caldera in the middle of the island. The caldera walls rise to over 300m above sea level while maximum depth of the caldera seafloor is about 390m. The Minoan eruption is considered the second largest eruption in historical times, after the Tambora volcano eruption in Indonesia in 1815. The oldest volcanic products of Santorini are 1.5-1.6 million years old. Several eruptive cycles are distinguishable on the island with the Minoan eruption being the most recent. Minoan ash forms a white colored cap over the island up to 50m thick. Beneath that cap are successive multicolored lava layers, pyroclastic flows, ash deposits and other volcanic formations exposed on the upright caldera walls, providing witness to the diverse volcanic history of the island. Since the devastating Minoan eruption in the 17th century BC, many significantly weaker activity phases have occurred, and the landscape has continued to change even during very recent years. The Nea Kameni island in the centre of the caldera forms the summit of the actively growing new volcanic center. The ancient geographer Strabo was the first to record volcanic eruptions inside the Santorini caldera. He described the birth of a newly formed small island in 197 BC in the middle of caldera which now forms the Palea Kameni. Several eruptive phases followed the birth of Kameni islands (Palaea and Nea) in the years 46-47, 726, 1570-1573, 1707-1711, 1866-1870, 1925-1928, 1938-1941 and 1950 AD as the most recent eruption.

The floor of the Santorini caldera was explored with ROV Hercules. A large number of hydrothermal vents were discovered, but in contrast to the high-temperature venting found in Kolumbo submarine volcano, only relatively low-temperature venting was observed within the Santorini caldera. They form a vent field in the NE part of the North Basin that is 200 by 300 m in extent. The vents form hundreds of 1 to 4 meter diameter mounds of yellowish bacterial mat that are up to 1 meter high. Temperatures in the mound are around 15 to 17° C or about 5° C above ambient temperature.The present configuration of the caldera consists of three distinct basins that form separate depositional environments, divided by the Kameni volcanic islands. The Northern Basin is the largest and deeper (389 m) developed between the Kamenes, Therasia and the northern part of the Santorini caldera. The Western Basin is the smaller and lies alongside the Aspronisi islet, Palaea Kameni and Southern Therasia with a medium depth (325 m). The South Basin is developed between the Kamenes and the southern part of the Santorini caldera covering a medium area with the shallowest sea bottom (297 m).

Figure: Swath bathymetric map of Santorini caldera using 10m isobaths, where the three post-Minoan caldera subbasins are indicated (the dotted borders show the basinal parts). Underwater photos taken by ROV “Hercules” show the low temperature hydrothermal field at the northern part of the caldera (a and b), the lava outcrop south of Nea Kammeni (c) and the lavas in the form of dikes south of Palaea Kameni (d).

(Nomikou P., Papanikolaou D., Alexandri M., Sakellariou D.: Submarine volcanoes along the Aegean Volcanic Arc. Special Issue of Tectonophysics: «The Aegean: a natural laboratory for tectonics» 2011 (in \review).http://www.nautiluslive.org/blog/2011/09/07/nea-kameni-and-palea-kameni

Rock Rafts Could Be 'Cradle of Life'

ScienceDaily (Sep. 4, 2011) — Floating rafts of volcanic pumice could have played a significant role in the origins of life on Earth, scientists from Oxford University and the University of Western Australia have suggested.



The researchers, writing in the September issue of the journal Astrobiology, argue that pumice has a unique set of properties which would have made it an ideal habitat for the earliest organisms that emerged on Earth over 3.5 billion years ago
'Not only does pumice float as rafts but it has the highest surface-area-to-volume ratio of any type of rock, is exposed to a variety of conditions, and has the remarkable ability to adsorb metals, organics and phosphates as well as hosting organic catalysts, such as zeolites,' said Professor Martin Brasier of Oxford University's Department of Earth Sciences who led the work with David Wacey of the University of Western Australia. 'Taken together these properties suggest that it could have made an ideal 'floating laboratory' for the development of the earliest micro-organisms.'
The researchers believe that pumice's unique lifecycle -- in which it erupts from a volcano, then floats in rafts along the water's surface before entering the tidal zone, and then beaching for long periods close to shore -- would have presented many opportunities for life to develop.
'During its lifecycle pumice is potentially exposed to, among other things, lightning associated with volcanic eruptions, oily hydrocarbons and metals produced by hydrothermal vents, and ultraviolet light from the Sun as it floats on water,' said Professor Brasier. 'All these conditions have the potential to host, or even generate, the kind of chemical processes that we think created the first living cells.'
'We know that life was thriving between the pores of beach sand grains some 3,400 million years ago,' said David Wacey of the University of Western Australia, referring to the team's recent work in Nature Geoscience. 'What we are saying here is that certain kinds of beach might have provided a cradle for life.'
The team say that their hypothesis can be tested by examining the early fossil record for evidence of pumice rafts, and conducting laboratory experiments on pumice rocks to see if they can create new catalysts and compounds when exposed to cycles of heat and ultraviolet radiation.


http://www.sciencedaily.com/releases/2011/09/110903131404.htm

On-line Ωκεανογραφική Έρευνα με το Ω/Κ 'Nautilus' σε Σαντορίνη και Κρήτη

Στα πλαίσια του Ερευνητικού-Εκπαιδευτικού Προγράμματος 'New Frontiers in Ocean Exploration 2011' των Ξένων Πανεπιστημίων-Ινστιτούτων: Institute for Exploration (IFE), Ocean Exploration Trust (OET), University of Rhode Island (URI) και Center for Ocean Exploration and Archaeological Oceanography (COEAO) σε συνεργασία με το Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών θα πραγματοποιηθεί ωκεανογραφική έρευνα στον υποθαλάσσιο χώρο του ηφαιστειακού συμπλέγματος της Σαντορίνης και στην Κρητική λεκάνη με το Ω/Κ σκάφος 'Nautilus' από την 1^η έως και την 11η Σεπτεμβρίου 2011.

Σημειώνεται ότι το Ω/Κ Nautilus έχει ξεκινήσει την έρευνα στην περιοχή της Σαντορίνης από το 2010 κυρίως στην περιοχή του υποθαλάσσιου ηφαίστειου του Κολούμπου, μελετώντας το ενεργό υδροθερμικό πεδίο στη βόρεια πλευρά του κρατήρα του.

Επιστημονικοί Υπεύθυνοι της ωκεανογραφικής έρευνας είναι οι Professor Dr. Robert Ballard (OET), Dr Katherine Croff Bell (OET) και η Λέκτορας Δρ. Νομικού Παρασκευή (ΕΚΠΑ) η οποία και συμμετείχε σε προηγούμενους ωκεανογραφικούς πλόες το 2006 με το Ω/Κ ΑΙΓΑΙΟ του ΕΛΚΕΘΕ και το 2010 με το Ε/V ΝΑUTILUS μαζί με ξένους και Έλληνες επιστήμονες.

Το Ω/Κ σκάφος 'Nautilus' του O.E.T. διαθέτει τηλεκατευθυνόμενα υποβρύχια ρομπότ (ROVs): Hercules και Argus, τα οποία και θα εξερευνήσουν το υποθαλάσσιο ηφαίστειο του Κολούμπου, την περιοχή των νησίδων Χριστιανά και την Κρητική Λεκάνη. Τα τηλεκατευθυνόμενα ρομπότ διαθέτουν κάμερες υψηλής ευκρίνειας για την συλλογή άριστης ποιότητας φωτογραφικού και κινηματογραφικού υλικού, ειδικά όργανα δειγματοληψίας γεωλογικού και βιολογικού υλικού, θερμόμετρο και όργανα χαρτογράφησης του πυθμένα με μεγάλη λεπτομέρεια.

Επίσης το πλοίο διαθέτει ένα υψηλού εύρους ζώνης δορυφορικό σύστημα το οποίο κατά τη διάρκεια του ωκεανογραφικού πλόα θα διευκολύνει την εξ αποστάσεως εκπαίδευση και έρευνα μέσω του Inner Space Center (ISC) του URI Graduate School of Oceanography and Exploration. Όπως και το 2010 θα παρέχεται η δυνατότητα της on-line πρόσβασης της ωκεανογραφικής έρευνας στο δικτυακό χώρο του ταξιδιού www.nautiluslive.org, στο οποίο ήδη μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να παρακολουθούν τις διεργασίες που γίνονται πάνω στο πλοίο και να συμμετέχουν στις συζητήσεις των ερευνητών. Καθημερινά θα γίνονται συνδέσεις με σχολεία της Αμερικής, της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Τουρκίας και του Ισραήλ και με το Nautilus Live Theater at Mystic Aquarium στο Connecticut της Αμερικής.  

Το ωκεανογραφικό ταξίδι του 'Nautilus' ξεκίνησε στις 21 Ιουλίου και θα διαρκέσει μέχρι τις 14 Νοεμβρίου ερευνώντας περιοχές της Μαύρης Θάλασσας, του Αιγαίου, της Μεσογείου και του Βόρειου Ατλαντικού Ωκεανού, οι οποίες παρουσιάζουν αρχαιολογικό, βιολογικό και γεωλογικό ενδιαφέρον, σε συνεργασία με το National Geographic.

Εικ.1: Ωκεανογραφικό σκάφος «ΝAUTILUS» στο λιμάνι του Αθηνιού.

Εικ.2: Τα τηλεκατευθυνόμενα οχήματα ROV. Ανάδυση του “HERCULES” πάνω στο κατάστρωμα του Ω/Κ Nautilus στην περιοχή του Κολούμπου.

Εικ.3: Μέτρηση θερμοκρασίας των ρευστών (220^oC) από το ειδικό θερμόμετρο του Hercules με τη βοήθεια του βραχίονα του ROV.

Εικ.4: Υδροθερμική καμινάδα ύψους περίπου 6μ καλυμμένη με βακτήρια πορτοκαλο-κίτρινου χρώματος. Στο βάθος διακρίνονται λευκά ρεύματα αποικιών βακτηρίων.


φωτογραφίες: Δρ. Παρασκευή Νομικού 
Πηγή: www.santorini.gr

Το Πύρινο Αιγαίο/ The Volcanic Aegean-

Τηλεοπτικό Αφιέρωμα στο Ηφαίστειο του Κολούμπου

Το επόμενο Σάββατο το πρωι στις 11 θα παιχτεί το Επεισόδιο της σειράς Exlpore Nautilus στο Σκαι, το οποίο ειναι αφιερωμένο στον Κολούμπο. Στο Επεισόδιο αυτό συμμετέχουν και μαθητές της Στ τάξης του Δημοτικού Φηρών την περίοδο 2007.
Η ομάδα θαλάσσιων επιστημόνων του ΕΛΚΕΘΕ, δυτών και κινηματογραφιστών, με επικεφαλής τον δρα Βαγγέλη Παπαθανασίου, διαπλέουν τη Μεσόγειο και τις ελληνικές θάλασσες με σκοπό την κατανόηση και καταγραφή του φυσικού πλούτου και των προβλημάτων της υποβρύχιας ζωής. Από τον Σεπτέμβριο του 2007 όταν άρχισαν τα γυρίσματα σε High Definition συμμετείχαν πάνω από 50 Ελληνες ερευνητές, και πλήρωμα 25 ναυτικών του Ωκεανογραφικού πλοίου «Αιγαίο». Η ιστοσελίδα του ντοκιμαντέρ, «Explore Nautilus» (www.explorenautilus.com) παρέχει στον χρήστη ένα λειτουργικό user-interface περιβάλλον με διαδραστικές παροχές, όπως παιχνίδια για παιδιά, αποκλειστικό video περιεχόμενο, πίσω από τις κάμερες οπτικοακουστικό υλικό, διαδραστικοί χάρτες και επιστημονικές πληροφορίες.
Απ ότι φαίνεται το ηφαίστειο του Κολουμπου θα προκαλέσει εξίσου σημαντικές επιστημονικές έρευνες και όχι μόνο  σε λίγο καιρό, και το γεγονός οτι συζητάνε και τα παιδιά του Δημοτικού καθώς και η ευρύτερη σχέση των κατοίκων του νησιού με τον Κολούμπο , κεντρίζει περισσότερο το ενδιαφέρον για το προαναφερθεν ντοκυμαντέρ.  Μην ξεχνάτε οτι συμμετέχει και η Θηραία λέκτωρ Γεωλογίας Παρασκευή Νομικού .