Ακραίας μορφής καιρικά φαινόμενα στη Σαντορίνη

Ακραία καιρικά φαινόμενα στη Σαντορίνη ( 16-12-2010)

Ακραία καιρικά φαινόμενα εχθες το βράδυ στη Σαντορίνη  Οι φωτογραφίες είναι χαρακτηριστικές

Ένας Εναερίτης της Δ.Ε.Η. επί το έργο.... Χίλια Μπράβο σε όλους

Άγιος Ελευθέριος Παλιό χωριό Επισκοπής ( Μέσα Γωνιά)

 

http://armenisths.blogspot.com/2010/12/blog-post_9130.html

Σκέψεις για την Υγεία στη Σαντορίνη

Τον τελευταίο καιρό υπήρχε μια θλιβερή ανακοίνωση από τους υπαλλήλους του Προγράμματος στο σπίτι  με βασικό σκοπό την συνέχιση του προγράμματος.  Η επιστολή τους πρέπει να είναι ο βασικός σχολιασμός όχι  παράλευρα σχόλια…… Το πρόγραμμα ''Βοήθεια στο σπίτι'' είναι ένα πρόγραμμα κοινωνικής προστασίας που έχει στόχο την παροχή συστηματικής και οργανωμένης Πρωτοβάθμιας Κοινωνικής Φροντίδας στα ηλικιωμένα άτομα και άτομα με ειδικές ανάγκες. Το πρόγραμμα υλοποιείται από τους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης. Απευθύνεται σε άτομα της τρίτης ηλικίας που δεν αυτοεξυπηρετούνται πλήρως και άτομα με κινητικές δυσλειτουργίες και ειδικά προβλήματα, με προτεραιότητα αυτούς που ζουν μόνοι τους ή δεν έχουν την πλήρη φροντίδα της οικογένειας ή που το εισόδημά τους δεν τους επιτρέπει να εξασφαλίσουν τις απαιτούμενες υπηρεσίες για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους.

Ο νέος Δήμαρχος Θήρας καθώς και όλοι οι Υπεύθυνοι ( δημοτικοί Σύμβουλοι, Περιφερειακοί κ.ο.κ) οφείλουν να σταθούν δίπλα σε κάποια από τα σημεία τα οποία και εμείς προσπαθούμε να υπενθυμίσουμε……… Το «Βοήθεια στο Σπίτι»είναι ένα από αυτά τα προγράμματα,  και πρέπει να απλωθεί σε όλη τη Σαντορίνη γιατί υπάρχει ανάγκη, όχι μόνο από πλευράς προγράμματος αλλά και από εθελοντικής βοήθειας στη στήριξη των γερόντων της Σαντορίνης.

Ένα από τα επιπλέον θέματα είναι  και αυτό της Ψυχολογικής υποστήριξης –στήριξης σε  οποιονδήποτε το έχει ανάγκη. Φυσικά είναι πάρα πολύ δύσκολο  σε μια τόσο μικρή κοινωνία και κλειστή ειδικά το χειμώνα να μπορέσει οποιοσδήποτε το έχει ανάγκη να ζητήσει βοήθεια ψυχολογική. Το χουμε πει…. «θα μας δουν να πηγαίνουμε σε ψυχολόγο;Μη και κακό!!!...» Υπάρχουν όμως λύσεις αρκετές ( ανώνυμη ψυχολογική βοήθεια κ.ο.κ). Υπάρχει ΜΕΓΑΛΗ ανάγκη για  ψυχολογική υποστήριξη σε πολλές ηλικιακες ομάδες της Σαντορίνης.  Αν μπορέσει η Σαντορίνη καιγίνει «¨γροθιά» και πάλι σαν κοινωνία  θα απαλειφθουν ή θα μειωθούν και διάφορες  αντεγκληματικές πράξεις που έχουν παρουσιαστεί στο νησί.

Επιπλέον ο νέος Δήμαρχος Σαντορίνης και οι νέοι «διοικούντες»οφείλουν να στηρίξουν ψυχή τε και σώματι την επίσπευση της δημιουργίας του Νέου Νοσοκομείου Σαντορίνης ( για το οποίο έχω προτείνει εδώ και καιρό ότι πρέπει να ονομαστεί σε Γενικό Νοσοκομείο Σαντορίνης:Αντώνης Κονταράτος….)  καθώς και στη δημιουργία Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας  για την αποσυμφόρηση του Κέντρου Υγείας. Τελευταία ακούω πολλούς  να συζητάνε την μη εκτέλεση από πλευράς χρόνου και οικονομίας  του Νοσοκομείου Σαντορίνης. Όλοι ανεξαιρετως πρέπει να βοηθήσουμε ώστε να γίνει το Νοσοκομείο Σαντορίνης,…. –Θυμηθείτε πόση δυναμική είχε  η προσπάθεια των ανθρώπων για να βρεθεί ο χώρος για το νέο νοσοκομείο. Πόσο δε μάλλον που είναι υπεραναγκαία η ύπαρξή του Νοσοκομείου….. Ένα από τα τμήματα του Νέου Νοσοκομείου είναι και ο Τομέας της Αιμοκάθαρσης για τον οποίο ποιος δεν γνωρίζει ότι στη Σαντορίνη ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού έχει τέτοιου είδους ανάγκη…..

Η Σαντορίνη και κυρίως οι επόμενες γενιές κατοίκων του νησιού πρέπει να είναι ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ για την Τράπεζα αίματος Σαντορίνης. Ο Ιδιαίτερος ΣΑΝΤΟΡΙΝΙΟΣ κ. Μηνάς ΜαΊνας και όλοι όσοι έχουν στηρίξει την οργάνωση της ιδιαίτερης «Τράπεζας» έχουν δώσει όλη τους την ψυχή για το έργο αυτό και γι αυτό πρέπει να συνεχιστει.  Θα ήθελα όμως να προτείνω το εξης Αντί για 2 φορές το χρόνο να γίνεται κάθε 2-3 μήνες και όχι σε συγκεκριμένους χώρους αλλά σε ΚΑΘΕ χωριό. Μ αυτό τον τρόπο θα γίνει βίωμα στη φιλοσοφία των κατοίκων του νησιού, ( έστω και ένα φυαλλίδιο αίματος κάθε 2-3 μήνες θα είναι υπεραρκετό), καθώς και  το γεγονός ότι στην περίπτωση που θα είναι αναγκαίο δεν θα υπάρχει πρόβλημα…….

Επίσης Καλό θα είναι κάποια στιγμή να αναπτυχθεί και στα σχολεία η έννοια της ιστορικής προσέγγισης της Υγείας στη Σαντορίνη ( υπάρχουν ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ γι αυτό –και εμείς θα προσπαθούμε να τις αναδείξουμε) ώστε να μπορέσουν οι νέοι της Σαντορίνης να γνωρίσουν τα σημεία αυτά. Αναφέρομαι φυσικά στο λεπροκομείο της Σαντορίνης, στην ιστορία του Πτωχοκομείου  στο αντιτραχωματικό σχολείο κ..ο.κ….-Αλλά γι αυτό θα επανέλθουμε……

Η Υγεία στη Σαντορίνη πρέπει να γίνει Ένα από τα σημεία στα οποία ΟΛΟΙ πρέπει να σταθούμε κοντά……… Και όλοι μας ξέρουμε το λόγο  ….

Ενα ελληνικό κρασί στα 100 καλύτερα του κόσμου!

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=372960&dt=13/12/2010#ixzz184C2XBrN

Ενα ελληνικό κρασί βρέθηκε για πρώτη φορά στα 100 καλύτερα του κόσμου, σε σχετική λίστα του αμερικανικού περιοδικού «Wine Spectator». Το «Ασσύρτικο Κουτσιογιαννόπουλος Σαντορίνη» του ομώνυμου κτήματος που βρίσκεται στη Θήρα αποτελεί, κατά το αμερικανικό περιοδικό, τον «πρεσβευτή» της Ελλάδας στον κόσμο του κρασιού, καθώς έλαβε την 86η θέση, λαμβάνοντας 91 βαθμούς, με άριστα το 100. Είναι η πρώτη φορά που ένας ελληνικός οίνος περιλαμβάνεται στο «Top 100» της ετήσιας έκδοσης του διάσημου περιοδικού των ΗΠΑ, το οποίο, μάλιστα, είναι γνωστό για τις μυστικές γευσιγνωσίες που πραγματοποιούν οι συντάκτες του, και θεωρείται κατ' ομολογίαν το πλέον αμερόληπτο.
Διπλωματικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι το «Wine Spectator» διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της καταναλωτικής συνείδησης στον κλάδο του κρασιού, καθώς καταλαμβάνει περίοπτη θέση στις κάβες και στα πωλητήρια οίνου, ενώ όσα οινοποιεία περιλαμβάνονται στην εν λόγω λίστα το αναφέρουν ως κατόρθωμα στις διαφημιστικές καταχωρίσεις τους. Μάλιστα, τα τέσσερα γραφεία οικονομικών υποθέσεων των διπλωματικών υπηρεσιών μας στις ΗΠΑ παρατηρούν όλο και συχνότερα στον αμερικανικό Τύπο δημοσιεύματα υπέρ του ελληνικού οίνου, γεγονός το οποίο μάλλον σημαίνει ότι ήλθε η ώρα της δράσης για τους παραγωγούς της χώρας μας.
«Η επιτυχία ήλθε από το μεράκι» «Αποτελεί μια επιβράβευση για τις προσπάθειές μας όλα αυτά τα χρόνια» σημειώνει ο ιδιοκτήτης του οινοποιείου κ. Γ. Κουτσογιαννόπουλος. «Αυτή η προσπάθεια συνεχίζεται χωρίς σταματημό. Είναι μεράκι και θέμα αγάπης να ασχολείσαι με κάτι που σου αρέσει. Αν το χόμπι σου είναι η δουλειά σου, θα είσαι πάντα ευτυχισμένος. Πετάξαμε από τη χαρά μας με τη βράβευση. Σκεφθείτε ότι είμαστε ένα μικρό οινοποιείο, όπου το καλοκαίρι δουλεύουν 10 άνθρωποι και τον χειμώνα επτά» σημειώνει. Από τον αμπελώνα του παράγονται κατ' έτος περί τις 80.000 φιάλες και 50 τόνοι χύμα κρασιού. Ο οίνος συνοδεύει τον κ. Κουτσογιαννόπουλο από τα πολύ παιδικά του χρόνια, από τότε που έπαιζε κρυφτό μέσα στο οινοποιείο. «Ολες οι παιδικές αναμνήσεις είναι αμπέλια, οινοποιεία και γαϊδουράκια» λέει.
Ο κ. Κουτσογιαννόπουλος ανήκει στην τέταρτη γενιά της οικογένειας, η οποία ασχολείται με το οινοποιείο από τον 19ο αιώνα. Ολα ξεκίνησαν το 1870, όταν ο αρκάς προπάππος του, ο οποίος εμπορευόταν λάδι και πατάτες στη Σύρο, βρέθηκε λόγω των δυτικών ανέμων στη Σαντορίνη. Εκεί πούλησε όλη του την πραμάτεια και ενεπλάκη και με το κρασί. Η οικογένεια έκανε εξαγωγές Μονσάντο και υψηλής θερμοκρασίας κρασιών στην Οδησσό και στη Ρωσία ως το 1917, όταν και σταμάτησαν λόγω της Σοβιετικής Επανάστασης. Ωστόσο συνέχισε το εμπόριο προς τη Δυτική Ευρώπη και την Αίγυπτο.
Ο ζήλος της οικογένειας Κουτσογιαννοπούλου ήταν παροιμιώδης. Ο παππούς του και οι δύο αδελφοί του είχαν φθάσει σε ηλικία για στράτευση. Ωστόσο φαντάρος πήγε ο μικρότερος αδελφός για λογαριασμό και των τριών και υπηρέτησε συνολικά οκτώ έτη (!) για να μη χαθεί το πελατολόγιο και για να μη βγει η οικογένεια από το εμπόριο.
«Το κράτος να γίνει αρωγός» «Εμένα δεν με πειράζει να βάζουν μεγάλους φόρους, όμως με ενοχλεί όταν τηρούν δύο μέτρα και δύο σταθμά» υποστηρίζει ο οινοποιός. «Μακάρι και το κράτος να ήταν βοηθός και όχι χειρόφρενο. Στον χώρο του κρασιού υπάρχει πολύ μεγάλος ανταγωνισμός. Εάν υπάρχει ένας χώρος που δεν έχει “καεί”, αυτός είναι η Σαντορίνη. Στο εξωτερικό γνωρίζουν ότι έχει διαφορές από άλλα σημεία της χώρας. Ετσι σιγά σιγά η Σαντορίνη εξάγει με χαλαρούς ρυθμούς. Ωστόσο αυτό που έχει “πεθάνει” είναι η Ευρώπη. Αντίθετα, οι χώρες που έχουν προοπτική είναι η Αμερική, η Ρωσία, η Κίνα, η Ιαπωνία και η Κορέα» εξηγεί.
Η ιστορία του σαντορινιού οίνου σε ένα μουσείο «Σε εμάς, την τέταρτη γενιά, κληροδοτήθηκαν πολλά σκεύη και αντικείμενα. Μας μπήκε λοιπόν η ιδέα να δημιουργήσουμε ένα μουσείο, να τοποθετήσουμε σε σειρά κάθε μηχάνημα και σκεύος και να δούμε πώς εξελίχθηκε το κρασί της Σαντορίνης, αλλά και η ιστορία της οικογένειας» διηγείται ο κ. Κουτσογιαννόπουλος. «Πήγαμε και πήραμε και άλλα εκθέματα, τα φέραμε εδώ και ύστερα από 21 ολόκληρα χρόνια και μεγάλα ποσά επένδυσης τελειοποιήσαμε το μουσείο και δείχνουμε όλη την ιστορία του κρασιού στη Σαντορίνη» εξηγεί.
Μάλιστα, στο μουσείο εκτίθεται και το πρώτο πιεστήριο που έφεραν στη Σαντορίνη φράγκοι καλόγεροι το 1660 (!) για να το χρησιμοποιήσουν σε καθολικό μοναστήρι. Αυτό το πιεστήριο αποκτήθηκε από τον παππού του, τον Δημήτρη, ο οποίος βοηθούσε τους φράγκους καλόγερους στις συναλλαγές, διότι ήταν ένας από τους λίγους κατοίκους που γνώριζαν γραφή και ανάγνωση. «Για να τον ευχαριστήσουν, του έδωσαν ένα ξύλινο πιεστήριο, χειροποίητο και χειροκίνητο, φτιαγμένο από βελανιδιά στο Λακεντόκ της Γαλλίας» λέει.
Το μουσείο βρίσκεται σε υπόσκαφους χώρους, έχει σχήμα λαβύρινθου και διαθέτει αυτόματη ηλεκτρονική ξενάγηση σε 20 γλώσσες. «Υπάρχουν κινητά και ακίνητα ομοιώματα που δίνουν σε μεγαλύτερη έμφαση αυτό που θέλουμε να παρουσιάσουμε, καθώς και ήχοι και οσμές που αντιστοιχούν σε αυτό που βλέπεις» λέει ο κ. Κουτσογιαννόπουλος. Οπως εξηγεί, πρόκειται για ένα «έξυπνο» μουσείο, καθώς όλα λειτουργούν με φωτοκύτταρα και αισθητήρες. «Η τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει τον επισκέπτη να πάρει πληροφορίες σε μήκος 300 και βάθος οκτώ μέτρων κάτω από την επιφάνεια της γης!» καταλήγει.
Το παλαιότερο Βινσάντο της γης «Αυτή τη στιγμή έχουμε το παλαιότερο Βινσάντο του κόσμου, παραγωγής 1959. Ο πατέρας μου το είχε φυλάξει σε ένα βαρέλι και το εμφιαλώσαμε για να το σώσουμε. Αυτό το κρασί είναι το μοναδικό που μπορείς να παλαιώσεις για περισσότερο από 100 χρόνια και να συνεχίζει να δίνει περισσότερες γεύσεις και αρώματα χωρίς να χαλάει» σημειώνει ο κ. Κουτσογιαννόπουλος. Και η τιμή πώλησης; Αν βγουν σε πλειστηριασμό 40 φιάλες των 375 ml, υπολογίζεται ότι μπορεί να «χτυπήσει» 8.000-9.000 ευρώ ανά φιάλη! «Δεν θα ήθελα να το πουλήσω, προτιμώ να μας μείνει και κάθε γενιά να ανοίγει από ένα μπουκάλι» λέει.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=372960&dt=13/12/2010#ixzz184aIbXJb

Ποίηση - Σαντορίνη - Σκέψεις....

Διαβάζοντας το υπέροχο ποίημα του Σεφέρη " Όπου και να πάω η Ελλάδα με πληγώνει" του Γ. Σεφέρη....στάθηκα και όχι άδικα στο παρακάτω

Στη Σαντορίνη αγγίζοντας νησιά που βουλιάζαν
ακούγοντας να παίζει ένα σουραύλι κάπου στις αλαφρόπετρες
μου κάρφωσε το χέρι στην κουπαστή μια σαΐτα τιναγμένη ξαφνικά
από τα πέρατα μιας νιότης βασιλεμένης.

Νομίζω ότι ο μεγας Ποιητής μας τα λέει και πάλιόλα.....

Εσείς τι σκέφτεστε????

Vinsanto Σαντορίνης

 άρθρο του Νικόλαου Βαρβαρήγου,

Το νησί Σαντορίνη ή Θήρα βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο του  Αιγαίου πελάγους, στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Κυκλάδων. Απέχει από τον Πειραιά 128 ναυτικά μίλια και 63 ναυτικά μίλια από τη Κρήτη. Η έκταση της είναι 73 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Η Σαντορίνη θα παρέμενε αφανής και άσημη, όπως τόσα άλλα νησιά, αν η φύση δεν την προίκιζε με τα τόσο σπάνια και παράδοξα ηφαιστειακά φαινόμενα. Το ηφαίστειο είναι η συμφορά μα και η ευλογία της Σαντορίνης. Συμφορά γιατί το νησί άλλοτε ήταν στρογγυλό και είχε το όνομα «Στρογγύλη», κατάφυτο από ελαιώνες. 3.500 χρόνια πριν, μια τρομακτική έκρηξη βύθισε το μεγαλύτερο μέρος του νησιού σχηματίζοντας την ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους «Καλντέρα». Ό,τι απέμεινε χωρίστηκε σε τρία κομμάτια και απετέλεσε ένα μισοφέγγαρο, τη σημερινή Σαντορίνη, τη Θηρασιά και το Ασπρονήσι. Ανάμεσα στα τρία αυτά νησιά το ηφαίστειο σταδιακά δημιούργησε καινούρια νησάκια, την παλιά και τη Νέα Καμένη (όπου και ο κρατήρας), και άλλα μικρότερα. Όλο της το έδαφος είναι γέννημα του ηφαιστείου, γι’ αυτό και τα προϊόντα της έχουν εξαιρετική νοστιμιά, το κρασί, τα ντοματάκια, η φάβα, τα λιγοστά λαχανικά και χορταρικά. Αυτή είναι η ανταπόδοση για τις συμφορές που υπέφερε.

Ξεχωριστή θέση στα προϊόντα της Σαντορίνης κατέχει το κρασί της, και ιδιαίτερα το περίφημο γλυκό «Vinsanto». Λίγα κρασιά έχουν διατηρηθεί στην ίδια μορφή σήμερα σε σχέση με την μορφή και τον τρόπο παραγωγής τους στους αρχαίους ελληνικούς χρόνους. Με την γλυκιά γεύση στο στόμα ο Ησίοδος έγραφε τον 7^ο αιώνα π.Χ. «Άπλωσε τα σταφύλια δέκα μερόνυχτα στον ήλιο και πέντε στη σκιά» προδίδοντας την αρχαία συνταγή της οινοποίησης τους. Ο οίνος Vinsanto έρχεται να μας γλυκάνει με την ίδια αυτή γεύση των οίνων «πάσσο» των συμποσίων του Πλάτωνος και του Σωκράτη που έπιναν στην αρχή ως άκρατο οίνο.

Οι Ενετοί κατακτητές του νησιού τον 12^ο  αιώνα αναβάπτισαν τον οίνο αυτό αποδίδοντας με λατινικούς όρους την έκφραση "οίνος της Σαντορίνης" (vino di Santorini), ως vino santo και στη συνέχεια Vinsanto (vin-οίνος της santo-Σαντορίνης). Με το όνομα αυτό ο Vinsanto  ταξίδεψε στα λιμάνια της Κωνσταντινούπολης, της Ρωσίας, της Τεργέστης, της Αγκόνας, της Βενετίας. Το περίφημο αυτό γλυκό κρασί που εκδηλώνει τη μοναδικότητα της Σαντορίνης, συμπλήρωνε τις γευστικές πανδαισίες των αρχόντων του Μεσαίωνα και αποτελούσε για πολλούς αιώνες τη "θεία μετάληψη" σε όλα τα δισκοπότηρα της Ορθόδοξης εκκλησίας Πασών των Ρωσιών.

Πρώτη αναφορά του όρου Vinsanto έχουμε το έτος 1729, όταν σε επιστολή τους προς τον Καθολικό Επίσκοπο του νησιού, καραβοκύρηδες γράφουν ότι ένα πειρατικό καράβι κούρσεψε δυο σαντορινιά καΐκια και πήραν δέκα βαρέλες κρασί και πέντε βαρέλες Vinsanto.

Το Vinsanto παραδοσιακά μπορεί να είναι λευκό ή κόκκινο ανάλογα με την ποικιλιακή του σύσταση. ΟΠΑΠ όμως θεωρείται μόνο το λευκό Vinsanto για την παρασκευή του οποίου, επιλέγονται καλά ωριμασμένα σταφύλια της ποικιλίας Ασύρτικο (τουλάχιστον 51%), και των ποικιλιών Αηδάνι, Αθήρι και σε μικροποσότητες των λευκών «ξενόλογων» που καλλιεργούνται παραδοσιακά στο σύμπλεγμα των νησιών Θήρα και Θηρασία όπως Γαιδουριά, Κατσανό, Πλατάνι κ.α.. Στη συνέχεια για 7 με 10 ημέρες ακολουθεί η περίοδος του λιασίματος κάτω από τον ζεστό Αυγουστιάτικο ήλιο. Το γλεύκος των σταφυλιών πριν το λιάσιμο έχει ελάχιστη περιεκτικότητα σε σάκχαρα 260 gr/l, μετά δε το λιάσιμο 370 gr/l. Ακολουθεί προσεκτικό σπάσιμο και πίεση των σταφυλιών και ξεκινά η αργή ζύμωση που ελέγχεται καθημερινά. Λόγω της μεγάλης περιεκτικότητας σε σάκχαρα η ζύμωση σταματά πρόωρα και δίνει ένα φυσικώς γλυκό κρασί χωρίς προσθήκη αλκοόλης. Μετά τη διακοπή της ζύμωσης, ο οίνος έχει φυσικό αποκτημένο αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 9% vol και ολικό αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 21% vol. 

Σύμφωνα με την 235309/2002 απόφαση Υπ. Γεωργίας που έβαλε σε νέα βάση τους οίνους ΟΠΑΠ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ, το προαναφερθέν προϊόν είναι Οίνος Φυσικώς Γλυκύς Λιαστός. Το  Vinsanto όμως μπορεί να είναι και Οίνος Λικέρ από λιασμένα σταφύλια. Αυτός παράγεται από τον φυσικώς γλυκύ λιαστό οίνο με προσθήκη ουδέτερης αλκοόλης 96% vol ή αποστάγματος 52%-88% vol αμφοτέρων αμπελοοινικής προέλευσης. Η προσθήκη αυτή πρέπει να γίνει μέχρι την 31^η Μαΐου του αμέσως επόμενου της παραγωγής έτους. Ο κτηθείς αλκοολικός τίτλος του Vinsanto λικέρ πρέπει να είναι πάνω από 15% vol, ενώ ο ολικός πάνω από 21% vol.

 Στην συνέχεια το κρασί ωριμάζει σε δρύινα βαρέλια για τουλάχιστον 24 μήνες. Ο χρόνος μειλίχιος ευεργέτης του Vinsanto, του προσθέτει ανεκτίμητη αξία αρωμάτων και γεύσης καθώς αναπαύεται γαλήνια στις σκοτεινές κάβες των νησιών.

Οι ενδείξεις παλαίωσης των οίνων Vinsanto αναγράφονται ως εξής:

• Εσοδεία Υ, όταν πρόκειται για μια μόνο εσοδεία του Υ έτους και εφ’ όσον έχει συμπληρωθεί η διετία της ελάχιστης υποχρεωτικής οξειδωτικής παλαίωσης.
• Χ ετών παλαίωσης όπου Χ τα χρόνια της ελάχιστης προαιρετικής οξειδωτικής παλαίωσης, τα οποία ορίζονται σε 4, 8, 12, 16 και επόμενα, με διαφορά τεσσάρων ετών μεταξύ των.

Υποχρεωτική είναι και η αναγραφή του έτους εμφιάλωσης στην κύρια ή στη βοηθητική ετικέτα.

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, στις ετικέτες και τα μέσα συσκευασίας, η ονομασία Vinsanto γράφεται πάντοτε με γράμματα του λατινικού αλφαβήτου του ιδίου τύπου και χρώματος, ώστε να αποτελούν ενιαίο σύνολο. Εντούτοις, στα δελτία προβολής και διαφήμισης που απευθύνονται στον Έλληνα καταναλωτή, η ονομασία αυτή μπορεί να γράφεται και με γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου, δηλαδή: Βινσάντο.

Ένα ποτήρι Vinsanto είναι το θησαύρισμα των χυμών μας ολόκληρης αμπελιάς, όπως λένε οι ντόπιοι, λόγω της μικρής απόδοσης των αμπελιών αλλά και της διαδικασίας του λιασίματος που συμπυκνώνει τα σταφύλια. Η επίδραση του ήλιου προσδίδει ευεργετικά αποτελέσματα και σ’ αυτόν οφείλεται κατά ένα μέρος η πολυπλοκότητα του Vinsanto.

  Το χρώμα του μοναδικού αυτού κρασιού στην αρχή είναι πορτοκαλοκίτρινο με χρυσαφί ανταύγειες και θυμίζει έντονα το χρώμα του ηλιοβασιλέματος από την Οία. Όσο περνούν τα χρόνια όμως στο βαρέλι, οι ανταύγειες γίνονται καφέ. Ένα Vinsanto βαθειάς παλαίωσης παίρνει βαθύ σκούρο χρώμα που ξεγελά πολλούς για την ποικιλιακή του σύνθεση, χαρακτηρίζοντάς το σαν ερυθρό οίνο.

Το άρωμά του πρωτόγνωρο, είναι έντονο και πολύπλοκο, με πρωτεύοντα τα χαρακτηριστικά της παλαίωσης, των μπαχαρικών, του μελιού και της σταφίδας ενώ δευτερευόντως συνοδεύουν λεμονανθή.

Η γλυκιά γεύση είναι καμιά φορά έντονη που όμως ισορροπείται επιτυχώς με την οξύτητα της ποικιλίας. Ένα κρασί στρογγυλό, βελούδινο, πλούσιο που προσπαθεί να ξεγελάσει τη γλώσσα μεταξύ μελιού και λεμονιού. Η επίγευσή του είναι ιδιαίτερα μακριά και αρωματική.

Σερβίρεται κρύο στους 10^ο C. Πίνεται ευχάριστα σαν απεριτίφ, μπορεί όμως κάλλιστα να συνοδεύσει δυνατά τυριά αλλά και το επιδόρπιό σας.

Το περίφημο αυτό γλυκό κρασί εκδηλώνει τη μοναδικότητα της Σαντορίνης. Σήμερα κάθε επισκέπτης του νησιού μένει έκπληκτος δοκιμάζοντας για πρώτη φορά αυτό το πληθωρικό, πολύπλοκο και αυθεντικό κρασί, γιατί όμοιό του δύσκολα μπορεί να βρει στον τόπο του.

Αφεθείτε λοιπόν και σεις χωρίς αναστολές στο γλυκό εθισμό της γεύσης του εξαίρετου Vinsanto που θα σας κυριεύσει.

Y.Γ Καλλιστορώντας: Ευχαριστούμε Θερμά τον κ. Νίκο Βαρβαρήγο για την παραχώρηση του άρθρου του