Ορυχεία στο Αιγαίο- Ορυχεία της Σαντορίνης

«Σαντορίνη»[1]

H θηραϊκή γη, ηφαιστειογενές προιόν με αμμώδη σύσταση που προήλθε από την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας, καλύπτει ολόκληρη σχεδόν την επιφάνεια των νησιών Θήρα, Θηρασία και Ασπρονήσι. Η χρήση της ηφαιστειακής τέφρας στην κατασκευή υδραυλικών κονιαμάτων σε υδραυλικά έργα ήταν γνωστή από παλιά. Οι ιδιαίτερες χημικές ιδιότητες της ηφαιστειογενούς τέφρας έγιναν γνωστές το 1853 με την ευκαιρία των έργων στην Τεργέστη. Από τότε, στην Ανατολική μεσόγειο, για όλα τα υδραυλικά έργα χρησιμοποιείται η θηραϊκή γη, η οποία προτιμάται από τους άλλους υδραυλικούς ασβέστες στην κατασκευή  χυτής λιθοδομής για προκυμαίες, μώλους και τεχνητούς λίθους.  Λιμενικά έργα με θηραϊκή γη πραγματοποιήθηκαν στη διώρυγα του Σουεζ, στην Κωνστάντσα, στη Χιο και αλλού.

[..] Η μεταφορά και εμπορία της θηραϊκής γης συνδέεταιαπό τον 19^ο αιώνα και με την εφοπλιστική δραστηριότητα στο νησί. […] Αλλά και στον 20^ο αιώνα συνδέθηκε με την ανάπτυξη του εφοπλισμού. Δύο εφοπλιστές ο σαντορινιός Πέτρος Νομικός και ο Μιχάλης Καραγιώργας απέκτησαν τη δεκαετία του 1930 δικά τους ορυχεία στο νησί ( στα Φηρά και στον Αθηνιό αντίστοιχα).

Με Β.Δ. άρχισε να ελέγχεται η εξόρυξη της θηραϊκής γης από το κράτος το 1836: ορίστηκε ο φόρος  τον οποίο εισέπραττε το Δημόσιο κατά την εξαγωγή και μεταφορά του προϊόντος, ενώ το εργατικό δικαίωμα για την εξόρυξη πληρωνόταν κατ’ αποκοπή. Κάθε εργάτης, ο οποίος εξόρυσσε πάνω από 30 κιλά ημερησιως ελάμβανε ημερομίσθιο 1.5 δρχ.

Η μέθοδος που χρησιμοποιούσαν στη Σαντορίνη είναι η μέθοδος της «κοψιάς». Ως προς τα τεχνικά στοιχεία της εκμετάλλευσης, η μέθοδος βασιζόταν στην υπονόμευση μεγάλου όγκου πετρώματος σχήματος ορθογωνίου  παραλληλεπίπεδου με τη συνεχή διερεύνηση παράλληλων στοών. […] Στο πέρας των στοών αυτών ορυσσετο εγκαρσια στοά που τις συνέδεε όλες μαζί . Όταν η υπονόμευση του όγκου συντελείτο, [..] εδίδετο η εντολή για έξοδο όλων των εργαζομένων από τις στοές αυτές. Από τη στιγμή εκείνη και από χρονικό διάστημα μίας εβδομάδας περίπου , ο όγκος κατέρρεε. Για την εξόρυξη και περαιτέρω διερεύνηση της στοάς, οι εργαζόμενοι χρησιμοποιούσαν το πελέκι . Ενώ κάθε στοά ασχολείτο από μία ομάδα 14 συνήθως εργατών. Απ έξω από τη στοά ήταν και τα κοφίνια τα οποία γέμιζαν με ελαφρόπετρα και τα άδειαζαν σε βαγόνια. Τα βαγόνια κινούμενα επι σιδηροτροχιών, ωθούντο από δύο εργάτες μέχρι και την άκρη της καλντέρας όπου και εκκενούντο δι ανατροπής. Στη συνέχεια η Θηραϊκή γη μεταφέροταν στις αποθήκες της πλαγιάς. Από εκεί από σκάλα φόρτωσης στα πλοία.  [..]

Η Α.Ε. Οικοδομικών Υλικών Άτλας – ιδρ.1911, διέθετε ορυχεία στα Φηρά. Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου η επιχείρηση πραγματοποίησε εξαγωγές θηραϊκής γης και στη Βρετανία. Το 1979, μεταβιβάζεται στην ΑΤΛΑΝΤΙΣ Α.Ε. μέχρι και την παύση της εκμετάλλευσης το 1984.

Η ΑΓΕΤ «Ηρακλής» ενδιαφέρθηκε να αποκτήσει ορυχείο θηραϊκής γης αγοράζοντας το 1970 το ορυχείο «Λάβα» ιδιοκτησίας Πέτρου Νομικού στα Φηρά. Το 1977 η «Λάβα ΑΕ» πέρασε στην ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ.

Η «Ανώνυμος Μεταλλευτική και Βιομηχανική Εταιρεία Ήφαιστος» που ιδρύθηκε το 1904 με κύριο μέτοχο τον Γ. Γκρώμαν  εκμίσθωσε ορυχεία θηραϊκής γης στη νήσο Θηρασία και στα Φηρά. Στη Θηρασίακατασκευάστηκε μικρό σιδηροδρομικό δίκτυο . Στα δε Φηρά, ακόμα υπάρχει το εργοστάσιο το οποίο άρχισε να λειτουργεί 1919 με  «άλευρο θηραϊκής γης», ,  δλδ εξαιρετικά αλεσμένο λεπτό προιόν, κατάλληλο για την κατασκευή υδραυλικών κονιαμάτων. το εργοστάσιο κατασκευάστηκε σε επίπεδο επιφανειας 35.000 τ.μ. το οποίο προέκυψε από την εκσκαφή του στρώματος της Θηραϊκής γης σε ύψος 162 μέτρων από επιφάνεια της γης και λειτούργησε μέχρι το 1936 οπότε αναγκάστηκε να διακόψει τη λειτουργία του .

Ορυχεία Θηραϊκής Γ Μ. Καραγιώργη. Στο ορυχείο Καραγιώργη στο Μεγαλοχώρι υπήρξε οργανωμένη μηχανολογική εγκατάσταση κοσκίνισης και κοκκομετρικής διαβάθμισης στο επίπεδο της βάσης  της εκμετάλλευσης.

Ενώ και τον 19^ο αιώνα επιχειρήθηκε εξόρυξη μολυβδούχων και αρχυρούχων μεταλλευμάτων στη Σαντορίνη.

 Υ.γ. Καλλιστορώντας  Στο χώρο των παλιών ορυχείων στα Φηρά θα μπορούσε να γίνει κάλλιστα ένα νέο μουσείο καθαρά Γεωλογικού Ενδιαφέροντος με βασικό σκοπό την ολοκληρωμένη Ανάδειξη πλευρών της Γεωλογικής Σαντορίνης….σε μια άλλη Σαντορίνη

Υ.γ.2: Είναι εξαιρετικού ενδιαφέροντος το σχόλιο της φωτογραφίας του Konrad στη φωτογραφία Feinerschließung in Bearbeitung, ungeklärt και στα ελληνικά αναφέρεται ναι μεν ότι είναι φωτογραφία στον τομέα της μεταποίησης ορυχείων, ….αλλά Ανεξήγητη…-Μη ερμηνεύσιμη …

---

[1] Από το αντίστοιχο άρθρο στο Μπελαβίλα Ν, Παπαστεφανάκη Λ., Ορυχεία στο Αιγαίο, Εκδ. Οικος Μέλισσα, σελ.154

Ορυχεία Μεταξά- Μεγαλοχώρι Σαντορίνης....κάποτε

απλά δείτε μόνο το υπόβαθρο της "ταινίας" και αναλογιστείτε 

Η Θηραϊκή γη και η σχέση της με την Αρχαία Ελληνική Τεχνολογία

απόσπασμα άρθρου του Ευστάθιου Ευσταθιάδη - Χημικού Μηχανικού Ε.ΜΠ. περιοδικό : "Τεχνικά Χρονικά" τεύχος Μαίος Ιούνιος 2004

«Τη φυσική Θηραϊκή γη, η οποία εκτινασσόταν από το ηφαίστειό της και κάλυπτε, με  \την επενέργεια του ανέμου, ολόκληρη την επιφάνεια της νήσου Θήρας. Το υλικό αυτό ήταν ήδη ψημένο μέσα στα έγκατα της γης. Προερχόταν από φυσικά γαιώδη συστατικά, που είχαν ήδη υποστεί υψηλή θερμική κατεργασία, με σχηματισμό νέων «πυροχημικών ενώσεων» πριν  εκτιναχθούν από τα βάθη του ηφαιστείου στον ελεύθερο αέρα. Η κοκκομετρική σύσταση της φυσικής αυτής ηφαιστειακής Θηραϊκής γης περιέχει, 20% κατά βάρος περίπου, ιδιαίτερα λεπτότατο συστατικό- που είναι και το σπουδαιότερο.- Το υπόλοιπο αποτελείται από κόκκους διαφόρων μεγεθών ελαφρόπετρας (κισσήρεως), αλλά και κόκκους διαφόρων μεγεθών πυκνών βαρέων ηφαιστειακών πετρωμάτων. Από προγενέστερες προφανώς τεχνικές εργασίες τους και από τη μακρά εμπειρία τους οι αρχαίοι ΄Ελληνες μηχανικοί είχαν επισημάνει ότι: το λεπτότατο αυτό φυσικό συστατικό της Θηραϊκής γης, όταν το αναμίγνυαν με ασβέστη, ο οποίος τουςήταν ήδη από παλαιότερα γνωστός, έδινε μετά την πήξη και σκλήρυνσή του μία μάζα η οποία παρουσίαζε καλύτερες ιδιότητες, φυσικές και μηχανικές (τριβής, σκληρότητας κ.λπ.) έναντι άλλων μιγμάτων που περιείχαν όλα τα είδη των συνυπαρχόντων κόκκων βαρέων πετρωμάτων και ελαφρόπετρας στη Θηραϊκή γη.

Έτσι, οδηγήθηκαν στην αναζήτηση μίας ενδεδειγμένης ευφυούς μεθοδολογίας διαχωρισμού του σπουδαιότατου λεπτότατου  συστατικού της Θηραϊκής γης από τις υπόλοιπες συμπαρομαρτούσες κοκκώδεις ελαφρότερες ή και βαρύτερες ύλες, ακόμη και από υπολείμματα φυτικά. Τέλος, κατέληξαν να χρησιμοποιήσουν και εδώ μία γνωστή τους ήδη

μεθοδολογία που εφάρμοζαν και στη μεταλλουργία για τον καθαρισμό της πρώτης ύλης

(των μεταλλευμάτων), αλλά επίσης και για την παραγωγή των λεπτότατων γαιωδών φυσικών τους χρωστικών πρώτων υλών, ξεχωρίζοντάς τη με τη μέθοδο του υδαταιωρήματος από ακατέργαστες γαιώδεις ποικίλου μεγέθους κόκκων πρώτες ύλες, που τους ήταν απαραίτητες για τη βαφή και ζωγραφική των υπέροχων κεραμικών βάζων και αγγείων τους. Η υπέροχη αυτή μεθοδολογία του «υδαταιωρήματος» που εφάρμοζαν στην πράξη για τη λήψη του λεπτότατου συστατικού από τη χονδρόκοκκη Θηραϊκή γη ήταν η εξής:1. Σε μεγάλα δοχεία ή σε κτιστές στο έδαφος δεξαμενές γεμάτες με θαλασσινό νερό προσέθεταν ποσότητα Θηραϊκής γης και την αναμίγνυαν έντονα, ώστε να προκύψει ένα αιώρημα με διαχωρισμένα όλα τα μεγέθη των κόκκων.

2. Απομάκρυναν τα επιπλέοντα στο νερό συστατικά, δηλαδή την ελαφρόπετρα και τα

φυτικά  υπολείμματα. 3. Ακολουθούσε αμέσως μετάγγιση του θολού αιωρήματος που περιείχε το λεπτότατο μόνο συστατικό της Θηραϊκής γης  σε άλλα δοχεία, ή σε χαμηλότερα κειμένη δεξαμενή. Η μετάγγιση αυτή γινόταν χωρίς να παίρνουν το ανεπιθύμητο βαρύτερο κοκκώδες υλικό που είχε καθιζήσει στον πυθμένα του δοχείου ή της πρώτης υψηλότερα κειμένης δεξαμενής, το οποίο όμως το χρησιμοποιούσαν για άλλες τεχνικές τους εργασίες. 4. Άφηναν σε ηρεμία το θολό υδαταιώρημα επί 24/ωρο. Ακολουθούσε η προσεκτική μετάγγιση και απομάκρυνση μόνο του καθαρού πλέον θαλάσσιου ύδατος, μετά την καθίζηση που είχε μεσολαβήσει του πολύτιμου λεπτότατου συστατικού του αιωρήματος στον πυθμένα της δεξαμενής. Εν συνεχεία, το συνέλεγαν προς φύλαξη, για ναχρησιμοποιηθεί ως έχει, ως ένα από τα δύο συστατικά του δυαδικού τσιμέντου τους.

Το πολύτιμο αυτό «λεπτότατο συστατικό της Θηραϊκής γης» είναι πλούσιο σε «άμορφο πυριτικό οξύ», ή αλλιώς όπως λέγεται σε «δραστικό ή ενεργό πυριτικό οξύ». Αυτό σημαίνει ότι, όταν τούτο αναμιχθεί στο έργο με ένα άλλο και σε κατάλληλη αναλογία υλικό (ο γνωστός τους από παλαιότερες ακόμη εποχές « ασβέστης») και προστεθεί στο μίγμα το αναγκαίο νερό, τότε σχηματίζονται στη μάζα του δυαδικού αυτού μίγματος κατά τη διάρκεια της πήξης και της συνεχιζόμενης με το χρόνο σκλήρυνσής του, νέες σπουδαιότατες χημικές – υδραυλικές όπως ονομάζονται αλλιώς – ενώσεις «ένυδρου πυριτικού μονασβεστίου» CaO ∙SiO2∙2H2 O. Είναι δε ακριβώς ίδιες σαν κι αυτές που σχηματίζονται με την προσθήκη νερού στο σημερινό από τις τσιμεντοβιομηχανίες παραγόμενο «τσιμέντο Πόρτλαντ».

Μερικές ακόμη επεξηγήσεις εδώ για το σπουδαιότατο αυτό πρώτο συστατικό του αρ-

χαίου ελληνικού δυαδικού τσιμέντου είναι:

• Ότι το πρώτο αυτό συστατικό είναι ψημένο ήδη μέσα στο ηφαίστειο υλικό, όπου λόγω

«πυροχημικών δράσεων» σχηματίστηκε από τα γαιώδη συστατικά του, με τη δράση

υψηλών θερμοκρασιών το «ελεύθερο άμορφο πυριτικό ή αλλιώς καλούμενο δραστικό

πυριτικό οξύ» και το οποίο επομένως δεν χρειάζεται κανένα δεύτερο ψήσιμο μέσα σε

περιστρεφόμενες τεράστιες καμίνους των σημερινών ανά την υφήλιο τσιμεντοβιομη-

χανιών.

• Το λεπτότατο αυτό συστατικό που ελαμβάνετο με τη η «μέθοδο του υδαταιωρήματος»,

ήταν  τόσο λεπτό, ώστε ήταν περιττή η πρόσθετη άλεσή του, όπως συμβαίνει με τους

σημερινούς δαπανηρότατους λόγω φθορών και μεγάλης ποσότητας απαιτούμενης

ηλεκτρικής ενέργειας, για τη λειτουργία τους, «σφαιροφόρους μύλους» των τσιμε-

ντοβιομηχανιών.

• Σε αντίθεση με το σημερινό τσιμέντο Πόρτλαντ, το οποίο κατά την αποθήκευσή του

κ.λπ. πρέπει να προφυλάσσεται αεροστεγώς από τη δράση όχι μόνο του νερού, αλλά

ακόμη και από την υγρασία του αέρος, διότι αλλιώς θα καταστραφεί πριν καν χρησι-

μοποιηθεί, το λεπτότατο συστατικό του αρχαίου ελληνικού τσιμέντου, δεν υφίσταται

καμία απολύτως δυσμενή ποιοτική μεταβολή, ακόμη και αν κορεστεί με νερό και για αυτό το λόγο δεν χρειαζόταν κατά την αρχαία εκείνη εποχή καμία απολύτως στεγανή

συσκευασία.

Τα ορυχεία της Καρδιάς της Σαντορίνης

ΤΑ ΟΡΥΧΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ.....

ΤΑ ΟΡΥΧΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ....

ΤΑ ΟΡΥΧΕΙΑ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ

ΤΑ ΟΡΥΧΕΙΑ ΤΗΣ... ΑΛΛΗΣ....ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ...

Η ιστορία του τόπου....δίπλα σε λάστιχα

Στα παλιά ορυχεία των Φηρών υπάρχουν εδώ και καιρό  πολλά πάρα πολλά λάστιχα..... Ποιοί ευθύνονται; Για ποιό λόγο να είναι εκεί;........

Η μέρα η σημερινή δεν είναι σαν τις άλλες....

Ξεκινάει μια παλιά πατινάδα της Σαντορίνης........ και συνεχίζει....." Γιορτάζει η Σαντορίνη μου και εχω χαρές μεγάλες"... Μια ακρως σημαδιακή ημέρα γιορτής για τους Σαντορινιούς του Λαυρίου και του νησιού μας ήταν η σημερινή. Η Αφορμή ήταν η αδελφοποίηση του Δήμου Λαυρεωτικής με την Κοινότητα Οίας - Θηρασίας.

Η ημέρα ξεκίνησε με τη διαρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Μητροπολιτικό Ναό Λαυρίου, στο οποίο χοροστάτησαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θήρας Ίου, Άμοργου και Νήσων κ. Επιφάνιος, και ο Σεβ. Μητροπολίτης Λαυρεωτικής Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος. Στην λειτουργία συμμετείχαν πλήθος ιερέων από τη γύρω περιοχή αλλά και από τη Σαντορίνη ( π.Χριστοφόρος Καραμολέγκος κ.α.) με πρωτεργάτη ολης της εκδήλωσης τον Θηρασιώτη Αρχιμανδρίτη π. Κωνσταντίνο Συρίγο. Eκτός των άλλων συμμετείχε μέρος του Συλλόγου Θηραίων Ιεροψαλτών οι οποίοι με την τόσο αρμονική και βυζαντινή τέλεση των ύμνων καθάρισαν τις ψυχές μας με τον τρόπο τους.

Αμεσως μετά κατευθυνθήκαμε στο Τεχνολογικό Πάρκο Λαυρίου, όπου οι μνήμες άρχισαν να ζωντανεύουν........ Η ιστορία των ανθρώπων από τη Σαντορίνη και τη Θηρασία που δούλευαν στα ορυχεία και μετά πήγαν στο Λαύριο , σιγοψυθιριζοταν στα λόγια ποολλών....... " Ποιός συγγενής μας δουλευε εδώ" ρώτησε ένας μικρος κύριος τη μητέρα του... και η Απάντηση της μητέρας άκρως συγκινητική: " Δουλευαν από το νησί μας.... άρα δικοί μας άνθρωποοι......."

Η ιδιαίτερα σημαντική ομιλία του Δημάρχου Λαυρεωτικής κ. Δημητρίου Λουκά, για την ιστορία των Θηραίων στο Λαύριο συνεπήρε τους παρευρισκόμενους. Όταν αναφέρθηκε στον νεκρό Θηραίο Γ. Δ. Συρίγο από τις πρώτες απεργειακές κινητοποίησεις τότε όλοι ξέσπασαν σε χειροκροτήματα.....( ο Γ.Δ. Συρίγος στη φωτογραφία, δολοφονήθηκε από αστυνομικό στην μεγάλη απεργία των μεταλλωρύχων του Λαυρίου στις3 Φεβρουαρίου 1929)[1]

Αμέσως μετά το λόγο έλαβε ο Πρόεδρος της Κοινότητας Οίας – Θηρασίας κ. Γιώργος Χάλαρης ο οποίος αναφέρθηκε στο χθές και στο Αύριο της Θηρασίας,

Ύστερα ακολούθησαν τα τυπικά της εκδήλωσης ( ανάγνωση ψηφίσματος, ανταλλαγή τιμητικών πλακεττών και δώρων) ενώ αμέσως μετά τόσο ο Αντιδήμαρχος Λαυρίου κ. Μιχάλης Συρίγος, όσο και ο Επίτιμο

ς Αρχηγός Λιμενικού Σώματος Θηρασιώτης κ. Ανδρέας Συρίγος αναφέρθηκαν στα της ιστορικής πλευράς της εκδήλωσης. Ο αξιαγάπητος σε όλους μας Καπτα Βάλσαμος Πιτσικάλης, αντιπρόεδρος της Οίας απήγγειλε Ποιημα του για τη Θηρασία, ενώ αμέσως μετά ο Εμμανουήλ Λιγνός Εκδότης Διευθυντής της εφημ. «ΘηραΊκα΄Νέα προλόγισε και έδωσε τον λογο στον Γιώργο Ανωμερίτη, σημερινό Πρόεδρο του Δ.Σ. του Οργανισμού Λιμένα Πειραιά». Η Ομιλία του είχε θέμα: « Αγία Αικατείρνα της Οίας, ένας άτρωτος στους αιώνες πατριαρχικός ναός.

Το χορευτικό συγκρότημα του Συλλόγου Ακρωτηριανών Θήρας, παρουσίασε ενδεικτικά χορούς από τα νησιά μας, με πρώτο σκοπό Συρτό Μπάλλο – Ρεπατί υπό το βιολί του Δημήτρη Νομικού. Tα παιδιά του χορευτικού: Γιώργος Δαμασκηνός, Εύα Δαμίγου, Νίκος Μπάϊκας, Μαρία Μπάϊκα, Χάρης Χάλας, Ειρήνη Φωσκόλου, Κώστας Βασιλάκης, Ειρήνη Νομικού, Βαλάντης Μπάϊκας, Τένια Μπήτρου, Βαγγέλης Αλεφραγκής, Έφη Πατέλη, αλλά και η υπεύθυνη του χορευτικού Έφη Δαμίγου, συνέβαλαν σημαντικά στη ζεστή Σαντορινιά - Λαυρεωτική γιορτή.

Λίγο πριν το τέλος της εκδήλωσης ήρθε και ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Θόδωρος Πάγκαλος για να ενταχθεί στην πληθώρα των επισήμων συμμετεχόντων της εκδήλωσης….. Η αίθουσα του Τεχνολογικού Πάρκου δεν έφτανε για τον κόσμο και πάρα πολλοί αναγκάστηκαν να μείνουν όρθιοι σε όλη την εκδήλωση…..

Ειλικρινά αν και για κάποιους μπορεί η έννοια της αδελφοποοίησης Πόλεων να θεωρηθεί «τζάμπα χρόνος» η σημερινή εκδήλωση ήταν ιδιαίτερα σημαντική για τους Θηραίους ανά τον κόσμο… η Ιστορία των ορυχείων, η ιστορία των ανθρώπων που δούλευαν στα Ορυχεία της Σαντορίνης και του Λαυρίου, είναι μέρος της δικής μας ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ….. Η Σημερινή εκδήλωση έβαλε ένα μικρό λιθαράκιστην ανάδειξη πτυχών της ΑΛΛΗΣ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ…..

---

[1] http://www.eranet.gr/lavrio/html/gstrikes.html

"Ορυχεία στο Αιγαίο"

Μια ιδιαίτερα εντυπωσιακή έκδοση ήρθε στα χέρια μου πριν από λίγο καιρό με τίτλο " Ορυχεία στο Αιγαίο - Βιομηχανική Αρχαιολογία στην Ελλάδα" των Εκδόσεων Μέλλισα, με επιστημονική επιμέλεια των Νίκου Μπελαβίλα και Λήδας Παπαστεφανάκη. Στον τόμο αυτό γίνεται αρχικά μια γενική θεώρηση των ορυγείων από πλευράς γεωλογικής, οι οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις τους στην τοπική κοινωνία μια χρονολογική αναφορά όσων ορυχείων έχουν ιδρυθεί στο Αιγαίο κ.ο.κ.

Φυσικά δεν θα μπορούσε να μην υπάρχει αναφορά στα Ορυχεία στη Σαντορίνη... Τί δεν το ξέρατε? Αλήθεια? Ναι υπήρχαν ορυχεία στο νησί!!! μπα αποκλείεται πάει τρελλάθηκε το "καλλιστορώντας" Καγιάκου...ορυχεία στο νησί? παπαπα...

Παρακάτω δεν προτίθεμαι να σας αναπαράγω όλη την αναφορά για τη Σαντορίνη απλά κάποια ιδιαίτερα σημεία είναι τα ακόλουθα:

• Οι ιδιαίτερες χημικές ιδιότητες της ηφαιστειογενούς πέτρας έγιναν γνωστές το 1853 με την ευκαιρία των λιμενικών έργων στην Τεργέστη. Λιμενικά έργα με θηραϊκή γη πραγματοποίηθηκαν στην διώργυγα του Σουέζ, στο λιμάνι της Πάρου, της Σύρου στη διώρυγα της Κορίνθου κ.ο.κ.
• Γίνεται μια εντυπωσιακή αναφορά του τρόπου εξόρυξης που προσωπικά για πρώτη φορά διαβάζοντας το βιβλίο έγινα κοινωνός της.
  
• η οργάνωση της εργασίας γινόταν με εργολαβίες. Κάθε ομάδα εργαζομένων έπρεπε να παραδώσει στην αποθήκη συγκεκριμένο αριθμό βαγονιών .
• Η " Ανώνυμος Μεταλλευτική και Βιομηχανική Εταιρεία Ήφαιστος" που ιδρύθηκε το 1904 περιορίστηκε μέχρι το 1924 στη μίσθωση ορυχείων θηραϊκής γης στη Θηρασιά. Εκεί κατασκευάστηκαν μικρό σιδηροδρομικό δίκτυο(!!!) με βαγονέτα μεταφοράς του προϊόντος, καθώς και αποβάθες φόρτωσης
• το τριώροφο εργοστάσιο της Εταιρείας " Ήφαιστος" άρχισε να λειτουργεί το 1929 και βρισκόταν στο χείλος της καλντέρας στη θέση ανάληψη νότα των Φηρών ( Μήπως εννοεί το κτίριο που βρίσκεται όπως βγαινουμε από την ευθεία των Φηρών προς τα νότια χωριά ....μπαααα χιχιχι) το εργοστάσιο κατασκευάστηκε σε επίπεδο επιφανειας 35.000 τ.μ. το οποίο προέκυψε από την εκσκαφή του στρώματος της Θηραϊκής γης σε ύψος 162 μέτρων από επιφάνεις της γης

Ένα υπέροχο βιβλίο γεμάτο ζωντάνια αλλοτινών περιόδων... Κάποιοι διαβάζοντάς το θα συγκινηθούν γιατί σίγουρα θα θυμούνται πληροφορίες μιας και δούλευαν εκεί και θα μπορούσαν να εξιστορίσουν γεγονότα και πληροφορίες ( Είμαι στη διάθεσή τους αν το θελήσουν)... Κάποιοι μπορεί να ενδιαφερθούν περισσότερο για την ιστορία του νησιού.... Είναι ένα βιβλίο το οποίο κάθε ερευνητής του Αιγαίου , και όχι μόνο καλό θα ήταν να το έχει στη βιβλιοθήκη του

(Οι φωτογραφίες είναι από προσωπικό αρχείο. Την τελευταία φορά που βρέθηκα στα Ορυχεία στα Φηρά κάτι μ έσπρωχνε προς τα πίσω! Δεν μου έβγαινε να συνεχίσω! Πόσα μηνύματα μπορούν να στείλουν και αυτές οι περιοχές.... Πόσες θύμησες)

Mερικές Σκέψεις για τα Ορυχεία

Τα πρώτα ορυχεία εξόρυξης ελαφρόπετρας ξεκίνησαν στα τέλη του 19ου αιώνα, από τους Πέτρο Κακκάκη στα Φηρά, και Γεώργιο Δεσποτίδη στην Οία. Από τότε μέχρι σήμερα, το ιδιαίτερο φυσικό κάλλος της Σαντορίνης ( και της Θηρασιάς) έχει αξιοποιηθεί....... Η αντίστροφη μέτρηση για τη λειτουργία των ορυχείων της Σαντορίνης έχει ήδη αρχίσει από τα μέσα της δεκαετίας του 1970. το Τουριστικό ρεύμα προδιαγράφει τις μελλοντικές κινήσεις ζωής των ορυχείων τα οποία διακόπτουν τη λειτουργία τους την περίοδο 1984-1989 μέσα από νομοθετήματα από τη Βουλή των Ελλήνων.Η εκμετάλλευση της Θηραϊκής γης προσέλκυσε το ενδιαφέρον ισχυρών οικονομικών παραγόντων και θηραίων εφοπλιστών. ..... Και τώρα? τι??....Τί γίνεται με τα ορυχεία σήμερα? Τί θα έπρεπε να γίνει??Δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ένα ιδιαίτερο φυσικό μουσείο Προστατευμένο από τους πάντες και τα πάντα?? Προστατευμένο ομως.... Δεν θα μπορούσε να γίνει χώρος επίσκεψης από μαθητες κ.λ.π..... Δεν θα μπορούσε να ιδρυθεί μουσείο Γεωλογίας ή Μουσείο Ορυχείων στην έκταση των μεγάλων ορυχείων στα Φηρα? Δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί πόλος έλξης εκπαιδευτικών προγραμμάτων σε πανεπιστημιακό επίπεδο η έκταση των ορυχείων της Σαντορίνης,? Δεν θα μπορούσε να γίνει φωτογραφικό Μουσείο εξόρυξης ελαφρόπετρας στην περιοχή αυτή... Δεν θα μπορούσαν να είχαν δημιουργηθεί σε κάποιες περιπτώσεις χώροι άθλησης ή κάτι οφέλιμο για όλους τους κατοίκους?? Ιδέες υπάρχουν πολλές, αλλά αυτό που οφείλουμε όμως είναι να μην καταστρέψουμε αυτούς τους πανέμορφους γεωλογικούς χώρους.... Να ακούσουμε την ιστορία τους,.... Να ταξιδέψουμε στην εποχή "ζωής" τους... Να μην παραμελήσουμε τα ορυχεία και τα αφήσουμε να κυριαρχήσει το κέρδος ΚΑΙ ΕΚΕΙ...Να περπατήσουμε τα μέρη στα οποία συνετέλεσαν στην ανάπτυξη του νησιού !!! Γιατί θα πρέπει μόνο σε έναν "Θηραϊκό Όρθρο" και σε κάποια βιβλία να γίνονται αναφορές για αυτά!!! Τα ορυχεία θα μπορούσαν να θεωρηθούν ένα από τα βασικότερα παραδείγματα προάσπισης και ανάδειξης της μακραίωνης ιστορίας του νησιού μας!!! Γιατί δεν γίνονται?? Ας κοιτάξουμε λίγο μπροστά όλοι μας....Οι ιστορίες του χθες μας φωνάζουν... Αρκεί να θελήσουμε να τις ακούσουμε.