Ασύρτικα: Η Σαντορίνη και οι άλλοι Δοκιμάσαμε 29 ετικέτες Ασύρτικου και η επιλογή των 10 καλύτερων δεν ήταν εύκολη υπόθεση...

Με κίνδυνο, ίσως, να δυσαρεστήσουμε μερικούς φίλους οινοπαραγωγούς, θα επιμείνουμε ότι το Ασύρτικο είναι η ευγενέστερη γηγενής, ελληνική ποικιλία σταφυλιού και σίγουρα η πιο εμπορεύσιμη, στις διεθνείς αγορές. Τα κρασιά που δίνει διαθέτουν στην πλειονότητά τους ξεχωριστή και απολύτως αναγνωρίσιμη προσωπικότητα, με σχεδόν μοναδικό συνδυασμό χαρακτηριστικών.

Πολύ παλιά, κάποιοι υποστηρίζουν αρχαία, ποικιλία της νότιας νησιωτικής Ελλάδας βρήκε στο ηφαιστιογενές έδαφος και στο ξηροθερμικό περιβάλλον της Σαντορίνης τις ιδανικές συνθήκες για να αναδείξει τις ιδιαιτερότητές της.

Υψηλός αλκοολικός τίτλος και συγχρόνως υψηλή φυσική οξύτητα, για παράδειγμα, δεν συναντώνται συχνά στο ίδιο κρασί. Αν σε αυτά προσθέσουμε τα φίνα αρώματα, με τις κάποτε ορυκτές ή μεταλλικές νότες και το βάθος και την πολυπλοκότητα στη γεύση, εύκολα καταλαβαίνουμε γιατί το Ασύρτικο έχει τις σοβαρότερες πιθανότητες σταδιοδρομίας, σε έναν κόσμο που άρχισε να κουράζεται από τις επαναλαμβανόμενες γεύσεις των λεγόμενων «κοσμοπολίτικων» ποικιλιών.

Πέρα από τη Σαντορίνη, όμως, το Ασύρτικο έδειξε μια αξιοπρόσεκτη ικανότητα προσαρμογής σε πολλές διαφορετικές κλιματολογικές, εδαφολογικές και καλλιεργητικές συνθήκες, από τους ανεμοδαρμένους, φτωχούς αμπελώνες των Κυκλάδων μέχρι τα πλουσιότερα χώματα της Μακεδονίας, και από τις παραδοσιακές «κουλούρες», που προστατεύουν τα σταφύλια από τον δυνατό αέρα, μέχρι τα υποστυλωμένα κλήματα.

Με μικρές ή μεγαλύτερες αποκλίσεις από το αρχέτυπο, έδωσε εξαιρετικά δείγματα των δυνατοτήτων της σχεδόν σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας, καθώς είτε μόνο του είτε σε συνδυασμό με άλλες ποικιλίες δημιουργεί μερικές από τις δημοφιλέστερες ετικέτες της αγοράς. Επίσης, πολύ καλές σχέσεις αναπτύσσει με το βαρέλι, χάρη στη δύναμη και στην οξύτητά του, αν και κάποιοι πιστεύουν ότι έτσι χάνεται ένα μέρος της αυθεντικής γοητείας του. Πάντως, ακόμη και όταν οινοποιείται σε ανοξείδωτη δεξαμενή, εξελίσσεται όμορφα στον χρόνο, για πέντε ή περισσότερα χρόνια, όπως τουλάχιστον μας έδειξαν οι πειραματισμοί του Πάρη Σιγάλα.

Στη δοκιμή μας, αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε Ασύρτικα από όλη την Ελλάδα, που δεν έχουν ωριμάσει σε βαρέλι, αφήνοντας τα «βαρελίσια» για το μέλλον. Από τις περίπου 35 ετικέτες που κυκλοφορούν, βρέθηκαν στο ποτήρι μας οι 29, μοιρασμένες σε δύο ομάδες. Στη μία συμπεριλάβαμε τα Ασύρτικα της Σαντορίνης και στην άλλη τα υπόλοιπα. Τα γενικά αποτελέσματα επιβεβαίωσαν τις δυνατότητες της ποικιλίας, κάνοντας την επιλογή της κορυφαίας δεκάδας μια εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση για μας. Να θυμίσουμε λοιπόν ότι η δεκάδα αποτελεί πάντα μια πρόταση για εξερεύνηση και όχι άκαμπτη κατάταξη!


ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

ΚΑΒΑΛΙΕΡΟΣ 2009
Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης Σαντορίνη
Παραγωγός: Κτήμα Σιγάλα

Χρώμα: Αχυροπράσινο, κρυστάλλινα λαμπερό.
Αρωμα: Τυπική, πολύπλοκη μύτη, όπου συναντιούνται φίνα εσπεριδοειδή, λευκόσαρκα φρούτα και ορυκτά.
Γεύση: Γεμάτο, πλούσιο στόμα, με κοφτερή, μεταλλική οξύτητα, που προσφέρει εξαιρετική διάρκεια. Νόστιμο τελείωμα, με λεμονάτα περάσματα και ελαφρότατες νύξεις μπαχαρικών.

ΚΤΗΜΑ ΑΡΓΥΡΟΥ 2010
ΠΟΠ Σαντορίνη
Παραγωγός: Κτήμα Αργυρού

Χρώμα: Ανοιχτοκίτρινο, λαμπερό, με ελαφρές πρασινωπές πινελιές.
Αρωμα: Διακριτικά εκφραστική αρωματική παρουσία, με πρωταγωνιστές το ξύσμα λεμονιού, το βουτυράτο αχλάδι και την τσακμακόπετρα.
Γεύση: Η λεμονάτη, δροσιστική οξύτητα συνδυάζεται με πολύ καλή δομή, δύναμη και πολυπλοκότητα. Ωραίο, μακρύ τελείωμα, σε λεμονάτο φόντο.

ΘΑΛΑΣΣΙΤΗΣ 2010
ΠΟΠ Σαντορίνη
Παραγωγός: Γαία Οινοποιητική

Χρώμα: Ανοιχτόξανθο, λαμπερό, με έντονες πράσινες αποχρώσεις.
Αρωμα: Ζωηρή σύνθεση, όπου κυριαρχεί η φρεσκάδα. Λευκά λουλούδια, λεμόνι, γκρέιπ φρουτ, ορυκτά, μαζί με μια ανεπαίσθητη φυτική νότα.
Γεύση: Μαλακό και γεμάτο στην πρώτη επαφή, αποκαλύπτει στη συνέχεια την αιχμηρή οξύτητά του, που σε συνδυασμό με την αλκοόλη δημιουργεί αίσθηση πλούτου και ισορροπίας. Επίμονο τελείωμα.

ΑΣΥΡΤΙΚΟ-ΑΘΗΡΙ 2010
ΠΟΠ Σαντορίνη
Παραγωγός: Κτήμα Σιγάλα

Χρώμα: Ξανθοπράσινο, λαμπερό, με ελαφρά παρουσία διοξειδίου.
Αρωμα: Φινετσάτη μύτη, που αρχικά κινείται σε φόντο αγριολούλουδων, ενώ ακολουθούν φλούδα λεμονιού, νεράντζι, πράσινο τσάι και ορυκτά.
Γεύση: Ευχάριστη, λεμονάτη οξύτητα, που δένει όμορφα με τη δύναμη και τη δομή του κρασιού. Ζουμερό «φρούτο» στο στόμα, μαζί με τη χαρακτηριστική «μεταλλικότητα» της Σαντορίνης. Πολύ μακρύ τελείωμα.

ΑΣΥΡΤΙΚΟ 2010
ΠΟΠ Σαντορίνη
Παραγωγός: Κτήμα Αργυρού

Χρώμα: Λαμπερό, κιτρινοπράσινο.
Αρωμα: Ευχάριστη, δροσερή μύτη, με περάσματα γιασεμιού, λιβανιού, πορτοκαλιού, κεριού, σε υπόστρωμα ορυκτών.
Γεύση: Το άφθονο φρούτο και η αλκοόλη ισορροπούν την υψηλή οξύτητα, συνθέτοντας ένα αρμονικό σύνολο, με πλούτο, βάθος και μακριά, λεμονάτη επίγευση.

SANTORINI 2010
ΠΟΠ Σαντορίνη
Παραγωγός: Μπουτάρης Οινοποιητική

Χρώμα: Λαμπερό, αχνοκίτρινο, με πράσινες ανταύγειες και ελαφρύ διοξείδιο.
Αρωμα: Ευγενική, αρωματική σύνθεση, που παραπέμπει ευθέως στην καταγωγή του. Λεμονανθοί, γκρέιπ φρουτ και φύλλα ελιάς, σε λεπτό φόντο ορυκτών.
Γεύση: Μαλακό, ήπιο άγγιγμα, ευχάριστη οξύτητα χωρίς αιχμές. Μέσης πυκνότητας, με καλό φρούτο, ελαφρώς θερμό, με ωραίο τελείωμα.

ΑΡΕΤΗ 2010
Παγγαίο Προστατευόμενη Γεωγραφική Ενδειξη
Παραγωγός: Κτήμα Βιβλία Χώρα

Χρώμα: Ξανθοπράσινο, λαμπερό.
Αρωμα: Εκφραστική μύτη, όπου εναλλάσσονται άνθη πορτοκαλιάς, λεμόνι, νεράντζι και μνήμες εξωτικών φρούτων, σε υπόβαθρο ορυκτών.
Γεύση: Πλούσιο και θερμό στην πρώτη επαφή, με αισθητή την παρουσία της αλκοόλης, που όμως αντιρροπείται ιδανικά από την οξύτητα. Στρογγυλό, με πολυπλοκότητα και «μεταλλικότητα» που θυμίζει Σαντορίνη.

PRIMA TERRA ΑΣΥΡΤΙΚΟ 2010
Τοπικός Οίνος Κοιλάδας Αταλάντης
Παραγωγός: Κτήμα Χατζημιχάλη

Χρώμα: Λαμπερό κίτρινο, με λεπτές πράσινες πινελιές.
Αρωμα: Λεπτά, αλλά ευχάριστα αρώματα που θυμίζουν φλούδα λεμονιού και πορτοκαλιού, αχλάδι και ανεπαίσθητα λιβάνι.
Γεύση: Καλοφτιαγμένο και ευκολόπιοτο, χωρίς να του λείπουν η δομή και η δύναμη, που περιμένουμε στο Ασύρτικο. Ωραίο και επίμονο, φρουτώδες τελείωμα. Πολύ καλή σχέση ποιότητας - τιμής!

ΠΥΡΓΟΣ ΙΟΥΛΙΑ ΑΣΥΡΤΙΚΟ 2010
Δράμα Προστατευόμενη Γεωγραφική Ενδειξη
Παραγωγός: Κτήμα Κώστα Λαζαρίδη

Χρώμα: Αχυροπράσινο, λαμπερό.
Αρωμα: Κυριαρχούν τα αρώματα εσπεριδοειδών, με περάσματα λεμονιού, κίτρου και γκρέιπ φρουτ, ενώ διακριτικά εμφανίζονται λευκά λουλούδια, βότανα και σησάμι.
Γεύση: Καλή δομή, δύναμη και πάχος, μαζί με μια ελαφρά αλκοολική αίσθηση, χαρακτηρίζουν αυτό το κρασί, που ολοκληρώνεται με ένα μακρύ λεμονάτο και «μεταλλικό» τελείωμα.

ASSYRTIKO SUR LIE 2009
Τοπικός Οίνος Γερανείων
Παραγωγός: Κτήμα Εύχαρις

Χρώμα: Χρυσοκίτρινο, λαμπερό.
Αρωμα: Αρκετά εξελιγμένη σύνθεση, όπου αναγνωρίζονται λεμόνι γλυκό, ροδάκινο, μπριός, ώριμο μήλο και βότανα, σε ευγενικό φόντο petrol.
Γεύση: Συμπύκνωση, δύναμη και κοφτερή οξύτητα, που του δίνει έναν αέρα αυστηρότητας. Πολυπλοκότητα, βάθος και μακρύ τελείωμα με μια αίσθηση θαλασσινής αρμύρας.

ΤΑ ΤΥΠΙΚΑ ΤΗΣ ΔΟΚΙΜΗΣ
Η δοκιμή πραγματοποιήθηκε στον χώρο σεμιναρίων της Genius in Gastronomy (geniusingastronomy.gr).
Τα δείγματα ζητήθηκαν από τους παραγωγούς και δοκιμάστηκαν όλα σε θερμοκρασία 12°C.
Μαζί μας δοκίμασε και ο Αποστόλης Πλαχούρας, οινοχόος στο Funky Gourmet.
Ευχαριστούμε την οινοχόο Μαρία Δελήτσικου για τη βοήθειά της.


http://www.tovima.gr/vimagourmet/wines/article/?aid=424390

Ενα ελληνικό κρασί στα 100 καλύτερα του κόσμου!

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=372960&dt=13/12/2010#ixzz184C2XBrN

Ενα ελληνικό κρασί βρέθηκε για πρώτη φορά στα 100 καλύτερα του κόσμου, σε σχετική λίστα του αμερικανικού περιοδικού «Wine Spectator». Το «Ασσύρτικο Κουτσιογιαννόπουλος Σαντορίνη» του ομώνυμου κτήματος που βρίσκεται στη Θήρα αποτελεί, κατά το αμερικανικό περιοδικό, τον «πρεσβευτή» της Ελλάδας στον κόσμο του κρασιού, καθώς έλαβε την 86η θέση, λαμβάνοντας 91 βαθμούς, με άριστα το 100. Είναι η πρώτη φορά που ένας ελληνικός οίνος περιλαμβάνεται στο «Top 100» της ετήσιας έκδοσης του διάσημου περιοδικού των ΗΠΑ, το οποίο, μάλιστα, είναι γνωστό για τις μυστικές γευσιγνωσίες που πραγματοποιούν οι συντάκτες του, και θεωρείται κατ' ομολογίαν το πλέον αμερόληπτο.
Διπλωματικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι το «Wine Spectator» διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της καταναλωτικής συνείδησης στον κλάδο του κρασιού, καθώς καταλαμβάνει περίοπτη θέση στις κάβες και στα πωλητήρια οίνου, ενώ όσα οινοποιεία περιλαμβάνονται στην εν λόγω λίστα το αναφέρουν ως κατόρθωμα στις διαφημιστικές καταχωρίσεις τους. Μάλιστα, τα τέσσερα γραφεία οικονομικών υποθέσεων των διπλωματικών υπηρεσιών μας στις ΗΠΑ παρατηρούν όλο και συχνότερα στον αμερικανικό Τύπο δημοσιεύματα υπέρ του ελληνικού οίνου, γεγονός το οποίο μάλλον σημαίνει ότι ήλθε η ώρα της δράσης για τους παραγωγούς της χώρας μας.
«Η επιτυχία ήλθε από το μεράκι» «Αποτελεί μια επιβράβευση για τις προσπάθειές μας όλα αυτά τα χρόνια» σημειώνει ο ιδιοκτήτης του οινοποιείου κ. Γ. Κουτσογιαννόπουλος. «Αυτή η προσπάθεια συνεχίζεται χωρίς σταματημό. Είναι μεράκι και θέμα αγάπης να ασχολείσαι με κάτι που σου αρέσει. Αν το χόμπι σου είναι η δουλειά σου, θα είσαι πάντα ευτυχισμένος. Πετάξαμε από τη χαρά μας με τη βράβευση. Σκεφθείτε ότι είμαστε ένα μικρό οινοποιείο, όπου το καλοκαίρι δουλεύουν 10 άνθρωποι και τον χειμώνα επτά» σημειώνει. Από τον αμπελώνα του παράγονται κατ' έτος περί τις 80.000 φιάλες και 50 τόνοι χύμα κρασιού. Ο οίνος συνοδεύει τον κ. Κουτσογιαννόπουλο από τα πολύ παιδικά του χρόνια, από τότε που έπαιζε κρυφτό μέσα στο οινοποιείο. «Ολες οι παιδικές αναμνήσεις είναι αμπέλια, οινοποιεία και γαϊδουράκια» λέει.
Ο κ. Κουτσογιαννόπουλος ανήκει στην τέταρτη γενιά της οικογένειας, η οποία ασχολείται με το οινοποιείο από τον 19ο αιώνα. Ολα ξεκίνησαν το 1870, όταν ο αρκάς προπάππος του, ο οποίος εμπορευόταν λάδι και πατάτες στη Σύρο, βρέθηκε λόγω των δυτικών ανέμων στη Σαντορίνη. Εκεί πούλησε όλη του την πραμάτεια και ενεπλάκη και με το κρασί. Η οικογένεια έκανε εξαγωγές Μονσάντο και υψηλής θερμοκρασίας κρασιών στην Οδησσό και στη Ρωσία ως το 1917, όταν και σταμάτησαν λόγω της Σοβιετικής Επανάστασης. Ωστόσο συνέχισε το εμπόριο προς τη Δυτική Ευρώπη και την Αίγυπτο.
Ο ζήλος της οικογένειας Κουτσογιαννοπούλου ήταν παροιμιώδης. Ο παππούς του και οι δύο αδελφοί του είχαν φθάσει σε ηλικία για στράτευση. Ωστόσο φαντάρος πήγε ο μικρότερος αδελφός για λογαριασμό και των τριών και υπηρέτησε συνολικά οκτώ έτη (!) για να μη χαθεί το πελατολόγιο και για να μη βγει η οικογένεια από το εμπόριο.
«Το κράτος να γίνει αρωγός» «Εμένα δεν με πειράζει να βάζουν μεγάλους φόρους, όμως με ενοχλεί όταν τηρούν δύο μέτρα και δύο σταθμά» υποστηρίζει ο οινοποιός. «Μακάρι και το κράτος να ήταν βοηθός και όχι χειρόφρενο. Στον χώρο του κρασιού υπάρχει πολύ μεγάλος ανταγωνισμός. Εάν υπάρχει ένας χώρος που δεν έχει “καεί”, αυτός είναι η Σαντορίνη. Στο εξωτερικό γνωρίζουν ότι έχει διαφορές από άλλα σημεία της χώρας. Ετσι σιγά σιγά η Σαντορίνη εξάγει με χαλαρούς ρυθμούς. Ωστόσο αυτό που έχει “πεθάνει” είναι η Ευρώπη. Αντίθετα, οι χώρες που έχουν προοπτική είναι η Αμερική, η Ρωσία, η Κίνα, η Ιαπωνία και η Κορέα» εξηγεί.
Η ιστορία του σαντορινιού οίνου σε ένα μουσείο «Σε εμάς, την τέταρτη γενιά, κληροδοτήθηκαν πολλά σκεύη και αντικείμενα. Μας μπήκε λοιπόν η ιδέα να δημιουργήσουμε ένα μουσείο, να τοποθετήσουμε σε σειρά κάθε μηχάνημα και σκεύος και να δούμε πώς εξελίχθηκε το κρασί της Σαντορίνης, αλλά και η ιστορία της οικογένειας» διηγείται ο κ. Κουτσογιαννόπουλος. «Πήγαμε και πήραμε και άλλα εκθέματα, τα φέραμε εδώ και ύστερα από 21 ολόκληρα χρόνια και μεγάλα ποσά επένδυσης τελειοποιήσαμε το μουσείο και δείχνουμε όλη την ιστορία του κρασιού στη Σαντορίνη» εξηγεί.
Μάλιστα, στο μουσείο εκτίθεται και το πρώτο πιεστήριο που έφεραν στη Σαντορίνη φράγκοι καλόγεροι το 1660 (!) για να το χρησιμοποιήσουν σε καθολικό μοναστήρι. Αυτό το πιεστήριο αποκτήθηκε από τον παππού του, τον Δημήτρη, ο οποίος βοηθούσε τους φράγκους καλόγερους στις συναλλαγές, διότι ήταν ένας από τους λίγους κατοίκους που γνώριζαν γραφή και ανάγνωση. «Για να τον ευχαριστήσουν, του έδωσαν ένα ξύλινο πιεστήριο, χειροποίητο και χειροκίνητο, φτιαγμένο από βελανιδιά στο Λακεντόκ της Γαλλίας» λέει.
Το μουσείο βρίσκεται σε υπόσκαφους χώρους, έχει σχήμα λαβύρινθου και διαθέτει αυτόματη ηλεκτρονική ξενάγηση σε 20 γλώσσες. «Υπάρχουν κινητά και ακίνητα ομοιώματα που δίνουν σε μεγαλύτερη έμφαση αυτό που θέλουμε να παρουσιάσουμε, καθώς και ήχοι και οσμές που αντιστοιχούν σε αυτό που βλέπεις» λέει ο κ. Κουτσογιαννόπουλος. Οπως εξηγεί, πρόκειται για ένα «έξυπνο» μουσείο, καθώς όλα λειτουργούν με φωτοκύτταρα και αισθητήρες. «Η τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει τον επισκέπτη να πάρει πληροφορίες σε μήκος 300 και βάθος οκτώ μέτρων κάτω από την επιφάνεια της γης!» καταλήγει.
Το παλαιότερο Βινσάντο της γης «Αυτή τη στιγμή έχουμε το παλαιότερο Βινσάντο του κόσμου, παραγωγής 1959. Ο πατέρας μου το είχε φυλάξει σε ένα βαρέλι και το εμφιαλώσαμε για να το σώσουμε. Αυτό το κρασί είναι το μοναδικό που μπορείς να παλαιώσεις για περισσότερο από 100 χρόνια και να συνεχίζει να δίνει περισσότερες γεύσεις και αρώματα χωρίς να χαλάει» σημειώνει ο κ. Κουτσογιαννόπουλος. Και η τιμή πώλησης; Αν βγουν σε πλειστηριασμό 40 φιάλες των 375 ml, υπολογίζεται ότι μπορεί να «χτυπήσει» 8.000-9.000 ευρώ ανά φιάλη! «Δεν θα ήθελα να το πουλήσω, προτιμώ να μας μείνει και κάθε γενιά να ανοίγει από ένα μπουκάλι» λέει.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=372960&dt=13/12/2010#ixzz184aIbXJb