Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2010

Ρουμς τουαλέτ


Του Αρτέμη Καφιέρη Α2
Περιοδικό «Τυποθήρας»[1], τεύχος 3ο Ιούλιος 1998 ( τριμηναίο Μαθητικό περιοδικό του Γυμνασίου Θήρας)

Ύστερα από ένα εννιάωρο  που θα βγεις στ καράβικουραστικό ταξίδι Πειραια-Σαντορίνη φτάνεις ζαβλακωμένος στο λιμάνι του Αθηνιού κι από την πρώτη στιγμη, το μόνο πράγμα που προφταίνεις να αντικρύσεις είναι ένα πλήθος μικροκρυμμένων ανθρώπων πίσω από άσπρες ταμπέλες που γράφουν Rooms to let και τους ίδιους να φωνάζουν σε άπταιστα Ἁγγλικα: «Ρουμς τουαλέτ, κομ ιν ουρ μπους»( rooms to let come in our bus). Οι επιβάβετες που…τους βρίσκει «το κακό»δεν είναι τόσο οι ….ελληνικής καταγωγής όσο οι ξένοι τουρίστες ( που δέχονται την επίθεση των βαρβάρων).
Οι ρουματζήδες ( λέξη ελληνικόττατη από το Room + σχετική κατάληξη) είναι ευγενικό και πολιτισμένο είδος ανθρώπων που πέφτει απάνω στον άμοιρο τουρίστα και τον αρπάζει ( για να μην προλάβει και τον βουτήξει…ο συνάδελφος_) από όπου μπορεί:από το γιακά, από το λαιμό, από το μανίκι. Ακόμα και από τη μύτη αν είναι μεγάλη!. Γι αυτό και οι Αρμένιοι δεν έρχονται Σαντορίνη με το πλοίο. Μόνο με το αεροπλάνο. Όσο για τους ρουματζήδες; Ζούνε και αυτοί το δικό τους δράμα. Ξέρεις τι είναι τους μισούς μήνες του χρόνου να τους περνάς μέσα σε πουλμανάκι, ανεβοκατεβαίνοντας στον Αθηνιό κάθε τρεις και λίγο, να παθαίνεις 2 θερμοπληξίες το 24 ώρο από το ξεροστάλιασμα στον ήλιο ή να ξενυχτάς όλο το βράδυ στο λιμάνι, σκουντουφλώντας πάνω στο τιμόνι ή ξαπλωμένος κατάχαμα πάνω σε μία ψάθα και με το μάτι μισάνοιχτο να μη φτάσουν  οι τουρίστες και σου τους πάρουν άλλοι; Άσε εκείνο το μαρτύριο να τρως αγκωνιές, σπρωξιές, κλωτσιές για να πάρεις τον πελάτη από ποιόν;από το φίλο σου, τον αδερφό σου, το  γείτονά σου που το καλοκαίρι γίνεται εχθρός σου αφού πάει να σου αρπάξει τον τουρίστα «το δικό σου».
Άσχημα τα πράγματα εκεί κάτω στον Αθηνιό. Ειδικά για τους τουρίστες. Διότι οι Ρουματζήδες αγώνα κάνουν μέχρι εσχάτως για το μεροκάματο. Ο άμοιρος όμως και ανυποψίαστος τουρίστας που φτάνει στο νησί, τι χρωστάει με το που θα πατήσει το πόδι του στη στεριά να το φορτώσουν σηκωτό στα καμιόνια ( άντε καλά στα πουλμανάκια) λες και τον πάνε ισοβίτη στις φυλακές του Αλκατράζ;Και ναι μεν μπορεί κάποιοι από αυτούς να γελάνε και να το διασκεδάζουν το πράγμα. Πολλοί όμως αγανακτούν και εξοργίζονται ύστερα από τα πρώτα βλέμματα απορίας και έκπληξης.
Και στο κάτω κάτω ρε παιδιά εσείς τη φτιάξατε την παρεξήγηση:Μπορεί να θέλουν οι άνθρωποι ρουμ τουαλέτ;Για σκεφτείτε το :σε τουαλέτα θα πάνε να κοιμηθούνε;


[1] Το kallistorwntaς έχει ύστερα από δώρο στη διάθεσήτου ένα από τα καλύτερα για μένα τεύχη σχολικών περιοδικών. Αναφέρομαι στον «Τυποθήρα»του 1998 . Πάντα αναφερόμενος στην πηγή θα σας παρουσιάσω τα τέσσερα βασικότερα άρθρα μιας και θεωρώ χρήσιμο και αναγκαίο ναγίνει αυτή η αντιγραφή.


Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2010

Το Super Cup Βολλευ στον Ολυμπιακό....από τη Σαντορίνη



να γιατί η Σαντορίνη μπορεί να πρωτοστατήσει παντού...........!!!Μπράβο στους οργανωτές!!
Αρτεμία αφιερωμένο το βίντεο.....


Παρκουρ στη Σαντορίνη........








αχ αυτό το νησί τίσου βγάζει να κάνεις χααχαχ

H Λαογραφία της Σαντορίνης

εκπομπή  αφιέρωμα στη Σαντορίνη της Γουλιελμίας -Συρίγου Μονιούδη, στο ραδιοφωνικό παραγωγό Βασίλη Μέτο, και στην εκπομπή του "Θάλασσα και Παράδοση".

Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2010

Δον Νίκος Κοκκαλάκης ( 1926 -2010):ΈναςΣαντορινιός τόσο....διαφορετικός

Δον Νίκος Κοκκαλάκης
Γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1926, γιος του Στέφανου και της Φλώρας Κοκκαλάκη. Τελείωσε το δημοτικό το 1937, μετά πήγε 2 χρόνια στο Ημιγυμνάσιο Θήρας. Για την Τρίτη Γυμνασίου έπρεπε να πάει σε άλλο σχολείο εκτός Σαντορίνης. Είχε πάντα από μικρός την κλήση της ιεροσύνης. Το ιεροσπουδαστήριο Αθηνών που λειτουργούσε στην οδό Σίνα, στο Λεόντειο των Μαριανών Αδερφών έκλεισε το 1939 και θα επαναλειτουργούσε τον Σεπτέμβριο του 1940 ε την έναρξη του νέου σχολικού έτους στην οδό Μιχ. Βόδα, στη Μονή Ιησουιτών. Το Σεπτέμβριο του 1940, ο Νίκος έφυγε με τον πατέρα του για την Αθήνα. Το ιεροσπουδαστήριο όμως δεν άνοιξε. Έπρεπε να γραφτεί στο γυμνάσιο γι αυτό φύγανε για την Νάξο. Ενεγράφη στη 3η τάξη του Γυμνασίου Νάξου και έμεινε οικότροφος σε φιλικό σπίτι.  Στην αρχή του πολέμου επιστρέφει αναγκαστικά στη Σαντορίνη, όπου και κάνει κατ οίκον μαθήματα. Τον Απρίλιο του 1945 βγαίνει μια απόφαση από το Υπουργείο παιδείας ότι οι κατ οίκον διδαχθέντες μπορούν να δώσουν εξετάσεις και να περάσουν μία ή δύο τάξεις. Μετά από δυσκολίες πολλές στο ταξίδι, ο Νίκος μαζί με τους Άγγελο Παπαδόπουλο και Ντίνο Πλατή καταφθάνουν στη Σύρο, όπου πήραν ενδεικτικό της 6ης Γυμνασίου. Το Σεπτέμβριο του 1945 άνοιξαν τα σχολεία και ο Νίκος έφυγε για την Αθήνα. Γράφει στο Ημερολόγιό του: «Την 25η Σεπτέμβριου λοιπόν εγκατέλειψα την πατρική μου οικία δια έναν υψηλό σκοπό που από τόσα έτη επεδίωκα….». Μετά από ένα χρόνο φεύγει για τη Ρώμη για την Ουρβάνειο Ιερατική Σχολή.
Στις 20 Δεκεμβρίου 1952 χειροτονήθηκε ιερέας στη Ρώη. Η χειροτονία του έγινε στο παρεκκλήσι της Σχολής που σπούδαζε. Ο δον Νίκος πια, γύρισε στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 1954. Την επόμενη της αφίξεώς του τέλεσε λειτουργία στον Άγιο Διονύσιο . Στις 18 Ιουλίου 1954 ο δον Νίκος φεύγει για Σαντορίνη. Έφθασε την άλλη μέρα το πρωι. Μεγάλη υποδοχή στο νησί είχε να έρθει Καθολικός παπάς από το 1910. Έγινε Λειτουργία στο Ντώμο. Ενώ μετά από ένα χρόνο διορίζεται και επίσημα εφημέριος της Σαντορίνης.
Το 1963 ίδρυσε Σχολή Ταπητουργίας στη Μονή Αδελφών του Ελέους. Άρχισε με πέντε κορίτσια και έφθασε τα πενήντα. Έφτιαχναν χαλιά σε χειροκίνητους αργαλειούς. Η αμοιβή τους ήταν ανάλογη με την εργασία τους. Όταν αποφοιτούσαν έπαιρναν δώροέναν αργαλείο και νήματα για ένα χαί. Το ταπητουργείο λειτούργησε 28 χρόνια .
Το 1980  ανέλαβε τη διεύθυνση του Πνευματικού Κέντρου Μεγάρου Γκύζη, με υπεύθυνη των εκδηλώσεων την Τερέζα Κοκκαλάκη. Την ίδια χρονια η Αγία Έδρα του ανέθεσε την Διεύθυνση των Ποντιφικών Ιεραποστολικών Έργων Ελλάδα.  Το Μαϊο του 1989 εκδίδει το πρώτο ενημερωτικό δελτί με τίτλο Ιεραποστολική  Συνεργασία για τη διάδοση του Ευαγγελίου.
Διετέλεσε επί 25 και πλέον χρόνια επίτιμος Πρόξενος της Γαλλίας στη Σαντορίνη, για την οποία δραστηριότητά του τιμήθηκε από τη Γαλλική Κυβέρνηση το 2002 με το Παράσημο του Ιππότη Της Αξίας.
Στις 20 Δεκεμβρίου 2003 συμπλήρωσε 50 χρόνια ιεροσύνης. Την ημέρα αυτή την πέρασε με προσευχή και συλλογή. Οι Δομηνικανίδες αδερφές του τραγούδησαν τους παρακάτω στίχους:
[..] Αυτές εδώ οι αδερφές, σας λέμε ευχαριστώ, χίλια ευχαριστώ για την ανιδιοτελή προσφορά του εαυτού σας, και για την απέραντη βοήθεια σας῾…..[..]]

Ο Επίσημος Εορτασμός των 50 χρόνων έγινε την 1η Αυγούστου 2004

Έφυγε στις 14 Οκτ. 10


Πηγή:Η Σαντορίνη και η Οικογένεια Κοκκαλάκη ( 1805 -2005), του Γιάννη Κοκκαλάκη
φωτογραφία: Δημήτρης Πράσσος


Υ.Γ. kallistorwntas:
Μια πολύ ξεχωριστή παρουσία, Ανθρώπου, Ιερέα, Φίλου, Καθοδηγητή. Δεν σε ένοιαζε η διαφορά στο δόγμα όταν μίλαγες με τον Δον Νίκο. Εκείνος όλα αυτά τα χρόνια προσπάθησε να  κυριαρχήσει στο νησί η εσωτερική –θρησκευτική Ηρεμία. Κοντά στον Πολιτισμό ( εκδηλώσεις Μεγάρου Γκύζη κ.ο.κ), κατέγραφε πολλά γεγονότα της ζωής του ( το Ημερολόγιο του από το οποίο μπορούμε να λάβουμε πολλές πληροφορίες για τη σύγχρονη ιστορία του νησιού θα μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί πηγή γνώσεων για τους μελλοντικούς ερευνητές), Κοντά στον Άνθρωπο, Κοντά στην Πρόνοια. Ιδιαίτερο έργο στους φτωχούς –απόρους  ( κ.ο.κ), Βοήθησε ενεργά και στο θέμα του χώρου για το Νέο Νοσοκομείο Θήρας, όπως και στο Γηροκομείο που έχει ξεκινήσει η Καθολική Συνοικία, Κοντά στους Νέους, Κοντά στην Παράδοση. Κοντά στην Πίστη. Κοντά στην Ορθόδοξη εκκλησία της Σαντορίνης….
Ένας Σαντορινιός τόσο διαφορετικός…….

Δον Νίκο καλό σου ταξίδι:Είμαστε ιδιαίτερα ευτυχισμένοι όσοι σε γνωρίσαμε από κοντά, όσοι ακούσαμε τις κουβέντες σου για τη Θρησκεία, για την Πίστη, για τη Σαντορίνη.


ENHMEΡΩΣΗ 26 οΚΤΩΒΡΙΟΥ 2010: http://www.cen.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=750&Itemid=119 ( Δείτε ότι αναφέρει η επίσημη ειδησεογραφική εκκλησία για την Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα)


 

Καλό κατευόδιο Ντον Νίκο

Εδώ και λίγες ώρες η Σαντορίνη θρηνεί έναν ιδιαίτερα σημαντικό Άνθρωπο και Ιερέα...Ο Επι 50 και πλέον χρονια ιερέας των καθολικών Δον Νίκος Κοκκαλάκης δεν είναι πια κοντά μας.. Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει τις επόμενες ημέρες στην Καθολική Μητρόπολη Ένας απλός ιδιαίτερα ευγενικός άνθρωπος πάντα προσιτός, και ιδιαίτερα ευγενικός σε όλους.   Καλό ταξίδι ΝτοΝίκο μας ...είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι όσοι σε γνωρίσαμε!! Σε λίγο καιρό θα σας έχω και επιπλέον πληροφορίες - ανταποκρίσεις κ.ο.κ !!και σχόλια για τον τόσο ιδιαίτερο...ΣΑΝΤΟΡΙΝΙΟ

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΑΡΧΑΙΩΝ, ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΟΙΑΣ


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΑΡΧΑΙΩΝ, ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΟΙΑΣ
(Κοινοτικό Κατάστημα Οίας)

Η Κοινότητα Οίας, η Κοινοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Οίας και η "Μουσουργεία Ημετέρα" (ΑΣ.Μ.Κ.Ε.)
εγκαινιάζουν το Μουσείο Αρχαίων, Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μουσικών Οργάνων Οίας,
 στο Κοινοτικό κατάστημα Οίας,
με την παρουσίαση της συλλογής του κ. Χριστόδουλου Χάλαρη.

Τα εγκαίνια πραγματοποιούνται την
Κυραική 17 Οκτωμβρίου 2010, ώρα 12:00, είσοδος ελεύθερη.



Είστε/Είμαστε όλοι καλεσμένοι.


Υ. Γ. Ελπίζω και εύχομαι ολόψυχα και αυτός ο νέος χώρος πολιτισμού στο νησί να υποστηριχθεί από όλους!!!! συνέχεια.......

Της Θεοσκέπαστης στη Σαντορίνη (2025)

Κείμενο που γράφτηκε ανήμερα της εορτής της 26-12-2025 26 Δεκεμβρίου. Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου∙ ημέρα σιωπηλής συγκέντρωσης...