Ακρωτήρι 2005 - 2010

Ακρωτήρι ένας πλούτος.... κλειστός!!!


"Ένας άνθρωπος έχασε τη ζωή του και έξι άλλοι τραυματίστηκαν, όταν καταπλακώθηκαν από τμήμα του στεγάστρου του αρχαιολογικού χώρου στο Ακρωτήρι Σαντορίνης, που κατέρρευσε το μεσημέρι της Παρασκευής." έτσι ξεκίναγε η είδηση στο ειδησεογραφικό portal in.gr στις 23/9/2005. Και όμως είναι αλήθεια 5 χρόνια κλειστό το Ακρωτήρι... 5 χρόνια οι θηραυροί του Ακρωτηρίου στο χρονοντούλαμπο .... Κανείς δεν μπορεί να θαυμάσει το μεγαλείο της πόλης του 17ου αιώνα π.Χ. Από τότε πέρασαν πολλά...από τότε το νησί δεν θέλει να ηρεμήσει... Συνέβη και το θέμα με το SeaDiamond και όλος ο κόσμος εστράφη στις θάλασσες της Σαντορίνης και όχι στο κλειστό Ακρωτήρι... Πλήθος συζητήσεων φυλαδίων οργανώσεων κ.ο.κ. Πλήθος ερευνών για το αν οι θάλασσες της Σαντορίνης είναι καθαρές ( αλήθεια ποιός έχει κάνει μπάνιο ΠΟΤΕ στο σημείο που βυθίστηκε το SeaDiamond? Μάλλον κάποιοι ξεχνούν το βασικότερο οτι η Θάλασσα δεν είναι η μπανιέρα του σπιτιού μας... αλλά είναι Θ Α Λ Α Σ Σ Α... Η θάλασσα της Σαντορίνης είναι και θα παραμείνει για πολύ καιρό καθαρή.....) Και το Ακρωτήρι σίγουρα θα μονολογεί σαν μικρό παιδί; " Και εμένα; γιατί δεν με παίζουν εμένα μαμα- Θήρα; Τί κακό τους έκανα; Γιατί με ξέχασαν; Σάμπως δεν τους πρόσφερα 40 χρόνια ΠΛΟΥΤΟ πολιτισμικό; Θέλω να τους πω ότι έχω να τους προσφέρω και άλλα πολλά άλλα... Γιατί δεν μ ακούνε; Γιατί δεν έρχονται να με αγγίξουν ; Με ντρέπονται; Εγώ δεν δικαιούμαι λίγο συντροφιά; Μια πορεία ρε αδερφέ; Εμένα με είχανε και πριν το SeaDiamond γιατί με ξεχνούνε; " Αντε τώρα να απαντήσεις μαμα - Θήρα στο παιδί σου!!! και τι να του απαντήσεις; Αλήθεια για πόσο καιρό θα μείνει ακόμα κλειστό το Ακρωτήρι; αλήθεια για πόσο καιρό θα πηγαίνουν οι tour operators κόσμο στο Ακρωτήρι θα τους λένε ότι εδώ είναι οι ανασκαφές και τέλος; Αλήθεια πως θα φαινόταν στον πρωτεργάτη των ανασκαφών Σπύρο Μαρινάτο ότι ο χώρος είναι κλειστός; Αλήθεια πόσα παιδιά από τα Δημοτικά Σχολεία ΕΝΩ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ να μάθουν την τοπική τους ιστορία ΔΕΝ τους αφήνουν; Και τώρα; Τόσα ευρήματα θα μείνουν στις αποθήκες τους; Κάντε κάτι !!!!!!! Ας προσπαθήσουμε όλοι να πιέσουμε να γίνει κάτι; Ας προσπαθήσουμε όλοι να φωνάξουμε ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙ ΡΕ!!! Τα ευρήματα ας μην μένουν στις αποθήκες ας γίνει ένας επιπλέον χώρος ΜΕ ΠΑΡΟΔΙΚΕΣ 6ΜΗΝΙΕΣ εκθέσεις για να βλέπει όλος ο κόσμος τι υπέροχοι ΣΑΝΤΟΡΙΝΙΟΙ που ήταν οι παλιοί κάτοικοι του Ακρωτηρίου... Έτσι για να πούμε ότι δικαιωθήκαμε.... Έτσι για να πούμε στο Ακρωτήρι...ΈΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για όσα μας έχεις προσφέρει ΔΕΝ ΣΕ ΞΕΧΑΣΑΜΕ!!! ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΕ ΞΕΧΝΑΜΕ....

( o αίγαγρος ο χρυσός βρέθηκε στο Ακρωτήρι δείγμα του πλούτου της περιόδου. Τώρα εκτίθεται στο Προιστορικό Μουσείο ( ΜΆΘΕΤΕ ΝΑ ΤΟ ΛΕΤΕ ΣΩΣΤΑ. ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙ ΛΕΓΕΤΑΙ ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ) Πόσοι τέτοιοι αίγαγροι για πχ δεν θα μπορούσαν να είχαν βρεθεί εδώ και 5 χρόνια που έχει κλείσει το Ακρωτήρι.....

Γιώργος Σεφέρης - Σαντορίνη

Καλή χρονιά γεμάτη χαρά ζωή, ελπίδα,!!!

Γυμνοπαιδία A΄. Σαντορίνη

Σκύψε αν μπορείς στη θάλασσα τη σκοτεινή ξεχνώντας τον ήχο μιας φλογέρας πάνω σε πόδια γυμνά που πάτησαν τον ύπνο σου στην άλλη ζωή τη βυθισμένη. Γράψε αν μπορείς στο τελευταίο σου όστρακο τη μέρα τ' όνομα τον τόπο και ρίξε το στη θάλασσα για να βουλιάξει. Bρεθήκαμε γυμνοί πάνω στην αλαφρόπετρα κοιτάζοντας τ' αναδυόμενα νησιά κοιτάζοντας τα κόκκινα νησιά να βυθίζουν στον ύπνο τους, στον ύπνο μας. Eδώ βρεθήκαμε γυμνοί κρατώντας τη ζυγαριά που βάραινε κατά το μέρος της αδικίας. Φτέρνα της δύναμης θέληση ανίσκιωτη λογαριασμένη αγάπη στον ήλιο του μεσημεριού σχέδια που ωριμάζουν, δρόμος της μοίρας με το χτύπημα της νέας παλάμης στην ωμοπλάτη· στον τόπο που σκορπίστηκε που δεν αντέχει στον τόπο που ήταν κάποτε δικός μας βουλιάζουν τα νησιά σκουριά και στάχτη. Bωμοί γκρεμισμένοι κι οι φίλοι ξεχασμένοι φύλλα της φοινικιάς στη λάσπη. Άφησε τα χέρια σου αν μπορείς, να ταξιδέψουν εδώ στην κόχη του καιρού με το καράβι που άγγιξε τον ορίζοντα. Όταν ο κύβος χτύπησε την πλάκα όταν η λόγχη χτύπησε το θώρακα όταν το μάτι γνώρισε τον ξένο και στέγνωσε η αγάπη μέσα σε τρύπιες ψυχές· όταν κοιτάζεις γύρω σου και βρίσκεις κύκλο τα πόδια θερισμένα κύκλο τα χέρια πεθαμένα κύκλο τα μάτια σκοτεινά· όταν δε μένει πια ούτε να διαλέξεις το θάνατο που γύρευες δικό σου, ακούγοντας μια κραυγή ακόμη και του λύκου την κραυγή, το δίκιο σου· άφησε τα χέρια σου αν μπορείς να ταξιδέψουν ξεκόλλησε απ' τον άπιστο καιρό και βούλιαξε, βουλιάζει όποιος σηκώνει τις μεγάλες πέτρες.

(από τα Ποιήματα, Ίκαρος 1974) http://www.snhell.gr/anthology/content.asp?id=268&author_id=44 ( στην παραπάνω σελίδα υπάρχει και μία ανέκδοτη ηχογράφηση του ποιήματος από την Kαράλη Tόνια, 1962

Santorini - Orchestra of Colours play Gioconda's Smile

more about "Santorini - Orchestra of Colours play...", posted with vodpod

Χατζηδάκης - Πασπαλά: Τώρα που πας στην ξενιτιά

more about "Χατζηδάκης - Πασπαλά: Τώρα που πας στ...", posted with vodpod

YANNI --Santorini / one man's dream(live at the Acropolis)

more about "YANNI --Santorini / one man's dream(l...", posted with vodpod

Προβολή Θήρα - Σαντορίνη σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Έθιμα της Πρωτοχρονιας

" Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά..."

Το πρωί της Πρωτοχρονιάς υπήρχε ένα παλιό έθιμο που οι ρίζες του φθάνουνε στους βυζαντινούς χρόνους. Όλα τα παιδιά του δημοτικού σχολείου έπρεπε μετά τη λειτουργία να πάνε την "καληχέρα" στο δάσκαλό τους και να του πουνε τα χρόνια πολλά. Του πηγαίνανε ότι είχανε προαίρεση χρήματα, αυγά, ή κοτόπουλα.
Ο αφέντης κάθε φαμέλιας από την άλλη έπρεπε να επισκεφθεί τους συγγενείς του για να δώσει και εκείνος τις "καληχέρες" στα παιδιά. το ίδιο και ο σάντουλος στους φιλιότσους του.

ΚΑΛΑΝΤΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΑ

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
ψιλή μου δεντρολίβανιά
τσ’ αρχή καλός μας χρόνος
εκκλησιά με τ άγιο Θρόνο.

Αγιος Βασίλης έρχεται
κούτσουρα φορτωμένος
για ξεφορτώσετέ τονε
γιατί είναι κουρασμένος

Σένα σου πρέπει αφέντη μου
στασίδι να καθίζεις
το να σου χέρι να μετρά
τσαι τ άλλο να δανίζει

Σενά σου πρέπει αφέντη μου
καρέκλα καρυδένια
για να κουμπάς τη μέση σου
τη μαργαριταρένια

Σενα σου πρέπει αφέντη μου
καράβι από την Μάλτα
τσαι κείνο που χεις στο νησί
να το τραβάς για βάρκα

Τσερά μου οντάς στολίζεσαι
τσαι πας στην εκκλησία
όλος ο κόσμος σε θωρεί
από τη φαντασία

Τσερά μου, όντας στολίζεσαι
τσαι πας στην εκκλησιά σου
όλος ο κόσμος ήτρεξε
να δει την ομορφιά σου

Πολλά παμε τσαι τση κεράς
ας πούμε τσαι τση κόρης
τσερά τη θυατέρα σου
γραμματικός τη θέλει


Μ αν είναι τσαι γραμματικός
πολλά προυσά γυρεύει
θέλει αμπέλια ατρύγητα
χωράφια με τα στάχυα

Θέλει τη τσερά θάλασσα
μ όλα τση τα καράβια
θέλει τσαι το τσυρ Βοριά
για να του το αρμενίζει

Τσερά ψιλή τσερά λιγνή
τσερά καμαρωμένη
τσερά μαρμαροτράχηλη
τσαι μαρμαροκολώνα,
που χεις το γιο τον καλογιό
το γιό τον κανακάρη
που λούζεις τον στολίζεις τον
και στο σχολειό του πάει.

Τσ ο δάσκαλος τον έστειλε
για να καλαναρχίζει
τσαι το τσερί ντου έσταζε
τα ήκαψε το χαρτί του

Ήκαψε τσαι τα ρούχα ντου
τα χρυσοκεντημένα
όπου του τα τσεντούσανε
χεράκια κοραλένια

Τσαι άλλα πολλά πρέπανε
μα πάω γιατί σπουτάζω
θέλω να πάω και αλλού
να τσοι ανεγαλιάσω

Απάνω στο παράθυρο
στέκει μια περιστέρα
αν είναι με το θέλημα
να πούμε καλησπέρα

(Καλλίτσι Νομικού – από το βιβλίο του Γιώργου Βενετσάνου: « Λαογραφικά της Σαντορίνης – Παραδόσεις τόμος 2ος»