Πέμπτη 21 Ιουνίου 2012

Κρασολεξικό Σαντορίνης

από την http://www.wine-museum-koutsoyannopoulos.gr/gr/oinologiko-leksiko

Οινολογικό Λεξικό Κυρίως Σαντορινιάς Διαλέκτου
Αγλία
Είδος ξύλινης χειροποίητης κουτάλας για το μάζεμα του κρασιού από τις μεγάλες ξύλινες σκάφες. Γέμιζαν τα τα ασκιά.

Αθήρι
Ποικιλία πρώιμης ωρίμανσης και θεωρείται μία από τις καλύτερες λευκές ελληνικές ποικιλίες οινοποιίας. Η ημερομηνία του τρυγoυ πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα. Γιατί όταν ξεπεραστεί ο βαθμός ωριμότητας των σταφυλιών μειώνονται σημαντικά τα οξέα τους. Διαμορφώνεται σε κυπελλοειδή σχήματα και είναι αρκετά ανθεκτική στον περονόσπορο. Έχει έντονα αρώματα λευκών λουλουδιών ( γιασεμί ). Στη γεύση είναι στρογγυλό, μαλακό, με πολλή έντονη επίγευση, αφήνοντας στο στόμα τα φρέσκα αρώματά του. Καλλιεργείται κυρίως στις Κυκλάδες και την Κρήτη.

Αγλιστρίρι
Μικρή Σίγλα (αγλώ=αντλώ)

Αλισαρόνια
Σκούπα φτιαγμένη από λυγαριές (είδος θάμνου).

Αλιτάνα
Παρτέρι, Κήπος.

Αλκοολική Ζύμωση
Η διαδικασία όπου τα ζάχαρα του γλεύκους μετατρέπονται σε αλκοόλη.

Αμπασά
Πέρασμα από αμπέλι σε αμπέλι.

Ανεμόλοος
Το μικρό παράθυρο, σαν καμινάδα ,της κάναβας, της αποθήκης του κρασιού για να αερίζεται και να φεύγει η μυρωδιά του κρασιού.

Ανέσπω
Ξεριζώνω

Απλωτή
Οριζόντια καλλιέργεια των σταφυλιών.

Άλφα
Κουτούτο που έτρεχε ο μούστος στο λινό.

Αλφά
Το ξύλο που από εκεί κρέμονται το κεφάκι στο πατητήρι.

Αξίνη
Είδος γεωργικού εργαλείου.

Αφούρα
Τεράστιο βαρέλι για κρασί.

Βαρέλα
Βαρέλι περιεκτικότητας 50 οκάδων.

Βιολογικό Κρασί
H πρέπουσα έννοια είναι «κρασί προερχόμενο από σταφύλια βιολογικής καλλιέργειας». Δηλαδή τα προερχόμενα από αμπέλι, το οποίο έχει καλλιεργηθεί σύμφωνα με τις προδιαγραφές του Της Ε.Ε (2092/91). Δεν υπάρχει βιολογικό κρασί. Μόνο από βιολογικό αμπελώνα ή βιολογική αμπελοκαλλιέργεια.

Βούτα
Μεγάλο βαρέλι.

Βούτσι
Μεγάλο βαρέλι ,μονάδα μετρήσεως.

Βούτυρο
Η ύπαρξη αυτού του αρώματος, οφείλεται στο διακετύλιο, μια ουσία που βρίσκεται σε μεγάλη περιεκτικότητα σε ορισμένα κρασιά, όπως αυτά που προέρχονται από Chardonnay.

Γαϊλιά
Ελιά.

Γάνα
Μεγάλο πιθάρι ή μικρή δεξαμενή με κρύο νερό. Από δύο αντικριστές οπές περνούσε αυλός.

Γλεύκος
Ο χυμός του σταφυλιού.

Γλυκάδι
Το ξύδι, κατ' ευφημισμό.

Γουλάς
Πύργος, παρατηρητήριο.

Γράδα
Βαθμός οινοπνεύματος.

Δάκρυ
Οι σταγόνες που κυλούν από τα τοιχώματα ενός ποτηριού, όταν μετά την ανακίνηση το αφήσουμε σε ηρεμία. Είναι συνάρτηση της περιεκτικότητας σε αλκοόλη.

Δραγάτης
Ο φύλακας των σταφυλιών την νύχτα.

Δυσαάκι
Διπλό σακί που μετέφεραν το φαγητό.

Εκχύλιση
Η παραμονή του μούστου με τα φλούδια των σταφυλιών, προκειμένου αυτός να απορροφήσει αρώματα, χρώμα και τανίνες.

Εκχύλισμα
Όλα τα στερεά στοιχεία που περιλαμβάνονται σε ένα κρασί και είναι υπεύθυνα για τον πλούτο ,τη συμπύκνωση και το σώμα του.

Επίγευση
Η γευστική εντύπωση που μένει στο στόμα μετά την κατάποση του κρασιού. Αν η εντύπωση διαρκεί πολύ, η επίγευση χαρακτηρίζεται ως «μακριά». H αίσθηση που μένει στη μνήμη μας αφού καταπίνουμε μια γουλιά κρασί. Όσο περισσότερο διαρκεί τόσο καλύτερο θεωρείται ένα κρασί.


Επιθετικό
Χαρακτηρισμός που αποδίδετε όταν το κρασί είναι σκληρό στο στόμα. Συνήθως επειδή διαθέτει πολύ τονισμένη οξύτητα και στεγνές τανίνες.

Επίπεδο
Κρασί χωρίς εναλλαγές των γευστικών εντυπώσεων. Βαρετό και πλαδαρό.

Εστέρες
Ουσίες υπεύθυνες για τα αρώματα των κρασιών, που συνήθως δημιουργούνται από την αντίδραση των οξέων με την αλκοόλη.

Ζία
Κλαρίνο.

Ζυάζω
Ζυγίζω

Ζευγαριά
Μονάδα μετρήσεως επιφανειών.
1 ζευγαριά =3 στερέματα γης. ( όση έκταση μπορούσε να οργώσει ενα ζευγάρι ζώα σε μια μέρα)

Ζευγάρισμα
Όργωμα

Ζύμες
Μύκητες που είναι υπεύθυνοι για την μετατροπή των σακχαρων σε αλκοόλη. Μπορεί να είναι καλλιεργημένες (εργαστηριακές) η άγριες (ιθαγενείς),προερχόμενες από το ίδιο αμπέλι.

Ζωηρό
Αναφέρεται στο χρώμα με ιδιαίτερη λάμψη ή και σχετικά υψηλή οξύτητα που διεγείρει το στόμα.

Θηλυκό
Το λεπτό και ελαφρύ κρασί με ανθωδη χαρακτήρα. Περίεργος πως ,οι γυναίκες μάλλον προτιμούν τα στιβαρά "αντρικά" κρασιά.

Ίσκα
Αναπτήρας, εποχής , με φυτίλι.

Ισορροπημένο
Το κρασί στο οποίο υπάρχει αρμονική συνύπαρξη της αλκοόλης, των οξέων και των τανινών.

Καλλουργία
Η άνυδρη καλλιέργεια.

Κάμπανο (1)
Η κουδούνα.

Κάμπανο (2)
Τα ξεχασμένα στον τρύγο σταφύλια, πάνω στις αμπελιές.

Καμπανολόοι
Αυτοί που μάζευαν τα ξεχασμένα σταφύλια από τις αμπελιές.

Κάναβα
Ο χώρος που αποθήκευαν το κρασί , ο χώρος που πατούσαν το κρασί.

Κάνοβα
Τα οινοποιεία στη Σαντορίνη.

Καρκούνα
Στόμιο βαρελιού.

Καστέλι
Κάστρο.

Κοφάκι
Μικρό κοφίνι, καλάθι.

Κρασί
Η λέξη κρασί προέρχεται από το `κράμα`, την `κράση` (την ανάμιξή του δηλ. με νερό) που έκαναν οι αρχαίοι Έλληνες προκειμένου να το καταναλώσουν χωρίς τις συνέπειες της μέθης.

Κοπανός
Είδος ξύλινου σφυριού –χρησιμοποιείτο για το τάπωμα και το ξεταπωμα των βαρελιών.

Κοπελάς ( Μπαλής)
Ο έμπιστος του αφεντικού που ασχολείται με τα αμπέλια.

Κοντούτο
Υδρορροή

Κοφίνι
Είδος καλαθιού φτιαγμένο από λυγαριά για την μεταφορά σταφυλιών ή ντομάτας

Λαίνι
Πήλινο δοχείο αρχικά, αργότερα και το εμαγιέ ή αλουμίνιο, κανάτα στάμνα.

Λάκα
Το άνοιγμα λάκκου στην αμπελιά.

Λεπτό
Κρασί με ευγενή αρώματα φρούτων ή λουλουδιών, που δεν είναι έντονα.

Λήνο και Ληνός
Δεξαμενή όπου έρεε ο μούστος από το πατητήρι.

Λιάστρα
Μέρος εναπόθεσης των σταφυλιών για να στεγνώσουν στον ήλιο.

Μάιος
"Μάης άβρεχτος μούστος άβραστος" (αν δεν βρέξει το Μάιο δεν θα γίνει καλός ο μούστος).

Μαίστρα
Η κάτω τρύπα του βαρελιού.

Μαλακά
Είδος αποβουτυρωμένου ανθότυρου (Σαντορίνη).

Μαστραπάς
Κανάτα με κρασί.

Μουριά
Το σχοινί από το οποίο είναι δεμένο το πρόσωπο του ζώου ,για να το τραβάς,(χαλινάρι).

Μπαλής
Ο άνθρωπος που ασχολιών με την οργάνωση του τρύγου, ο αρχιεργάτης.

Μαστέλο
Ξύλινη σκάφη.

Μπαστουρομένο
Δεμένο.

Μπόμπα
Βαρέλι χωρητικότητας 400 οκάδων.

Μπουκέτο
Πολύπλοκο και σύνθετο άρωμα που αναπτύσσεται όταν το κρασί βρίσκεται στη φιάλη.

Μπρίλια
Χωνί ειδικό ξύλινο.

Μπούσκο
Κρασί με στυφή γεύση.

Μπουτσουνάρι
Το ρύγχος της κανάτας ή του κουντούτου, (υδρορροή) που τρέχει το νερό, το λάδι, κλπ.

Νειάζω
Οργώνω.

Νευρικό
Κρασί με επικράτηση της οξύτητας, χωρίς αυτή να είναι υπερβολική.

Νταμιτζάνα
Μεγάλη γυάλινη φιάλη, συχνά με προστατευτική εξωτερική επένδυση από ψάθα.

Ντούγα
Βαρελοσανίδα.

Ντραβετζάρω
Μεταφέρω τα κρασιά.

Ξαγλίζω
Αντλώ.

Ξαγλώ
Αντλώ.

Ξεμπαστούροτο
Λυμένο.

ΞΕΝΟΛΟΑ
Οι μη ντόπιες ποικιλίες σταφυλιών.

Ξετρυασμένα
Πλυμένα βαρέλια.

Ξεφετσάζω
Καθαρίζω το βαρέλι από τα υπολείμματα από το περσινό κρασί.

Ξηρό
Κρασί στο οποίο κατά την αλκοολική ζύμωση, έχουν ζυμωθεί όλα τα σάκχαρα.

Π.Ο.Π. - Προστατευμένη Ονομασία Προέλευσης
Είναι χαρακτηρισμός ποιότητας συγκεκριμένων κρασιών, κατοχυρωμένος από σχετική νομοθεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Χαρακτηριστικό γνώρισμα ενός οίνου Π.Ο.Π. είναι το τοπωνύμιο της περιοχής από την οποία προέρχεται, το οποίο αναγράφεται ξεκάθαρα στην ετικέτα (π.χ. Νεμέα Π.Ο.Π.). Για να έχει, ωστόσο, το δικαίωμα αυτό -το οποίο ανάγει το κρασί σε ανώτερα επίπεδα ποιότητας, αλλά και τιμολόγησης, από κρασιά που δεν ανήκουν στην κατηγορία αυτή- ο παραγωγός πρέπει να τηρήσει κάποιες προϋποθέσεις που προβλέπει ο νόμος. Ετσι το κρασί αυτό προέρχεται από αμπέλια που καλλιεργήθηκαν εντός των ορίων μιας συγκεκριμένης ζώνης, προκύπτει από μία ή περισσότερες καθορισμένες ποικιλίες σταφυλιού, βάσει των αμπελουργικών και οινοποιητικών τεχνικών που προβλέπει ο νόμος. Επίσης, η νομοθεσία προβλέπει και τον ελάχιστο (αλλά όχι τον μέγιστο, γιατί αυτό θα ήταν δύσκολο και ιδιαίτερα περιοριστικό) αλκοολικό τίτλο του κρασιού.

Οίνος
Οίνος, το προϊόν που προκύπτει από την αλκοολική ζύμωση των σακχάρων του χυμού του σταφυλιού.

Ελληνικοί Οίνοι Π.Ο.Π.
Αγχίαλος, Αμύνταιο, Αρχάνες, Γουμένισσα, Δάφνες, Ζίτσα, Λήμνος, Μαντινεία, Μεσσενικόλα, Νάουσα, Νεμέα, Πάρος (Ερυθρός/Λευκός), Πάτρα, Πεζά (Ερυθρός/Λευκός), Πλαγιές Μελίτωνα (Ερυθρός/Λευκός), Ραψάνη, Ρόδος (Ερυθρός/Λευκός), Ρομπόλα Κεφαλληνίας, Σαντορίνη, Σητεία (Ερυθρός/Λευκός).

Οξείδωση
Οφείλεται στην επίδραση του οξυγόνου και μυρίζει μήλο από ώρα κομμένο.

Οξύτητα
Είναι η αίσθηση της ξεδιψαστικής φρεσκάδας που δίνει στο στόμα μας ένα κρασί, χάρη στην ισορροπία των φυσικών οξέων του χυμού του σταφυλιού (μούστου) από τον οποίο προκύπτει. Την διακρίνουμε από το ανεπαίσθητο «τσίμπημα» στη γλώσσα και τα ούλα μας, που ερεθίζει τους σιελογόνους αδένες μας αμέσως μόλις καταπιούμε το κρασί. Η οξύτητα είναι συνήθως πιο αισθητή στα φρέσκα λευκά κρασιά και βοηθάει στο να διατηρεί το στόμα μας δροσερό και καθαρό όταν το κρασί μας συνοδεύει βαριά, λιπαρά φαγητά. Οσο μεγαλύτερη είναι η οξύτητα ενός κρασιού, τόσο πιο πολύ θα διατηρηθεί φρέσκο στο χρόνο, άρα θα έχει μακρύτερη και καλύτερη παλαίωση.

Παλαίωση
Η παραμονή του κρασιού στο βαρέλι.

Πατητήρι
Το σημείο ,ο χώρος που πατιόταν τα σταφύλια ,για την εκχύμωση του.

Πιριά
Ξύλινο χωνί (χειροποίητο),για το γέμισμα του ασκού από το βαρέλι.

Ποχάρης
Κυνηγός.

Προβάς
Τουαλέτα εξωτερική (από το προβαίνω)

Ρυμίδι
Στενό δρομάκι.

Σιφούνι
Σιφόνι για την άντληση κρασιού.

Σάκχαρα
Περιέρχονται στο χυμό της ρόγας και μετατρέπονται σε αλκοόλη κατά την αλκοολική ζύμωση .Μέρος αυτών μπορεί να μείνει αζύμωτο δίνοντας στο κρασί γλυκιά γεύση.

Σέκι
Είδος ξύλινης κανάτας ογκομετρημενη στα 10 lit (χειροποίητη).

Σκαφίδι
Ξύλινη λεκάνη.

Σκιάδι
Καπέλο ψάθινο.

Σκουτέλα
Πήλινη λεκάνη.

Σκουτέλι
Ξύλινο βαθύ πιάτο.

Σοτοκάμαρη
Υπνοδωμάτιο.

Σουρλί
Παντελόνι.

Σουφερτί
Σκεύος για το φαγητό.

Στομόχι
Φίμωτρο για γαϊδούρια και μουλάρια πλεγμένο από λυγαριά (είδος θάμνου).

Στροφιλία
Οινοπνευματώδες ποτό από την απόσταξη των σταφυλιών μετά την αφαίρεση του μούστου, το τσίπουρο / η ρακή / το ρακί.

Σώμα
Οφείλεται κυρίως στις τανίνες και χαρακτηρίζει τα ερυθρά κρασιά, καθιστώντας τα μη υδαρή.

Τάκος
Τάπα, πώμα βαρελιού.

Τανίνες
Ουσίες του σταφυλιού που δίνουν στυφή γεύση στο κρασί και στρογγυλεύουν με την παλαίωση.

Τουλούμι
Ασκός από δέρμα κατσίκας.

Τσάμπουρα
Κοτσάνια.

Τσίκουδα
Τα υπολείμματα του σταφυλιού μετά την πίεση ( κουκούτσι – φλοιός ).

Υδαρότητα
Η έλλειψη των γευστικών συστατικών σε σημείο που το κρασί να είναι σαν ελαφρά αρωματισμένο νερό (νερουλό).

Υψόμετρο
Είναι η διαφορά ύψους του αμπελιού από την επιφάνεια της θάλασσας. Οσο μεγαλύτερο είναι το υψόμετρο τόσο χαμηλότερη είναι η μέση θερμοκρασία και κυρίως η διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ μέρας και νύχτας. Αυτό συμβάλλει στην καλύτερη ωρίμαση του σταφυλιού, κάνοντάς την πιο ομαλή και παρατεταμένη.

Υψόμετρο ( Μεγάλο )
Μπορεί να συντελέσει στην παραγωγή ποιοτικών κρασιών, καθώς, εκτός των άλλων, συνήθως συνεπάγεται φτωχά, πετρώδη εδάφη και χαμηλό υδάτινο ορίζοντα - παράγοντες που είναι συνυφασμένοι με την παραγωγή «μεγάλων» κρασιών ανά τον κόσμο. Γι' αυτό άλλωστε και συχνά ένας παραγωγός αποφασίζει να αξιοποιήσει επικοινωνιακά το υψόμετρο των αμπελιών του, είτε αναγράφοντας την αριθμητική του ένδειξη στην ετικέτα είτε συμπεριλαμβάνοντας σε αυτήν κάποιον συναφή χαρακτηρισμό (π.χ. «Ορεινά Κτήματα»).

Φανάρα
Μεταλλικό σκεύος με πολυεδρικές γυάλινες επιφάνειες που χρησιμοποιείτο ως φωτιστικό μέσο για τις βραδινές ώρες ,στο πατητήρι.

Φελλός
Κλείνει το μπουκάλι, αλλά μπορεί να είναι και το λεγόμενο «σφάλμα», που δίνει μια μυρωδιά μουχλιασμένου ξύλου

Φερεντήνι
Σαντορινιό μαχαίρι χειροποίητο. Η λαβή του ήταν από ξύλο συκιάς ,και η λαμα του γαμψή για το κόψιμο των σταφυλιών από τα αμπέλια κατά των τρύγο.

Φέτσα
Το κατακάθι του κρασιού.

Φλασκί
Μικρό δοχείο (ή και μικρός ασκός) από αποξηραμένη φλασκιά ου δίνει μια μυρωδιά μουχλιασμένου ξύλου.

Χορτώδες
΄Αρωμα σε κρασιά που προέρχονται από πράσινα σταφύλια και μυρίζει πρόσφατα κομμένο χόρτο.

Τετάρτη 20 Ιουνίου 2012

Τα Παρωνύμια της Σαντορίνης ( συνέχεια)

Άλλη μία από τις άγνωστες πλευρές της Σαντορίνης είναι και αυτή των παρωνυμίων ή αλλιώς παρατσούκλια της Σαντορίνης.  Στην ανάρτηση αυτή σαν συνέχεια άλλων θα προστεθουν κάποια από τα παρατσούκλια που κατέγραψε μέλος της ομάδας μας. Τα παρατσούκλια από τη μία και τα οικόσημα από την άλλη παίζουν ένα άλλο ρόλο στην ανάδειξη πτυχών της Ιστορίας.


Τα παρατσούκλια

Τα παρατσούκλι ή αλλιώς παρωνύμια που δημιούργησε ο λαός μας συνηθίζονται πολύ και στη Σαντορίνη. Συνοδεύοντας το όνομα από γενιά σε γενιά το παρατσούκλι πολλές φορές αντικατέστησε το επίθετο και με το καιρό πήρε μια κυρίαρχη θέση αφού το βρίσκουμε συχνά στις συναλλαγές τους, στα διάφορα νιτερέσα τους στα προικοχάρτια και οπωσδήποτε στην αλληλογραφία. Γιατί δίχως αυτό και σήμερα ακόμα, το γράμμα δεν θα πάει στον παραλήπτη και ούτε θα μπορέσει κανείς να βρει αυτόν που ζητά αν δεν χρησιμοποιήσει κοντά στο όνομα και το παρονόμι του.
Τα περισσότερα από αυτά είναι σκωπτικά δηλαδή περιπαιχτικά ακόμα και χλευαστικά ενω αλλα παινεύουν ή υποδηλώνουν συνήθεια ή επαγγελματική ιδιότητα. 
Γελούν και περιπαίζουν τα σωματικά ή πνευματικά ελαττώματα όπως ο "κουλός", ο "μπούζης", ο "κοιμήσης", ο "κατσιβέλης". Κολακεύουν και επιδοκιμάζουν τις αρετές και τα χαρίσματα οπως ο "χριστιανός", ο "σταυρολόος", ο "χαριτωμένος", ενώ δεν διστάζουν ένα δύστροπο και γκρινιάρη να τον αποκαλέσουν "μούγγρο".
Εγγόνια και δισέγγονα έμειναν ακούοντας το παρατσούκλι της γιαγιάς τους που ήταν μαμμή "της μαμμής" και σε άλλη περίπτωση που ήταν βόσκισσα "της βόσκισσας". 
Εναν που έπιανε με δεξιοτεχνία πουλιά με την απόχη του τον αποκάλεσαν "ποχιάρη" και κάποιο άλλο για τον ίδιο λόγο "σκουργιαλό".
Το παιχνίδι αυτό ανάμεσα στους συχωριανούς γινόταν πολλές φορές σκληρό και άδικο γιατί με αφορμή κάποιο αθώο περιστατικό εύρισκαν κακόηχα και κακόγουστα παρατσούκλια που είχαν ως φυσική συνέπεια τις παρεξηγήσεις.
Αλλά έκτός απο την εύθυμη πλευρά της, η λαική αυτή επινόηση είχε και την πρακτική γιατί πολλοί κάτοικοι του νησιού είχαν το ίδιο όνομα και επίθετο διχως να συμβαίνει να ειναι συγγενείς και με το παρατσούκλι ξεχώριζαν.

από το βιβλίο της Γουλιελμίας Συρίγου-Μονιούδη
"Η Σαντορίνη μου" σελ 107 εκδοσεις Θηραικά Νέα




Παρωνύμια κατοίκων Θήρας
Α
Αλιφραγκής Γεώργιος   ( Μαρκούτσος )
Αλιφραγκή Δέσποινα    ( Κουτσουράκι )
Αργυρός Ματθαίος   ( Λίστας )
Αργυρός Ιωάννης   ( Γάιδαρος )
Αργυρός Ευαγγέλος ( το Θεριό)

Β
Βάλβης Νικόλαος   ( Βάβουλας )
Βάλβη Μαρία   ( Σγουρδιά )
Βάλβης Κωνσταντίνος   ( Γούναρης )
Βάλβης Κωνσταντίνος   (Μαρκεζίνης )
Βάλβης Σπύρος   ( Πλατύς )
Βάλβη Μαργαρίτα   ( Μπουρίκαινα)
Βάλβης Τζάννες   ( Φάκος )
Βασσάλος Φρατζέσκος   ( Φρασουάς )
Βενετσάνος Αντώνιος  ( του Μοναχόπαιδου)
Βλαβιανός Αρτέμης   ( Μπουζούκος )
Βάλβης Παναγιώτης ( αετός ) 
Γ
Γαβαλάς Μάρκος   ( του Φλώριου )

Δ
Δαρζέντας  Χαράλαμπος   ( Μονάντερος )
Δαρζέντας Γεώργιος   ( Τσιμπούκας )
Δαμασκηνός Γεώργιος   ( Φούρναρης )
Δαμασκηνός  Ανάργυρος   (Βιομήχανος )
Δαμασκηνός Χρήστος   ( Σιάλας )
Δαμασκηνός Μανώλης   ( Χαβάς )
Δαμασκηνός Νικολός ( Πριόνης)
Δαμίγος Γεώργιος   ( Αβγουλάς )
Δαμίγος Μιχάλης   ( Σαμπάς )
Δεναξάς Αρτέμιος   ( Βαρελάκης )
Δρόσος Κωνσταντίνος  (Πουλάδης )
Δρόσος Αντώνιος   ( Αλοάκης )
Δρόσος Φίλιππας   ( φραγκιάς )
Δρόσος Νικόλαος   (φραγκιάς )
Δρόσος Νικόλαος   ( Μπιστόλης )
Δρόσος Ευστάθιος   ( Μπιστόλης )
Δρόσος Σπύρος   ( Μπελάς )
Δρόσος Αρτέμιος   ( Μπελάς )
Δρόσος Αρτέμιος   ( του Κοντού)
Δρόσος Δημήτριος   ( Κύκλωπας )
Δρόσος Χαράλαμπος   ( Ντόρος )
Δρόσος Κωνσταντίνος   ( Πουλάκης)
Δρόσος Ελευθέριος   ( Μπαμπάνης )
Δρόσος Σπύρος ( Μαρκεζίνης)


Ζ
Ζάννος Απόστολος   (Φλώρος )
Ζαμπέλης Γεώργιος   ( Μπάνης )
Ζώρζος Νικόλαος (Καμπαναραίος) 

Θ
Θεολόγου Χρήστος   ( Καζούρας )
Κ
Κατσίπης Χαράλαμπος   ( Τσίρος )
Κατσίπης Κωνσταντίνος   ( Κουβάς )
Κατσίπης Μόδεστος   ( Κουλούλης )
Κατσίπης Ιάκωβος   ( Φυστίκης )
Κατσίπης Νικόλαος   ( Σπέης )
Κατσίπης Δημήτριος   ( Βόλος )
Κατσίπης Μιχάλης   ( Μονάντερος )
Καρντίμπελης Χρήστος   (Σαρτζετάκης )
Καραμολέγκος Μανώλης   ( Ψωμάς )
Καραμολέγκος Ανάργυρος   ( Καλόγηρος )
Καραμολέγκος  Γεώργιος   ( Τρόμπος )
Καφούρος  Νικόλαος   ( Χλαπί )
Καφούρος  Ελευθέριος   ( Αβάρας )
Καφούρος Λουκάς   ( Παππαδάκι )
Καφούρος Ιωάννης   ( Ψαρρής )
Καφούρος Γεώργιος ( Κάψουλας )
Καφούρος Πέτρος   ( Περούλης)
Καφούρος Αρτέμιος   ( Περούλης )
Κούκος Μανώλης   ( Γουλάς )
Λ
Λειβαδάρος Μανώλης   ( Κοσκωτάς )
Λυγνός Νικόλαος   ( Κίσηρας )
Λυγνός Ευάγγελος ( πεθαμένος ή ψώφος) 


Μ
Μηνδρινός Ευάγγελος   ( Βιβίκος )
Μηνδρινός Γεώργιος   ( Αράπης )
Μπετίνης Μιχάλης   ( Ψουής )
Ν
Νομικός  Ευάγγελος  ( Μπαχάς )
Νομικός Γεώργιος   ( Αουστρίας )
Νομικός Ευάγγελος   ( Μάος )
Νομικός Νικόλαος   ( Μπουάς )
Νομικός Βασίλης ( Κουτσουράς) 
Νομικός Γεώργιος ( μπουάς) 


Ξ
Ξαγοράρης Νικόλαος   ( Μπουμπούς )
Π
Πρέκας Σταύρος   ( Φαρισαίος )
Πρέκας Ιάκωβος   ( Βενιζέλος )
Ρ
Ρενιέρης Ιωάννης   (   Γαλλής )
Ρενιέρης Γεράσιμος   ( Ανταμάς )
Ρενιέρης Δημήτριος   ( Κουλουμπαρίνης )
Ρενιέρης  Νικόλαος  ( Γκούνης )
Ρενιέρης Χρήστος   (Μπόγιας )
Ρενιέρης Ευάγγελος   (Μπιζελάς )
Ρούσσης Κωνσταντίνος   ( Φτέουρας )
Ρούσσος Αγγελος   ( Ντράστος )   
Ρούσσος Μάρκος   ( Πορδάς)
Ρούσσος Πέτρος   ( Περράκης )
Ρούσσος Νικόλαος ( φαναράς) 

Σ
Σιγάλας  Αντώνιος   ( Πέρακας )
Σιγάλας  Γεώργιος   ( Μπαλής )
Σιγάλας  Ιάκωβος   (Κολομπάκης )
Σιγάλας Μάρκος   ( Βουτσάς )
Σιγάλας Μανώλης   ( Μπουκάλης )
Σιγάλας Μανώλης   ( Κοκόνος )
Σιγάλας Σωτήριος   ( Γουλιάρης )
Σαλίβερος  Τζώρτζης   ( Μπατζάνης )
Σαλίβερος  Απόστολος   ( Καμπούρης )
Συρίγος Ματθαίος   ( Ντούρναβος )

Φ
Φουστέρης Ιωάννης   ( Μπεργελές )
Φύτρος Ευάγγελος   ( Λίλικας )
Φύτρος Μάρκος (Κανιόρος) 
Φύτρος Μιχάλης (Γάτζος)
Χ
Χλωρίδης Μανώλης   ( Ζωζώκας )
Χρήστου Νικόλαος ( Πατατάς) 





Σε τυχόν περίπτωση που εντοπιστουν λάθη σας παρακαλούμε αλληλοσυμπληρώστε μας..... Περιμένουμε και άλλα! 













Πέμπτη 14 Ιουνίου 2012

Όταν τα παιδιά της Σαντορίνης εκφράζονται ( και) φωτογραφικά


Mε δύο από τις φωτογραφίες θα προλογίσω με ιδιαίτερη χαρά το blog του ΕΠΑΛ Θήρας - τομέα Φωτογραφίας . Απ ότι έμαθα όλες οι εκθέσεις φωτογραφίας πήγαν πολύ καλά  και ήδη προσωπικά εγώ έχω διακρίνει δυο -τρια καλά μάτια...φωτογραφικά! .  Δώστε στα παιδιά τη δυνατότητα να παρουσιάσουν τη Σαντορίνη τους και φωτογραφικά και θα δείτε πολλά θαύματα.... Το blog μπορείτε να το βρείτε εδώ: http://photoepalthiras.blogspot.gr/

Σάββατο 9 Ιουνίου 2012

Ο Υάκινθος του Ελύτη...από την Σαντορίνη

Η συναυλία των Υακίνθων – Οδ. Ελύτης
«Προσανατολισμοί»


«…..Να ξαναγυρίζεις στο νησί της αλαφρόπετρας μ' ένα τροπάριο ξε-

χασμένο που θα ζωντανεύει τις καμπάνες δίνοντας θόλους ορθρι-

νούς στις πιο ξενιτεμένες θύμησες. Να τινάζεις τα μικρά περβόλια

έξω από την καρδιά σου κι υστέρα πάλι να φιλεύεσαι απ' την ίδια

τους θλίψη. Να μη νιώθεις τίποτε πάνω απ' τους αυστηρούς βράχους

κι όμως η μορφή σου ξαφνικά να μοιάζει με τον ύμνο τους. Να σε

παίρνουν τ' ανώμαλα πέτρινα σκαλιά ψηλά ψηλά κι εκεί να καρδιο-

χτυπάς έξω απ' την πύλη του καινούριου κόσμου. Να μαζεύεις δάφνη

και μάρμαρο για την άσπρη αρχιτεκτονική της τύχης σου.

Και να 'σαι όπως γεννήθηκες, το κέντρο του κόσμου. ….»

Santorini Abstract
ύστερα από άδεια φώτο2: Λάμπρος Ρουσσοδήμος


Τρίτη 5 Ιουνίου 2012

Οι Σκάλες της Σαντορίνης.....( Σαντορίνη 1995)

Παρουσιάζονται από την εκπομπή "Το βλέμμα" οι συνθήκες διαβίωσης και χρήσης των ζώων στις εργασίες των ανθρώπων στην Καλντέρα της Σαντορίνης. Οι αγωγιάτες και τα ζώα τους ανεβοκατεβαίνουν αδιάκοπα, καθώς η σκληρή εργασία διαρκεί όλη μέρα, ενώ το τελεφερίκ κάνει σκληρότερο το συναγωνισμό του παλιού τρόπου μεταφοράς με τον καινούριο. Οι ομορφιές του τοπίου της ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ ξεδιπλώνονται μπροστά μας, μέσα από τα πλάνα της πανοραμικής θέας του νησιού.

Αλήθεια....η Σαντορίνη το 1995 τόσο κοντινή μα τόσο μακρινή! 

Πέμπτη 31 Μαΐου 2012

Ταινία μικρού μήκους Δημοτικού Σχολείου Οίας

Στα πλαίσια της συμμετοχής του σχολείου μας στον Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Ταινιών Μικρού Μήκους, ομάδα μαθητών, μαζί με δασκάλους του σχολείου, μίλησε για το νησί μας από μια διαφορετική οπτική γωνία. 

Συγκεκριμένα, παρουσίασε το διαφορετικό τρόπο με τον οποίο καλλιεργούνται εδώ και αιώνες τα αμπέλια στη Σαντορίνη, την παράδοση αυτήν, που διατηρείται ακόμη και σήμερα και την οποία οφείλουν να διαφυλάξουν οι νέοι και στο μέλλον. 

"Νέοι + Παράδοση = Μέλλον" είναι ο τίτλος της ταινίας μικρού μήκους, που μπορείτε να παρακολουθήσετε στον παρακάτω σύνδεσμο. 






Τα γυρίσματα των σκηνών και οι λήψεις εικόνων πραγματοποιήθηκαν στο διάστημα Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2012 στην περιοχή της Οίας.






 υ.γ.:Δεν κρίνετε ότι υπάρχει ελπίδα; Μπράβο στα παιδιά! Χίλια Μπράβο! 

http://sites.google.com/site/dimotikoscholeiooias/draseis/scholiko-etos-2011-2012/symmetochesepanelleniodiagonismotainionmikroumekous

Τρίτη 29 Μαΐου 2012

Η έκρηξη του 726 μ.Χ. και η Αγία Θεοδοσία, προστάτιδα των Καστελιών της Σαντορίνης



Για τη δεκαετία αυτή θα σταθούμε σε δύο από τα πιο σημαντικά ιστορικά πεδία που συσχετίζονται είτε άμμεσα είτε έμμεσα με τη Σαντορίνη.
Με τον όρο Εικονομαχία εννοείται μεγάλη μεταρρυθμιστική κίνηση που ξέσπασε στο Βυζαντινό Κράτος τον 8ο και 9ο αι. που από θρησκευτική εξελίχθηκε και σε πολιτική διαμάχη για τη λατρεία των εικόνων. Η Εικονομαχία τελικά δίχασε τους Βυζαντινούς σε «Εικονομάχους»και «Εικονολάτρες»
«Την αφορμή για την έναρξη της εικονομαχίας φαίνεται ότι έδωσε ένας καταστροφικός σεισμός που είχε επίκεντρο το θαλάσσιο χώρο μεταξύ Θήρας και Θηρασίας (726). Ο σεισμός ερμηνεύτηκε ως εκδήλωση θείας οργής, διότι, τάχα, η λατρεία των εικόνων αποτελούσε εκδήλωση ειδωλολατρίας στο χώρο της Εκκλησίας.
Το 726 ο Λέων Γ' εξαπέλυσε την πρώτη επίθεσή του κατά των εικόνων. Με διαταγή του ο στρατός απομάκρυνε από τη Χαλκή Πύλη των ανακτόρων μια εικόνα του Χριστού. Το οργισμένο πλήθος αντέδρασε και ξέσπασαν οδομαχίες. Η αντίδραση κατά της εικονομαχικής πολιτικής απλώθηκε από την πρωτεύουσα στο Θέμα Ελλάδος (σημερινή ανατολική Στερεά Ελλάδα). Ο θεματικός στόλος κινήθηκε εναντίον του Λέοντος, αλλά κατατροπώθηκε κοντά στον Ελλήσποντο[1]
Για την έκρηξη του 726  π.Χ. ο Θεοφάνης αναφέρει : «Τον ίδιο χρόνο (726), το καλοκαίρι, ανέβρασε η θάλασσα και σαν από καμίνι σηκώθηκε ατμός από το βυθό ανάμεσα στη Θήρα και τη Θηρασία . Αυτό κράτησε κάμποσες μέρες. Στο μέσο αυτό της φοβερής φωτιάς σχηματίστηκε ένα νέο νησί που συνενώθηκε με το νησί Ιερά. Όπως η Θήρα και η Θηρασία, έτσι και το νεοσχημάτιστο νησί όφειλε τη γένεσή του στην έκρηξη του ηφαιστείου και δημιουργήθηκε στη διάρκεια της βασιλείας του αντίχριστου Λέοντος. Ο αυτοκράτορας εξήγησε αυτό το σημάδι της θείας οργής εναντίον του με τρόπο ευνοϊκό για τον εαυτό του και σήκωσε ακόμη πιο αναίσχυντο πόλεμο εναντίον των αγίων και σεπτών εικόνων. Και ο λαός της Βασιλεύουσας εξαιτίας της απέραντης λύπης του για τις καινοφανείς διδασκαλίες προσπάθησε να επιτεθεί και να σκοτώσει τους στρατιώτες του αυτοκράτορα που καθαίρεσαν την εικόνα του Χριστού στη Χαλκή Πύλη. Και τότε πολλοί από αυτούς τιμωρήθηκαν για την ευσέβειά τους με ακρωτηριασμούς, μαστιγώσεις, εξορίες και πρόστιμα και ιδιαίτερα οι αριστοκράτες και επιφανείς.[2]»
Παράλληλα, δε την ίδια περίοδο στην Κωνσταντινούπολη  «η πρώτη εκδήλωσις των εικονομάχων ήταν η καταστροφή της εικόνας του Χριστού, της ευρισκόμενης εις τα προπύλαια των αυτοκρατορικών ανακτόρων», το γεγονός το οποίο συσχετίζεται άμεσα με την Αγία Θεοδοσία την οσιομάρτυς την Κωνσταντινουπολίτισσα, η οποία είναι και η προστάτιδα των καστελιών της Σαντορίνης.
«Ἡ Ἁγία Ὁσιομάρτυς Θεοδοσία καταγόταν ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη καὶ γεννήθηκε ἀπὸ γονεῖς πλουσίους καὶ εὐσεβεῖς. Σὲ ἡλικία ἑπτὰ ἐτῶν, ἀφοῦ ἔμεινε ὀρφανὴ ἀπὸ πατέρα, εἰσῆλθε σὲ μοναστήρι, ὅπου μετὰ ἀπὸ λίγο ἐκάρη μοναχή. Μετὰ τὸν θάνατο καὶ τῆς μητέρας της, ἀφοῦ ἐπούλησε καὶ διεμοίρασε στοὺς φτωχοὺς τὰ ὑπάρχοντά της, ἀπαλλάχτηκε ἔτσι ἀπὸ τὶς γήινες φροντίδες, ἐπιδόθηκε μὲ μεγαλύτερο ζῆλο, στὴν ἀπόκτηση τῆς τελειότητος καὶ τῶν μοναχικῶν ἀρετῶν, ἀσκούμενη στὴ μονὴ ποὺ βρισκόταν κοντὰ στὸ Σκοτεινὸ Φρέαρ καὶ ἐπονομαζόταν Ἀσπάρου στέρνη.
Ὅταν ἦλθε στὸ θρόνο ὁ Λέων ὁ Ἴσαυρος (717 – 741 μ.Χ.), ἐξαπολύθηκε ἄγριος διωγμὸς ἐναντίον τῶν εἰκονόφιλων καὶ τῶν ἱερῶν εἰκόνων, ὁ δὲ Πατριάρχης Γερμανός, στερεὸς προμαχώνας τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐκδιώχθηκε καὶ ἀντικαταστάθηκε ἀπὸ τὸν εἰκονομάχο Ἀναστάσιο. Κατὰ τὴν ἔναρξη τοῦ διωγμοῦ διέταξε τὴν καθαίρεση καὶ καταστροφὴ τῆς εἰκόνος τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία εὑρισκόταν ἀπὶ τῆς Χαλκῆς Πύλης.
Τότε ἡ Θεοδοσία, ἐπικεφαλῆς καλογραιῶν καὶ ἄλλων γυναικῶν, ὅρμησαν καὶ κατέρριψαν ἀπὸ τὴν κινητὴ σκάλα τὸ σπαθάριο ποὺ ἀνέβηκε, γιὰ νὰ καταστρέψει τὴν εἰκόνα, καὶ μὲ πέτρες καὶ ξύλα ἐπετέθησαν κατὰ τοῦ Πατριαρχείου. Μπροστὰ σὲ αὐτὴ τὴν κατάσταση ὁ Πατριάρχης Ἀναστάσιος ἀναγκάσθηκε νὰ ἐγκαταλείψει τὸ Πατριαρχείο. Ἡ στρατιωτικὴ δύναμη ποὺ ἐπενέβη, ἄλλες μὲν ἀπὸ τὶς γυναῖκες ἐφόνευσε, ἄλλες δέ, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὴν Θεοδοσία, συνέλαβε. Καὶ ἀπὸ τὶς συλληφθεῖσες ἄλλες ἐλευθέρωσαν, ἄλλες ἐνέκλεισαν στὶς φυλακὲς ἢ ἐξαπέστειλαν στὴν ἐξορία. Τὴν δὲ Θεοδοσία, ἀφοῦ ἐκακοποίησαν, τὴν ὁδήγησαν στὴν τοποθεσία τοῦ Βοὸς καὶ τὴν κατέσφαξαν, ἀφοῦ διαπέρασαν τὸ λαιμό της διὰ κέρατος κριοῦ. Τὸ τίμιο λείψανό της περισυνελέγη καὶ ἐνταφιάσθηκε στὴ μονὴ Δεξιοκράτους, πολλὰ δὲ θαύματα ἐπιτελοῦσε στοὺς πιστούς, ποὺ προσέρχονταν μὲ πίστη καὶ εὐλάβεια.»[3]
 Στο σημείο αυτό οφείλω να ερμηνεύσω τις διφορούμενες βιογραφίες της Αγίας Θεοδοσίας ώστε να συνδυαστούν με την 29η Μαίου ημέρα μνήμης Της. Στην περίπτωση που η βίαια σφαγή της έγινε το 726 μ.Χ ( έτσι αναφέρεται ή δικαιολογείται σε κάποιους συναξαριστές), τότε δικαιολογείται η ημέρα μνήμης της. Στην περίπτωση που ο θάνατός της έγινε μετά από 4 χρόνια, τότε η ημέρα μνήμης της Αγίας συνδυάζεται με το περιστατικό της προσπάθειας καταστροφής της εικόνας του Χριστού, στο οποίο πρωτοστάτησε η Αγία.
«Αν συνδυάσουμε τις ανωτέρω πληροφορίες με το μαρτύριο της Αγίας, , πρέπει να πιστέψουμε ότι η Αγία Θεοδοσία που ήθλησε και μαρτύρησε μπροστά από την Χάλκη Πύλη, εθεωρήθη ως προστάτις των Ανακτόρων που ήταν τριγυρισμένα με τείχη σαν τα Καστέλια.»[4]
Εκκλησίες της Αγίας Θεοδοσίας στη Σαντορίνη βρίσκονται στο Ακρωτήρι, το Εμπορείο, τον Πύργο, το Ημεροβίγλι.  Για το «Καστέλι του Αγίου Νικολάου»δλδ, το Κάστρο της Οίας,  οφείλω να τονίσω, διαβάζοντας τις πηγές , ότι χρήζει περαιτέρω έρευνας η ύπαρξη τα παλαιότερα χρόνια εκκλησίας αφιερωμένης στην Αγία Θεοδοσία. Οι παλαιότεροι ερευνητές την αναφέρουν την Αγία ως προστάτιδα όλων των Καστελιών της Σαντορίνης βέβαια….
Είδατε το λοιπός πόσο θα μπορούσε να συνδυαστεί η ημέρα μνήμης της Αγίας με μέρος της ανάδειξης της τοπικής ιστορίας: Η Σχέση του Ηφαιστείου με την κοινωνία του νησιού , το βίο της Αγίας Θεοδοσίας και τα Καστέλια του νησιού που δημιουργήθηκαν περί τον μισό αιώνα αργότερα  !





[2] Θεοφάνης, Χρονογραφία, έκδ. C. de Boor, τόμ. 1, Λειψία 1883, 404-405

[4] Φ. Κατσίπης: «Τα καστέλια και η προστάτις των Αγία Θεοδοσία», στο Μ.Ι.Δανέζης «Σαντορίνη»1970

Της Θεοσκέπαστης στη Σαντορίνη (2025)

Κείμενο που γράφτηκε ανήμερα της εορτής της 26-12-2025 26 Δεκεμβρίου. Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου∙ ημέρα σιωπηλής συγκέντρωσης...