Σάββατο 12 Μαρτίου 2011

Παλιές ξεχασμένες συνταγές της Οίας…..



Αλήθεια τι θα λέγατε εσείς στη Σαντορίνη αν τυχόν ακούγατε τις λέξεις « ντουρτουλετια» «δαχτύλιοι» και «Κανελάδα»; Λοιπόν η ομάδα του Καλλιστορώντας σας παρουσιάζει μερικές ξεχασμένες συνταγές από την Οία. Τι λέτε??

Ντουρτουλέτια Οίας

Με αφορμή το βιβλίο της Γουλιελμίας Συρίγου-Μονιούδη "Η Σαντορίνη μου" (σελ 102), εκδόσεις "Θηραϊκά Νέα":  "Καλαίσθητα και νοστιμότατα είναι και τα απανωμερίτικα ντουρτουλέτια που εκτός από τις μέρες της νηστείας τα φτιάχνανε και στις μεγάλες χαρές τους. Το φύλλο, σαν μικρό μελιτίνι τσιμπιέται, ψήνεται και μετά γεμίζεται με χοντροκομμένο αμύγδαλο που είναι καβουρδισμένο με μέλι..." σας παραθέτουμε ένα από τα πιο ωραία νηστίσιμα και δυστυχώς ξεχασμένα πλέον Σαντορινιά γλυκίσματα, τα "Ντουρτουλέτια" της Οίας.
Τα Ντουρτουλέτια ουσιαστικά είναι νηστίσιμα "μελιτίνια", δηλαδή καλαθάκια όπως τα μελιτίνια, που αντί για γέμιση μυζήθρας περιέχουν αμύγδαλο με μέλι.

για τη ζύμη:
1 πακέτο αλεύρι για όλες τις χρήσεις (μπλε)
χλιαρό νερό όσο πάρει
3 κουταλιές της σούπας λάδι
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
για τη γέμιση:
1 κουτί μέλι
1 κιλό αμύγδαλο ξεφλουδισμένο και χοντροκομμένο

Ετοιμάζουμε πρώτα τη γέμιση καβουδίζοντας σε μια κατσαρόλα το αμύγδαλο με το μέλι, όπως ακριβώς κάνουμε το γλυκό "Κουφέτο".
Κατόπιν σε μια λεκάνη ανακατεύουμε τα υλικά της ζύμης και μόλις την ετοιμάσουμε, την πλάθουμε και  την ανοίγουμε σε ελαφρώς  χοντρά φύλλα. Με ένα πιατάκι φλιτζανιού κόβουμε δίσκους ακριβώς όπως με τα μελιτίνια και τον κάθε δίσκο τον τσιμπάμε γύρω-γύρω με το δάχτυλο χωρίς οδοντογλυφίδα με αραιά και χοντρά τσιμπήματα (περίπου 5-7 τσιμπήματα). Τα βάζουμε στο φούρνο έτσι όπως είναι  χωρίς τη γέμιση για να ψηθούν τα "καλαθάκια" και όταν ψηθούν τα βγάζουμε, τα γεμίζουμε  από μια κουταλιά γέμισης και τα σερβίρουμε.

Δαχτύλιοι Οίας

Ένα ακόμη ξεχασμένο  παραδοσιακό Σαντορινιό νηστίσιμο γλυκό παρόμοιο με τα "Ντουρτουλέτια" είναι και οι "Δαχτύλιοι", επίσης της Οίας. Πρόκειται για τηγανητά πιτάκια με γέμιση μελιού και σουσαμιού, πασπαλισμένα με κανέλα και ζάχαρη άχνη.

για τη ζύμη:
1 πακέτο αλεύρι για όλες τις χρήσεις (μπλε)
χλιαρό νερό όσο πάρει
3 κουταλιές της σούπας λάδι
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι

για τη γέμιση:
1 κουτί μέλι
σουσάμι αρκετό
για το πασπάλισμα:
κανέλλα σκόνη
ζάχαρη άχνη

λάδι για το τηγάνισμα

Σε ένα μπολ ανακατεύουμε το μέλι με το σουσάμι για να φτιάξουμε τη γέμιση. 
Σε ένα άλλο μπολ ανακατεύουμε τα υλικά της ζύμης και μόλις την ετοιμάσουμε, την πλάθουμε και  την ανοίγουμε σε λεπτά φύλλα. Με ένα πιατάκι φλιτζανιού κόβουμε δίσκους ακριβώς όπως με τα μελιτίνια. Παίρνουμε ένα "δίσκο" βάζουμε στο κέντρο του μια γεμάτη κουταλιά από τη γέμιση και το κλείνουμε από πάνω με  ένα άλλο δίσκο.
Φυσικά πιέζουμε καλά περιμετρικά γύρω-γύρω το πιτάκι για να ενωθούν τα δύο φύλλα ώστε να μην ανοίξουν και τα τηγανίζουμε με το λάδι.
Τα σερβίρουμε ζεστά και τα πασπαλίζουμε με κανέλα και άχνη ζάχαρη.

Ένα "βραστάρι" που έπιναν οι γιαγιάδες μας....

Αφέψημα Κανέλας (Κανελάδα)

1,5 λίτρο νερό (δηλαδή 1 μπουκάλι νερό εμφιαλωμένο)
1 πακέτο ζάχαρη
10 ξύλα κανέλας
1 κουταλιά της σούπας κανέλα σε σκόνη
4-5 γαρυφαλλόκαρφα
1-2 κουταλιές της σούπας κονιάκ

Τα βάζουμε όλα μαζί σε μια βαθιά κατσαρόλα και τα αφήνουμε να βράσουν για 45 λεπτά ενώ παράλληλα ανακατεύουμε συνέχεια. Το μείγμα όσο βράζει γίνεται σκουρόχρωμο και πήζει ελαφρά. Όταν βράσει και το κατεβάσουμε από τη φωτιά, αφαιρούμε πρώτα τα ξύλα κανέλας και τα γαρυφαλλόκαρφα και εν συνεχεία βάζουμε ένα τούλι σε σουρωτήρι και σουρώνουμε το μείγμα ώστε να μείνει η σκόνη της κανέλας πάνω στο τούλι. Αυτό το κάνουμε αρκετές φορές μέχρι να φύγει εντελώς η σκόνη κανέλας από το μείγμα και να μείνει καθαρό. Το διατηρούμε αποκλειστικά σε γυάλινο μπουκάλι μέσα σε ένα ντουλάπι (όχι στο ψυγείο) και όταν θέλουμε να το σερβίρουμε, βάζουμε στο ποτήρι ή το φλιτζάνι λίγο από το μείγμα της κανελάδας και το αραιώνουμε με το ζεστό νερό.
Το αφέψημα κανέλας είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα ροφήματα. Στη Σαντορίνη (....και όχι μόνο) τα παλιά χρόνια οι γιαγιάδες μας έπιναν κανέλα για τη δυσμοινόρροια δηλαδή για να καταπραΰνουν τους πόνους της έμμηνου ρύσεως.  Επίσης κανελάδα έφτιαχναν για να καταπραΰνουν τον πονόλαιμο, το βήχα και το κρυολόγημα.
Στις μέρες μας, η κανελάδα μπορεί να σερβιριστεί και ως καλοκαιρινό αναψυκτικό αραιωμένη με κρυο νερό και παγάκια.


Θυμάται κάποιος να μας μεταφέρει στο κλίμα παλαιότερων ξεχασμένων συνταγών από το νησί?? Για εσεις οι Νέοι Ανατρέξτε στους παλιους και ρωτήστε.... η ομάδα του καλλιστορώντας περιμένει......



Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ `11ου Διεθνούς Διαγωνισμού Οίνου Θεσσαλονίκης` Σιγά μην έλειπε η Σαντορίνη

Στις 8, 9 και 10 Μαρτίου πραγματοποιήθηκαν οι διαγωνιστικές διαδικασίες του `11ου Διεθνούς Διαγωνισμού Οίνου Θεσσαλονίκης` με τη συμμετοχή 667 δειγμάτων από την Ελλάδα και άλλες 7 χώρες.

Πιο συγκεκριμένα, συμμετείχαν 581 δείγματα από Ελλάδα και 86 από το εξωτερικό (11 από Βραζιλία, 9 από Γερμανία, 3 από Ισπανία, 5 από Ιταλία, 48 από Κύπρο, 2 από Τουρκία και 8 από Σλοβακία).

Πρόκειται για το μοναδικό διεθνή διαγωνισμό οίνου που πραγματοποιείται στη

χώρα μας και διοργανώνεται από την Ένωση Οινοπαραγωγών του Αμπελώνα της Βορείου Ελλάδος (ΕΝΟΑΒΕ) σε συνεργασία με τη HELEXPO, σύμφωνα με τον κανονισμό του Διεθνούς Οργανισμού Αμπέλου & Οίνου και την ειδική νομοθεσία από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων.

Τους διαγωνιζόμενους οίνους δοκίμασαν 35 διακεκριμένοι γευσιγνώστες, 22 από το εξωτερικό και 13 από Ελλάδα, από τους οποίους οι 21 είναι οινολόγοι, οι 8 δημοσιογράφοι οίνου, οι 5 οινοχόοι (sommelier), οι 2 σύμβουλοι οίνου και 1 master of wine.

Η επίσημη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων με την απονομή των μεταλλίων στις οινοποιητικές εταιρείες που οι οίνοι τους θα αποσπάσουν την απαιτούμενη για βράβευση βαθμολογία, θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 12 Μαρτίου, ώρα 16:00-17:30, στην αίθουσα «Alexandros», του συνεδριακού κέντρου «Ιωάννης Βελλίδης» (είσοδος ελεύθερη).

Παράλληλα, από τις 15:30 έως τις 20:00, στην αίθουσα «Ellopia» του συνεδριακού κέντρου «Ιωάννης Βελλίδης», θα πραγματοποιηθεί για το κοινό, η γευστική δοκιμή των βραβευμένων οίνων του Διαγωνισμού που θα αποσπάσουν Χρυσό Μετάλλιο, με συνοδεία εκλεκτών τοπικών εδεσμάτων (είσοδος 5 ευρώ).

Όλα τα βραβευμένα κρασιά του Διαγωνισμού, θα είναι στη διάθεση του κοινού, μόνο για έκθεση, στο περίπτερο 36 του κτιρίου 15, της HELEXPO, από τις 11 έως τις 14 Μαρτίου, στο πλαίσιο της `3ης Διεθνούς Έκθεσης Οίνου - OENOS`.

Τα αποτελέσματα του Διαγωνισμού, μπορείτε να τα βρείτε στην ιστοσελίδα www.winesofnorthgreece.gr




3 Vinsanto 2004 Λευκός Π.Ο.Π. Σαντορίνη Κτήμα Σιγάλα Α.Ε. ΧΡΥΣΟ Ελλάδα
ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ VI-A-42 ΟΙΝΟΙ ΦΥΣΙΚΩΣ ΓΛΥΚΕΙΣ ΜΗ ΑΡΩΜΑΤΙΚΩΝ ΠΟΙΚΙΛΙΩΝ


6 Vinsanto 2004 Λευκός Π.Ο.Π. Σαντορίνη Ένωση Συνεταιρισμών Θηραϊκών Προϊόντων ΧΡΥΣΟ Ελλάδα

36 Μαυροτράγανο 2008 Ερυθρός Π.Γ.Ε. Κυκλάδες Κτήμα Σιγάλα Α.Ε. ΧΡΥΣΟ Ελλάδα
57 Vinsanto 2004 Λευκός Π.Ο.Π. Σαντορίνη Οινοποιία Γαβαλά ΧΡΥΣΟ Ελλάδα
135 Κατσανό 2010 Λευκός Π.Γ.Ε. Κυκλάδες Οινοποιία Γαβαλά ΑΣΗΜΕΝΙΟ Ελλάδα
151 Vinsanto 2008 Λευκός Π.Ο.Π Σαντορίνη Vinsanto Volcan Wines ΑΣΗΜΕΝΙΟ Ελλάδα
Oίνος Φυσικός Γλυκύς



http://krasiagr.blogspot.com/2011/03/11_11.html  
 

Xιονιάς στη Σαντορίνη

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

Η Λιβύη των Ελλήνων


 
Η Λιβύη των Ελλήνων
Από την αρχαιότητα ώς σήμερα
Η Λιβύη των Ελλήνων
Αρχαιολογικός χώρος στην παραθαλάσσια πόλη της Κυρήνης, η οποία ιδρύθηκε από τους Θηραίους το 631 π.Χ. και την περίοδο ακμής της αποτέλεσε σπουδαίο πνευματικό και πολιτιστικό κέντρο
 
Όποιος επισκεπτόταν τη Λιβύη πριν η χώρα παραδοθεί στον εμφύλιο πόλεμο, δύσκολα πίστευε ότι πρόκειται για το πλουσιότερο κράτος της Αφρικής. Μπορεί τα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου να κατατάσσουν τη χώρα στην πρώτη θέση, όμως αυτός ο πλούτος σίγουρα δεν φαίνεται να έχει αντίκρισμα στην καθημερινότητα των απλών ανθρώπων. Ανοίγοντας τις πύλες στον τουρισμό τα τελευταία χρόνια, η Λιβύη του σήμερα κλονιζόμενου συνταγματάρχη Καντάφι προτιμήθηκε από αρκετούς Έλληνες, αφού οι δεσμοί των δύο χωρών χρονολογούνται από την αρχαιότητα.

Ο θρύλος μιλά για τον χρησμό του μαντείου των Δελφών, ο οποίος ώθησε αποίκους από την Θήρα (Σαντορίνη) να μεταναστεύσουν στην βόρεια Αφρική, ιδρύοντας το 631 π.Χ., την πόλη Κυρήνη. Μέσα σε 200 χρόνια οι Έλληνες κατάφεραν να αναπτύξουν ακόμα τέσσερις ημιαυτόνομες παραθαλάσσιες πόλεις : Ταύχειρα (Τόκρα), Πτολεμαϊς (Τολμέιτα), Εσπερίδες (Βεγγάζη) και Απολλώνια (ως λιμάνι της Κυρήνης), γνωστές ως Πεντάπολις. Όμως και κατά την οθωμανική περίοδο αρκετοί έλληνες -χριστιανοί και μουσουλμάνοι- είχαν καταφύγει στη Λιβύη. Μάλιστα στην πρωτεύουσα Τρίπολη η ελληνική κοινότητα υπήρξε εύρωστη, καθώς οι περισσότεροι Ελληνες ασχολούνταν με το εμπόριο, τη ναυτιλία, και την σπογγαλιεία.

Κάτω από την πρωτεύουσα Τρίπολη βρίσκονται θαμμένα τα ερείπια της αρχαίας Οίας η οποία μαζί με την Σαμπράθα στα δυτικά και την ρωμαϊκή Λέπτις Μάγκνα, το αλλοτινό εμπορικό λιμάνι των Φοινίκων στα ανατολικά, αποτελούσαν την Τριπολίτιδα.

Όμως περπατώντας έξω από τα τουριστικά μονοπάτια οι εικόνες αποκαλύπτουν μια δύσκολη καθημερινότητα. Στην Μεντίνα, το ομορφότερο αρχιτεκτονικά, κομμάτι της παλιάς πόλης της Τρίπολης δίπλα από την Πράσινη Πλατεία, τα παλιά σπίτια στεγάζουν αποκλειστικά σχεδόν αφρικανούς οικονομικούς μετανάστες, και ρημάζουν χωρίς καμιά συντήρηση, αφημένα στη μοίρα τους και τα σκουπίδια.

Σε ένα τμήμα της, συσπειρώθηκε και η ελληνική συνοικία με τα σπίτια και το κομμάτι της αγοράς, γύρω από τον ορθόδοξο ναό του Αγίου Γεωργίου. Οι χώροι του ναού αποτελούν τόπο συνάντησης των ελληνικών οικογενειών που έχουν απομείνει (σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, οι έλληνες μόνιμοι κάτοικοι δεν ξεπερνούν τους 400, μαζί με τις ελληνίδες που είναι παντρεμένες με Λίβυους).

Στα καταστήματα της Μεντίνα, σχεδόν όλα τα είδη είναι φερμένα από το εξωτερικό (υφάσματα από Ινδία, διακοσμητικά από Κίνα, κοσμήματα από Ιταλία), ενώ στα σουβενίρ κυριαρχούν εκείνα που απεικονίζουν τον συνταγματάρχη Καντάφι: ρολόγια, διακοσμητικά πιατάκια, γραμματόσημα, το «Πράσινο Βιβλίο» με φιλοσοφικές σκέψεις του ηγέτη κ.ά.

Τα βράδια οι πλατείες και οι δρόμοι με τα τεράστια πάνελ με την εικόνα του συνταγματάρχη και τα αποφθέγματα από το Πράσινο Βιβλίο, είναι έρημοι. Όταν κάποιος από το γκρουπ χρειάστηκε να μεταφερθεί σε νοσοκομείο μετά τα μεσάνυχτα, οργανώθηκε ολόκληρη επιχείρηση: επιστρατεύτηκε ο ντόπιος ταξιδιωτικός πράκτορας, ώστε να λογοδοτεί στα μπλόκα που είχε στημένα η αστυνομία (εν καιρώ ειρήνης) σχεδόν σε κάθε διασταύρωση. "Ποιοι είστε, γιατί τέτοια ώρα κυκλοφορείτε στο δρόμο, που πάτε;" , ήταν οι συνηθισμένες ερωτήσεις.

Στις καθημερινές ομαδικές μας διαδρομές με το πούλμαν, υπήρχε πάντα μαζί μας και ένας οπλισμένος αστυνομικός με πολιτικά, που επανέφερε στο «κοπάδι» όποιον τολμούσε να ξεμακρύνει λίγο απ τη ξενάγηση, και βεβαίως είχε πάντα ένα «μάτι» σε όσους κρατούσαν φωτογραφικές μηχανές.

Στην επαρχία η κατάσταση για τον περιηγητή ήταν ακόμα πιο δύσκολη. Πέρα από την παραλιακή λεωφόρο με τους φοίνικες και τα ακριβά ξενοδοχεία, η Βεγγάζη - η δεύτερη μεγάλη πόλη της Λιβύης και σημαντικό εμπορικό κέντρο-, που ιδρύθηκε επίσης από τους Θηραίους, έδειχνε να υποφέρει. Η αρχαία πόλη Εσπερίδες με τον κήπο με τα χρυσά μήλα που έκλεψε ο Ηρακλής, σύμφωνα με τον γνωστό μύθο, ξαφνιάζει. Παλιά ξεφτισμένα σπίτια, τεράστιες εργατικές παρακμιακές πολυκατοικίες, κόσμος φτωχοντυμένος περιφέρεται άσκοπα εδώ και εκεί.

Βρισκόμασταν στην Κυρήνη, όταν ζευγάρι του γκρουπ, αποφασίζει παράτολμα, παρά τις προειδοποιήσεις του ξεναγού, να «πεταχτεί» με ταξί μέχρι την Αλ Μπέϊντα γύρω στα 30 χλμ απόσταση, για χάζι και ψώνια. Καθ’ οδόν φυσικά τους συνέλαβε η αστυνομία, ανακρίνοντας τους ποιοι είναι και γιατί θέλουν να πάνε στην Αλ Μπέϊντα (μια συνηθισμένη επαρχιακή πόλη άνευ ενδιαφέροντος με λίγα καταστήματα), ο δε ταξιτζής συνελήφθη και τελικά κρατήθηκε, γιατί δεν πήρε άδεια από την αστυνομία για την μετακίνηση. Η αστυνομία, ενημέρωσε και επέπληξε τον ξεναγό που τους είχε «χρεωθεί», γιατί τους επέτρεψε να μετακινηθούν και όλο το απόγευμα γίνονταν διαβουλεύσεις μέχρι να τους αφήσουν αργά το βράδυ ελεύθερους και να επιστρέψουν πίσω στο ξενοδοχείο.

Λιμάνι της Κυρήνης είναι η Απολλώνια, όπου το 1897, την περίοδο του ελληνοτουρκικού πολέμου στην Κρήτη, μια από τις ομάδες μουσουλμάνων κρητικών που εγκατέλειψαν το νησί, βρήκε καταφύγιο δίπλα από τα ερείπια της αρχαίας πόλης και έκτισε το χωριό Σούσα. Ακόμα και σήμερα, οι μεγαλύτεροι μιλούν σχεδόν απταίστως την ελληνική γλώσσα και μάλιστα με κρητικό ιδίωμα και ονειρεύονται την Κρήτη που άκουσαν από τους παππούδες τους.

Αφήνοντας την "προεπαναστατική" Λιβύη, αυτό που κράτησα περισσότερο αλλά και που συμφώνησαν όσοι φίλοι έχουν επισκεφθεί αυτή τη χώρα, ήταν η θερμή φιλοξενία των Λίβυων. Μας άνοιξαν τα σπίτια τους, μας περιποιήθηκαν, μας έδειξαν την εκτίμηση τους και μας έπεισαν ότι αγαπούν την Ελλάδα και τους Έλληνες.
http://www.tovima.gr/world/article/?aid=388588

Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011

Λιμάνι Φηρών 1939

Δείτε θαυμάστε και αναλογιστείτε......

Santorini4


Oταν ένας άνθρωπος είναι άνθρωπος - Μηνάς Μάινας

Η Σαντορίνη πρέπει να ειναι ιδιαίτερα υπερήφανη σε ένα ακόμα τομέα.Αναφέρομαι στην απίστευτη προσπάθεια που έχει γίνει τα τελευταία 30 χρόνια με τις "Τράπεζες Αϊματος". Πρωτεργάτης αυτής ο Μηνάς ο Μάινας. από το Καμάρι. Διαβάστε  μια μικρή προσλαλιά του Γιάννη Μαρίνου για τον Άνθρωπο της Αιμοδοσίας στο Νησί Μηνά Μάινα και θα επανέλθουμε .....

-"Αφησα για τελευταίο το ανθρωποσωτήριο έργο ενός απλού ανθρώπου. Ο Μηνάς Μάινας από χρόνια έχει ως σκοπό ζωής να συγκεντρώνει και να τροφοδοτεί με αίμα κάθε συμπατριώτη του Σαντορινιό που το έχει ανάγκη για να επιζήσει αλλά και κάθε άλλον αιτούντα. Είναι τόσο αφοσιωμένος στον σκοπό του, τόσο ευγενικά επίμονος και τόσο φανερά ανιδιοτελής ώστε έχει πείσει από χρόνια την κοινωνία της Σαντορίνης να ανταποκρίνεται με προθυμότητα στην ετήσια συλλογή αίματος για τη σωτηρία γνωστών και αγνώστων σ΄ αυτόν συνανθρώπων μας. Εδώ την ελπίδα προσφέρει η ιδιωτική, η ατομική πρωτοβουλία, που αμφιβάλλω αν συγκινεί τους άρχοντες και την πνευματική ηγεσία της χώρας για να ενθαρρύνουν και τιμήσουν αυτόν τον απλό άνθρωπο που επιβεβαιώνει την αρχαία ρήση: «Πόσο καλός είναι ο άνθρωπος όταν είναι άνθρωπος»."
Γιάννης Μαρίνος φάροι Ελπίδας Εφημερίδα Το Βήμα 06/03


Αχ κυριε Μηνά .....

Τρίτη 8 Μαρτίου 2011

Μια υδρορροή του Χθες...στο Σήμερα...

Πέτρινη υδρορροή σε σπίτι στο Μεγαλοχώρι της Σαντορίνης (2011μ.Χ.)








 
Πέτρινη υδρορροή σε κτίριο του Προϊστορικού Οικισμού του Ακρωτηρίου της Σαντορίνης (1613π.Χ.)
  

http://klearchosguidetothegalaxy.blogspot.com/2011/03/now-and-then.html

Της Θεοσκέπαστης στη Σαντορίνη (2025)

Κείμενο που γράφτηκε ανήμερα της εορτής της 26-12-2025 26 Δεκεμβρίου. Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου∙ ημέρα σιωπηλής συγκέντρωσης...