Αντίσταση στη Σαντορίνη

Αντίσταση στη Σαντορίνη

Η κατοχή[1] στη Σαντορίνη μπορεί να χωριστεί σε δύο περιόδους: Α περίοδος μέχρι το Σεπτέμβριο του 1943, οπότε η Ιταλία υπογράφει ανακωχή με τα συμμαχικά στρατεύματα και στην ουσία παρέδωσε σε αυτά την εξουσία. Β Περίοδος: - 20η Οκτωβρίου 1944, υπο τη Γερμανική κατοχή με κάποια υπολείμματα Ιταλών.

Εμείς θα σταθούμε αυτή τη φορά σε δύο σημαδιακές ημέρες της σύγχρονης ιστορίας της Σαντορίνης μέσα από το βιβλίο του Γιάννη Κοκκαλάκη: Η Σαντορίνη στο Β Παγκόσμιο Πόλεμο, Εκδόσεις Σταμούλη, 2010.

Το γιατί...ας αφήσουμε το συγγραφέα να μας μιλήσει:

Δευτέρα 24 Απριλίου 1944

 Όπως  θα  δείτε  στη   συνέχεια  η  σημερινή μέρα  ήταν  μεγάλη  και  σημαδιακή γιά  την   Σαντορίνη.  Αλλά  ας  πιάσουμε  τα  γεγονότα  από  την  αρχή.   Την  άνοιξη του  1944  αρχικά   η  SBS  {Special  boat Squadron ) Βρετανική  ειδική  μοιρα  σκαφών  με   διοικητή  τον  Ταγματάρχη Τζώρζ  Τζέλλικο  και  ο  Ιερός  λόχος υπό  τον   συνταγματάρχη  Χριστόδουλο  Τσιγάντε  ενώθηκαν  στο  Αγαίο  και  άρχισαν  επιχειρήσεις.  Από  την  SBS   πρώτο  ανέλαβε  δράση το  απόσπασμα  Ι, και   μετά  το  απόσπασμα  s  από   τον  ταγματάρχη   Ντέιβιντ   Σάδερλαντ. Μεταξύ των  ανδρών  του  αποσπάσματος  S ήταν  και  ο  Έφεδρος  Ανθυπολοχαγός  Στέφανος  Καζούλλης.

Το  SBS   ήταν  μία  ομάδα  με  άνδρες  ξένων  ως  επί  το  πλείστον. Από  την  στιγμή  όμως  που  εκτελούσαν  επιχειρήσεις σε  ελληνικά  εδάφη, η παρουσία  ενός τουλάχιστον  αξιόπιστου  ΄Ελληνα  ήταν  απαραίτητη  για  να  διευκολύνει  την  συνεννόηση με  τους  ντόπιους. Ο  Στέφανος ήταν  αγαπητός σ΄ όλους  τους  συναδέλφους  του. Η  στρατιωτική  ζωή  του  άρεσε και  επιθυμούσε να  μείνει  μόνιμα  στο  στράτευμα.  Την  τελευταία  φορά  που  βρέθηκε  στην  Αλεξάνδρεια  ανακοίνωσε την  αποφασή  του   στον    πατέρα  του   «Πατέρα  ο  πόλεμος  τελειώνει και  θα  νικήσουμε. Τα  παιδιά θα  αποστρατευθούν αλλά  εγώ  θα   μείνω. ΄Εχω ακόμη   πολλή  δουλειά».

Το  βράδι της  19ης  Απριλίου  από   την  πλωτή  βάση   στον  όρμο Μπαλισού  των  Μικρασιατικών  παραλιών ανεχώρησαν  δύο  ημιολίες  με   δύο  ομάδες  ανδρών.    ‘ Εφθασαν στη  Σαντορίνη  μετά  τρείς  μέρες, τα  ξημερώματα  της  22ας  Απριλίου. Ταξίδευαν  μόνο  νύχτα  για  λόγου  ασφαλείας.

Αποβιβάστηκαν   στη  νοτιοανατολική  πλευρά  της  Σαντορίνης στο  Καμάρι. Βγήκε  ο  Καζούλλης  με  τον  Λάσσεν  και  προχώρησαν  προς   την  έξω  Γωνιά  και  έφθασαν  μέχρι  το  μοναστήρι   του   Προφήτη   Ηλία.  ΄Εμειναν  περίπου   δύο  ώρες  και  πήραν  πληροφορίες  από  τους  ντόπιους  .  Γύρισαν  στο  καράβι  τους  και  πήγαν  στην  Νέα  Καμένη  (στο  ηφαίστειο )  και   έμειναν  κρυμμένοι  όλη  νύχτα.

Πρίν  ακόμη  ξημερώσει  η  23η  Απριλίου  αποβιβάστηκαν  στην  αμμώδη  περιοχή  του  Κουλούμπου  κοντά  στο  χωριό  Βουρβούλος. Κρύφτηκαν  σε  μια  σπηλιά  στην  περιοχή  ΄Αγιος  Χαράλαμπος.

Ο  Καζούλλης  ο  μόνος  ΄Ελληνας, ανέλαβε  δράση. Με πολιτικά, ντυμένος βοσκόςπήγε  στο  Βουρβούλο  βρήκε  τον  Πρόεδρο  της  κοινότητας   Νικήτα  Χάλαρη  και  έμαθε  όλες  τις  κινήσεις  των  Γερμανών. ‘ Εμαθε  ότι  στο  Ημεροβίγλι, στην  οικία  Ερμύλου  Βελώνια, οι  Γερμανοί  είχαν εγκαταστήσει  έναν  ασύρματο  τεράστιας  εμβέλειας μέσω  του  οποίου  η  Αθήνα επικοινωνουσε  με  Κρήτη.  Στα  Φηρά  στο  αρχοντικό  της  Μαρής  Δελένδα (Μαρής   του   Μπαζαίου )  που  είναι  απέναντι  της  Καθολικής  Εισκοπής, στην   Καθολική  συνοικία,  έμενε  ο Γερμανός  Διοικητής  με  τον  υπασπιστή  του.    ΄Εμαθε  επίσης  ότι  στα  Φηρά στο  μεγάλο  σπίτι  του  Γιάννη  Κουτσογιαννόπουλου πάνω  από   την  Τράπεζα  Αθηνών,  στρατωνίζονται  38  Ιταλοί  και  10    Γερμανοί  στρατιώτες.  Ο  Καζούλλης  γύρισε  στην   σπηλιά   και  μαζί  με  τον  Λάσσεν  κατέστρωσαν  το  σχέδιο  δράσης. Αποφάσισαν  να  γίνουν  ταυτόχρονα  τρείς  επιθέσεις  χωρίστηκαν  σε  τρείς   ομάδες. Ο  Λάσσεν   με  τον  Καζούλλη και  12  άνδρες θα πήγαιναν  στην  οικία  Κουτσογιανόπουλου  στα  Φηρά.  Ο  υπολοχαγός Μπαλζιλί  με  4  άνδρες  θα  εξουδετέρωναν  τον   ασύρματο  στο    Ημεροβίγλι  και   ο  Λοχίας  Χέντερσον,  μόνος  να  φονεύσει  τον  Γερμανό  Διοικητή.

΄Ωρα 00.45 της  24ης Απριλίου  ξεκίνησε  κάθε  ομάδα  για  τον  τομέα  της  .  Πρώτος  έφυγε  ο  υπολοχαγός  Μπαλζιλί   με   συνοδούς  τον  Λουκά  Γαβρίλη  και  Περρή Καρατζά. Η πρώτη  τους  δουλειά  ήταν  να  σκοτώσουν   τον  Γερμανό  Φρουρό, μετά  μπήκαν  στο  κτήριο βρήκαν  τον  ασύρματο    τον  κατέστρεψαν. ΄Ενας  ένας  ξυπνούσαν  οι  Γερμανοί   στο  σύνπλο  οκτώ  ,  τους  πήραν  αιχμαλώτους  και  έφυγαν  αφού  έβαλαν  τρείς  ωρολογιακές  βόμβες  για  να  εκραγούν  στις   6  το   πρωί. Νόμιζαν  ότι   όταν  θα  το   μάθαιναν  οι  Γερμανοί  θα  έτρεχαν  να  δούν  τι  συμβαίνει. Κόλλησαν  στη  πόρτα ένα  χαρτι  γραμμένο  στα  εγγλέζικα  που  έλεγε  να  μην  πλησιάσει  κανείς  κίνδυνος  θάνατος.

Μόλις  ξημέρωσε  πολλοί  κάτοικοι  του  χωριού  που  έμαθαν   τι  συνέβη  μπήκαν  στο  κτίριο  για  να  πάρουν  τρόφιμα.  Ενώ  βρισκόντουσαν  μέσα  στις  αποθήκες και  έπαιρναν  ότι  έβρισκαν  μπροστά   τους  εξερράγησαν  οι  βόμβες  το  κτίριο  κατέρρευσε  και  βρήκαν  τον  θάνατον  13  Μεροβιγλιανοί.  Οι   Σεβαστή  Βαλσαμάκη, Μαρία  Ματθαίου  Ρούσσου, Μαρω  Σορώδου  ,   Μαρίνος  Σορώτος,  Λοίζος  Σορώτος, Αντωνία  Σορώτου  , Μάρκος  Σορώτος,  Μαρκιανή   Καρβούνη,  Περρής  Πελεκάνος,  Δημήτριος  Τζάννε  Ρούσσος, Λευτέρης  Καρβούνης, Γεώργιος  Δρακωτός και  Ιωάννης  Σορώτος . Τραυματίες  άνω  των  20  μεταξύ  αυτών  ο  Αλέξανδρος  Βελώνιος  και   ο  Παντελής  Ρούσσος.

 [...]  Οι  Αγγλοι  φεύγουν  άρον  άρον . Παίρνουν  στους  ώμους  τον  Στέφανο  και  τον  τραυματισμένο  Λοχία  ΚΊΝΓΚΣΤΟΝ.  Ο  Κοσμάς  Ρενιέρης τους  οδηγεί   στις  «κατοικιές»  μια  περιοχή  κοντά  στο  Κοντοχώρι.  Ο  Καζούλης  είναι  ήδη  νεκτρός, ο  Κίνγκστον   αναπνέει, φωνάζουν τον  Γεώργιο  Κωβαίο  να  περιθάλψει  τον  τραυματία, του  δένει  τις  πληγές  αλλά  η  ζημιά  ήταν  μεγάλη  δεν  μπόρεσε  να  τον   σώσει.

Εν  τω  μεταξύ  ο  Λοχίας  Χέντερσον  με  την  συνοδεία  ενός   οδηγού, πήγε  στο  μεγαρο  της  Μαρής  Δελένδα.  Το  παλιό  αρχοντικό είχε  γερές  πόρτες. Επειδή  δεν  μπόρεσαν   ν΄ ανοίξουν,  έριξαν  μία   χειροβομβίδα  και  έσπασαν  την  πόρτα.  Ο  Γερμανός  Διοικητής  κοιμόταν  στον  επάνω  όροφο. Με  τον  θόρυβο  ξύπνησε, κατάλαβε  τι γινόταν  και  ανέβηκε   στην   ταράτσα. ΄Αρχισε  να  πυροβολεί  με  το  πιστόλι   του.  Ο  Χέντερσον   φοβήθηκε  και   έδωσε  εντολή  να  φύγουν.

Οι  ΄Αγγλοι  βιάζονται, έχει  αρχισει  να  ξημερώνει. Φοβούνται  ότι   θα  γίνουν  αντιληπτοί.  ΄Ηρθαν  σε  επαφή  με  τα  σκάφη  τους  και  τους  είπαν  πού  θα  τους  βρούν. Η  πιο  κοντινή  θάλασσα      ήταν   ο    ΄Εξω  γιαλός  του  Κακάκη.  Πήγαν  εκεί  με  τα  πόδια   μαζί  με  τους  νεκρούς.  Μπήκαν  στο  εξοχικό  της   Νικολίνας  άφησαν  τον  Καζούλλη  αφού  πήραν  από  τον   λαιμό  του  μία  χρυσή  αλυσίδα,  την  στρατιωτική  του  ταυτότητα    και  ένα  ημερολόγιο  για  να  τα  δώσουν  στη  γυναίκα  του.΄ Αφησαν  επάνω   του  ένα   χαρτί  που   έλεγε  στους  Γερμανους   να  μην  προβούν  σε  αντίποινα  γιατί  θα  σκοτώσουν  τους  αιχμαλώτους. Οι  ημιολίες  ήταν  εκεί. Μπήκαν  όλοι μέσα  και  οι  8  αιχμάλωτοι που  πήραν  από  το  Ημεροβίγλι.  Πήραν  μαζί  τους  και  δύο  οδηγούς  τον   Κοσμά  Ρενιέρηκαί  Λουκά   Γαβρίλη(αυτοί  οι  δύο  μετά  μετά  την  απελευθέρωση  επέστρεψαν   και   διηγήθηκαν  τα  συμβάντα).   Πήγαν   απένταντι  στην  Ανάφη  και   απ΄  εκεί  με  μεγαλύτερο  πλοίο   στην  Αιγυπτο.

Εμείς  στο  σπίτι  όλη  νύχτα  ακούγαμε   κρότους   και  ποδοβολητά  . Ακούσαμε  την  μεγάλη  έκρηξη  στο  Ημεροβίγλι.  ΄Όπως  σας   είπα   και  προηγουμένως, ξεραμε  για  την  άφιξη  των  ΄Αγγλων.

Οι  Γερμανοι   φοβισμένοι  κλείστηκαν  στους  στρατώνες  τους. 

Ο  απολογισμός  της  επιχείρησης  .  Νεκροί

3  Ιταλοί- 5  Γερμανοί- ο  Ανθυπολοχαγός  Καζούλλης  και   ο  Λοχίας  Κινγκστον.

Τραυματίες.  6-7.

Το  βράδι  όλοι  οι  Γερμανοί  και  Ιταλοί  κλειδώθηκαν  στο  Διοικητήριο  (οικία  Σαρπάκη, λίγα  μέτρα  από  το   σπίτι  μας)  και  έβαλαν  συρματοπλέγματα   γύρω  από  το  κτίριο.

Απαγόρευσαν  την   κυκλοφορία  από  τις  8  το  βράδι  μέχρι  τις   5  το  πρωί.

 [....]

Οι  Γερμανοί  εξακολουθούν   να   ερευνούν   τα   χωριά.    ....

Σάββατο 29 Απριλίου 1944

Σαντορίνη

 Η  έρευνα  των   γερμανών   έφθασε  στο   Ημεροβίγλι   και  το  Βουρβούλο.

Πάντα  υπάρχουν  οι  καταδότες.  Δύο  Βουρβουλιανοί λυποψύχισαν  καΊ  κατέδωσαν  τους  χωριανούς  τους.  Απείλησαν   οι  Γερμανοί   ότι  θα  σκότωναν  όλους  τους  άνδρες  του  χωριού.  Συνέλαβαν. Τον  Νικήτα  Χάλαρη  Πρόεδρο  της  κοινότητας, Νικόλαο  Δαμίγο, Μάρκο  Σιγάλα, Αντωνη  Καφούρο  και  Δημήτρη  Δαμίγο.  Τους  καταδίκασαν   εις   θάνατο  με  την  κατηγορίαν  ότι  συνέδραμαν  τους   αποβιβασθέντες  ΄Αγγλους.  Τους  μετέφεραν σ΄ ένα  χωράφι  έξω  από  το χωριό  και  τους  τουφέκισαν.  Ο  Δημήτρης  Δαμίγος  δραπέτευσε  και  κρίφτηκε  σε  μία  στέρνα, εκεί  τον  βρήκαν  οι  Γερμανοί  και  τον  τουφέκισαν  . Επίσης   δραπέτευσε  και   ο  Μιχάλης  Δρακουτός   ο  οποίος  καταδικάστηκε  .  Κρύφτηκε  μέσα  σε  ένα  θάμνο, μια  αψητιά  είναι  ένα  φυτό  που  βγάζει  μια  περίεργη  μυρωδιά  που  και  τα  σκυλιά  δεν  την  ανέχονται.

Οι  Γερμανοί ανακριταί  αφου  τελείωσαν  από  τον  Βουρβούλο  έφθασαν  και  στα  Φηρά. Συνέλαβαν  τον  γιατρό  Γιώργο  Κωβαίο γιατί  προσέφερε  ιατρική  περίθαλψη  στον  ΄Αγγλο   τραυματία.    Επίσης  συνέλαβαν τους   Ευστάθιον  Κανακάρη  βιομήχανο  και  Μαρίνο   Δακωρόνια  με  την   κατηγορία  ότι  έδωσαν  τρόφιμα στους  ΄ Αγγλους.  Τους  μετέφεραν  στην  Γερμανική   Διοίκηση  και  τους  ανέκριναν  αφού  έφαγαν  πολύ  ξύλο.

Ο  γιατρός    Κωβαίος  είπε   ότι δεν   είχε  σχέση  με  την  επιχείρηση  είπε  ότι  δεν  είχε  σχέση   με  τη  επιχείρηση  αλλά  προσέφερε  τις  ιατρικές   του  υπηρεσίες   ως   όφειλε   συνεπής   στον   όρκο  του  Ιπποκράτη.  Τελικά  τους  φυλάκισαν.

Ο  κόσμος  πολύ  τρομοκρατημένος  ,  από  τις   6  το  απόγευμα  κλειδώνεται  σπίτι.  

---

[1] Για την περίοδο γενικά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στη Σαντορίνη σας θυμίζω το κείμενο «Β Παγκόσμιος Πόλεμος και Σαντορίνη» την «Αφήγηση του Γιάννη Κοκκαλάκη» κ.α.   

Ιστορικό της καταδρομής στη Σαντορίνη και της εκτέλεσης κατοίκων απ' τους Γερμανούς (Απρίλιος 1944)

Ο λοχαγός Anders Lassen

Έρευνα-Επιμέλεια: Εμμανουήλ Καφούρος 

Πηγή: http://anaskaptontas.blogspot.gr/2013/11/1944.html

   Την άνοιξη του 1944 το Αιγαίο πέλαγος αποτελούσε ένα περιθωριακό θέατρο πολεμικών επιχειρήσεων στον ευρωπαϊκό χώρο. Οι Γερμανοί εξασφαλίζοντας τον πλήρη έλεγχο του το χειμώνα του 1943, διατηρούσαν υπολογίσιμες φρουρές στις ελληνικές νήσους. Η αγκίστρωση δυνάμεων στον ελληνικό χώρο, εξακολουθούσε να αποτελεί επιδίωξη των συμμαχικών δυνάμεων και για το λόγο αυτόν διατέθηκαν περιορισμένες χερσαίες, εναέριες και ναυτικές δυνάμεις. 

   Το κύριο βάρος στην διακοπή των θαλάσσιων επικοινωνιών του εχθρού θα αναλάμβαναν αεροπλάνα και υποβρύχια, ενώ ειδικές μονάδες θα εκτελούσαν επιδρομές για την παρενόχληση και φθορά των γερμανικών φρουρών. Οι ειδικές μονάδες που διέθετε εκείνη την περίοδο το Γενικό Στρατηγείο Δυνάμεων Μέσης Ανατολής, ήταν η βρετανική Ειδική Μοίρα Σκαφών και ο ελληνικός Ιερός Λόχος που δρούσαν εκ περιτροπής εναλλασσόμενες κάθε 6 με 8 εβδομάδες.

   Τον Απρίλιο αποφασίστηκε η βρετανική Ειδική Μοίρα Σκαφών να εκτελέσει ταυτόχρονα τρεις επιδρομές, στην Θήρα, την Μύκονο, ενώ μια ομάδα θα χτυπούσε στην Ίο και αμέσως μετά στην Αμοργό. Στόχος ήταν η ταυτόχρονη εξουδετέρωση των εχθρικών σταθμών ασυρμάτων και των παρατηρητηρίων που επιτηρούσαν τη ναυσιπλοΐα στην περιοχή.

   Την επιδρομή στη Θήρα ανέλαβαν να εκτελέσουν δύο περίπολοι: η περίπολος με τον κωδικό «Ρ» αποτελούμενη από 2 αξιωματικούς, 6 υπαξιωματικούς, 1 οπλίτη και 1 Έλληνα μεταφραστή, με επικεφαλής τον Δανό έφεδρο Λοχαγό Άντερς Λάσσεν γνωστό για το παράτολμο θάρρος του την ώρα της μάχης και βοηθό περιπολάρχη τον έφεδρο Ανθυπολοχαγό Στέφανο Καζούλλη, Ροδιακής καταγωγής, ο οποίος διακρινόταν για τις σπάνιες ικανότητές του, ήταν δε ιδιαίτερα αγαπητός από τους συναδέλφους του, και η δεύτερη περίπολος με τον κωδικό «Ζ» αποτελούμενη από 1 αξιωματικό, 2 υπαξιωματικούς, 6 οπλίτες με περιπολάρχη τον Υπολοχαγό Μπαλζιλί.

   Σκοπός της πρώτης περιπόλου ήταν η εξουδετέρωση της φρουράς στα Φηρά, και της δεύτερης περιπόλου η εξουδετέρωση της φρουράς στο Ημεροβίγλι και η καταστροφή του ασύρματου ισχυρής εμβέλειας που συνέδεε την επικοινωνία της Αθήνας με την Κρήτη.

   Οι 19 άνδρες ξεκίνησαν την 19η Απριλίου από τον όρμο Μπαλισού των Μικρασιατικών παραλίων με δυο καίκια, τις ημιολίες LS1 και LS2 και με ενδιάμεσους σταθμούς για τη νησίδα Σειρήνα (Σύρνα), την νησίδα Άνυδρο, σε ακτή του Μέσα Βουνού στην Σαντορίνη και τη Νέα Καμένη.

   Τη νύχτα της 22ας προς 23ης Απριλίου, οι επιδρομείς αποβιβάστηκαν στην περιοχή Κουλούμπος πλησίον του εορτάζοντος ναού του Αγίου Γεωργίου (του Ξεχρεωτή), ενώ τα σκάφη κατέφυγαν στις νησίδες Χριστιανά. Οι επιδρομείς κατευθυνθήκαν και κρύφτηκαν στη σπηλιά της Μαμμής, έξω από τον Βουρβούλο. Κατά τα μεσάνυχτα ο Λάσσεν με τον Καζούλλη ήλθαν σε επαφή με χωρικούς και με τον πρόεδρο της Κοινότητας, ζητώντας πληροφορίες σχετικές με την φρουρά κατοχής.

   Στη διάρκεια της 23ης Απριλίου ο Καζούλης με πολιτική περιβολή πήγε στα Φηρά προκειμένου να ενημερωθεί πληρέστερα για την εχθρική φρουρά η οποία βρισκόταν στον πρώτο όροφο του κτηρίου του παραρτήματος της τράπεζας Αθηνών ενώ σε άλλο κτήριο διέμεινε ο διοικητής με τον υπασπιστή του.

   Βάσει των πληροφοριών, ο Λάσσεν διαίρεσε τη δύναμη του, προκειμένου να εκτελεστούν τρεις ταυτόχρονες κρούσεις. Ο ίδιος με τον Καζούλλη και 12 άνδρες θα προσέβαλε την τράπεζα, ο Λοχίας Χέντερσον θα προσπαθούσε να φονεύσει το διοικητή και ο υπολοχαγός Μπαλζιλί θα αναλάμβανε το σταθμό στο Ημεροβίγλι. Ως ώρα κρούσης ορίσθηκε η 00:45 της 24ης Απριλίου.

   Οι επιδρομείς ξεκίνησαν την πορεία τους προς τα Φηρά ακολουθώντας τους συμπατριώτες μας οδηγούς. Ο κύριος στόχος ήταν η τράπεζα. Διαιρέθηκαν σε δυο υποομάδες η πρώτη με επικεφαλής τον Λοχαγό Λάσσεν και η δεύτερη με επικεφαλής τον Ανθυπολοχαγό Καζούλλη, με στόχο η πρώτη να εξουδετερώσει τον σκοπό που υπήρχε στην μπροστινή πόρτα και να εισβάλλει στο κτήριο και η δεύτερη να εισβάλλει την κατάλληλη στιγμή από την πίσω πόρτα.

   Παρά την ανησυχία των σκυλιών που αντελήφθησαν την προσέγγιση των επιδρομέων, ο σκοπός δεν ανέδειξε κανένα σημάδι ανησυχίας και αφού τον εξουδετέρωσαν, έριξαν χειροβομβίδες στο εσωτερικό του κτηρίου και αμέσως μετά εισήλθαν σε αυτό. Οι άνδρες της φρουράς αντέδρασαν και τότε άρχισε καταιγισμός πυρών εκατέρωθεν, στο μεταξύ εισέρχεται στο κτήριο ο Καζούλλης με την ομάδα του. Μέσα στη γενική σύγχυση και το σκοτάδι που επικρατούσε τραυματίζεται θανάσιμα ο Καζούλλης καθώς και ο Λοχίας του υγειονομικού Κινγκστον. Ωστόσο από την άλλη πλευρά οι απώλειες ανήλθαν σε 12 νεκρούς και 11 τραυματίες.

   Περί τις 02:45 0 Λάσσεν αφού εκτίμησε ότι άπαντες οι αντίπαλοι του είχαν εξουδετερωθεί έδωσε το σήμα της αποχωρήσεως. Παράλληλα γίνεται και η επίθεση στο σταθμό του ασυρμάτου στην οικία του Ερμήλου Μπελλώνια στο Ημεροβίγλι με απόλυτη επιτυχία σε αντίθεση με το διοικητήριο , όπου ο Γερμανός διοικητής μαζί με τους υπόλοιπους αντιλήφθηκε την επιδρομή και απομακρύνθηκε τροχάδην από το διοικητήριο.

   Στο κτήριο του ασυρμάτου, αιφνιδίασαν τους 8 Γερμανούς της φρουράς τους οποίους φίμωσαν και αιχμαλώτισαν. Η κεραία του ασυρμάτου κόβεται από χέρια Βουρβουλιανών πατριωτών, ενώ για την ολοσχερή καταστροφή του ασυρμάτου τοποθετήθηκαν παντού στο χώρο ωρολογιακές βόμβες.

-Προσοχή συνιστούν οι Εγγλέζοι. Κανείς δεν πρέπει να πλησιάσει το κτήριο. 

Η πείνα όμως και τα παιδιά που πεθαίνουν, δεν ακούνε συστάσεις, η ελπίδα ότι θα βρουν τροφοδοσίες των Γερμανών, ότι για λίγο θα ξεγελάσουν την πείνα τους στέκεται μοιραίο…Έκρηξη!!!!! Κρότος εκκωφαντικός. Κορμιά θαμμένα κάτω από τα ερείπια, σάρκες λιωμένες πάνω στα χαλάσματα, η οικία του Ερμήλου Μπελλώνια κατέρρευσε και βρήκαν σε αυτή το θάνατο 13 συμπατριώτες μας, ενώ αρκετοί υπήρξαν και οι τραυματίες.

   Στη συνέχεια οι ομάδες των επιδρομέων ενώνονται και κρύβονται προσωρινά στο «καμαρί της Νικολίνας» έξω από τα Φηρά και στη συνέχεια τους παραλαμβάνουν τα σκάφη που στο μεταξύ ήλθαν από τα Χριστιανά παίρνοντας μαζί τους και ορισμένους από τους Θηραίους συνεργάτες τους για τον φόβο των αντιποίνων.

   Την επόμενη μέρα επακολούθησε άφιξη μεγάλου αριθμού Γερμανών, του τάγματος των SS που ήταν αποφασισμένοι για όλα. Το τάγμα του θανάτου πληροφορήθηκε ότι οι οδηγοί των Κομάντος ήταν κάτοικοι του Βουρβούλου. Στο Βουρβούλο ανησυχούν, ο φόβος και η αγωνία του θανάτου πλανιέται πάνω από το χωριό. Οι Γερμανοί δε θα αφήσουν χωρίς αντίποινα τους ηρωικούς κατοίκους του. Η Γερμανική κτηνωδία δε θα αργήσει να ξεσπάσει. 29η Απριλίου. Οι Γερμανοί κυκλώνουν το χωριό, δεκάδες μουλάρια φορτωμένα βενζίνη πορεύονται προς αυτό – θα το κάψουν. Μαζεύουν όλους τους άντρες από 14 χρονών και τους οδηγούν στο χωράφι του Χαλάση. Οι Γερμανοί απειλούν. Θα σκοτώσουν τους άντρες και θα κάψουν το χωριό. Οι στιγμές είναι κρίσιμες. Το τέλος του χωριού πλησιάζει. Σε λίγο τίποτα δε θα υπάρχει όρθιο, όλοι οι άντρες θα είναι νεκροί και τα σπίτια καμένα. 

"Εμείς δεν φταίμε λένε πολλοί, αυτοί φταίνε"…

Νικήτας Χάλαρης – πρόεδρος του χωριού,

Δημήτρης Δαμίγος – στη σπηλιά της μάνας του κρυβόντουσαν οι Άγγλοι,

Μάρκος Σιγάλας – ο αγροφύλακας του χωριού,

Αντώνης Καφούρος και Μιχάλης Δρακουτός – είχαν συμμετοχή στο σαμποτάζ,

Νικόλαος Δαμίγος – πιάστηκε αντί άλλου, επειδή υπήρχε συνωνυμία.

Τους βάζουν στη γραμμή και κατηφορίζουν. Τα παλικάρια γνωρίζουν τη συνέχεια. Αγκαλιάζονται στο δρόμο. Κάποιος φωνάζει ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ.

Άγριο ξύλο από τους Γερμανούς. Στήσιμο στον τοίχο. Σε λίγο πλησιάζει το τέλος.

   Ο Δημήτρης ζητά μια τελευταία επιθυμία. Να δει τη μάνα του, θέλει την ευχή της για το μεγάλο ταξίδι. Ο Γερμανός αξιωματικός αρνείται. Ο Δημήτρης φωνάζοντας τη μάνα του παίρνει κάτω τον κάμπο. Ένας Γερμανός στρατιώτης τρέχει ξοπίσω του. Αυτό εμποδίζει τους άλλους να χρησιμοποιήσουν τα όπλα τους. Μια σφαίρα όμως τον βρίσκει στον καρπό του χεριού και τον τραυματίζει.

   Ο Μιχάλης εκμεταλλευόμενος την σύγχυση που δημιουργήθηκε, το σκάει ανηφορίζοντας προς το χωριό. Η ελπίδα, η λαχτάρα της σωτηρίας βάζει φτερά στα πόδια του. Οι Γερμανοί βρίζοντας και απειλώντας, βάζουν εκπαιδευμένα σκυλιά να βρουν τους 2 φυγάδες.

   Ο Δημήτρης από λάθος εκτίμηση, αντί να φύγει προς τον Κουλούμπο κρύβεται σε μια μισοαδειανή στέρνα κοντά στο χωριό του. Οι Γερμανοί τον βρίσκουν γιατί το αίμα που έτρεχε από το χέρι του, βοήθησε τα σκυλιά να τον ανακαλύψουν.

   Χωρίς χρονοτριβή η βαρβαρότητα του Γ΄ Ράιχ ξεσπά πάνω του. Με κτηνώδη βία τον τραβούν ανάσκελα από τα πόδια. Τον κτυπούν. Τον λογχίζουν. Του αποκόπτουν τα γεννητικά όργανα. Σαράντα μόλις μέτρα από τη στέρνα η διάρκεια της μαρτυρικής πορείας και το ηρωικό παλικάρι αφήνει την τελευταία πνοή του.

   Ο Μιχάλης διώκεται και αυτός. Να ξεφύγει από το χωριό δε μπορεί, γιατί είναι κυκλωμένο. Καταφέρνει και κρύβεται σε ένα πεζούλι με αψιθιές. Τα σκυλιά των Γερμανών φθάνουν ακριβώς δίπλα του. Δεν τον βρίσκουν. Η έντονη μυρωδιά της αψιθιάς δεν επιτρέπει στα σκυλιά να τον ανακαλύψουν.

   Εξαγριωμένοι οι Γερμανοί γυρνάνε στον τόπο που βρίσκονται οι άλλοι. Οι ριπές των πολυβόλων ολοκληρώνουν το απεχθές ανοσιούργημα.

Έρευνα-Επιμέλεια: Εμμανουήλ Καφούρος

Εκτέλεση Βουρβουλιανών 29.4.1944 στη Σαντορίνη

Με ιδιαίτερη συγκίνηση  και τιμή εντόπισα την παρακάτω αφήγηση για τις εκτελέσεις των Γερμανών στο Βουρβούλο





http://giannisargyros.blogspot.com/


Σας μεταφέρω μέρος παλαιότερης ανάρτησης και παραπομπές

Οι επιδρομείς ξεκίνησαν την πορεία τους προς τα Φηρά ακολουθώντας κάποιους έλληνες οδηγούς, μεταξύ αυτών και τον Ιατρό Γεώργιο Κωβαίο. Ο κύριος στόχος ήταν η τράπεζα. Παρά την ανησυχία των σκυλιών που αντιλήφθησαν την προσέγγιση των επιδρομέωψν, οι σκοποί δεν ανέδειξαν κανένα σημάδι ανησυχίας. Σύντομα, οι επιδρομείς είχαν εισέλθει στο κτήριο.
Αφού έριξαν χειρομβοβίδες, καταλαβαίνουν ότι ο Καζούλςη έχει χτυπηθεί από πυρά από μία πόρτα που δεν είχαν δει. «Ο Ανθυπολοχαγός Καζούλης σκοτώθηκε σχεδόν ακαριαία, γράφει η επίσημη αναφορά». Η αντίδραση του εχθρού και οι απώλειές υποχρεώνουν τους επιδρομείς να βγουν στην ταράτσα. Σε αυτή τη δύσκολη στιγμή φάνηκαν οι ικανότητες του Λάρσεν. Ανασυνέταξε ταχύτατα τους άνδρες που εισήλθαν αυτή τη φορά από τα παράθυρα της πίσω πλευράς του κτιρίου.. Οι αντίπαλοι δεν είχαν προλάβει να συνέλθουν. Μέσα στη γενική σύγχυση η διαδικασία δεν εξελίχθηκε τόσο οργανωμένα αφού έριχναν ριπές στις κλειδαριές και άλλοι πετούσαν χειρομβοβίδες.
Εκείνη την ώρα μια γερμανική περίπολος άνοιξε πυρ εναντίον των επιδρομέων Ενώ ο Λοχίας Νίκολσον εμφανίστηκε στην κύρια είσοδο και άνοιξε πυρ εναντίον των Γερμανών. Στο μεταξύ περί τις 02.45 ο Λάσσεν αφού εκτίμησε ότι άπαντες οι αντίπαλοί του είχαν εξουδετερωθεί έδωσε το σήμα της αποχωρήσεως. Προηγουμένως είχε αποσπάσει από τον Καζούλη μια χρυσή αλυσίδα τη μεταλλική του ταυτότητα και ένα ημερολόγιο του προκειμένου να τα παράδωσει στη χήρα του. 

Καθώς η παρουσία των επιδρομέων στη σπηλιά είχε αρχίσει να γίνεται γνωστή στους ντόπιους, μετακινήθηκαν για λόγους ασφαλείας σε μία οικεία περί τα 3 χλμ πιο πέρα. Οι Γερμανοί μπορούσαν να διακρίνουν καθαρά την κίνησή τους πλην όμως δεν είχαν ισχύ ούτε να τους κυνηγήσουν. Το ευτύχημα ήταν ότι ο ασύρματος είχε καταστραφεί οπότε δεν ήταν δυνατή η άμεση ενίσχυση της αποδεκατισμένης φρουράς από την γειτονική Μήλο.
Παράλληλα γίνεται και η επίθεση στο σταθμό του ασυρμάτου στην οικία του Ερμήλου Μπελλώνια στο Μερεβίγλι με απόλυτη επιτυχία σε αντίθεση με το διοικητήριο, όπου ο Γερμανός διοικητής μαζί με τους υπολοίπους αντελήφθηκε την επιδρομή και απομακρύθηκε τροχάδην από το διοικητήριο. Ο Ασύρματος αυτός είχε ισχυρή εμβέλεια, μέσω του οποίου η αθήνα επικοινωνούσε με την Κρήτη. Στο κτήριο του ασυρμάτου, αιφνιδίασαν τους Γερμανούς τους οποίους εφίμωσαν, εισέβαλαν μέσα και πήραν αιχμαλώτους τους Στρατιώτες, ενώ για να καταστρέψουν τον ασύρματο έβαλαν παντού στο χώρο βόμβες. Πριν φύγουν ανήρτησαν προειδοποίηση στ Αγγλικά ότι υπήρχε κίνδυνος – Θάνατος. Πολλοί κάτοικοι όμως του χωριού μη γνωρίζοντας αγγλικά εισέβαλαν στο κτήρια και άρχιζαν να αρπάζουν τα εκεί αποθηκευμένα τρόφιμα. Όμως εξερράγησαν οι βόμβες η οικία Ερμήλου Μπελλώνια κατέρρευσε και βρήκαν σε αυτή θάνατο 13 Μερεβιγλιανοί.( Λοίζος Σωρότος, τα παιδιά του Μαρίνος και η θεία τους Μαρίκα Ρούσσου, Μαρκιανή Καρβούνη, Αντωνιώ Σορώτου, Μάρκος Σορώτος, Σεβαστή Βαλσαμάκη, Δημήτριος Τζάννες Ρούσσος, Λευτέρης Καρβούνης, Γεώργιος Δρακουτός, Περής Πελεκάνος και Ιωάννης Σορώτος). Στο μεταξύ περί τις 02.45 ο Λάσσεν αφού εκτίμησε ότι άπαντες οι αντίπαλοί του είχαν εξουδετερωθεί έδωσε το σήμα της αποχωρήσεως. Προηγουμένως είχε αποσπάσει από τον Καζούλη μια χρυσή αλυσίδα τη μεταλλική του ταυτότητα και ένα ημερολόγιο του προκειμένου να τα παραδώσει στη χήρα του.
Καθώς η παρουσία των επιδρομέων στη σπηλιά είχε αρχίσει να γίνεται γνωστή στους ντόπιους, μετακινήθηκαν για λόγους ασφαλείας σε μία οικεία περί τα 3 χλμ πιο πέρα. Οι Γερμανοί μπορούσαν να διακρίνουν καθαρά την κίνησή τους πλην όμως δεν είχαν ισχύ ούτε να τους κυνηγήσουν. Το ευτύχημα ήταν ότι ο ασύρματος είχε καταστραφεί οπότε δεν ήταν δυνατή η άμεση ενίσχυση της αποδεκατισμένης φρουράς από την γειτονική Μήλο. Καθώς ο ασύρματος όμως εσίγισε και διακόπηκε κάθε επαφή της Σαντορίνης με την Αθήνα και την Κρήτη, η κεντρική κατοχική διοίκηση εύλογα ανησύχησε. Έστειλε γι αυτό νωρίς το απόγευμα της ίδιας μέρας εροπλάνα για να διαπιστώσουν αν η Σαντορίνη είχε δεχθεί αγλλική απόβαση. Την επόμενη ημέρα της επιδρομής οι Σοροί του Στέφανου Καζούλη και Κινγκστον μεταφέρονται στο νεκροταφείο Αγίου Γερασίμου Κοντοχωρίου όπου ετάφησαν από έναν ιερέα δίχως να επιτραπεί η παρουσία κατοίκων. Οι Γερμανοί με άγημα απέδωσαν τις δέουσες στρατιωτικές τιμές. Επακολούθησε άφιξη μεγάλου αριθμού Γερμανών του φοβερού τάγματος SS που ήταν αποφασισμένοι για όλα. Το τάγμα θανάτου, αφού πληροφορήθηκε ότι οι οδηγοί των Κομάντος ήταν κάτοικοι του Βουρβούλου, μετέβησαν σε αυτό το χωριό, συγκέντρωσαν στην αυλή της κάναβας του Προέδρου Νικήτα Χάλαρη όλους τους κατοίκους και τους πίεσαν να καταδώσουν τους συνεργασθέσντες με τους κομάντος με την απειλή αν σιωπήσουν θα τους σκοτώσουν όλους. Τελικά δύο Βουρβουλιανοί λιποψύχησαν και κατέδωσαν τους συνεργασθέντες με τους Άγγλους. Οι Γερμανοί επέλεξαν έξι από αυτούς τους έστησαν στον τοίχο και στρατιωτικό απόσπασμα εξετέλεσε τους πέντε ενώ ο έκτος Μιχάλης Δρακωτός κατάφερε να το σκάσει. Οι εκτελεσθέντες ήταν οι Μάρκος Καφούρος ( Φακίνος), Δημήτρης Δαμίγος ( της μαμής), Νικήτας Χάλαρης (Πρόεδρος της Κοινότητας), Μάρκος Καφούρος ( Ντανάς) και Νικόλαος Δαμίγος. Πέραν των εκτελέσεων υπήρξαν και συλλήψεις του γιατρού Γεώργιου Κωβαίου και του γιου του, αλλά και του Ευστάθιου Κανακάρη. Η αγωνία για τη τύχη των δύο Κωβαίων και του Κανακάρη είχε φθάσει στο κατακόρυφο. Καθώς οι Γερμανοί φαίνονταν αποφασισμένοι να φτάσουν στα άκρα, η σύζυγος του γιατρού κατέφυγε στον τότε Μητροπολίτη Σπυρίδωνα, ζητώντας τη παρέμβασή του προς τους Γερμανούς. Φαίνεται ότι το διάβημα αυτό μαζί με άλλα ανάλογα άλλων προχούντων έκαμψε τη σκληρότητα των SS που αποφάσισαν για περαιτέρω ανακρίσεις στην Αθήνα. 

και http://kallistorwntas.blogspot.com/2009/12/blog-post_9193.html

Τιμήθηκαν οι Βουρβουλιανοί Ήρωες του Β. Παγκοσμίου Πολέμου

Οι επιδρομείς ξεκίνησαν την πορεία τους προς τα Φηρά ακολουθώντας κάποιους έλληνες οδηγούς, μεταξύ αυτών και τον Ιατρό Γεώργιο Κωβαίο. Ο κύριος στόχος ήταν η τράπεζα. Παρά την ανησυχία των σκυλιών που αντιλήφθησαν την προσέγγιση των επιδρομέωψν, οι σκοποί δεν ανέδειξαν κανένα σημάδι ανησυχίας. Σύντομα, οι επιδρομείς είχαν εισέλθει στο κτήριο.
Αφού έριξαν χειρομβοβίδες, καταλαβαίνουν ότι ο Καζούλςη έχει χτυπηθεί από πυρά από μία πόρτα που δεν είχαν δει.
«Ο Ανθυπολοχαγός Καζούλης σκοτώθηκε σχεδόν ακαριαία, γράφει η επίσημη αναφορά». Η αντίδραση του εχθρού και οι απώλειές υποχρεώνουν τους επιδρομείς να βγουν στην ταράτσα. Σε αυτή τη δύσκολη στιγμή φάνηκαν οι ικανότητες του Λάρσεν. Ανασυνέταξε ταχύτατα τους άνδρες που εισήλθαν αυτή τη φορά από τα παράθυρα της πίσω πλευράς του κτιρίου.. Οι αντίπαλοι δεν είχαν προλάβει να συνέλθουν. Μέσα στη γενική σύγχυση η διαδικασία δεν εξελίχθηκε τόσο οργανωμένα αφού έριχναν ριπές στις κλειδαριές και άλλοι πετούσαν χειρομβοβίδες.
Εκείνη την ώρα μια γερμανική περίπολος άνοιξε πυρ εναντίον των επιδρομέων Ενώ ο Λοχίας Νίκολσον εμφανίστηκε στην κύρια είσοδο και άνοιξε πυρ εναντίον των Γερμανών. Στο μεταξύ περί τις 02.45 ο Λάσσεν αφού εκτίμησε ότι άπαντες οι αντίπαλοί του είχαν εξουδετερωθεί έδωσε το σήμα της αποχωρήσεως. Προηγουμένως είχε αποσπάσει από τον Καζούλη μια χρυσή αλυσίδα τη μεταλλική του ταυτότητα και ένα ημερολόγιο του προκειμένου να τα παράδωσει στη χήρα του.
Καθώς η παρουσία των επιδρομέων στη σπηλιά είχε αρχίσει να γίνεται γνωστή στους ντόπιους, μετακινήθηκαν για λόγους ασφαλείας σε μία οικεία περί τα 3 χλμ πιο πέρα. Οι Γερμανοί μπορούσαν να διακρίνουν καθαρά την κίνησή τους πλην όμως δεν είχαν ισχύ ούτε να τους κυνηγήσουν. Το ευτύχημα ήταν ότι ο ασύρματος είχε καταστραφεί οπότε δεν ήταν δυνατή η άμεση ενίσχυση της αποδεκατισμένης φρουράς από την γειτονική Μήλο.
Παράλληλα γίνεται και η επίθεση στο σταθμό του ασυρμάτου στην οικία του Ερμήλου Μπελλώνια στο Μερεβίγλι με απόλυτη επιτυχία σε αντίθεση με το διοικητήριο, όπου ο Γερμανός διοικητής μαζί με τους υπολοίπους αντελήφθηκε την επιδρομή και απομακρύθηκε τροχάδην από το διοικητήριο. Ο Ασύρματος αυτός είχε ισχυρή εμβέλεια, μέσω του οποίου η αθήνα επικοινωνούσε με την Κρήτη. Στο κτήριο του ασυρμάτου, αιφνιδίασαν τους Γερμανούς τους οποίους εφίμωσαν, εισέβαλαν μέσα και πήραν αιχμαλώτους τους Στρατιώτες, ενώ για να καταστρέψουν τον ασύρματο έβαλαν παντού στο χώρο βόμβες. Πριν φύγουν ανήρτησαν προειδοποίηση στ Αγγλικά ότι υπήρχε κίνδυνος – Θάνατος. Πολλοί κάτοικοι όμως του χωριού μη γνωρίζοντας αγγλικά εισέβαλαν στο κτήρια και άρχιζαν να αρπάζουν τα εκεί αποθηκευμένα τρόφιμα. Όμως εξερράγησαν οι βόμβες η οικία Ερμήλου Μπελλώνια κατέρρευσε και βρήκαν σε αυτή θάνατο 13 Μερεβιγλιανοί.( Λοίζος Σωρότος, τα παιδιά του Μαρίνος και η θεία τους Μαρίκα Ρούσσου, Μαρκιανή Καρβούνη, Αντωνιώ Σορώτου, Μάρκος Σορώτος, Σεβαστή Βαλσαμάκη, Δημήτριος Τζάννες Ρούσσος, Λευτέρης Καρβούνης, Γεώργιος Δρακουτός, Περής Πελεκάνος και Ιωάννης Σορώτος).
Στο μεταξύ περί τις 02.45 ο Λάσσεν αφού εκτίμησε ότι άπαντες οι αντίπαλοί του είχαν εξουδετερωθεί έδωσε το σήμα της αποχωρήσεως. Προηγουμένως είχε αποσπάσει από τον Καζούλη μια χρυσή αλυσίδα τη μεταλλική του ταυτότητα και ένα ημερολόγιο του προκειμένου να τα παράδωσει στη χήρα του.
Καθώς η παρουσία των επιδρομέων στη σπηλιά είχε αρχίσει να γίνεται γνωστή στους ντόπιους, μετακινήθηκαν για λόγους ασφαλείας σε μία οικεία περί τα 3 χλμ πιο πέρα. Οι Γερμανοί μπορούσαν να διακρίνουν καθαρά την κίνησή τους πλην όμως δεν είχαν ισχύ ούτε να τους κυνηγήσουν. Το ευτύχημα ήταν ότι ο ασύρματος είχε καταστραφεί οπότε δεν ήταν δυνατή η άμεση ενίσχυση της αποδεκατισμένης φρουράς από την γειτονική Μήλο.
Καθώς ο ασύρματος όμως εσίγισε και διακόπηκε κάθε επαφή της Σαντορίνης με την Αθήνα και την Κρήτη, η κεντρική κατοχική διοίκηση εύλογα ανησύχησε. Έστειλε γι αυτό νωρίς το απόγευμα της ίδιας μέρας αεροπλάνα για να διαπιστώσουν αν η Σαντορίνη είχε δεχθεί αγλλική απόβαση.
Την επόμενη ημέρα της επιδρομής οι Σοροί του Στέφανου Καζούλη και Κινγκστον μεταφέρονται στο νεκροταφείο Αγίου Γερασίμου Κοντοχωρίου όπου ετάφησαν από έναν ιερέα δίχως να επιτραπεί η παρουσία κατοίκων. Οι Γερμανοί με άγημα απέδωσαν τις δέουσες στρατιωτικές τιμές. Επακολούθησε άφιξη μεγάλου αριθμού Γερμανών του φοβερού τάγματος SS που ήταν αποφασισμένοι για όλα. Το τάγμα θανάτου, αφού πληροφορήθηκε ότι οι οδηγοί των Κομάντος ήταν κάτοικοι του Βουρβούλου, μετέβησαν σε αυτό το χωριό, συγκέντρωσαν στην αυλή της κάναβας του Προέδρου Νικήτα Χάλαρη όλους τους κατοίκους και τους πίεσαν να καταδώσουν τους συνεργασθέσντες με τους κομάντος με την απειλή αν σιωπήσουν θα τους σκοτώσουν όλους. Τελικά δύο Βουρβουλιανοί λιποψύχησαν και κατέδωσαν τους συνεργασθέντες με τους Άγγλους. Οι Γερμανοί επέλεξαν έξι από αυτούς τους έστησαν στον τοίχο και στρατιωτικό απόσπασμα εξετέλεσε τους πέντε ενώ ο έκτος Μιχάλης Δρακωτός κατάφερε να το σκάσει. Οι εκτελεσθέντες ήταν οι Μάρκος Καφούρος ( Φακίνος), Δημήτρης Δαμίγος ( της μαμής), Νικήτας Χάλαρης (Πρόεδρος της Κοινότητας), Μάρκος Καφούρος ( Ντανάς) και Νικόλαος Δαμίγος. Πέραν των εκτελέσεων υπήρξαν και συλλήψεις του γιατρού Γεώργιου Κωβαίου και του γιου του, αλλά και του Ευστάθιου Κανακάρη. Η αγωνία για τη τύχη των δύο Κωβαίων και του Κανακάρη είχε φθάσει στο κατακόρυφο. Καθώς οι Γερμανοί φαίνονταν αποφασισμένοι να φτάσουν στα άκρα, η σύζυγος του γιατρού κατέφυγε στον τότε Μητροπολίτη Σπυρίδωνα, ζητώντας τη παρέμβασή του προς τους Γερμανούς. Φαίνεται ότι το διάβημα αυτό μαζί με άλλα ανάλογα άλλων προχούντων έκαμψε τη σκληρότητα των SS που αποφάσισαν για περαιτέρω ανακρίσεις στην Αθήνα. 

http://kallistorwntas.blogspot.com/2009/12/blog-post_9193.html

http://kallistorwntas.blogspot.com/2010/10/blog-post_24.html

Δίκη του Ιούδα στο Βουρβούλο

Μόλις το αλίευσα και για να μην μου πουν τπτ οι αναγνώστες - φίλοιαπό τον Βουρβούλο ότι δεν τους περιποιουμαι... χαχα 2 βιντεάκια από το Έθιμο της Δίκης του Ιούδα από τον Νεοσύστατο και πολλά υποσχόμενο Πολιτιστικό Σύλλογο Βουρβούλου